حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَكُنَّا حُجَّاجًا فَوَجَدْتُ سَوْطًا فَأَخَذْتُهُ فَقَالَ الْقَوْمُ تَأْخُذُهُ فَلَعَلَّهُ لِرَجُلٍ مُسْلِمٍ قَالَ فَقُلْتُ أَوَلَيْسَ لِي أَخْذُهُ فَأَنْتَفِعَ بِهِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ فَلَقِيتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَحْسَنْتَ ثُمَّ قَالَ الْتَقَطْتُ صُرَّةً فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ عَرِّفْهَا حَوْلًا فَعَرَّفْتُهَا حَوْلًا ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقُلْتُ قَدْ عَرَّفْتُهَا حَوْلًا فَقَالَ عَرِّفْهَا سَنَةً أُخْرَى ثُمَّ قَالَ انْتَفِعْ بِهَا وَاحْفَظْ وِكَاءَهَا وَخِرْقَتَهَا وَأَحْصِ عَدَدَهَا فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَاقَالَ جَرِيرٌ فَلَمْ أَحْفَظْ مَا بَعْدَ هَذَا يَعْنِي تَمَامَ الْحَدِيثِ
Suvayd ibn Gʻafla aytdi: Biz hojilar edik; men bir qamchini topib oldim. Odamlar: «Uni olyapsanmi? U bir musulmon kishiniki boʻlishi mumkin-ku», deyishdi. Men: «Uni boʻri yeb ketgandan koʻra, men olib, undan foydalanganim yaxshiroq emasmi?» dedim. Soʻng Ubay ibn Kaʼbni uchratib, buni unga aytdim. U: «Yaxshi qilibsan», dedi. Keyin u dedi: Men ichida yuz dinor boʻlgan bir hamyon topib oldim va Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot: «Uni bir yil eʼlon qil», dedilar. Men uni bir yil eʼlon qildim, soʻng u zotning huzurlariga kelib: «Uni bir yil eʼlon qildim», dedim. U zot: «Uni yana bir yil eʼlon qil», dedilar. Soʻng: «Undan foydalan; uning bogʻichini va latta (xaltasi)ni saqla, sonini ham sanab qoʻy. Agar egasi kelsa...», dedilar. Jarir dedi: Men bundan keyingisini — yaʼni hadisning oxirini — yodda saqlay olmadim.Сувайд ибн Ғафла айтди: Биз ҳожилар эдик; мен бир қамчини топиб олдим. Одамлар: «Уни оляпсанми? У бир мусулмон кишиники бўлиши мумкин-ку», дейишди. Мен: «Уни бўри еб кетгандан кўра, мен олиб, ундан фойдаланганим яхшироқ эмасми?» дедим. Сўнг Убай ибн Каъбни учратиб, буни унга айтдим. У: «Яхши қилибсан», деди. Кейин у деди: Мен ичида юз динор бўлган бир ҳамён топиб олдим ва Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Уни бир йил эълон қил», дедилар. Мен уни бир йил эълон қилдим, сўнг у зотнинг ҳузурларига келиб: «Уни бир йил эълон қилдим», дедим. У зот: «Уни яна бир йил эълон қил», дедилар. Сўнг: «Ундан фойдалан; унинг боғичини ва латта (халтаси)ни сақла, сонини ҳам санаб қўй. Агар эгаси келса...», дедилар. Жарир деди: Мен бундан кейингисини — яъни ҳадиснинг охирини — ёдда сақлай олмадим.