عَن شعبةَ عَن قَتَادَة عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ» . قَالَ شُعْبَةُ: وَسَمِعْتُ قَتَادَةَ يَقُولُ فِي قَصَصِهِ كفصل إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَلَا أَدْرِي أَذَكَرَهُ عَنْ أنس أَو قَالَه قَتَادَة؟ مُتَّفق عَلَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men va qiyomat mana shu ikkovi (ikki barmoq) kabi (yaqin) qilib yuborildik», — dedilar. Shuʼba dedi: men Qatodaning oʻz hikoyasida: «Ularning biri ikkinchisidan ortiq boʻlganidek», — deganini eshitdim. Buni Anasdan zikr qildimi yoki oʻzi Qatoda aytdimi — bilmayman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ва қиёмат мана шу иккови (икки бармоқ) каби (яқин) қилиб юборилдик», — дедилар. Шуъба деди: мен Қатоданинг ўз ҳикоясида: «Уларнинг бири иккинчисидан ортиқ бўлганидек», — деганини эшитдим. Буни Анасдан зикр қилдими ёки ўзи Қатода айтдими — билмайман.
وَعَنْ شُعْبَةَ قَالَ: إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ يفرغ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مِرَارٍ ثُمَّ يَغْسِلُ فَرْجَهُ فَنَسِيَ مَرَّةً كَمْ أَفْرَغَ فَسَأَلَنِي كم أفرغت فَقُلْتُ لَا أَدْرِي فَقَالَ لَا أُمَّ لَكَ وَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْرِيَ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى جِلْدِهِ الْمَاءُ ثُمَّ يَقُولُ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يتَطَهَّر. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Shuʼba (Ibn Abbosning mavlosi) aytadi: Ibn Abbos janobatdan gʻusl qilganida, oʻng qoʻli bilan chap qoʻliga yetti marta (suv) quyar, soʻng avratini yuvar edi. Bir marta u necha marta quyganini unutib, mendan: «Necha marta quydim?» — deb soʻradi. Men: «Bilmayman», — dedim. U: «Onasiz qolgur! Seni bilishdan nima toʻsadi?» — dedi. Soʻng u namozga (oladigan) tahorati(dek) tahorat olar, soʻng terisiga (badaniga) suv quyar, keyin: «Rasululloh ﷺ mana shunday poklanar edilar», — der edi.Шуъба (Ибн Аббоснинг мавлоси) айтади: Ибн Аббос жанобатдан ғусл қилганида, ўнг қўли билан чап қўлига етти марта (сув) қуяр, сўнг авратини ювар эди. Бир марта у неча марта қуйганини унутиб, мендан: «Неча марта қуйдим?» — деб сўради. Мен: «Билмайман», — дедим. У: «Онасиз қолгур! Сени билишдан нима тўсади?» — деди. Сўнг у намозга (оладиган) таҳорати(дек) таҳорат олар, сўнг терисига (баданига) сув қуяр, кейин: «Расулуллоҳ ﷺ мана шундай покланар эдилар», — дер эди.