حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَأَنَّ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ كَانَ أَمِيرًا عَلَى الْجَيْشِ الَّذِي غَزَا فِيهِ أَبُو أَيُّوبَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ عِنْدَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُ أَبُو أَيُّوبَ إِذَا مِتُّ فَاقْرَءُوا عَلَى النَّاسِ مِنِّي السَّلَامَ فَأَخْبِرُوهُمْ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا جَعَلَهُ اللَّهُ فِي الْجَنَّةِ وَلْيَنْطَلِقُوا بِي فَلْيَبْعُدُوا بِي فِي أَرْضِ الرُّومِ مَا اسْتَطَاعُوافَحَدَّثَ النَّاسُ لَمَّا مَاتَ أَبُو أَيُّوبَ فَاسْتَلْأَمَ النَّاسُ وَانْطَلَقُوا بِجِنَازَتِهِ
Makka ahlidan boʻlgan bir kishidan rivoyat qilinadiki, Yazid ibn Muoviya Abu Ayyub (roziyallohu anhu) gʻazot qilgan qoʻshinga amir edi. U (Abu Ayyubning) oʻlimi oldidan uning huzuriga kirdi. Shunda Abu Ayyub unga: «Men oʻlsam, odamlarga mendan salom aytinglar va ularga xabar beringlarki, men Rasululloh ﷺning: ‹Kim Allohga hech narsani sherik qilmagan holda oʻlsa, Alloh uni jannatga kiritadi›, deganlarini eshitganman. Meni olib borsinlar va imkon boricha rum yeriga uzoqroq olib kirsinlar», dedi. Abu Ayyub vafot etganida, u odamlarga (buni) aytib berdi. Shunda odamlar sovut kiyib, uning jinozasi bilan (dushman tomon) yurishdi.Макка аҳлидан бўлган бир кишидан ривоят қилинадики, Язид ибн Муовия Абу Айюб (розияллоҳу анҳу) ғазот қилган қўшинга амир эди. У (Абу Айюбнинг) ўлими олдидан унинг ҳузурига кирди. Шунда Абу Айюб унга: «Мен ўлсам, одамларга мендан салом айтинглар ва уларга хабар берингларки, мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда ўлса, Аллоҳ уни жаннатга киритади›, деганларини эшитганман. Мени олиб борсинлар ва имкон борича рум ерига узоқроқ олиб кирсинлар», деди. Абу Айюб вафот этганида, у одамларга (буни) айтиб берди. Шунда одамлар совут кийиб, унинг жинозаси билан (душман томон) юришди.