Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Men Kaʼba pardalari bilan berkinib turgan edim. Shunda uch kishi keldi: biri saqifiy, ikkovi esa uning kuyovlari boʻlmish qurayshiy edi; qorinlarining yogʻi koʻp, qalblarining fiqhi (tushunchasi) oz edi. Ular oʻzaro gaplasha boshladilar. Ulardan biri: «Alloh azza va jalla biz aytayotgan gapni eshitadi, deb oʻylaysanmi?» dedi. Boshqasi: «Ovozimizni koʻtarsak eshitadi, pasaytirsak eshitmaydi», dedi. Yana biri: «Agar bir narsani eshitadigan boʻlsa, uning hammasini eshitadi», dedi. (Abdulloh) dedi: Men buni Rasululloh ﷺga aytdim. Shunda {Sizlar oʻzingizga qarshi guvohlik berishlaridan berkinmas edingiz} (degan oyat) to {...ular (uzr soʻrab) rozi qilinuvchilardan emaslar} degan soʻzigacha nozil boʻldi. (Roviy) dedi: Mansur menga Mujohiddan, u Abu Maʼmardan, u Abdullohdan shunga oʻxshashini aytib berdi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Каъба пардалари билан беркиниб турган эдим. Шунда уч киши келди: бири сақифий, иккови эса унинг куёвлари бўлмиш қурайший эди; қоринларининг ёғи кўп, қалбларининг фиқҳи (тушунчаси) оз эди. Улар ўзаро гаплаша бошладилар. Улардан бири: «Аллоҳ азза ва жалла биз айтаётган гапни эшитади, деб ўйлайсанми?» деди. Бошқаси: «Овозимизни кўтарсак эшитади, пасайтирсак эшитмайди», деди. Яна бири: «Агар бир нарсани эшитадиган бўлса, унинг ҳаммасини эшитади», деди. (Абдуллоҳ) деди: Мен буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим. Шунда {Сизлар ўзингизга қарши гувоҳлик беришларидан беркинмас эдингиз} (деган оят) то {...улар (узр сўраб) рози қилинувчилардан эмаслар} деган сўзигача нозил бўлди. (Ровий) деди: Мансур менга Мужоҳиддан, у Абу Маъмардан, у Абдуллоҳдан шунга ўхшашини айтиб берди.