حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعَ بَجَالَةَ يَقُولُكُنْتُ كَاتِبًا لِجَزْءِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَمِّ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ فَأَتَانَا كِتَابُ عُمَرَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِسَنَةٍ أَنْ اقْتُلُوا كُلَّ سَاحِرٍ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ وَسَاحِرَةٍ وَفَرِّقُوا بَيْنَ كُلِّ ذِي مَحْرَمٍ مِنْ الْمَجُوسِ وَانْهَوْهُمْ عَنْ الزَّمْزَمَةِ فَقَتَلْنَا ثَلَاثَةَ سَوَاحِرَ وَجَعَلْنَا نُفَرِّقُ بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَ حَرِيمَتِهِ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَصَنَعَ جَزْءٌ طَعَامًا كَثِيرًا وَعَرَضَ السَّيْفَ عَلَى فَخِذِهِ وَدَعَا الْمَجُوسَ فَأَلْقَوْا وِقْرَ بَغْلٍ أَوْ بَغْلَيْنِ مِنْ وَرِقٍ وَأَكَلُوا مِنْ غَيْرِ زَمْزَمَةٍ وَلَمْ يَكُنْ عُمَرُ أَخَذَ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ قَبِلَ الْجِزْيَةَ مِنْ الْمَجُوسِ حَتَّى شَهِدَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَهَا مِنْ مَجُوسِ هَجَرَو قَالَ أَبِي قَالَ سُفْيَانُ حَجَّ بَجَالَةُ مَعَ مُصْعَبٍ سَنَةَ سَبْعِينَ
Bajola (rahimahulloh) aytdi: Men Ahnaf ibn Qaysning amakisi Jazʼ ibn Muoviyaning kotibi edim. Bizga Umarning vafotidan bir yil oldin uning maktubi keldi: «Har bir sehrgarni — baʼzan Sufyon: ‹va sehrgar ayolni› — oʻldiringlar; majusiylardan mahram boʻlganlarning orasini ajratinglar va ularni zamzamadan qaytaringlar». Shunda biz uchta sehrgar (ayol)ni oʻldirdik va Allohning Kitobiga koʻra kishi bilan unga harom boʻlgan (ayoli) orasini ajrata boshladik. Jazʼ koʻp taom tayyorlab, qilichni soni ustiga qoʻydi va majusiylarni chorladi. Ular bir yoki ikki xachirning yuki kumushni tashladilar va zamzamasiz yedilar. Umar majusiylardan jizya olmagan edi — baʼzan Sufyon: ‹qabul qilmagan edi› (deydi) — toki Abdurrahmon ibn Avf Rasululloh ﷺ uni Hajar majusiylaridan olganlariga guvohlik bergunicha.Бажола (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Аҳнаф ибн Қайснинг амакиси Жазъ ибн Муовиянинг котиби эдим. Бизга Умарнинг вафотидан бир йил олдин унинг мактуби келди: «Ҳар бир сеҳргарни — баъзан Суфён: ‹ва сеҳргар аёлни› — ўлдиринглар; мажусийлардан маҳрам бўлганларнинг орасини ажратинглар ва уларни замзамадан қайтаринглар». Шунда биз учта сеҳргар (аёл)ни ўлдирдик ва Аллоҳнинг Китобига кўра киши билан унга ҳаром бўлган (аёли) орасини ажрата бошладик. Жазъ кўп таом тайёрлаб, қилични сони устига қўйди ва мажусийларни чорлади. Улар бир ёки икки хачирнинг юки кумушни ташладилар ва замзамасиз едилар. Умар мажусийлардан жизя олмаган эди — баъзан Суфён: ‹қабул қилмаган эди› (дейди) — токи Абдурраҳмон ибн Авф Расулуллоҳ ﷺ уни Ҳажар мажусийларидан олганларига гувоҳлик бергунича.