Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, qoʻli va oyogʻi kesilgan bir kishi Abu Bakr Siddiqning huzuriga tushdi va u kechasi namoz oʻqir edi. Abu Bakr unga: «Sening kechang oʻgʻrining kechasi emas-ku! Seni kim kesgan?» dedi. U: «Yaʼlo ibn Umayya zulm bilan (kesgan)», dedi. Abu Bakr unga: «Albatta unga xat yozaman», dedi va uni (Yaʼloni) ogohlantirdi. Ular shu holda turganlarida, Asmo bint Umaysning taqinchogʻi yoʻqolib qoldi. U (kesilgan kishi): «Allohim, uni (oʻgʻirlagan) sohibini menga oshkor qil», deb turaverdi. Soʻng u (taqinchoq) bir zargarning huzuridan topildi va (izi) oxiri oʻsha qoʻli kesilganga borib taqaldi. Shunda Abu Bakr: «Vallohi, uning Alloh (nomi) bilan meni aldagani menga qilgan ishidan ham ogʻirroqdir. Uning oyogʻini kesinglar», dedi. Umar: «Yoʻq, Alloh azza va jalla aytganidek, uning qoʻlini kesamiz», dedi. U: «Mayli, oʻzing bilasan», dedi.Нофеъдан ривоят қилинадики, қўли ва оёғи кесилган бир киши Абу Бакр Сиддиқнинг ҳузурига тушди ва у кечаси намоз ўқир эди. Абу Бакр унга: «Сенинг кечанг ўғрининг кечаси эмас-ку! Сени ким кесган?» деди. У: «Яъло ибн Умайя зулм билан (кесган)», деди. Абу Бакр унга: «Албатта унга хат ёзаман», деди ва уни (Яълони) огоҳлантирди. Улар шу ҳолда турганларида, Асмо бинт Умайснинг тақинчоғи йўқолиб қолди. У (кесилган киши): «Аллоҳим, уни (ўғирлаган) соҳибини менга ошкор қил», деб тураверди. Сўнг у (тақинчоқ) бир заргарнинг ҳузуридан топилди ва (изи) охири ўша қўли кесилганга бориб тақалди. Шунда Абу Бакр: «Валлоҳи, унинг Аллоҳ (номи) билан мени алдагани менга қилган ишидан ҳам оғирроқдир. Унинг оёғини кесинглар», деди. Умар: «Йўқ, Аллоҳ азза ва жалла айтганидек, унинг қўлини кесамиз», деди. У: «Майли, ўзинг биласан», деди.