حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ الْجُمَحِيِّ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أَسْمَاءَ قَالَتْانْكَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ فَصَلَّى فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ فَعَلَ فِي الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ لَقَدْ أُدْنِيَتْ مِنِّي الْجَنَّةُ حَتَّى لَوْ اجْتَرَأْتُ عَلَيْهَا لَأَتَيْتُكُمْ بِقِطْفٍ مِنْ أَقْطَافِهَا وَلَقَدْ أُدْنِيَتْ مِنِّي النَّارُ حَتَّى قُلْتُ يَا رَبُّ وَأَنَا مَعَهُمْ فَرَأَيْتُ فِيهَا هِرَّةً قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهَا تَخْدِشُ امْرَأَةً حَبَسَتْهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خِشَاشِ الْأَرْضِ حَتَّى مَاتَتْ
Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. U zot turib namoz oʻqidilar: qiyomni uzun qildilar, soʻng rukuʼ qilib, rukuʼni uzun qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, qiyomni uzun qildilar, soʻng rukuʼ qilib, rukuʼni uzun qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, qiyomni uzun qildilar, soʻng ikki sajda qildilar. Soʻng ikkinchi (rakaat)da ham shunday qildilar. Soʻng: «Jannat menga shunchalik yaqinlashtirildiki, agar unga jurʼat qilganimda, sizlarga uning shingillaridan bir shingil olib kelar edim. Doʻzax ham menga shunchalik yaqinlashtirildiki, men: ‹Ey Robbim, men ham ular bilan birgamanmi?› dedim. Soʻng unda bir mushukni koʻrdim» — (rovij) aytdi: U mushuk oʻzini qamab qoʻygan bir ayolni tirnayotgan edi deb oʻylayman — «u ayol mushukni na boqqan, na yer hasharotlaridan yesin deb qoʻyib yuborgan edi, toki u oʻlib ketdi», dedilar.Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. У зот туриб намоз ўқидилар: қиёмни узун қилдилар, сўнг рукуъ қилиб, рукуъни узун қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, қиёмни узун қилдилар, сўнг рукуъ қилиб, рукуъни узун қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, қиёмни узун қилдилар, сўнг икки сажда қилдилар. Сўнг иккинчи (ракаат)да ҳам шундай қилдилар. Сўнг: «Жаннат менга шунчалик яқинлаштирилдики, агар унга журъат қилганимда, сизларга унинг шингилларидан бир шингил олиб келар эдим. Дўзах ҳам менга шунчалик яқинлаштирилдики, мен: ‹Эй Роббим, мен ҳам улар билан биргаманми?› дедим. Сўнг унда бир мушукни кўрдим» — (ровиж) айтди: У мушук ўзини қамаб қўйган бир аёлни тирнаётган эди деб ўйлайман — «у аёл мушукни на боққан, на ер ҳашаротларидан есин деб қўйиб юборган эди, токи у ўлиб кетди», дедилар.