حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ خَثْعَمَ يُقَالُ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ شَيْءٌ نَصْنَعُهُ دَوَاءً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ دَاءٌ

Alqama ibn Voil otasidan rivoyat qiladi: U Nabiy ﷺning huzurlarida hozir boʻldi. Xasʼam qabilasidan Suvayd ibn Toriq deb ataladigan bir kishi u zotdan xamr haqida soʻradi, u zot esa uni qaytardilar. U: «Axir bu biz dori qilib tayyorlaydigan narsa-ku», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Aksincha, u — dard(ning oʻzi)dir», dedilar.Алқама ибн Воил отасидан ривоят қилади: У Набий ﷺнинг ҳузурларида ҳозир бўлди. Хасъам қабиласидан Сувайд ибн Ториқ деб аталадиган бир киши у зотдан хамр ҳақида сўради, у зот эса уни қайтардилар. У: «Ахир бу биз дори қилиб тайёрлайдиган нарса-ку», деди. Шунда Набий ﷺ: «Аксинча, у — дард(нинг ўзи)дир», дедилар.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْطَعَهُ أَرْضًا قَالَ فَأَرْسَلَ مَعِي مُعَاوِيَةَ أَنْ أَعْطِهَا إِيَّاهُ أَوْ قَالَ أَعْلِمْهَا إِيَّاهُ قَالَ فَقَالَ لِي مُعَاوِيَةُ أَرْدِفْنِي خَلْفَكَ فَقُلْتُ لَا تَكُونُ مِنْ أَرْدَافِ الْمُلُوكِ قَالَ فَقَالَ أَعْطِنِي نَعْلَكَ فَقُلْتُ انْتَعِلْ ظِلَّ النَّاقَةِ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ مُعَاوِيَةُ أَتَيْتُهُ فَأَقْعَدَنِي مَعَهُ عَلَى السَّرِيرِ فَذَكَّرَنِي الْحَدِيثَفَقَالَ سِمَاكٌ فَقَالَ وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ حَمَلْتُهُ بَيْنَ يَدَيَّ

Alqama ibn Voil otasidan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ unga bir yerni ajratib berdilar. U aytdi: Shunda u zot men bilan Muoviyani, unga uni bersin — yoki: uni unga belgilab bersin — deb yubordilar. Muoviya menga: «Meni orqangga mindir», dedi. Men: «Sen podshohlarning ortiga minadiganlaridan boʻlmaysan», dedim. U: «Menga kavshingni ber», dedi. Men: «Tuyaning soyasini kavsh qilib kiy», dedim. U aytdi: Muoviya xalifa qilinganida uning oldiga bordim, u meni oʻzi bilan taxtga oʻtqazdi va menga oʻsha hadisni esga soldi. Simok aytdi: U: «Uni oldimga mindirib olganimni istardim», dedi.Алқама ибн Воил отасидан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ унга бир ерни ажратиб бердилар. У айтди: Шунда у зот мен билан Муовияни, унга уни берсин — ёки: уни унга белгилаб берсин — деб юбордилар. Муовия менга: «Мени орқангга миндир», деди. Мен: «Сен подшоҳларнинг ортига минадиганларидан бўлмайсан», дедим. У: «Менга кавшингни бер», деди. Мен: «Туянинг соясини кавш қилиб кий», дедим. У айтди: Муовия халифа қилинганида унинг олдига бордим, у мени ўзи билан тахтга ўтқазди ва менга ўша ҳадисни эсга солди. Симок айтди: У: «Уни олдимга миндириб олганимни истардим», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجَتْ امْرَأَةٌ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَقِيَهَا رَجُلٌ فَتَجَلَّلَهَا بِثِيَابِهِ فَقَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا وَذَهَبَ وَانْتَهَى إِلَيْهَا رَجُلٌ فَقَالَتْ لَهُ إِنَّ الرَّجُلَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا فَذَهَبَ الرَّجُلُ فِي طَلَبِهِ فَانْتَهَى إِلَيْهَا قَوْمٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوَقَعُوا عَلَيْهَا فَقَالَتْ لَهُمْ إِنَّ رَجُلًا فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا فَذَهَبُوا فِي طَلَبِهِ فَجَاءُوا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَهَبَ فِي طَلَبِ الرَّجُلِ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا فَذَهَبُوا بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ هُوَ هَذَا فَلَمَّا أَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجْمِهِ قَالَ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا هُوَ فَقَالَ لِلْمَرْأَةِ اذْهَبِي فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكِ وَقَالَ لِلرَّجُلِ قَوْلًا حَسَنًا فَقِيلَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَلَا تَرْجُمُهُ فَقَالَ لَقَدْ تَابَ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَقُبِلَ مِنْهُمْ

Alqama ibn Voil otasidan rivoyat qiladi: Bir ayol namozga chiqdi, unga bir kishi yoʻliqib, uni kiyimi bilan oʻrab oldi va undan hojatini oʻtkazib ketdi. Ayolning oldiga bir kishi yetib keldi, u unga: «Falon kishi menga bunday-bunday qildi», dedi. U kishi uni izlab ketdi. Soʻng ayolning oldiga ansorlardan bir qavm yetib keldi, u ularga ham: «Bir kishi menga bunday-bunday qildi», dedi. Ular ham uni izlab ketdilar va unga tajovuz qilgan kishini izlab ketgan kishini olib keldilar. Uni Nabiy ﷺning huzurlariga olib bordilar, ayol esa: «Mana shu», dedi. Nabiy ﷺ uni toshboʻron qilishga buyurganlarida, ayolga tajovuz qilgan kishi: «Yo Rasululloh, u men edim», dedi. Shunda u zot ayolga: «Bor, Alloh seni magʻfirat qildi», dedilar, u kishiga esa yaxshi soʻz aytdilar. «Yo Nabiyyalloh, uni toshboʻron qilmaysizmi?» deyildi. U zot: «U shunday tavba qildiki, agar Madina ahli shunday tavba qilganida, ulardan qabul qilinar edi», dedilar.Алқама ибн Воил отасидан ривоят қилади: Бир аёл намозга чиқди, унга бир киши йўлиқиб, уни кийими билан ўраб олди ва ундан ҳожатини ўтказиб кетди. Аёлнинг олдига бир киши етиб келди, у унга: «Фалон киши менга бундай-бундай қилди», деди. У киши уни излаб кетди. Сўнг аёлнинг олдига ансорлардан бир қавм етиб келди, у уларга ҳам: «Бир киши менга бундай-бундай қилди», деди. Улар ҳам уни излаб кетдилар ва унга тажовуз қилган кишини излаб кетган кишини олиб келдилар. Уни Набий ﷺнинг ҳузурларига олиб бордилар, аёл эса: «Мана шу», деди. Набий ﷺ уни тошбўрон қилишга буюрганларида, аёлга тажовуз қилган киши: «Ё Расулуллоҳ, у мен эдим», деди. Шунда у зот аёлга: «Бор, Аллоҳ сени мағфират қилди», дедилар, у кишига эса яхши сўз айтдилар. «Ё Набийяллоҳ, уни тошбўрон қилмайсизми?» дейилди. У зот: «У шундай тавба қилдики, агар Мадина аҳли шундай тавба қилганида, улардан қабул қилинар эди», дедилар.