Jobir ibn Samura

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، وَإِسْرَائِيلُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ نَتَوَضَّأَ مِنْ لُحُومِ الإِبِلِ وَلاَ نَتَوَضَّأَ مِنْ لُحُومِ الْغَنَمِ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni tuya goʻshtidan taharat qilishga va qoʻy goʻshtidan taharat qilmaslikka buyurdilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни туя гўштидан таҳарат қилишга ва қўй гўштидан таҳарат қилмасликка буюрдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يُوسُفَ الزِّمِّيُّ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الرَّقِّيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي فِي الثَّوْبِ الَّذِي يَأْتِي فِيهِ أَهْلَهُ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ إِلاَّ أَنْ يَرَى فِيهِ شَيْئًا فَيَغْسِلَهُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺdan oʻzi ahli bilan jimoʻ qilgan kiyimida namoz oʻqishi mumkinmi deb soʻradi. U zot: «Ha, faqat unda biror narsani koʻrsa, uni yuvsin», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺдан ўзи аҳли билан жимў қилган кийимида намоз ўқиши мумкинми деб сўради. У зот: «Ҳа, фақат унда бирор нарсани кўрса, уни ювсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ خَطَبَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بِالْجَابِيَةِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ فِينَا مِثْلَ مُقَامِي فِيكُمْ فَقَالَ ‏"‏ احْفَظُونِي فِي أَصْحَابِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَفْشُو الْكَذِبُ حَتَّى يَشْهَدَ الرَّجُلُ وَمَا يُسْتَشْهَدُ وَيَحْلِفَ وَمَا يُسْتَحْلَفُ ‏"‏ ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U Jobiyada bizga xutba qilib, dedi: «Rasululloh ﷺ men sizlarning oralaringizda turganimdek, bizning oramizda turib, shunday dedilar: ‹Sahobalarim haqida, soʻng ularga ergashadiganlar, soʻng ularga ergashadiganlar haqida meni saqlanglar (ularni ehtiromlanglar). Soʻng yolgʻon shu qadar tarqaladiki, hatto kishi soʻralmasa ham guvohlik beradi va soʻralmasa ham qasam ichadi›», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У Жобияда бизга хутба қилиб, деди: «Расулуллоҳ ﷺ мен сизларнинг ораларингизда турганимдек, бизнинг орамизда туриб, шундай дедилар: ‹Саҳобаларим ҳақида, сўнг уларга эргашадиганлар, сўнг уларга эргашадиганлар ҳақида мени сақланглар (уларни эҳтиромланглар). Сўнг ёлғон шу қадар тарқаладики, ҳатто киши сўралмаса ҳам гувоҳлик беради ва сўралмаса ҳам қасам ичади›», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ quyosh ogʻganda peshin namozini oʻqir edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қуёш оғганда пешин намозини ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجَمَ يَهُودِيًّا وَيَهُودِيَّةً ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir yahudiy erkak va bir yahudiy ayolni toshboʻron qildilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир яҳудий эркак ва бир яҳудий аёлни тошбўрон қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ بِلاَلٌ لاَ يُؤَخِّرُ الأَذَانَ عَنِ الْوَقْتِ وَرُبُّمَا أَخَّرَ الإِقَامَةَ شَيْئًا ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Bilol azonni oʻz vaqtidan kechiktirmasdi, ammo baʼzan iqomatni bir oz kechiktirardi».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Билол азонни ўз вақтидан кечиктирмасди, аммо баъзан иқоматни бир оз кечиктирарди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لاَ تَرْجِعُ أَبْصَارُهُمْ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Koʻzlarini osmonga koʻtaradigan qavmlar albatta bundan tiyilsinlar, aks holda koʻzlari (oʻzlariga) qaytmaydi», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кўзларини осмонга кўтарадиган қавмлар албатта бундан тийилсинлар, акс ҳолда кўзлари (ўзларига) қайтмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَخْطُبُ قَائِمًا. ثُمَّ يَجْلِسُ. ثُمَّ يَقُومُ فَيَقْرَأُ آيَاتٍ. وَيَذْكُرُ اللَّ.هَ وَكَانَتْ خُطْبَتُهُ قَصْدًا، وَصَلاَتُهُ قَصْدًا ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tik turgan holda xutba qilar, soʻng oʻtirar, soʻng turib oyatlar oʻqir va Allohni zikr qilar edilar. U zotning xutbalari mumkin qadar qisqa, namozlari ham mumkin qadar qisqa boʻlar edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб оятлар ўқир ва Аллоҳни зикр қилар эдилар. У зотнинг хутбалари мумкин қадар қисқа, намозлари ҳам мумкин қадар қисқа бўлар эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ جُرِحَ فَآذَتْهُ الْجِرَاحَةُ فَدَبَّ إِلَى مَشَاقِصِهِ فَذَبَحَ بِهِ نَفْسَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ ذَلِكَ أَدَبًا مِنْهُ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ sahobalaridan bir kishi jarohatlangan edi, jarohat unga ozor bera boshlagach, u paykoni tomon suqilib borib, oʻzini oʻzi soʻydi. Shu sababli Nabiy ﷺ uning janoza namozini oʻqimadilar. Roviy: «Bu u zotdan (boshqalarga) tarbiya boʻldi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ саҳобаларидан бир киши жароҳатланган эди, жароҳат унга озор бера бошлагач, у пайкони томон суқилиб бориб, ўзини ўзи сўйди. Шу сабабли Набий ﷺ унинг жаноза намозини ўқимадилар. Ровий: «Бу у зотдан (бошқаларга) тарбия бўлди», деди.