حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مُوسَى وَعَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ لِقَوْلِ عَمَّارٍ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدْ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ وَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ مَسَحَ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بِصَاحِبَتِهَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُلَمْ يُجِزْ الْأَعْمَشُ الْكَفَّيْنِ
Shaqiq aytdi: Men Abu Muso va Abdulloh bilan oʻtirgan edim. Shunda Abu Muso: «Sen Ammorning soʻzini eshitmadingmi? (U aytgan edi:) Rasululloh ﷺ meni bir yumush bilan yuborgan edilar, junub boʻlib qoldim-da, suv topmadim, shunda tuproqda hayvon agʻanagandek agʻanab oldim. Soʻng Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot: ‹Senga shunday deyishing kifoya edi›, dedilar-da, qoʻllarini yerga urdilar, soʻng ularning har birini ikkinchisiga surtdilar, soʻng ikkovi bilan yuzlarini surtdilar», dedi. Aʼmash kaftlarni (surtishni) joiz koʻrmadi.Шақиқ айтди: Мен Абу Мусо ва Абдуллоҳ билан ўтирган эдим. Шунда Абу Мусо: «Сен Амморнинг сўзини эшитмадингми? (У айтган эди:) Расулуллоҳ ﷺ мени бир юмуш билан юборган эдилар, жунуб бўлиб қолдим-да, сув топмадим, шунда тупроқда ҳайвон ағанагандек ағанаб олдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: ‹Сенга шундай дейишинг кифоя эди›, дедилар-да, қўлларини ерга урдилар, сўнг уларнинг ҳар бирини иккинчисига суртдилар, сўнг иккови билан юзларини суртдилар», деди. Аъмаш кафтларни (суртишни) жоиз кўрмади.