3-bob3-бобباب حُبِّ الرَّجُلِ بَعْضَ نِسَائِهِ أَكْثَرَ مِنْ بَعْضٍ Erkak xotinlaridan birini boshqasidan koʻproq sevgandaЭркак хотинларидан бирини бошқасидан кўпроқ севганда
أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيْهِ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ مَعِي فِي مِرْطِي فَأَذِنَ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَكَ أَرْسَلْنَنِي إِلَيْكَ يَسْأَلْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . وَأَنَا سَاكِتَةٌ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىْ بُنَيَّةُ أَلَسْتِ تُحِبِّينَ مَنْ أُحِبُّ " . قَالَتْ بَلَى . قَالَ " فَأَحِبِّي هَذِهِ " . فَقَامَتْ فَاطِمَةُ حِينَ سَمِعَتْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعَتْ إِلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَتْهُنَّ بِالَّذِي قَالَتْ وَالَّذِي قَالَ لَهَا فَقُلْنَ لَهَا مَا نَرَاكِ أَغْنَيْتِ عَنَّا مِنْ شَىْءٍ فَارْجِعِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُولِي لَهُ إِنَّ أَزْوَاجَكَ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . قَالَتْ فَاطِمَةُ لاَ وَاللَّهِ لاَ أُكَلِّمُهُ فِيهَا أَبَدًا . قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ الَّتِي كَانَتْ تُسَامِينِي مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَنْزِلَةِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ أَرَ امْرَأَةً قَطُّ خَيْرًا فِي الدِّينِ مِنْ زَيْنَبَ وَأَتْقَى لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَصْدَقَ حَدِيثًا وَأَوْصَلَ لِلرَّحِمِ وَأَعْظَمَ صَدَقَةً وَأَشَدَّ ابْتِذَالاً لِنَفْسِهَا فِي الْعَمَلِ الَّذِي تَصَدَّقُ بِهِ وَتَقَرَّبُ بِهِ مَا عَدَا سَوْرَةً مِنْ حِدَّةٍ كَانَتْ فِيهَا تُسْرِعُ مِنْهَا الْفَيْأَةَ فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ عَائِشَةَ فِي مِرْطِهَا عَلَى الْحَالِ الَّتِي كَانَتْ دَخَلَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا فَأَذِنَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَكَ أَرْسَلْنَنِي يَسْأَلْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ وَوَقَعَتْ بِي فَاسْتَطَالَتْ وَأَنَا أَرْقُبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَرْقُبُ طَرْفَهُ هَلْ أَذِنَ لِي فِيهَا فَلَمْ تَبْرَحْ زَيْنَبُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَكْرَهُ أَنْ أَنْتَصِرَ فَلَمَّا وَقَعْتُ بِهَا لَمْ أَنْشَبْهَا بِشَىْءٍ حَتَّى أَنْحَيْتُ عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning xotinlari Rasululloh ﷺning qizlari Fotimani u zotning oldiga yubordilar. U u zotning huzuriga kirishga izn soʻradi, u zot esa mening yopinchigʻim ostida men bilan yotgan edilar. U zot unga izn berdilar. U: «Ey Allohning Rasuli, xotinlaringiz meni sizning oldingizga yubordilar, ular Abu Quhofaning qizi haqida adolat qilishingizni soʻramoqdalar», dedi. Men jim turardim. Rasululloh ﷺ unga: «Ey qizginam, men suygan kishini sen ham suymaysanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bas, buni sev», dedilar. Fotima buni Rasululloh ﷺdan eshitgach turdi va Nabiy ﷺning xotinlari oldiga qaytib, oʻzi aytgan gapni va u zot unga aytgan gapni ularga xabar berdi. Ular unga: «Sen biz uchun hech narsaga foyda keltirmagandirsan, Rasululloh ﷺning oldiga qayt va u zotga: ‹Xotinlaringiz sizdan Abu Quhofaning qizi haqida adolat qilishni oʻtinib soʻramoqdalar›, deb ayt», dedilar. Fotima: «Yoʻq, Allohga qasamki, bu haqda u zot bilan aslo gaplashmayman», dedi. Oisha aytadi: Shundan soʻng Nabiy ﷺning xotinlari Zaynab binti Jahshni Rasululloh ﷺning oldiga yubordilar. U Nabiy ﷺning xotinlaridan