Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz juma kuni juda xursand boʻlar edik, chunki bir kampir — biz oʻz kichik ariqlarimiz boʻyiga ekadigan — Silq (qizilcha)ning baʼzi ildizlarini kesar va ularni oʻz qozonida — biroz arpa donasi qoʻshib — pishirar edi. (Yaʼqub (rivoyatchi): «Menimcha, rivoyatchi — bu taomda (goʻsht)dan olingan yogʻ yoki eritilgan yogʻ yoʻq edi, deb aytdi», — dedi.) Biz juma namozini oʻqigach, uning oldiga borar va u bizga oʻsha taomni tortar edi. Bas, biz juma kuni shu (taom) sababli xursand boʻlar edik. Biz oʻz taomimizni yoki tushlik uyqumizni faqat juma namozidan keyin (oladigan) edik.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз жума куни жуда хурсанд бўлар эдик, чунки бир кампир — биз ўз кичик ариқларимиз бўйига экадиган — Силқ (қизилча)нинг баъзи илдизларини кесар ва уларни ўз қозонида — бироз арпа донаси қўшиб — пиширар эди. (Яъқуб (ривоятчи): «Менимча, ривоятчи — бу таомда (гўшт)дан олинган ёғ ёки эритилган ёғ йўқ эди, деб айтди», — деди.) Биз жума намозини ўқигач, унинг олдига борар ва у бизга ўша таомни тортар эди. Бас, биз жума куни шу (таом) сабабли хурсанд бўлар эдик. Биз ўз таомимизни ёки тушлик уйқумизни фақат жума намозидан кейин (оладиган) эдик.