Sayyor ibn Salama aytadi: Otam bilan Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik, u qamishdan (qilingan) baland joyda edi. Otam undan Rasululloh ﷺning namoz vaqtlari haqida soʻradi. U dedi: «U zot sizlar peshin deb ataydigan hajir (namozi)ni quyosh ogʻganda oʻqir edilar. Asrni oʻqir edilar, soʻng birimiz Madinaning eng chekkasidagi ahlining oldiga borar, quyosh esa hali tirik (baland) boʻlar edi». U aytdi: Magʻrib haqida nima deganini unutdim. «U zot sizlar atama deb ataydigan xufton namozini kechiktirishni yaxshi koʻrar edilar. Bomdod namozidan kishi yonidagi hamsuhbatini taniydigan (payt)da qaytar edilar. Unda oltmishdan yuzgacha (oyat) oʻqir edilar».Сайёр ибн Салама айтади: Отам билан Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик, у қамишдан (қилинган) баланд жойда эди. Отам ундан Расулуллоҳ ﷺнинг намоз вақтлари ҳақида сўради. У деди: «У зот сизлар пешин деб атайдиган ҳажир (намози)ни қуёш оғганда ўқир эдилар. Асрни ўқир эдилар, сўнг биримиз Мадинанинг энг чеккасидаги аҳлининг олдига борар, қуёш эса ҳали тирик (баланд) бўлар эди». У айтди: Мағриб ҳақида нима деганини унутдим. «У зот сизлар атама деб атайдиган хуфтон намозини кечиктиришни яхши кўрар эдилар. Бомдод намозидан киши ёнидаги ҳамсуҳбатини танийдиган (пайт)да қайтар эдилар. Унда олтмишдан юзгача (оят) ўқир эдилар».