ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ ، ثنا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ ، ثنا الْعَلاءُ بْنُ الْمُسَيِّبِ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ التَّيْمِيِّ ، قَالَ : قُلْتُ لابْنِ عُمَرَ : إِنَّا قَوْمٌ نُكْرِي فِي هَذِهِ الْوَجْهِ ، وَإِنَّ قَوْمِي يَزْعُمُونَ أَنَّهُ لا حَجَّ لَنَا ، فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ : أَلَسْتُمْ تَطُوفُونَ بِالْبَيْتِ ؟ أَلَسْتُمْ تَسْعَوْنَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ؟ أَلَسْتُمْ ، أَلَسْتُمْ ، إِنَّ رَجُلا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَسَأَلَهُ مِثْلَ مَا سَأَلَتْنِي فَلَمْ يَدْرِ مَا يَرُدُّ عَلَيْهِ حَتَّى نَزَلَتْ : لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلا مِنْ رَبِّكُمْ ، فَدَعَاهُ فَتَلاهَا عَلَيْهِ ، وَقَالَ : " أَنْتُمْ حُجَّاجٌ " ، ثنا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ الْكِنْدِيُّ ، ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ ، عَنِ الْعَلاءِ بْنِ الْمُسَيِّبِ ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ، ثنا الزَّعْفَرَانِيُّ ، ثنا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَمْرٍو الْفُقَيْمِيِّ ، وَأَنَا بَرِيءٌ مِنْ عُهْدَتِهِ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ التَّمِيمِيِّ ، قَالَ : قُلْتُ لابْنِ عُمَرَ ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Abu Umoma at-Taymiy dedi: Men Ibn Umarga: «Biz shu yoʻlda (ulov) ijaraga beradigan qavmmiz, qavmim esa bizga haj yoʻq deb daʼvo qilishadi», dedim. Ibn Umar dedi: «Sizlar Baytni tavof qilmaysizlarmi? Safo bilan Marva orasida saʼy qilmaysizlarmi? Sizlar shunday emasmisizlar, shunday emasmisizlar? Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, u zotdan sen mendan soʻragan narsani soʻragan edi, u zot unga nima deb javob berishni bilmadilar, toki {Robbingizdan fazl istashingizda sizlarga gunoh yoʻq} (oyati) nozil boʻldi. Shunda u zot uni chaqirib, unga buni tilovat qildilar va: ‹Sizlar hojiylarsiz›, dedilar». Bizga Ali ibn Saʼid ibn Masruq al-Kindiy ham aytib berdi: bizga Yahyo ibn Abu Zoida al-Alo ibn Musayyabdan shu isnod bilan (aytib berdi). Bizga Zaʼfaroniy ham aytib berdi: bizga Asbot ibn Muhammad al-Qurashiy Hasan ibn Amr al-Fuqaymiydan — men bunda uning uhdasidan xoliman — u Abu Umoma at-Tamimiydan (aytib berdi): Men Ibn Umarga aytdim, — soʻng shunga oʻxshashini zikr qildi.Абу Умома ат-Таймий деди: Мен Ибн Умарга: «Биз шу йўлда (улов) ижарага берадиган қавммиз, қавмим эса бизга ҳаж йўқ деб даъво қилишади», дедим. Ибн Умар деди: «Сизлар Байтни тавоф қилмайсизларми? Сафо билан Марва орасида саъй қилмайсизларми? Сизлар шундай эмасмисизлар, шундай эмасмисизлар? Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб, у зотдан сен мендан сўраган нарсани сўраган эди, у зот унга нима деб жавоб беришни билмадилар, токи {Роббингиздан фазл исташингизда сизларга гуноҳ йўқ} (ояти) нозил бўлди. Шунда у зот уни чақириб, унга буни тиловат қилдилар ва: ‹Сизлар ҳожийларсиз›, дедилар». Бизга Али ибн Саъид ибн Масруқ ал-Киндий ҳам айтиб берди: бизга Яҳё ибн Абу Зоида ал-Ало ибн Мусайябдан шу иснод билан (айтиб берди). Бизга Заъфароний ҳам айтиб берди: бизга Асбот ибн Муҳаммад ал-Қураший Ҳасан ибн Амр ал-Фуқаймийдан — мен бунда унинг уҳдасидан холиман — у Абу Умома ат-Тамимийдан (айтиб берди): Мен Ибн Умарга айтдим, — сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.