حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: لَمَّا انْهَزَمَ الْمُسْلِمُونَ يَوْمَ حُنَيْنٍ نَادَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، اقْتُلْ مَنْ بَعْدَنَا انْهَزَمُوا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أُمَّ سُلَيْمٍ، إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ كَفَى». فَأَتَاهَا أَبُو طَلْحَةَ وَمَعَهَا مِعْوَلٌ، فَقَالَ: مَا هَذَا يَا أُمَّ سُلَيْمٍ؟ قَالَتْ: إِنْ دَنَا مِنِّي أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ بَعَجْتُهُ. فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، انْظُرْ مَا تَقُولُ أُمُّ سُلَيْمٍ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hunayn kuni musulmonlar magʻlub boʻlib chekinganlarida, Ummu Sulaym: «Ey Allohning Rasuli, ortimizdan qochib ketganlarni oʻldiring», deb nido qildi. Rasululloh ﷺ: «Ey Ummu Sulaym, albatta Alloh azza va jalla kifoya qildi», dedilar. Soʻng Abu Talha uning oldiga keldi, uning qoʻlida ketmon bor edi. U: «Bu nima, ey Ummu Sulaym?» dedi. U: «Agar mushriklardan biri menga yaqinlashsa, uning qornini yorib tashlayman», dedi. Shunda Abu Talha: «Ey Allohning Rasuli, Ummu Sulaym nima deyayotganiga qarang», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳунайн куни мусулмонлар мағлуб бўлиб чекинганларида, Умму Сулайм: «Эй Аллоҳнинг Расули, ортимиздан қочиб кетганларни ўлдиринг», деб нидо қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Умму Сулайм, албатта Аллоҳ азза ва жалла кифоя қилди», дедилар. Сўнг Абу Талҳа унинг олдига келди, унинг қўлида кетмон бор эди. У: «Бу нима, эй Умму Сулайм?» деди. У: «Агар мушриклардан бири менга яқинлашса, унинг қорнини ёриб ташлайман», деди. Шунда Абу Талҳа: «Эй Аллоҳнинг Расули, Умму Сулайм нима деяётганига қаранг», деди.