HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
RoviylarРовийлар

Molik ibn al-Huvayris

Rivoyatlari 28 ta, 7 toʻplamda.Ривоятлари 28 та, 7 тўпламда. Hadislarda 8 marta tilga olingan.Ҳадисларда 8 марта тилга олинган.

RivoyatlariРивоятлари28Haqida aytilganҲақида айтилган8
Toʻplam:Тўплам:BarchasiБарчасиNasoiy 13Buxoriy 5Muslim 3Abu Dovud 2Ibn Moja 2Mishkat 2Riyod 1
Mishkat · 682SahihСаҳиҳ

وَعَن مَالك بن الْحُوَيْرِث قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي فَقَالَ: «إِذَا سَافَرْتُمَا فأذنا وأقيما وليؤمكما أكبركما» . رَوَاهُ البُخَارِيّ

Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men amakivachcham bilan Nabiy ﷺ huzurlariga keldim» — u boshqa safar: «Men bir hamrohim bilan», dedi. Shunda u zot: «Ikkovingiz safarga chiqsangiz, azon aytinglar va iqomat aytinglar, kattangiz ikkovingizga imom boʻlsin», dedilar.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен амакиваччам билан Набий ﷺ ҳузурларига келдим» — у бошқа сафар: «Мен бир ҳамроҳим билан», деди. Шунда у зот: «Икковингиз сафарга чиқсангиз, азон айтинглар ва иқомат айтинглар, каттангиз икковингизга имом бўлсин», дедилар.

Mishkat · 795SahihСаҳиҳ

وَعَن مَالك بن الْحُوَيْرِث قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا أُذُنَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَقَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِك. وَفِي رِوَايَة: حَتَّى يُحَاذِي بهما فروع أُذُنَيْهِ

Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ takbir aytganlarida ikki qoʻllarini quloqlari barobariga boʻlguncha koʻtarar edilar, rukuʼga egilganlarida ikki qoʻllarini quloqlari barobariga boʻlguncha koʻtarar edilar va boshlarini rukuʼdan koʻtarib «Samiʼallohu liman hamidah (Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi)» deganlarida ham xuddi shunday qilar edilar.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ такбир айтганларида икки қўлларини қулоқлари баробарига бўлгунча кўтарар эдилар, рукуъга эгилганларида икки қўлларини қулоқлари баробарига бўлгунча кўтарар эдилар ва бошларини рукуъдан кўтариб «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди)» деганларида ҳам худди шундай қилар эдилар.