Abdulloh ibn Shaqiq Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, u undan Rasululloh ﷺning oʻtirgan holdagi namozlari haqida soʻradi. U: «Rasululloh ﷺ kechasi uzoq vaqt tik turib namoz oʻqir edilar; oʻtirib oʻqisalar, oʻtirib rukuʼ qilar, tik turib oʻqisalar, tik turib rukuʼ qilar edilar», dedi. Abu Xolid aytdi: Men buni Hishom ibn Urvaga aytib berdim. U: «Humayd yolgʻon aytdi, Abdulloh ibn Shaqiq ham yolgʻon aytdi. Menga otam Oishadan aytib berdi. U: ‹Rasululloh ﷺ yoshlari ulgʻayguncha hech qachon oʻtirib namoz oʻqimadilar; keyin suralarni oʻqir, ulardan bir necha oyat qolganda tik turib, oʻshalarni oʻqir, soʻng rukuʼ qilar edilar›, dedi», dedi. Abu Bakr shunday dedi: «as-suvar». Abu Bakr aytdi: Hishom ibn Urva Abdulloh ibn Shaqiqning xabarini inkor qildi, chunki uning zohiri uning nazdida otasidan, u Oishadan (qilgan) xabariga xilof edi. Mening nazdimda esa u uning xabariga xilof emas; chunki Xolidning Abdulloh ibn Shaqiqdan, u Oishadan (qilgan) rivoyatida: «Tik turgan holda qiroat qilsalar, tik turgan holda rukuʼ va sajda qilar; oʻtirgan holda qiroat qilsalar, oʻtirgan holda rukuʼ va sajda qilar edilar», deyilgan. Bu lafzga koʻra, bu xabar Urva va Amraning Oishadan (qilgan) xabariga xilof emas; chunki Xolid zikr qilgan bu lafz shunga dalolat qiladiki, qiroatning barchasi oʻtirgan holda boʻlsa, oʻtirib rukuʼ qilar; qiroatning barchasi tik turgan holda boʻlsa, tik turib rukuʼ qilar edilar. Abdulloh ibn Shaqiq esa qiroatning bir qismi tik turib, bir qismi oʻtirib boʻlgan paytdagi namozining sifatini zikr qilmagan; buni faqat Urva, Abu Salama va Amra Oishadan zikr qilishgan — qiroat ikkala holatda ham, bir qismi tik turib, bir qismi oʻtirib boʻlganda, u zot tik turgan holda rukuʼ qilishlarini zikr qilishgan. Urva ham, Abu Salama ham, Amra ham Nabiy ﷺ tik turib ham, oʻtirib ham qiroat qiladigan va tik turgan holda rukuʼ qiladigan bu namozni qanday boshlaganlarini zikr qilishmagan. Ibn Siyrin esa Abdulloh ibn Shaqiqdan, u Oishadan u zot uni tik turgan holda boshlaganlariga dalolat qiladigan (narsani) zikr qilgan.Абдуллоҳ ибн Шақиқ Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладики, у ундан Расулуллоҳ ﷺнинг ўтирган ҳолдаги намозлари ҳақида сўради. У: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси узоқ вақт тик туриб намоз ўқир эдилар; ўтириб ўқисалар, ўтириб рукуъ қилар, тик туриб ўқисалар, тик туриб рукуъ қилар эдилар», деди. Абу Холид айтди: Мен буни Ҳишом ибн Урвага айтиб бердим. У: «Ҳумайд ёлғон айтди, Абдуллоҳ ибн Шақиқ ҳам ёлғон айтди. Менга отам Оишадан айтиб берди. У: ‹Расулуллоҳ ﷺ ёшлари улғайгунча ҳеч қачон ўтириб намоз ўқимадилар; кейин сураларни ўқир, улардан бир неча оят қолганда тик туриб, ўшаларни ўқир, сўнг рукуъ қилар эдилар›, деди», деди. Абу Бакр шундай деди: «ас-сувар». Абу Бакр айтди: Ҳишом ибн Урва Абдуллоҳ ибн Шақиқнинг хабарини инкор қилди, чунки унинг зоҳири унинг наздида отасидан, у Оишадан (қилган) хабарига хилоф эди. Менинг наздимда эса у унинг хабарига хилоф эмас; чунки Холиднинг Абдуллоҳ ибн Шақиқдан, у Оишадан (қилган) ривоятида: «Тик турган ҳолда қироат қилсалар, тик турган ҳолда рукуъ ва сажда қилар; ўтирган ҳолда қироат қилсалар, ўтирган ҳолда рукуъ ва сажда қилар эдилар», дейилган. Бу лафзга кўра, бу хабар Урва ва Амранинг Оишадан (қилган) хабарига хилоф эмас; чунки Холид зикр қилган бу лафз шунга далолат қиладики, қироатнинг барчаси ўтирган ҳолда бўлса, ўтириб рукуъ қилар; қироатнинг барчаси тик турган ҳолда бўлса, тик туриб рукуъ қилар эдилар. Абдуллоҳ ибн Шақиқ эса қироатнинг бир қисми тик туриб, бир қисми ўтириб бўлган пайтдаги намозининг сифатини зикр қилмаган; буни фақат Урва, Абу Салама ва Амра Оишадан зикр қилишган — қироат иккала ҳолатда ҳам, бир қисми тик туриб, бир қисми ўтириб бўлганда, у зот тик турган ҳолда рукуъ қилишларини зикр қилишган. Урва ҳам, Абу Салама ҳам, Амра ҳам Набий ﷺ тик туриб ҳам, ўтириб ҳам қироат қиладиган ва тик турган ҳолда рукуъ қиладиган бу намозни қандай бошлаганларини зикр қилишмаган. Ибн Сийрин эса Абдуллоҳ ибн Шақиқдан, у Оишадан у зот уни тик турган ҳолда бошлаганларига далолат қиладиган (нарсани) зикр қилган.