Marvon ibn al-Hakam

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ قَالَ لِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مَا لَكَ تَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ بِقِصَارٍ، وَقَدْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ بِطُولِ الطُّولَيَيْنِ

Marvon ibn Hakam rivoyat qiladi: Zayd ibn Sobit menga: «Nega sen shom namozida juda qisqa suralarni oʻqiyapsan — holbuki men Paygʻambar ﷺ ni ikki uzun suradan uzunrogʻini oʻqiyotgan holda eshitgan edim?» — dedi.Марвон ибн Ҳакам ривоят қилади: Зайд ибн Собит менга: «Нега сен шом намозида жуда қисқа сураларни ўқияпсан — ҳолбуки мен Пайғамбар ﷺ ни икки узун сурадан узунроғини ўқиётган ҳолда эшитган эдим?» — деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ وَعَلِيًّا ـ رضى الله عنهما ـ وَعُثْمَانُ يَنْهَى عَنِ الْمُتْعَةِ وَأَنْ يُجْمَعَ بَيْنَهُمَا‏.‏ فَلَمَّا رَأَى عَلِيٌّ، أَهَلَّ بِهِمَا لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ قَالَ مَا كُنْتُ لأَدَعَ سُنَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِقَوْلِ أَحَدٍ‏.‏

Marvon ibn Hakam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Usmon va Alini koʻrdim. Usmon odamlarni Tamatuʼ haji va Qiron haji (haj va umrani birga)dan qaytarar edi; Ali buni (Usmonning bu ishini) koʻrganda, haj va umra (ikkalasi) uchun birga ehrom bogʻlab: «Umra va haj uchun labbayk», — dedi va: «Men birovning soʻzi uchun Paygʻambar ﷺ ning sunnatini tark etmayman», — dedi.Марвон ибн Ҳакам (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Усмон ва Алини кўрдим. Усмон одамларни Таматуъ ҳажи ва Қирон ҳажи (ҳаж ва умрани бирга)дан қайтарар эди; Али буни (Усмоннинг бу ишини) кўрганда, ҳаж ва умра (иккаласи) учун бирга эҳром боғлаб: «Умра ва ҳаж учун лаббайк», — деди ва: «Мен бировнинг сўзи учун Пайғамбар ﷺ нинг суннатини тарк этмайман», — деди.

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ، قَالَ أَصَابَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رُعَافٌ شَدِيدٌ سَنَةَ الرُّعَافِ، حَتَّى حَبَسَهُ عَنِ الْحَجِّ وَأَوْصَى، فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ قَالَ اسْتَخْلِفْ‏.‏ قَالَ وَقَالُوهُ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ وَمَنْ فَسَكَتَ، فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ آخَرُ ـ أَحْسِبُهُ الْحَارِثَ ـ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ‏.‏ فَقَالَ عُثْمَانُ وَقَالُوا فَقَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ وَمَنْ هُوَ فَسَكَتَ قَالَ فَلَعَلَّهُمْ قَالُوا الزُّبَيْرَ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ لَخَيْرُهُمْ مَا عَلِمْتُ، وَإِنْ كَانَ لأَحَبَّهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Usmon ibn Affonga rasaf (qon oqish) yili qattiq burun qoni keldi, hatto bu uni hajdan toʻxtatdi va u vasiyat qildi. Shunda Qurayshdan bir kishi uning oldiga kirib: «Xalifa (oʻrningga) tayinla», dedi. (Usmon:) «Ular shunday deyishyaptimi?» dedi. (U:) «Ha», dedi. (Usmon:) «Kim (deyishyapti)?» dedi, ammo u jim qoldi. Soʻng yana bir kishi uning oldiga kirdi — gumonimcha u Horis edi — va: «Xalifa tayinla», dedi. Usmon: «Ular (shunday) deyishyaptimi?» dedi. (U:) «Ha», dedi. (Usmon:) «U kim?» dedi, ammo u jim qoldi. (Usmon:) «Balki ular Zubayrni (aytishgandir)?» dedi. (U:) «Ha», dedi. (Usmon:) «Bilib qoʻyki, jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men bilganimcha u ularning eng yaxshisidir va u Rasululloh ﷺga ularning eng suyuklisi edi», dedi.Усмон ибн Аффонга расаф (қон оқиш) йили қаттиқ бурун қони келди, ҳатто бу уни ҳаждан тўхтатди ва у васият қилди. Шунда Қурайшдан бир киши унинг олдига кириб: «Халифа (ўрнингга) тайинла», деди. (Усмон:) «Улар шундай дейишяптими?» деди. (У:) «Ҳа», деди. (Усмон:) «Ким (дейишяпти)?» деди, аммо у жим қолди. Сўнг яна бир киши унинг олдига кирди — гумонимча у Ҳорис эди — ва: «Халифа тайинла», деди. Усмон: «Улар (шундай) дейишяптими?» деди. (У:) «Ҳа», деди. (Усмон:) «У ким?» деди, аммо у жим қолди. (Усмон:) «Балки улар Зубайрни (айтишгандир)?» деди. (У:) «Ҳа», деди. (Усмон:) «Билиб қўйки, жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен билганимча у уларнинг энг яхшисидир ва у Расулуллоҳ ﷺга уларнинг энг суюклиси эди», деди.

حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، سَمِعْتُ مَرْوَانَ، كُنْتُ عِنْدَ عُثْمَانَ، أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ‏.‏ قَالَ وَقِيلَ ذَاكَ قَالَ نَعَمْ، الزُّبَيْرُ‏.‏ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ خَيْرُكُمْ‏.‏ ثَلاَثًا‏.‏

Men Usmonning oldida edim. Bir kishi uning oldiga kelib: «Xalifa tayinla», dedi. (Usmon:) «Shunday deyildimi?» dedi. (U:) «Ha, Zubayr», dedi. (Usmon:) «Bilib qoʻyinglarki, Allohga qasamki, sizlar uning eng yaxshingiz ekanini bilasizlar», dedi — uch marta.Мен Усмоннинг олдида эдим. Бир киши унинг олдига келиб: «Халифа тайинла», деди. (Усмон:) «Шундай дейилдими?» деди. (У:) «Ҳа, Зубайр», деди. (Усмон:) «Билиб қўйингларки, Аллоҳга қасамки, сизлар унинг энг яхшингиз эканини биласизлар», деди — уч марта.