Miqdod ibn al-Asvad

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ لَهُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْىُ مَاذَا عَلَيْهِ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَتَهُ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ ‏.‏ قَالَ الْمِقْدَادُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ ‏"‏ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ‏"‏ ‏.‏

Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) unga — kishi ahliga (xotiniga) yaqinlashganida maziy chiqsa, unga nima (lozim) boʻlishi haqida — Rasululloh ﷺ dan soʻrashni buyurdi va: «Uning (Paygʻambar ﷺ ning) qizi mening yonimda (xotinim) boʻlgani uchun, men u zotdan (bevosita) soʻrashga uyalaman», — dedi. Miqdod aytadi: Men buni Rasululloh ﷺ dan soʻradim. U zot: «Biringiz buni topsa (koʻrsa), avratiga (suv) sepsin va namozga (oladigan) tahorati(dek) tahorat olsin», — dedilar.Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) унга — киши аҳлига (хотинига) яқинлашганида мазий чиқса, унга нима (лозим) бўлиши ҳақида — Расулуллоҳ ﷺ дан сўрашни буюрди ва: «Унинг (Пайғамбар ﷺ нинг) қизи менинг ёнимда (хотиним) бўлгани учун, мен у зотдан (бевосита) сўрашга уяламан», — деди. Миқдод айтади: Мен буни Расулуллоҳ ﷺ дан сўрадим. У зот: «Бирингиз буни топса (кўрса), авратига (сув) сепсин ва намозга (оладиган) таҳорати(дек) таҳорат олсин», — дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلاً مِنَ الْكُفَّارِ فَقَاتَلَنِي فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَىَّ بِالسَّيْفِ ثُمَّ لاَذَ مِنِّي بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ ‏.‏ أَفَأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقْتُلْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَطَعَ يَدِي ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقْتُلْهُ فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ وَأَنْتَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ ‏"‏ ‏.‏

Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, agar men kofirlardan bir kishi bilan uchrashib qolsam-u, u men bilan jang qilib, qilich bilan qoʻllarimdan birini chopib tashlasa, soʻng mendan bir daraxt orqasiga panoh tortib, ‹Alloh uchun Islom keltirdim› desa, oʻshanda men uni — bu soʻzni aytganidan keyin — oʻldiraymi, ey Rasululloh?» dedim. Rasululloh ﷺ: «Uni oʻldirma», dedilar. Men: «Ey Rasululloh, u qoʻlimni chopib tashladi-ku!» dedim. Rasululloh ﷺ: «Uni oʻldirma. Agar uni oʻldirsang, u sen oʻldirishingdan oldingi sening holatingga (yaʼni shahid mavqeiga) oʻtadi, sen esa u oʻzining aytgan kalimasini aytishidan oldingi uning holatiga (yaʼni kofir mavqeiga) oʻtasan», dedilar.Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Расулуллоҳ, агар мен кофирлардан бир киши билан учрашиб қолсам-у, у мен билан жанг қилиб, қилич билан қўлларимдан бирини чопиб ташласа, сўнг мендан бир дарахт орқасига паноҳ тортиб, ‹Аллоҳ учун Ислом келтирдим› деса, ўшанда мен уни — бу сўзни айтганидан кейин — ўлдирайми, эй Расулуллоҳ?» дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ўлдирма», дедилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, у қўлимни чопиб ташлади-ку!» дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ўлдирма. Агар уни ўлдирсанг, у сен ўлдиришингдан олдинги сенинг ҳолатингга (яъни шаҳид мавқеига) ўтади, сен эса у ўзининг айтган калимасини айтишидан олдинги унинг ҳолатига (яъни кофир мавқеига) ўтасан», дедилар.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ الْوَلِيدُ بْنُ كَامِلٍ، عَنِ الْمُهَلَّبِ بْنِ حُجْرٍ الْبَهْرَانِيِّ، عَنْ ضُبَاعَةَ بِنْتِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهَا، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَى عُودٍ وَلاَ عَمُودٍ وَلاَ شَجَرَةٍ إِلاَّ جَعَلَهُ عَلَى حَاجِبِهِ الأَيْمَنِ أَوِ الأَيْسَرِ وَلاَ يَصْمُدُ لَهُ صَمْدًا ‏.‏

Mahmud ibn Xolid ad-Dimashqiy bizga aytdi: Ali ibn Ayyosh bizga aytdi: Abu Ubayda al-Valid ibn Komil bizga Muhallab ibn Hujr al-Bahroniydan, u Zuboa bint al-Miqdod ibn al-Asvaddan, u otasidan rivoyat qildi. U (otasi) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni biror tayoq, ustun yoki daraxtga qarab namoz oʻqiganlarini koʻrmadim, magar uni oʻng yoki chap qoshlari tomonida qilar va unga roʻparama-roʻpara qarab turmas edilar.Маҳмуд ибн Холид ад-Димашқий бизга айтди: Али ибн Айёш бизга айтди: Абу Убайда ал-Валид ибн Комил бизга Муҳаллаб ибн Ҳужр ал-Баҳронийдан, у Зубоа бинт ал-Миқдод ибн ал-Асваддан, у отасидан ривоят қилди. У (отаси) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни бирор таёқ, устун ёки дарахтга қараб намоз ўқиганларини кўрмадим, магар уни ўнг ёки чап қошлари томонида қилар ва унга рўпарама-рўпара қараб турмас эдилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْمِصِّيصِيُّ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ جُبَيْرٍ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، قَالَ ايْمُ اللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ السَّعِيدَ لَمَنْ جُنِّبَ الْفِتَنَ إِنَّ السَّعِيدَ لَمَنْ جُنِّبَ الْفِتَنَ إِنَّ السَّعِيدَ لَمَنْ جُنِّبَ الْفِتَنَ وَلَمَنِ ابْتُلِيَ فَصَبَرَ فَوَاهًا ‏"‏ ‏.‏

Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu) aytadi: Allohga qasam, men Rasululloh ﷺni shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, baxtli kishi fitnalardan chetlatilgan kishidir; albatta, baxtli kishi fitnalardan chetlatilgan kishidir; albatta, baxtli kishi fitnalardan chetlatilgan kishidir. Va (fitnaga) duchor boʻlib, sabr qilgan kishi-chi, naqadar (yaxshi)!»Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу) айтади: Аллоҳга қасам, мен Расулуллоҳ ﷺни шундай деганларини эшитдим: «Албатта, бахтли киши фитналардан четлатилган кишидир; албатта, бахтли киши фитналардан четлатилган кишидир; албатта, бахтли киши фитналардан четлатилган кишидир. Ва (фитнага) дучор бўлиб, сабр қилган киши-чи, нақадар (яхши)!»