أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ، قَالَ رَخَّصَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا كُنَّا مُسَافِرِينَ أَنْ لاَ نَنْزِعَ خِفَافَنَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَلَيَالِيَهُنَّ .
Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bizga safarda boʻlganimizda mahsilarimizni uch kun va uch kecha yechmaslikka ruxsat berdilar.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бизга сафарда бўлганимизда маҳсиларимизни уч кун ва уч кеча ечмасликка рухсат бердилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، قَالَ قَالَ صَفْوَانُ بْنُ عَسَّالٍ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ أَمَرَنَا أَنْ لاَ نَنْزِعَهُ ثَلاَثًا إِلاَّ مِنْ جَنَابَةٍ وَلَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ .
Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan safarda boʻlganimizda, U zot bizga (mahsilarni) uch kungacha yechmaslikni buyurar edilar, faqat janobatdan boʻlsa (yechardik), ammo katta hojat, kichik hojat va uyqudan (buzilmasdi)», dedi.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарда бўлганимизда, У зот бизга (маҳсиларни) уч кунгача ечмасликни буюрар эдилар, фақат жанобатдан бўлса (ечардик), аммо катта ҳожат, кичик ҳожат ва уйқудан (бузилмасди)», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، عَنِ ابْنِ إِدْرِيسَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلِمَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَسَّالٍ، قَالَ قَالَ يَهُودِيٌّ لِصَاحِبِهِ اذْهَبْ بِنَا إِلَى هَذَا النَّبِيِّ . قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ لاَ تَقُلْ نَبِيٌّ لَوْ سَمِعَكَ كَانَ لَهُ أَرْبَعَةُ أَعْيُنٍ . فَأَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَأَلاَهُ عَنْ تِسْعِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ فَقَالَ لَهُمْ " لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ تَمْشُوا بِبَرِيءٍ إِلَى ذِي سُلْطَانٍ وَلاَ تَسْحَرُوا وَلاَ تَأْكُلُوا الرِّبَا وَلاَ تَقْذِفُوا الْمُحْصَنَةَ وَلاَ تَوَلَّوْا يَوْمَ الزَّحْفِ وَعَلَيْكُمْ خَاصَّةً يَهُودُ أَنْ لاَ تَعْدُوا فِي السَّبْتِ " . فَقَبَّلُوا يَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ وَقَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ نَبِيٌّ . قَالَ " فَمَا يَمْنَعُكُمْ أَنْ تَتَّبِعُونِي " . قَالُوا إِنَّ دَاوُدَ دَعَا بِأَنْ لاَ يَزَالَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ نَبِيٌّ وَإِنَّا نَخَافُ إِنِ اتَّبَعْنَاكَ أَنْ تَقْتُلَنَا يَهُودُ .
Safvon ibn Assol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy hamrohiga: «Bizni mana shu Nabiy huzuriga olib bor», dedi. Hamrohi unga: «Nabiy dema. Agar u seni eshitib qolsa, uning toʻrtta koʻzi bordir», dedi. Soʻng ikkovlari Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, undan toʻqqizta ochiq-oydin oyat haqida soʻrashdi. Shunda u zot ularga: «Allohga hech narsani sherik keltirmanglar, oʻgʻirlik qilmanglar, zino qilmanglar, Alloh harom qilgan jonni nohaq oʻldirmanglar, begunoh kishini hukmdor oldiga (yolgʻondan) olib bormanglar, sehr qilmanglar, ribo yemanglar, pokdomon ayolga buhton qilmanglar, jang kuni qochib qaytmanglar va sizlarga, xususan yahudiylarga, shanba kunida haddan oshmaslik lozimdir», dedilar. Shunda ular u zotning ikki qoʻli va ikki oyogʻini oʻpib: «Guvohlik beramizki, sen Nabiysan», dedilar. U zot: «Unda menga ergashishdan sizlarni nima toʻsib turibdi?» dedilar. Ular: «Dovud uning zurriyotidan Nabiy uzilmasligini soʻrab duo qilgan edi. Biz agar senga ergashsak, yahudiylar bizni oʻldiradi, deb qoʻrqamiz», dedilar.Сафвон ибн Ассол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий ҳамроҳига: «Бизни мана шу Набий ҳузурига олиб бор», деди. Ҳамроҳи унга: «Набий дема. Агар у сени эшитиб қолса, унинг тўртта кўзи бордир», деди. Сўнг икковлари Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, ундан тўққизта очиқ-ойдин оят ҳақида сўрашди. Шунда у зот уларга: «Аллоҳга ҳеч нарсани шерик келтирманглар, ўғирлик қилманглар, зино қилманглар, Аллоҳ ҳаром қилган жонни ноҳақ ўлдирманглар, бегуноҳ кишини ҳукмдор олдига (ёлғондан) олиб борманглар, сеҳр қилманглар, рибо еманглар, покдомон аёлга буҳтон қилманглар, жанг куни қочиб қайтманглар ва сизларга, хусусан яҳудийларга, шанба кунида ҳаддан ошмаслик лозимдир», дедилар. Шунда улар у зотнинг икки қўли ва икки оёғини ўпиб: «Гувоҳлик берамизки, сен Набийсан», дедилар. У зот: «Унда менга эргашишдан сизларни нима тўсиб турибди?» дедилар. Улар: «Довуд унинг зурриётидан Набий узилмаслигини сўраб дуо қилган эди. Биз агар сенга эргашсак, яҳудийлар бизни ўлдиради, деб қўрқамиз», дедилар.