حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَسَعْدٌ قَالَا حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ بْنَ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَخْبَرَهُأَنَّهُ اجْتَمَعَ رَبِيعَةُ بْنُ الْحَارِثِ وَعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَا وَاللَّهِ لَوْ بَعَثْنَا هَذَيْنِ الْغُلَامَيْنِ فَقَالَ لِي وَلِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَّرَهُمَا عَلَى هَذِهِ الصَّدَقَاتِ فَأَدَّيَا مَا يُؤَدِّي النَّاسُ وَأَصَابَا مَا يُصِيبُ النَّاسُ مِنْ الْمَنْفَعَةِ فَبَيْنَمَا هُمَا فِي ذَلِكَ جَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ مَاذَا تُرِيدَانِ فَأَخْبَرَاهُ بِالَّذِي أَرَادَا قَالَ فَلَا تَفْعَلَا فَوَاللَّهِ مَا هُوَ بِفَاعِلٍ فَقَالَ لِمَ تَصْنَعُ هَذَا فَمَا هَذَا مِنْكَ إِلَّا نَفَاسَةٌ عَلَيْنَا لَقَدْ صَحِبْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنِلْتَ صِهْرَهُ فَمَا نَفِسْنَا ذَلِكَ عَلَيْكَ قَالَ فَقَالَ أَنَا أَبُو حَسَنٍ أَرْسِلُوهُمَا ثُمَّ اضْطَجَعَ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى الظُّهْرَ سَبَقْنَاهُ إِلَى الْحُجْرَةِ فَقُمْنَا عِنْدَهَا حَتَّى مَرَّ بِنَا فَأَخَذَ بِأَيْدِينَا ثُمَّ قَالَ أَخْرِجَا مَا تُصَرِّرَانِ وَدَخَلَ فَدَخَلْنَا مَعَهُ وَهُوَ حِينَئِذٍ فِي بَيْتِ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَ فَكَلَّمْنَاهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْنَاكَ لِتُؤَمِّرَنَا عَلَى هَذِهِ الصَّدَقَاتِ فَنُصِيبَ مَا يُصِيبُ النَّاسُ مِنْ الْمَنْفَعَةِ وَنُؤَدِّي إِلَيْكَ مَا يُؤَدِّي النَّاسُ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abdulmuttalib ibn Rabiʼa ibn Horis ibn Abdulmuttalib (roziyallohu anhu) xabar berdi: Rabiʼa ibn Horis va Abbos ibn Abdulmuttalib bir joyga toʻplanishib: «Allohga qasamki, agar mana shu ikki bolani» — (roviy) aytdi: bu bilan meni va Fazl ibn Abbosni (nazarda tutdi) — «Rasululloh ﷺning huzurlariga yuborsak-u, u zot ikkovini mana shu sadaqalar ustiga amir qilib tayinlasalar, shunda ular xalq topshiradigan (narsa)ni topshirib, xalq oladigan foydadan olsalar edi», dedilar. Ular shu ish ustida turganlarida, Ali ibn Abu Tolib kelib: «Nima qilmoqchisizlar?» dedi. Ular unga koʻzlagan narsalarini aytdilar. U: «Bunday qilmanglar. Allohga qasamki, u zot buni qilmaydilar», dedi. (Rabiʼa) unga: «Nega bunday qilyapsan? Bu sendan faqat bizga nisbatan qizgʻanish, xolos. Sen Rasululloh ﷺga hamroh boʻlding va u zotga kuyov boʻlding, biz esa buni sendan qizgʻanmadik», dedi. Ali: «Men Abu Hasanman; yuboringlar ikkovini», dedi va yonboshlab yotdi. (Roviy) aytdi: U zot peshin namozini oʻqiganlarida, biz u zotdan oldin hujraga borib, uning yonida turdik. Nihoyat u zot yonimizdan oʻtdilar-da, qoʻllarimizdan ushladilar. Soʻng: «Dilingizda yashirib turgan narsangizni chiqaringlar», dedilar va (hujraga) kirdilar, biz ham u zot bilan birga kirdik. U zot oʻsha kuni Zaynab binti Jahshning uyida edilar. (Roviy) aytdi: Biz u zotga gapirib: «Yo Rasululloh! Biz sizning huzuringizga bizni mana shu sadaqalar ustiga amir qilib tayinlashingiz uchun keldik; shunda biz xalq oladigan foydadan olsak, sizga xalq topshirgani kabi topshirsak», dedik. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ jim qoldilar.Абдулмутталиб ибн Рабиъа ибн Ҳорис ибн Абдулмутталиб (розияллоҳу анҳу) хабар берди: Рабиъа ибн Ҳорис ва Аббос ибн Абдулмутталиб бир жойга тўпланишиб: «Аллоҳга қасамки, агар мана шу икки болани» — (ровий) айтди: бу билан мени ва Фазл ибн Аббосни (назарда тутди) — «Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига юборсак-у, у зот икковини мана шу садақалар устига амир қилиб тайинласалар, шунда улар халқ топширадиган (нарса)ни топшириб, халқ оладиган фойдадан олсалар эди», дедилар. Улар шу иш устида турганларида, Али ибн Абу Толиб келиб: «Нима қилмоқчисизлар?» деди. Улар унга кўзлаган нарсаларини айтдилар. У: «Бундай қилманглар. Аллоҳга қасамки, у зот буни қилмайдилар», деди. (Рабиъа) унга: «Нега бундай қиляпсан? Бу сендан фақат бизга нисбатан қизғаниш, холос. Сен Расулуллоҳ ﷺга ҳамроҳ бўлдинг ва у зотга куёв бўлдинг, биз эса буни сендан қизғанмадик», деди. Али: «Мен Абу Ҳасанман; юборинглар икковини», деди ва ёнбошлаб ётди. (Ровий) айтди: У зот пешин намозини ўқиганларида, биз у зотдан олдин ҳужрага бориб, унинг ёнида турдик. Ниҳоят у зот ёнимиздан ўтдилар-да, қўлларимиздан ушладилар. Сўнг: «Дилингизда яшириб турган нарсангизни чиқаринглар», дедилар ва (ҳужрага) кирдилар, биз ҳам у зот билан бирга кирдик. У зот ўша куни Зайнаб бинти Жаҳшнинг уйида эдилар. (Ровий) айтди: Биз у зотга гапириб: «Ё Расулуллоҳ! Биз сизнинг ҳузурингизга бизни мана шу садақалар устига амир қилиб тайинлашингиз учун келдик; шунда биз халқ оладиган фойдадан олсак, сизга халқ топширгани каби топширсак», дедик. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ жим қолдилар.