حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى سُتْرَةٍ فَلْيَدْنُ مِنْهَا مَا لَا يَقْطَعُ الشَّيْطَانُ عَلَيْهِ صَلَاتَهُ

Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) uni Nabiy ﷺga ulab rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz sutraga (qarab) namoz oʻqisa, unga yaqin tursin — shayton uning namozini uzib qoʻymasin», dedilar.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) уни Набий ﷺга улаб ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз сутрага (қараб) намоз ўқиса, унга яқин турсин — шайтон унинг намозини узиб қўймасин», дедилар.

قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ سَمِعَ بُشَيْرَ بْنَ يَسَارٍ مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ قَالَ سُفْيَانُ هَذَا حَدِيثُ ابْنِ حَثْمَةَ يُخْبِرُ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَوَوُجِدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ قَتِيلًا فِي قَلِيبٍ مِنْ قُلُبِ خَيْبَرَ فَجَاءَ عَمَّاهُ وَأَخُوهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَعَمَّاهُ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْكِبَرَ الْكِبَرَ فَتَكَلَّمَ أَحَدُ عَمَّيْهِ إِمَّا حُوَيِّصَةُ وَإِمَّا مُحَيِّصَةُ قَالَ سُفْيَانُ نَسِيتُ أَيُّهُمَا الْكَبِيرُ مِنْهُمَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا وَجَدْنَا عَبْدَ اللَّهِ قَتِيلًا فِي قَلِيبٍ مِنْ قُلُبِ خَيْبَرَ ثُمَّ ذَكَرَ يَهُودَ وَشَرَّهُمْ وَعَدَاوَتَهُمْ قَالَ لِيُقْسِمْ مِنْكُمْ خَمْسُونَ أَنَّ يَهُودَ قَتَلَتْهُ قَالُوا كَيْفَ نُقْسِمُ عَلَى مَا لَمْ نَرَ قَالَ فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَحْلِفُونَ أَنَّهُمْ لَمْ يَقْتُلُوهُ قَالُوا كَيْفَ نَرْضَى بِأَيْمَانِهِمْ وَهُمْ مُشْرِكُونَ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَرَكَضَتْنِي بَكْرَةٌ مِنْهُقِيلَ لِسُفْيَانَ فِي الْحَدِيثِ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالَ هُوَ ذَا

Sahl ibn Abu Hasmadan rivoyat qilinadi: Ansordan Abdulloh ibn Sahl Xaybar quduqlaridan bir quduqda oʻldirilgan holda topildi. Uning ikki amakisi va akasi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelishdi — akasi Abdurrahmon ibn Sahl, ikki amakisi esa Huvayyisa va Muhayyisa edi. Abdurrahmon Rasululloh ﷺning huzurlarida gapirmoqchi boʻldi. Shunda u zot: «Kattani, kattani (oldinga qoʻy)», dedilar. Bas, uning ikki amakisidan biri — Huvayyisa yoki Muhayyisa — gapirdi. Sufyon: «Ularning qaysi biri katta ekanini unutdim», dedi. U: «Yo Rasululloh, biz Abdullohni Xaybar quduqlaridan bir quduqda oʻldirilgan holda topdik», dedi, soʻng yahudiylarni, ularning yomonligi va adovatini zikr qildi. U zot: «Sizlardan ellik kishi yahudiylar uni oʻldirganiga qasam ichsin», dedilar. Ular: «Koʻrmagan narsamizga qanday qasam ichamiz?» deyishdi. U zot: «Unda yahudiylar uni oʻldirmaganliklariga ellik marta qasam ichib, sizlardan (daʼvoni) qaytaradilar», dedilar. Ular: «Ular mushrik boʻla turib, qanday qilib ularning qasamlariga rozi boʻlamiz?» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ uning xunini oʻz tomonlaridan toʻladilar. (Sahl dedi:) Oʻsha (tuyalar)dan bir yosh tuya meni tepdi. Sufyonga: «Hadisda ‹va hamrohingizning qonini haqli boʻlasizlar› (degani bormi)?» deyildi. U: «Shunday (bor)», dedi.Саҳл ибн Абу Ҳасмадан ривоят қилинади: Ансордан Абдуллоҳ ибн Саҳл Хайбар қудуқларидан бир қудуқда ўлдирилган ҳолда топилди. Унинг икки амакиси ва акаси Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келишди — акаси Абдурраҳмон ибн Саҳл, икки амакиси эса Ҳуваййиса ва Муҳаййиса эди. Абдурраҳмон Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида гапирмоқчи бўлди. Шунда у зот: «Каттани, каттани (олдинга қўй)», дедилар. Бас, унинг икки амакисидан бири — Ҳуваййиса ёки Муҳаййиса — гапирди. Суфён: «Уларнинг қайси бири катта эканини унутдим», деди. У: «Ё Расулуллоҳ, биз Абдуллоҳни Хайбар қудуқларидан бир қудуқда ўлдирилган ҳолда топдик», деди, сўнг яҳудийларни, уларнинг ёмонлиги ва адоватини зикр қилди. У зот: «Сизлардан эллик киши яҳудийлар уни ўлдирганига қасам ичсин», дедилар. Улар: «Кўрмаган нарсамизга қандай қасам ичамиз?» дейишди. У зот: «Унда яҳудийлар уни ўлдирмаганликларига эллик марта қасам ичиб, сизлардан (даъвони) қайтарадилар», дедилар. Улар: «Улар мушрик бўла туриб, қандай қилиб уларнинг қасамларига рози бўламиз?» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг хунини ўз томонларидан тўладилар. (Саҳл деди:) Ўша (туялар)дан бир ёш туя мени тепди. Суфёнга: «Ҳадисда ‹ва ҳамроҳингизнинг қонини ҳақли бўласизлар› (дегани борми)?» дейилди. У: «Шундай (бор)», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ التَّمْرِ بِالتَّمْرِ وَرَخَّصَ فِي الْعَرَايَا أَنْ تُشْتَرَى بِخَرْصِهَا يَأْكُلُهَا أَهْلُهَا رُطَبًاقَالَ سُفْيَانُ قَالَ لِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَمَا عِلْمُ أَهْلِ مَكَّةَ بِالْعَرَايَا قُلْتُ أَخْبَرَهُمْ عَطَاءٌ سَمِعَهُ مِنْ جَابِرٍ

Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ xurmoni xurmoga sotishdan qaytardilar, ammo aroyoni taxminiy oʻlchovi bilan, uni egalari hoʻl holda yeyishlari uchun sotib olishga ruxsat berdilar. Sufyon aytdi: Menga Yahyo ibn Saʼid: «Makka ahlining aroyo haqida qanday bilimi bor?» dedi. Men: «Ularga Ato xabar bergan, u buni Jobirdan eshitgan», dedim.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ хурмони хурмога сотишдан қайтардилар, аммо ароёни тахминий ўлчови билан, уни эгалари ҳўл ҳолда ейишлари учун сотиб олишга рухсат бердилар. Суфён айтди: Менга Яҳё ибн Саъид: «Макка аҳлининг ароё ҳақида қандай билими бор?» деди. Мен: «Уларга Ато хабар берган, у буни Жобирдан эшитган», дедим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا خُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَسْعُودِ بْنِ نِيَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَأَتَانَا وَنَحْنُ فِي مَسْجِدِنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَصْتُمْ فَخُذُوا وَدَعُوا دَعُوا الثُّلُثَ فَإِنْ لَمْ تَدَعُوا أَوْ تَجُدُّوا شُعْبَةُ الشَّاكُّ الثُّلُثَ فَالرُّبُعَ

Abdurrahmon ibn Masʼud ibn Niyor aytdi: Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) biz masjidimizda oʻtirganimizda oldimizga keldi va: Rasululloh ﷺ: «Chamalaganingizda, olinglar va qoldiringlar — uchdan birini qoldiringlar. Agar uchdan birini qoldirmasangiz yoki uzmasangiz, choragini (qoldiringlar)», dedilar, dedi. Shubha qilgan — Shuʼbadir.Абдурраҳмон ибн Масъуд ибн Ниёр айтди: Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) биз масжидимизда ўтирганимизда олдимизга келди ва: Расулуллоҳ ﷺ: «Чамалаганингизда, олинглар ва қолдиринглар — учдан бирини қолдиринглар. Агар учдан бирини қолдирмасангиз ёки узмасангиз, чорагини (қолдиринглар)», дедилар, деди. Шубҳа қилган — Шуъбадир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي خُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَسْعُودِ بْنِ نِيَارٍ قَالَأَتَانَا سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ فِي مَسْجِدِنَا فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَصْتُمْ فَخُذُوا وَدَعُوا دَعُوا الثُّلُثَ فَإِنْ لَمْ تَجُدُّوا أَوْ تَدَعُوا فَالرُّبُعَ

