(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Savda — hijob (parda) tutilganidan keyin — hojati uchun (tashqariga) chiqdi; u — koʻ rkam (yirik) ayol edi, uni taniydiganlardan yashirin qolmas edi. Umar ibnul-Xattob uni koʻ rib: «Ey Savda, Allohga qasamki, sen bizdan yashirin qolmaysan; (endi) qanday chiqishingga qarab (ehtiyot) boʻ l», dedi. (Oisha) aytdi: U (Savda) — Rasululloh ﷺ mening uyimda kechki taom yeb oʻ tirgan, qoʻ llarida (suyakli) goʻ sht boʻ lgan paytda — orqaga qaytdi va kirib: «Ey Allohning Rasuli, men bir hojatim uchun chiqgan edim; Umar menga shunday-shunday dedi», dedi. (Oisha) aytdi: Shunda Allloh u zotga vahy yubordi, soʻng (vahy) u zotdan koʻ tarildi — goʻ sht (hamon) qoʻ llarida edi, uni qoʻ ygan emas edilar; u zot: «Albatta sizlarga — hojatlaringiz uchun chiqishingiz — izn berildi», dedilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Савда — ҳижоб (парда) тутилганидан кейин — ҳожати учун (ташқарига) чиқди; у — кў ркам (йирик) аёл эди, уни танийдиганлардан яширин қолмас эди. Умар ибнул-Хаттоб уни кў риб: «Эй Савда, Аллоҳга қасамки, сен биздан яширин қолмайсан; (энди) қандай чиқишингга қараб (эҳтиёт) бў л», деди. (Оиша) айтди: У (Савда) — Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда кечки таом еб ў тирган, қў лларида (суякли) гў шт бў лган пайтда — орқага қайтди ва кириб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен бир ҳожатим учун чиқган эдим; Умар менга шундай-шундай деди», деди. (Оиша) айтди: Шунда Алллоҳ у зотга ваҳй юборди, сўнг (ваҳй) у зотдан кў тарилди — гў шт (ҳамон) қў лларида эди, уни қў йган эмас эдилар; у зот: «Албатта сизларга — ҳожатларингиз учун чиқишингиз — изн берилди», дедилар.