حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْحٍ حَدَّثَنَا عَطَاءٌ عَنْ عَائِشِ بْنِ أَنَسٍ الْبَكْرِيِّ قَالَتَذَاكَرَ عَلِيٌّ وَعَمَّارٌ وَالْمِقْدَادُ الْمَذْيَ فَقَالَ عَلِيٌّ إِنِّي رَجُلٌ مَذَّاءٌ وَإِنِّي أَسْتَحِي أَنْ أَسْأَلَهُ مِنْ أَجْلِ ابْنَتِهِ تَحْتِي فَقَالَ لِأَحَدِهِمَا لِعَمَّارٍ أَوْ لِلْمِقْدَادِ قَالَ عَطَاءٌ سَمَّاهُ لِي عَائِشٌ فَنَسِيتُهُ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ ذَاكَ الْمَذْيُ لِيَغْسِلْ ذَاكَ مِنْهُ قُلْتُ مَا ذَاكَ مِنْهُ قَالَ ذَكَرَهُ وَيَتَوَضَّأْ فَيُحْسِنْ وُضُوءَهُ أَوْ يَتَوَضَّأْ مِثْلَ وُضُوئِهِ لِلصَّلَاةِ وَيَنْضَحْ فِي فَرْجِهِ أَوْ فَرْجَهُ
Oish ibn Anas al-Bakriy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ali, Ammor va Miqdod mazyi haqida gaplashdilar. Ali: «Men mazysi koʻp chiqadigan kishiman va u zotning qizlari nikohimda boʻlgani uchun u zotdan soʻrashga uyalaman», dedi va ikkovidan biriga — Ammorga yoki Miqdodga — (Ato dedi: uni menga Oish nomlab aytgan edi, men esa uni unutdim) — «Rasululloh ﷺdan soʻra», dedi. Men u zotdan soʻradim, u zot: «U — mazydir; oʻshani undan yuvsin», dedilar. Men: «Uning nimasini?» dedim. U zot: «Zakarini. Va tahorat qilsin, tahoratini chiroyli qilsin — yoki namoz uchun oladigan tahoratidek tahorat olsin — va avratiga suv sepsin», dedilar.Оиш ибн Анас ал-Бакрий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Али, Аммор ва Миқдод мазйи ҳақида гаплашдилар. Али: «Мен мазйси кўп чиқадиган кишиман ва у зотнинг қизлари никоҳимда бўлгани учун у зотдан сўрашга уяламан», деди ва икковидан бирига — Амморга ёки Миқдодга — (Ато деди: уни менга Оиш номлаб айтган эди, мен эса уни унутдим) — «Расулуллоҳ ﷺдан сўра», деди. Мен у зотдан сўрадим, у зот: «У — мазйдир; ўшани ундан ювсин», дедилар. Мен: «Унинг нимасини?» дедим. У зот: «Закарини. Ва таҳорат қилсин, таҳоратини чиройли қилсин — ёки намоз учун оладиган таҳоратидек таҳорат олсин — ва авратига сув сепсин», дедилар.