Abdurrahmon ibn Masʼud ibn Niyor aytdi: Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) bizning masjidimizga kelib: Rasululloh ﷺ: «Chamalaganingizda, olinglar va qoldiringlar — uchdan birini qoldiringlar. Agar uzmasangiz yoki qoldirmasangiz, choragini (qoldiringlar)», dedilar, dedi.Абдурраҳмон ибн Масъуд ибн Ниёр айтди: Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) бизнинг масжидимизга келиб: Расулуллоҳ ﷺ: «Чамалаганингизда, олинглар ва қолдиринглар — учдан бирини қолдиринглар. Агар узмасангиз ёки қолдирмасангиз, чорагини (қолдиринглар)», дедилар, деди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ بَكْرِ بْنِ خُنَيْسٍ قَالَ أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَالْحَجَّاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ عَمِّهِ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَكَانَتْ حَبِيبَةُ ابْنَةُ سَهْلٍ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ الْأَنْصَارِيِّ فَكَرِهَتْهُ وَكَانَ رَجُلًا دَمِيمًا فَجَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ فَلَوْلَا مَخَافَةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَبَزَقْتُ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَرُدِّينَ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ الَّتِي أَصْدَقَكِ قَالَتْ نَعَمْ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَرَدَّتْ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ وَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ خُلْعٍ كَانَ فِي الْإِسْلَامِ

Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) aytdi: Sahlning qizi Habiba ansoriy Sobit ibn Qays ibn Shammosning nikohida edi. U esa uni yoqtirmadi — u xunuk kishi edi. U Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men uni koʻrsam, agar Alloh azza va jalladan qoʻrqmaganimda, yuziga tupurgan boʻlar edim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Unga mahr qilib bergan bogʻini qaytarib berasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u zot unga odam yubordilar, ayol esa uning bogʻini qaytarib berdi va u zot ikkovlarini ajratdilar. (Roviy) dedi: Bu — Islomda boʻlgan birinchi xulʼ edi.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) айтди: Саҳлнинг қизи Ҳабиба ансорий Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг никоҳида эди. У эса уни ёқтирмади — у хунук киши эди. У Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен уни кўрсам, агар Аллоҳ азза ва жалладан қўрқмаганимда, юзига тупурган бўлар эдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга маҳр қилиб берган боғини қайтариб берасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда у зот унга одам юбордилар, аёл эса унинг боғини қайтариб берди ва у зот икковларини ажратдилар. (Ровий) деди: Бу — Исломда бўлган биринчи хулъ эди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ أَخُو بَنِي حَارِثَةَ يَعْنِي فِي نَفَرٍ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ إِلَى خَيْبَرَ يَمْتَارُونَ مِنْهَا تَمْرًا قَالَ فَعُدِيَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَكُسِرَتْ عُنُقُهُ ثُمَّ طُرِحَ فِي مَنْهَرٍ مِنْ مَنَاهِرِ عُيُونِ خَيْبَرَ وَفَقَدَهُ أَصْحَابُهُ فَالْتَمَسُوهُ حَتَّى وَجَدُوهُ فَغَيَّبُوهُ قَالَ ثُمَّ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ وَهُمَا كَانَا أَسَنَّ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ إِذًا أَقْدَمَ الْقَوْمِ وَصَاحِبَ الدَّمِ فَتَقَدَّمَ لِذَلِكَ فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ابْنَيْ عَمِّهِ حُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِبَرَ الْكِبَرَ فَاسْتَأْخَرَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ عُدِيَ عَلَى صَاحِبِنَا فَقُتِلَ وَلَيْسَ بِخَيْبَرَ عَدُوٌّ إِلَّا يَهُودَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُسَمُّونَ قَاتِلَكُمْ ثُمَّ تَحْلِفُونَ عَلَيْهِ خَمْسِينَ يَمِينًا ثُمَّ تُسْلِمُهُ قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ عَلَى مَا لَمْ نَشْهَدْ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ خَمْسِينَ يَمِينًا وَيَبْرَءُونَ مِنْ دَمِ صَاحِبِكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا لِنَقْبَلَ أَيْمَانَ يَهُودَ مَا هُمْ فِيهِ مِنْ

Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) aytdi: Banu Horisaning birodari Abdulloh ibn Sahl Banu Horisadan bir necha kishi bilan Xaybarga xurma olib kelish uchun chiqdi. Abdulloh ibn Sahlga hujum qilinib, boʻyni sindirildi, soʻng u Xaybar buloqlarining bir ariqiga tashlandi. Hamrohlari uni yoʻqotib, izlashdi va nihoyat topib, uni dafn qildilar. Soʻng ular Rasululloh ﷺning huzurlariga kelishdi. Uning akasi Abdurrahmon ibn Sahl va ikki amakivachchasi Huvayyisa bilan Muhayyisa oldinga chiqishdi — ular ikkovi Abdurrahmondan yoshi kattaroq edi. Abdurrahmon esa oʻshanda qavmning (ishga) eng yaqini va qon egasi edi, shu sababli oldinga chiqib, ikki amakivachchasi Huvayyisa va Muhayyisadan avval Rasululloh ﷺga gapirdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kattani, kattani (oldinga qoʻy)», dedilar. Bas, Abdurrahmon orqaga chekindi, Huvayyisa gapirdi, soʻng Muhayyisa gapirdi, soʻng Abdurrahmon gapirdi. Ular: «Yo Rasululloh, hamrohimizga hujum qilinib, u oʻldirildi; Xaybarda esa yahudiylardan boshqa dushman yoʻq», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Qotilingizni nomlab, soʻng unga (qarshi) ellik marta qasam ichasizlar, soʻng u sizlarga topshiriladi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz guvoh boʻlmagan narsamizga qasam ichmaymiz», deyishdi. U zot: «Unda ular sizlar uchun ellik marta qasam ichib, hamrohingizning qonidan (oʻzlarini) oqlaydilar», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz yahudiylarning qasamlarini qabul qilmaymiz», deyishdi.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) айтди: Бану Ҳорисанинг биродари Абдуллоҳ ибн Саҳл Бану Ҳорисадан бир неча киши билан Хайбарга хурма олиб келиш учун чиқди. Абдуллоҳ ибн Саҳлга ҳужум қилиниб, бўйни синдирилди, сўнг у Хайбар булоқларининг бир ариқига ташланди. Ҳамроҳлари уни йўқотиб, излашди ва ниҳоят топиб, уни дафн қилдилар. Сўнг улар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келишди. Унинг акаси Абдурраҳмон ибн Саҳл ва икки амакиваччаси Ҳуваййиса билан Муҳаййиса олдинга чиқишди — улар иккови Абдурраҳмондан ёши каттароқ эди. Абдурраҳмон эса ўшанда қавмнинг (ишга) энг яқини ва қон эгаси эди, шу сабабли олдинга чиқиб, икки амакиваччаси Ҳуваййиса ва Муҳаййисадан аввал Расулуллоҳ ﷺга гапирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Каттани, каттани (олдинга қўй)», дедилар. Бас, Абдурраҳмон орқага чекинди, Ҳуваййиса гапирди, сўнг Муҳаййиса гапирди, сўнг Абдурраҳмон гапирди. Улар: «Ё Расулуллоҳ, ҳамроҳимизга ҳужум қилиниб, у ўлдирилди; Хайбарда эса яҳудийлардан бошқа душман йўқ», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Қотилингизни номлаб, сўнг унга (қарши) эллик марта қасам ичасизлар, сўнг у сизларга топширилади», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз гувоҳ бўлмаган нарсамизга қасам ичмаймиз», дейишди. У зот: «Унда улар сизлар учун эллик марта қасам ичиб, ҳамроҳингизнинг қонидан (ўзларини) оқлайдилар», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз яҳудийларнинг қасамларини қабул қилмаймиз», дейишди.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّافِعِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّ سَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ

Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) va qavmining kattalaridan bir necha kishi xabar berdilarki, Rasululloh ﷺ Huvayyisa, Muhayyisa va Abdurrahmonga: «Qasam ichib, hamrohingizning qonini haqli boʻlasizlarmi?» dedilar. Ular: «Yoʻq», deyishdi. U zot: «Unda yahudiylar qasam ichsinmi?» dedilar. Ular: «Ular musulmon emaslar», deyishdi. Shunda Nabiy ﷺ uning xunini oʻz tomonlaridan toʻladilar.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) ва қавмининг катталаридан бир неча киши хабар бердиларки, Расулуллоҳ ﷺ Ҳуваййиса, Муҳаййиса ва Абдурраҳмонга: «Қасам ичиб, ҳамроҳингизнинг қонини ҳақли бўласизларми?» дедилар. Улар: «Йўқ», дейишди. У зот: «Унда яҳудийлар қасам ичсинми?» дедилар. Улар: «Улар мусулмон эмаслар», дейишди. Шунда Набий ﷺ унинг хунини ўз томонларидан тўладилар.