حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَدَخَلْتُ مَسْجِدَ الْجَامِعِ فَإِذَا عَمْرُو بْنُ وَهْبٍ الثَّقَفِيُّ قَدْ دَخَلَ مِنْ النَّاحِيَةِ الْأُخْرَى فَالْتَقَيْنَا قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ الْمَسْجِدِ فَابْتَدَأَنِي بِالْحَدِيثِ وَكَانَ يُحِبُّ مَا سَاقَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَابْتَدَأَنِي بِالْحَدِيثِ فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ فَزَادَهُ فِي نَفْسِي تَصْدِيقًا الَّذِي قَرَّبَ بِهِ الْحَدِيثَ قَالَ قُلْنَا هَلْ أَمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ قَالَ نَعَمْ كُنَّا فِي سَفَرِ كَذَا وَكَذَا فَلَمَّا كَانَ فِي السَّحَرِ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُنُقَ رَاحِلَتِهِ وَانْطَلَقَ فَتَبِعْتُهُ فَتَغَيَّبَ عَنِّي سَاعَةً ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ حَاجَتَكَ فَقُلْتُ لَيْسَتْ لِي حَاجَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ مِنْ مَاءٍ قُلْتُ نَعَمْ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ وَكَانَتْ عَلَيْهِ جُبَّةٌ لَهُ شَامِيَّةٌ فَضَاقَتْ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى الْخُفَّيْنِ ثُمَّ لَحِقْنَا النَّاسَ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يَؤُمُّهُمْ وَقَدْ صَلَّى رَكْعَةً فَذَهَبْتُ لِأُوذِنَهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا الَّتِي أَدْرَكْنَا وَقَضَيْنَا الَّتِي سُبِقْنَا بِهَاحَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ عَمْرِو
Muhammad ibn Siyrin aytdi: Men jomeʼ masjidiga kirdim, shu payt Amr ibn Vahb as-Saqafiy ikkinchi tomondan kirib keldi va biz masjidning oʻrtasiga yaqin joyda uchrashdik. U menga hadisni boshlab berdi — u menga keltirgan yaxshilikni yaxshi koʻrar edi. Bas, u menga hadisni boshlab dedi: Biz Mugʻira ibn Shuʼbaning huzurida edik — uning hadisni yaqinlashtirib aytgani mening koʻnglimda uni yanada tasdiqli qildi. U dedi: Biz: «Bu ummatdan Abu Bakr Siddiq (roziyallohu anhu)dan boshqa birov Nabiy ﷺga imomlik qilganmi?» dedik. U: «Ha», dedi. Biz shunday-shunday safarda edik. Tong oldidan Rasululloh ﷺ ulovlarining boʻyniga urdilar-da, yoʻlga tushdilar; men ham u zotning ketlaridan bordim. U zot bir soatcha mendan gʻoyib boʻldilar, soʻng kelib: «Hojating bormi?» dedilar. Men: «Mening hojatim yoʻq, ey Allohning Rasuli», dedim. U zot: «Suv bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim va u zotga quydim. U zot qoʻllarini yuvdilar, soʻng yuzlarini yuvdilar. Keyin bilaklarini ochmoqchi boʻldilar; ustlarida shomlik jubbalari bor edi va u tor keldi, shuning uchun qoʻllarini ichiga kiritib, jubbaning ostidan chiqardilar. Yuzlarini yuvdilar, bilaklarini yuvdilar, peshonalariga mash tortdilar, sallalari va maxsilariga mash tortdilar. Soʻng odamlarga yetib keldik, namozga iqoma aytilgan, Abdurrahmon ibn Avf ularga imomlik qilib, bir rakat oʻqib boʻlgan edi. Men unga bildirmoqchi boʻldim, u zot meni qaytardilar. Bas, biz yetib olgan rakatni oʻqidik va bizdan oʻtib ketganini qazo qildik. Bizga Asvad ibn Omir, unga Jarir ibn Hozim Muhammad ibn Siyrindan rivoyat qilib aytdi: Menga bir kishi Amrdan rivoyat qildi.Муҳаммад ибн Сийрин айтди: Мен жомеъ масжидига кирдим, шу пайт Амр ибн Ваҳб ас-Сақафий иккинчи томондан кириб келди ва биз масжиднинг ўртасига яқин жойда учрашдик. У менга ҳадисни бошлаб берди — у менга келтирган яхшиликни яхши кўрар эди. Бас, у менга ҳадисни бошлаб деди: Биз Муғира ибн Шуъбанинг ҳузурида эдик — унинг ҳадисни яқинлаштириб айтгани менинг кўнглимда уни янада тасдиқли қилди. У деди: Биз: «Бу умматдан Абу Бакр Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан бошқа биров Набий ﷺга имомлик қилганми?» дедик. У: «Ҳа», деди. Биз шундай-шундай сафарда эдик. Тонг олдидан Расулуллоҳ ﷺ уловларининг бўйнига урдилар-да, йўлга тушдилар; мен ҳам у зотнинг кетларидан бордим. У зот бир соатча мендан ғойиб бўлдилар, сўнг келиб: «Ҳожатинг борми?» дедилар. Мен: «Менинг ҳожатим йўқ, эй Аллоҳнинг Расули», дедим. У зот: «Сув борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим ва у зотга қуйдим. У зот қўлларини ювдилар, сўнг юзларини ювдилар. Кейин билакларини очмоқчи бўлдилар; устларида шомлик жуббалари бор эди ва у тор келди, шунинг учун қўлларини ичига киритиб, жуббанинг остидан чиқардилар. Юзларини ювдилар, билакларини ювдилар, пешоналарига маш тортдилар, саллалари ва махсиларига маш тортдилар. Сўнг одамларга етиб келдик, намозга иқома айтилган, Абдурраҳмон ибн Авф уларга имомлик қилиб, бир ракат ўқиб бўлган эди. Мен унга билдирмоқчи бўлдим, у зот мени қайтардилар. Бас, биз етиб олган ракатни ўқидик ва биздан ўтиб кетганини қазо қилдик. Бизга Асвад ибн Омир, унга Жарир ибн Ҳозим Муҳаммад ибн Сийриндан ривоят қилиб айтди: Менга бир киши Амрдан ривоят қилди.