قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْيُ مَاذَا عَلَيْهِ قَالَ عَلِيٌّ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ قَالَ الْمِقْدَادُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَذَكَرَ مِثْلَ مَعْنَى حَدِيثِ سُفْيَانَ
Al-Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) undan Rasululloh ﷺdan quyidagini soʻrab berishini iltimos qildi: kishi ayoliga yaqinlashganda, undan mazyi chiqsa, unga nima (vojib) boʻladi? Ali: «Huzurimda Rasululloh ﷺning qizlari (turibdilar), shuning uchun men u zotdan soʻrashga uyalaman», dedi. Miqdod aytdi: «Men Rasululloh ﷺdan bu haqda soʻradim, u zot: ‹Sizlardan biringiz buni topsa, avratini suv bilan yuvsin va namoz uchun oladigan tahoratini olsin›, dedilar». Boshqa bir rivoyatda Hammom ibn al-Horisdan (keltiriladiki), bir kishi Usmonni maqtay boshladi — soʻng u Sufyon hadisining maʼnosi kabi zikr qildi.Ал-Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) ундан Расулуллоҳ ﷺдан қуйидагини сўраб беришини илтимос қилди: киши аёлига яқинлашганда, ундан мазйи чиқса, унга нима (вожиб) бўлади? Али: «Ҳузуримда Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари (турибдилар), шунинг учун мен у зотдан сўрашга уяламан», деди. Миқдод айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан бу ҳақда сўрадим, у зот: ‹Сизлардан бирингиз буни топса, авратини сув билан ювсин ва намоз учун оладиган таҳоратини олсин›, дедилар». Бошқа бир ривоятда Ҳаммом ибн ал-Ҳорисдан (келтириладики), бир киши Усмонни мақтай бошлади — сўнг у Суфён ҳадисининг маъноси каби зикр қилди.