Safvon ibn Assol al-Murodiy

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ عُقْبَةَ، حَدَّثَنِي حُذَيْفَةُ بْنُ أَبِي حُذَيْفَةَ الأَزْدِيُّ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ، قَالَ صَبَبْتُ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الْمَاءَ فِي السَّفَرِ وَالْحَضَرِ فِي الْوُضُوءِ ‏.‏

Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men safarda ham, hazarda ham Nabiy ﷺga taharatlari uchun suv quyardim», dedi.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен сафарда ҳам, ҳазарда ҳам Набий ﷺга таҳаратлари учун сув қуярдим», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَأْمُرُنَا أَنْ لاَ نَنْزِعَ خِفَافَنَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ إِلاَّ مِنْ جَنَابَةٍ لَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ ‏.‏

Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga uch kungacha mahsilarimizni yechmaslikni buyurar edilar — janobatdan boshqa holatda; ammo katta hojat, kichik hojat va uyqu sabab yechishga hojat yoʻq edi.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга уч кунгача маҳсиларимизни ечмасликни буюрар эдилар — жанобатдан бошқа ҳолатда; аммо катта ҳожат, кичик ҳожат ва уйқу сабаб ечишга ҳожат йўқ эди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، وَغُنْدَرٌ، وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلِمَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ، أَنَّ قَوْمًا، مِنَ الْيَهُودِ قَبَّلُوا يَدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَرِجْلَيْهِ ‏.‏

Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylardan bir qavm Paygʻambar ﷺning qoʻllarini va oyoqlarini oʻpdi.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яҳудийлардан бир қавм Пайғамбар ﷺнинг қўлларини ва оёқларини ўпди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِنَّ مِنْ قِبَلِ مَغْرِبِ الشَّمْسِ بَابًا مَفْتُوحًا عَرْضُهُ سَبْعُونَ سَنَةً فَلاَ يَزَالُ ذَلِكَ الْبَابُ مَفْتُوحًا لِلتَّوْبَةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ نَحْوِهِ فَإِذَا طَلَعَتْ مِنْ نَحْوِهِ لَمْ يَنْفَعْ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا ‏"‏ ‏.‏

Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, quyosh botadigan tomonda ochiq bir eshik bor, uning kengligi yetmish yillik yoʻldir. U eshik quyosh oʻsha tomondan chiqquncha tavba uchun ochiq turaveradi. U oʻsha tomondan chiqqach, ilgari iymon keltirmagan yoki iymonida biror yaxshilik qilib olmagan kishiga iymoni foyda bermaydi», dedilar.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, қуёш ботадиган томонда очиқ бир эшик бор, унинг кенглиги етмиш йиллик йўлдир. У эшик қуёш ўша томондан чиққунча тавба учун очиқ тураверади. У ўша томондан чиққач, илгари иймон келтирмаган ёки иймонида бирор яхшилик қилиб олмаган кишига иймони фойда бермайди», дедилар.