حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَنَحْنُ عِنْدَهُ فَقَالَ اسْتُعْمِلَ الْحَكَمُ بْنُ عَمْرٍو الْغِفَارِيُّ عَلَى خُرَاسَانَ فَتَمَنَّاهُ عِمْرَانُ حَتَّى قَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَلَا نَدْعُوهُ لَكَ فَقَالَ لَهُ لَا ثُمَّ قَامَ عِمْرَانُ فَلَقِيَهُ بَيْنَ النَّاسِ فَقَالَ عِمْرَانُ إِنَّكَ قَدْ وُلِّيتَ أَمْرًا مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ عَظِيمًا ثُمَّ أَمَرَهُ وَنَهَاهُ وَوَعَظَهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَذْكُرُ يَوْمَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ الْحَكَمُ نَعَمْقَالَ عِمْرَانُ اللَّهُ أَكْبَرُ
Muhammad (ibn Sirin rahimahulloh) aytdi: Biz Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)ning huzurida ekanimizda bir kishi kelib: «Hakam ibn Amr al-Gʻiforiy Xurosonga voliy etib tayinlandi», dedi. Imron uni koʻrishni istadi, hatto qavmdan bir kishi unga: «Uni sening oldingga chaqiraylikmi?» dedi. U unga: «Yoʻq», dedi. Soʻng Imron oʻrnidan turib, odamlar orasida uni uchratdi va: «Sen musulmonlarning ishlaridan ulugʻ bir ishga voliy qilinding», dedi. Soʻng unga buyurdi, qaytardi va nasihat qildi. Keyin: «Rasululloh ﷺ: ‹Alloh tabaraka va taologa isyon qilishda (biror) maxluqqa itoat yoʻqdir›, degan kunni eslaysanmi?» dedi. Hakam: «Ha», dedi. Shunda Imron: «Allohu akbar», dedi.Муҳаммад (ибн Сирин раҳимаҳуллоҳ) айтди: Биз Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида эканимизда бир киши келиб: «Ҳакам ибн Амр ал-Ғифорий Хуросонга волий этиб тайинланди», деди. Имрон уни кўришни истади, ҳатто қавмдан бир киши унга: «Уни сенинг олдингга чақирайликми?» деди. У унга: «Йўқ», деди. Сўнг Имрон ўрнидан туриб, одамлар орасида уни учратди ва: «Сен мусулмонларнинг ишларидан улуғ бир ишга волий қилиндинг», деди. Сўнг унга буюрди, қайтарди ва насиҳат қилди. Кейин: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳ табарака ва таолога исён қилишда (бирор) махлуққа итоат йўқдир›, деган кунни эслайсанми?» деди. Ҳакам: «Ҳа», деди. Шунда Имрон: «Аллоҳу акбар», деди.