HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
RoviylarРовийлар

Molik ibn al-Huvayris

Rivoyatlari 28 ta, 7 toʻplamda.Ривоятлари 28 та, 7 тўпламда. Hadislarda 8 marta tilga olingan.Ҳадисларда 8 марта тилга олинган.

RivoyatlariРивоятлари28Haqida aytilganҲақида айтилган8
Toʻplam:Тўплам:BarchasiБарчасиNasoiy 13Buxoriy 5Muslim 3Abu Dovud 2Ibn Moja 2Mishkat 2Riyod 1
Abu Dovud · 589SahihСаҳиҳ

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مَسْلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ أَوْ لِصَاحِبٍ لَهُ ‏"‏ إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأَذِّنَا ثُمَّ أَقِيمَا ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا ‏"‏ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ مَسْلَمَةَ قَالَ وَكُنَّا يَوْمَئِذٍ مُتَقَارِبَيْنِ فِي الْعِلْمِ ‏.‏ وَقَالَ فِي حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ قَالَ خَالِدٌ قُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ فَأَيْنَ الْقُرْآنُ قَالَ إِنَّهُمَا كَانَا مُتَقَارِبَيْنِ ‏.‏

Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ unga yoki uning bir hamrohiga: «Namoz vaqti kirganida, ikkovingiz azon ayting, soʻng iqomat ayting, soʻng ikkovingizdan kattaroq boʻlganingiz imomlik qilsin», dedilar. Maslama hadisida (shunday) keladi: U aytdi: O kunda biz ilmda bir-birimizga yaqin edik. Ismoil hadisida esa shunday dedi: Xolid aytdi: Men Abu Qilobaga: «Unda Qurʼon (bilimi) qayerda qoldi?» dedim. U: «Ikkovi (Qurʼon bilimida ham) bir-biriga yaqin edi», dedi.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ унга ёки унинг бир ҳамроҳига: «Намоз вақти кирганида, икковингиз азон айтинг, сўнг иқомат айтинг, сўнг икковингиздан каттароқ бўлганингиз имомлик қилсин», дедилар. Маслама ҳадисида (шундай) келади: У айтди: О кунда биз илмда бир-биримизга яқин эдик. Исмоил ҳадисида эса шундай деди: Холид айтди: Мен Абу Қилобага: «Унда Қуръон (билими) қаерда қолди?» дедим. У: «Иккови (Қуръон билимида ҳам) бир-бирига яқин эди», деди.

Abu Dovud · 745SahihСаҳиҳ

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ حَتَّى يَبْلُغَ بِهِمَا فُرُوعَ أُذُنَيْهِ ‏.‏

Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zot dedilar: Men Paygʻambar ﷺni takbir aytganlarida, rukuʼ qilganlarida va rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida ikki qoʻllarini ikki quloqlari yumshogʻiga yetkazgunlaricha koʻtarganlarini koʻrdim.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зот дедилар: Мен Пайғамбар ﷺни такбир айтганларида, рукуъ қилганларида ва рукуъдан бошларини кўтарганларида икки қўлларини икки қулоқлари юмшоғига етказгунларича кўтарганларини кўрдим.