حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، قَالَ أَقْبَلْتُ أَنَا وَصَاحِبَانِ، لِي قَدْ ذَهَبَتْ أَسْمَاعُنَا وَأَبْصَارُنَا مِنَ الْجَهْدِ فَجَعَلْنَا نَعْرِضُ أَنْفُسَنَا عَلَى أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَيْسَ أَحَدٌ يَقْبَلُنَا فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى بِنَا أَهْلَهُ فَإِذَا ثَلاَثَةُ أَعْنُزٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " احْتَلِبُوا هَذَا اللَّبَنَ بَيْنَنَا " . فَكُنَّا نَحْتَلِبُهُ فَيَشْرَبُ كُلُّ إِنْسَانٍ نَصِيبَهُ وَنَرْفَعُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَصِيبَهُ فَيَجِيءُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ اللَّيْلِ فَيُسَلِّمُ عَلَيْنَا تَسْلِيمًا لاَ يُوقِظُ النَّائِمَ وَيُسْمِعُ الْيَقْظَانَ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ فَيُصَلِّي ثُمَّ يَأْتِي شَرَابَهُ فَيَشْرَبُهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men va ikki sherigim mashaqqatdan eshitishimiz ham, koʻrishimiz ham ketib qolgan holda keldik. Biz oʻzimizni Nabiy ﷺning sahobalariga taklif qila boshladik, ammo hech kim bizni qabul qilmadi. Shunda biz Nabiy ﷺning huzurlariga keldik. U zot bizni ahllari (oilalari) huzuriga olib bordilar, u yerda uchta echki bor edi. Nabiy ﷺ: «Bu sutni oʻzaro sogʻib oling», dedilar. Biz uni sogʻar va har bir kishi oʻz ulushini ichar, Rasululloh ﷺ uchun u zotning ulushini koʻtarib (saqlab) qoʻyar edik. Rasululloh ﷺ kechasi kelar va bizga uxlab yotganni uygʻotmaydigan, uygʻoqdagiga eshittiradigan tarzda salom berar edilar. Soʻng masjidga kelib namoz oʻqir, soʻng ichimligi (ulushi)ga kelib uni ichar edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ва икки шеригим машаққатдан эшитишимиз ҳам, кўришимиз ҳам кетиб қолган ҳолда келдик. Биз ўзимизни Набий ﷺнинг саҳобаларига таклиф қила бошладик, аммо ҳеч ким бизни қабул қилмади. Шунда биз Набий ﷺнинг ҳузурларига келдик. У зот бизни аҳллари (оилалари) ҳузурига олиб бордилар, у ерда учта эчки бор эди. Набий ﷺ: «Бу сутни ўзаро соғиб олинг», дедилар. Биз уни соғар ва ҳар бир киши ўз улушини ичар, Расулуллоҳ ﷺ учун у зотнинг улушини кўтариб (сақлаб) қўяр эдик. Расулуллоҳ ﷺ кечаси келар ва бизга ухлаб ётганни уйғотмайдиган, уйғоқдагига эшиттирадиган тарзда салом берар эдилар. Сўнг масжидга келиб намоз ўқир, сўнг ичимлиги (улуши)га келиб уни ичар эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.