Suvayd ibn Gʻafala (rahimahulloh) aytdi: Oisha al-Xasʼamiya Hasan ibn Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ning nikohida edi. Ali (shahid qilib) urilib, Hasanga xalifalik uchun bayʼat berilganda, u ayol: «Xalifalik senga muborak boʻlsin, ey amirul-moʻʼminin», dedi. U: «Ali oʻldirilsa-yu, sen shodlik izhor qilasanmi? Ket, sen uch taloqsan», dedi. (Rovi) dedi: u ayol toʻqilgan roʻmoliga oʻraldi va iddasi tugaguncha oʻtirdi. U (Hasan) unga mutʼa sifatida oʻn ming (dirham) va mahridan qolgan qismini yubordi. Ayol: «Ajralib ketayotgan sevimlidan (qolgan) oz matoh», dedi. Uning soʻzi unga yetganda, yigʻladi va: «Agar bobomdan eshitmaganimda — yoki otam menga bobomdan eshitganini soʻzlab bermaganida — uni qaytarib olar edim. (Bobom): ‹Qaysi bir kishi xotinini mubham uch (taloq) bilan yoki poklik davrlarida uch (taloq) bilan taloq qilsa, u boshqa erga tegmaguncha unga halol boʻlmaydi›, der edilar», dedi.Сувайд ибн Ғафала (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Оиша ал-Хасъамия Ҳасан ибн Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)нинг никоҳида эди. Али (шаҳид қилиб) урилиб, Ҳасанга халифалик учун байъат берилганда, у аёл: «Халифалик сенга муборак бўлсин, эй амирул-мўъминин», деди. У: «Али ўлдирилса-ю, сен шодлик изҳор қиласанми? Кет, сен уч талоқсан», деди. (Рови) деди: у аёл тўқилган рўмолига ўралди ва иддаси тугагунча ўтирди. У (Ҳасан) унга мутъа сифатида ўн минг (дирҳам) ва маҳридан қолган қисмини юборди. Аёл: «Ажралиб кетаётган севимлидан (қолган) оз матоҳ», деди. Унинг сўзи унга етганда, йиғлади ва: «Агар бобомдан эшитмаганимда — ёки отам менга бобомдан эшитганини сўзлаб бермаганида — уни қайтариб олар эдим. (Бобом): ‹Қайси бир киши хотинини мубҳам уч (талоқ) билан ёки поклик даврларида уч (талоқ) билан талоқ қилса, у бошқа эрга тегмагунча унга ҳалол бўлмайди›, дер эдилар», деди.