حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ ثَنَا شُعْبَةُ عَن زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ قَوْمِي قَالَ شُعْبَةُ قَدْ كُنْتُ أَحْفَظُ اسْمَهُ قَالَكُنَّا عَلَى بَابِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَنْتَظِرُ الْإِذْنَ عَلَيْهِ فَسَمِعْتُ أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَاءُ أُمَّتِي بِالطَّعْنِ وَالطَّاعُونِ قَالَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّعْنُ قَدْ عَرَفْنَاهُ فَمَا الطَّاعُونُ قَالَ طَعْنُ أَعْدَائِكُمْ مِنْ الْجِنِّ وَفِي كُلٍّ شَهَادَةٌقَالَ زِيَادٌ فَلَمْ أَرْضَ بِقَوْلِهِ فَسَأَلْتُ سَيِّدَ الْحَيِّ وَكَانَ مَعَهُمْ فَقَالَ صَدَقَ حَدَّثَنَاهُ أَبُو مُوسَى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ قَالَ ثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّهْشَلِيُّ قَالَ ثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلَاقَةَ عَن أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ قَالَ خَرَجْنَا فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِأَبِي مُوسَى فَإِذَا هُوَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ فَنَاءَ أُمَّتِي فِي الطَّاعُونِ فَذَكَرَهُ
Ziyod ibn Iloqaga qavmidan bir kishi rivoyat qilib aytdi: Biz Usmon (roziyallohu anhu)ning eshigi oldida uning huzuriga kirishga ruxsat kutib turgan edik. Shunda Abu Muso al-Ashʼariyning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Ummatimning halok boʻlishi nayza (zarbi) va toun bilandir», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh, bu nayzani bildik, toun nima?» dedik. U zot: «Jinlardan boʻlgan dushmanlaringizning sanchishidir; har ikkisida ham shahidlik bor», dedilar. Ziyod aytdi: Men uning soʻziga qanoat qilmadim va ular bilan birga boʻlgan qabila boshligʻidan soʻradim. U: «Rost aytdi, buni bizga Abu Muso rivoyat qilgan», dedi. Usoma ibn Sharik aytdi: Biz Banu Saʼlabadan oʻn nechchi kishi boʻlib chiqdik, qarasak, Abu Muso Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib turibdi: «Allohim, ummatimning halok boʻlishini toun (bilan) qilgin», deb — va u (hadisni) zikr qildi.Зиёд ибн Илоқага қавмидан бир киши ривоят қилиб айтди: Биз Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг эшиги олдида унинг ҳузурига киришга рухсат кутиб турган эдик. Шунда Абу Мусо ал-Ашъарийнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимнинг ҳалок бўлиши найза (зарби) ва тоун биландир», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ, бу найзани билдик, тоун нима?» дедик. У зот: «Жинлардан бўлган душманларингизнинг санчишидир; ҳар иккисида ҳам шаҳидлик бор», дедилар. Зиёд айтди: Мен унинг сўзига қаноат қилмадим ва улар билан бирга бўлган қабила бошлиғидан сўрадим. У: «Рост айтди, буни бизга Абу Мусо ривоят қилган», деди. Усома ибн Шарик айтди: Биз Бану Саълабадан ўн неччи киши бўлиб чиқдик, қарасак, Абу Мусо Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилиб турибди: «Аллоҳим, умматимнинг ҳалок бўлишини тоун (билан) қилгин», деб — ва у (ҳадисни) зикр қилди.