حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ قَالَبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِضَمَ فَخَرَجْتُ فِي نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ الْحَارِثُ بْنُ رِبْعِيٍّ وَمُحَلَّمُ بْنُ جَثَّامَةَ بْنِ قَيْسٍ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَطْنِ إِضَمَ مَرَّ بِنَا عَامِرٌ الْأَشْجَعِيُّ عَلَى قَعُودٍ لَهُ مُتَيْعٌ وَوَطْبٌ مِنْ لَبَنٍ فَلَمَّا مَرَّ بِنَا سَلَّمَ عَلَيْنَا فَأَمْسَكْنَا عَنْهُ وَحَمَلَ عَلَيْهِ مُحَلَّمُ بْنُ جَثَّامَةَ فَقَتَلَهُ بِشَيْءٍ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ وَأَخَذَ بَعِيرَهُ وَمُتَيْعَهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخْبَرْنَاهُ الْخَبَرَ نَزَلَ فِينَا الْقُرْآنُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمْ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا}
Abdulloh ibn Abu Hadrad (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizni Izamga yubordilar. Men musulmonlardan bir necha kishi bilan chiqdim, ular orasida Abu Qatoda al-Horis ibn Ribʼiy va Muhallam ibn Jassoma ibn Qays bor edi. Biz chiqib, Izamning ichkarisiga yetganimizda, yonimizdan Omir al-Ashjaʼiy oʻz tuyasida oʻtdi; unda ozgina yuki va bir meshda suti bor edi. U yonimizdan oʻtayotib, bizga salom berdi. Biz undan qoʻl tortdik, Muhallam ibn Jassoma esa unga hamla qildi va oʻrtalarida boʻlgan bir narsa sababli uni oʻldirdi hamda tuyasi bilan yukini oldi. Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib, u zotga xabarni aytganimizda, biz haqimizda Qurʼon nozil boʻldi: {Ey iymon keltirganlar! Alloh yoʻlida (jangga) chiqqan paytingizda, yaxshilab aniqlab olinglar va sizlarga salom bergan kishiga dunyo hayotining oʻtkinchi matosini istab: ‹Sen momin emassan›, demanglar. Zero, Alloh huzurida koʻp gʻanimatlar bordir. Ilgari sizlar ham shunday edingizlar, Alloh sizlarga minnat qildi. Bas, yaxshilab aniqlab olinglar. Albatta, Alloh qilayotgan amallaringizdan xabardordir}.Абдуллоҳ ибн Абу Ҳадрад (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизни Изамга юбордилар. Мен мусулмонлардан бир неча киши билан чиқдим, улар орасида Абу Қатода ал-Ҳорис ибн Рибъий ва Муҳаллам ибн Жассома ибн Қайс бор эди. Биз чиқиб, Изамнинг ичкарисига етганимизда, ёнимиздан Омир ал-Ашжаъий ўз туясида ўтди; унда озгина юки ва бир мешда сути бор эди. У ёнимиздан ўтаётиб, бизга салом берди. Биз ундан қўл тортдик, Муҳаллам ибн Жассома эса унга ҳамла қилди ва ўрталарида бўлган бир нарса сабабли уни ўлдирди ҳамда туяси билан юкини олди. Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб, у зотга хабарни айтганимизда, биз ҳақимизда Қуръон нозил бўлди: {Эй иймон келтирганлар! Аллоҳ йўлида (жангга) чиққан пайтингизда, яхшилаб аниқлаб олинглар ва сизларга салом берган кишига дунё ҳаётининг ўткинчи матосини истаб: ‹Сен момин эмассан›, деманглар. Зеро, Аллоҳ ҳузурида кўп ғаниматлар бордир. Илгари сизлар ҳам шундай эдингизлар, Аллоҳ сизларга миннат қилди. Бас, яхшилаб аниқлаб олинглар. Албатта, Аллоҳ қилаётган амалларингиздан хабардордир}.