RoviylarРовийларOisha va Ummu Salama (roziyallohu anhumo)
Rivoyatlari 3 ta, 1 toʻplamda.Ривоятлари 3 та, 1 тўпламда.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَسُئِلَتْ عَائِشَةُ وَأُمُّ سَلَمَةَ أَيُّ الْعَمَلِ كَانَ أَعْجَبَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ مَا دَامَ عَلَيْهِ وَإِنْ قَلَّ
Abu Solih aytdi: Oisha va Ummu Salamadan (roziyallohu anhumo): Nabiy ﷺ ga qaysi amal eng suyukli boʻlgan, deb soʻraldi. U: «Oz boʻlsa ham, davomli boʻlgani», dedi.Абу Солиҳ айтди: Оиша ва Умму Саламадан (розияллоҳу анҳумо): Набий ﷺ га қайси амал энг суюкли бўлган, деб сўралди. У: «Оз бўлса ҳам, давомли бўлгани», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ وَهُوَ جُنُبٌ ثُمَّ يَصُومُ
Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn al-Horis ibn Hishom aytdi: Men va otam Oisha hamda Ummu Salamaning (roziyallohu anhumo) huzurlariga kirdik. U: «Nabiy ﷺ junub holda tongni qarshilar, soʻng roʻza tutar edilar», dedi.Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишом айтди: Мен ва отам Оиша ҳамда Умму Саламанинг (розияллоҳу анҳумо) ҳузурларига кирдик. У: «Набий ﷺ жунуб ҳолда тонгни қаршилар, сўнг рўза тутар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ: مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ وَعَبْدِ رَبِّهِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ جِمَاعٍ غَيْرِ احْتِلَامٍ ثُمَّ يَصُومُوَفِي حَدِيثِ عَبْدِ رَبِّهِ فِي رَمَضَانَ
Oisha va Ummu Salama (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ehtilomdan emas, jimoʼdan junub boʻlgan holda tongni qarshilar, soʻng roʻza tutar edilar. Abdu Robbihining hadisida: «Ramazonda», deyilgan.Оиша ва Умму Салама (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ эҳтиломдан эмас, жимўдан жунуб бўлган ҳолда тонгни қаршилар, сўнг рўза тутар эдилар. Абду Роббиҳининг ҳадисида: «Рамазонда», дейилган.