Rasululloh ﷺ huzuridagi martabada men bilan bahslasha oladigan kishi edi. Men dinda Zaynabdan koʻra yaxshiroq, azza va jalla Allohdan koʻra qoʻrqadiganroq, gapi rostroq, sila-rahmni koʻproq ulaydigan, sadaqasi kattaroq, sadaqa qiladigan va Allohga yaqinlashadigan amalda oʻzini koʻproq bagʻishlaydigan ayolni sira koʻrmaganman, faqat undagi bir qizishqoqlik boʻlib, undan tez qaytar edi. U Rasululloh ﷺning oldiga kirishga izn soʻradi, Rasululloh ﷺ esa Fotima kirgan holatda Oisha bilan uning yopinchigʻi ostida edilar. Rasululloh ﷺ unga izn berdilar. U: «Ey Allohning Rasuli, xotinlaringiz meni yubordilar, ular Abu Quhofaning qizi haqida adolat qilishingizni soʻramoqdalar», dedi va menga tegib, dagʻdagʻa qildi. Men esa Rasululloh ﷺga qarab, uning koʻz qirini kuzatardim, uning haqida menga izn beradilarmi, deb. Zaynab Rasululloh ﷺ mening oʻzimni himoya qilishimni yoqtirmasliklarini bilmagunimcha toʻxtamadi. Men unga tegishga oʻtganimda, uni yer bilan yakson qilmagunimcha unga hech qanday imkon bermadim. Shunda Rasululloh ﷺ: «U Abu Bakrning qizidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг хотинлари Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари Фотимани у зотнинг олдига юбордилар. У у зотнинг ҳузурига киришга изн сўради, у зот эса менинг ёпинчиғим остида мен билан ётган эдилар. У зот унга изн бердилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, хотинларингиз мени сизнинг олдингизга юбордилар, улар Абу Қуҳофанинг қизи ҳақида адолат қилишингизни сўрамоқдалар», деди. Мен жим турардим. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Эй қизгинам, мен суйган кишини сен ҳам суймайсанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Бас, буни сев», дедилар. Фотима буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитгач турди ва Набий ﷺнинг хотинлари олдига қайтиб, ўзи айтган гапни ва у зот унга айтган гапни уларга хабар берди. Улар унга: «Сен биз учун ҳеч нарсага фойда келтирмагандирсан, Расулуллоҳ ﷺнинг олдига қайт ва у зотга: ‹Хотинларингиз сиздан Абу Қуҳофанинг қизи ҳақида адолат қилишни ўтиниб сўрамоқдалар›, деб айт», дедилар. Фотима: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, бу ҳақда у зот билан асло гаплашмайман», деди. Оиша айтади: Шундан сўнг Набий ﷺнинг хотинлари Зайнаб бинти Жаҳшни Расулуллоҳ ﷺнинг олдига юбордилар. У Набий ﷺнинг хотинларидан Расулуллоҳ ﷺ ҳузуридаги мартабада мен билан баҳслаша оладиган киши эди. Мен динда Зайнабдан кўра яхшироқ, азза ва жалла Аллоҳдан кўра қўрқадиганроқ, гапи ростроқ, сила-раҳмни кўпроқ улайдиган, садақаси каттароқ, садақа қиладиган ва Аллоҳга яқинлашадиган амалда ўзини кўпроқ бағишлайдиган аёлни сира кўрмаганман, фақат ундаги бир қизишқоқлик бўлиб, ундан тез қайтар эди. У Расулуллоҳ ﷺнинг олдига киришга изн сўради, Расулуллоҳ ﷺ эса Фотима кирган ҳолатда Оиша билан унинг ёпинчиғи остида эдилар. Расулуллоҳ ﷺ унга изн бердилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, хотинларингиз мени юбордилар, улар Абу Қуҳофанинг қизи ҳақида адолат қилишингизни сўрамоқдалар», деди ва менга тегиб, дағдаға қилди. Мен эса Расулуллоҳ ﷺга қараб, унинг кўз қирини кузатардим, унинг ҳақида менга изн берадиларми, деб. Зайнаб Расулуллоҳ ﷺ менинг ўзимни ҳимоя қилишимни ёқтирмасликларини билмагунимча тўхтамади. Мен унга тегишга ўтганимда, уни ер билан яксон қилмагунимча унга ҳеч қандай имкон бермадим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У Абу Бакрнинг қизидир», дедилар.
أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَذَكَرَتْ نَحْوَهُ وَقَالَتْ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زَيْنَبَ فَاسْتَأْذَنَتْ فَأَذِنَ لَهَا فَدَخَلَتْ فَقَالَتْ نَحْوَهُ . خَالَفَهُمَا مَعْمَرٌ رَوَاهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan shunga oʻxshash rivoyat qilinadi. U: «Nabiy ﷺning xotinlari Zaynabni yubordilar, u izn soʻradi, u zot unga izn berdilar, u kirdi», dedi va shunga oʻxshash gapni aytdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан шунга ўхшаш ривоят қилинади. У: «Набий ﷺнинг хотинлари Зайнабни юбордилар, у изн сўради, у зот унга изн бердилар, у кирди», деди ва шунга ўхшаш гапни айтди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ النَّيْسَابُورِيُّ الثِّقَةُ الْمَأْمُونُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اجْتَمَعْنَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلْنَ فَاطِمَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَ لَهَا إِنَّ نِسَاءَكَ وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . قَالَتْ فَدَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مَعَ عَائِشَةَ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ لَهُ إِنَّ نِسَاءَكَ أَرْسَلْنَنِي وَهُنَّ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتُحِبِّينِي " . قَالَتْ نَعَمْ قَالَ " فَأَحِبِّيهَا " . قَالَتْ فَرَجَعَتْ إِلَيْهِنَّ فَأَخْبَرَتْهُنَّ مَا قَالَ فَقُلْنَ لَهَا إِنَّكِ لَمْ تَصْنَعِي شَيْئًا فَارْجِعِي إِلَيْهِ . فَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ أَرْجِعُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبَدًا . وَكَانَتِ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا فَأَرْسَلْنَ زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ قَالَتْ عَائِشَةُ وَهِيَ الَّتِي كَانَتْ تُسَامِينِي مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ أَزْوَاجُكَ أَرْسَلْنَنِي وَهُنَّ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . ثُمَّ أَقْبَلَتْ عَلَىَّ تَشْتِمُنِي فَجَعَلْتُ أُرَاقِبُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَنْظُرُ طَرْفَهُ هَلْ يَأْذَنُ لِي مِنْ أَنْ أَنْتَصِرَ مِنْهَا - قَالَتْ - فَشَتَمَتْنِي حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ لاَ يَكْرَهُ أَنْ أَنْتَصِرَ مِنْهَا فَاسْتَقْبَلْتُهَا فَلَمْ أَلْبَثْ أَنْ أَفْحَمْتُهَا فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمْ أَرَ امْرَأَةً خَيْرًا وَلاَ أَكْثَرَ صَدَقَةً وَلاَ أَوْصَلَ لِلرَّحِمِ وَأَبْذَلَ لِنَفْسِهَا فِي كُلِّ شَىْءٍ يُتَقَرَّبُ بِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ زَيْنَبَ مَا عَدَا سَوْرَةً مِنْ حِدَّةٍ كَانَتْ فِيهَا تُوشِكُ مِنْهَا الْفَيأَةَ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ الَّذِي قَبْلَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning xotinlari toʻplanishib, Fotimani Nabiy ﷺning oldiga yubordilar va unga: «Sening xotinlaring…» deb, ular Abu Quhofaning qizi haqida adolat qilishingizni oʻtinmoqdalar, degan maʼnodagi soʻzni aytishni tayinladilar. Fotima Nabiy ﷺning huzuriga, u zot Oisha bilan uning yopinchigʻi ostida boʻlgan holatda kirdi va u zotga: «Xotinlaringiz meni yubordilar, ular Abu Quhofaning qizi haqida adolat qilishingizni oʻtinmoqdalar», dedi. Nabiy ﷺ unga: «Meni sevasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bas, buni sev», dedilar. Fotima ularning oldiga qaytib, u zot aytgan gapni ularga xabar berdi. Ular unga: «Sen hech narsa qilmadingda, u zotning oldiga qayt», dedilar. U: «Allohga qasamki, bu haqda u zotning oldiga aslo qaytmayman», dedi — va u haqiqatan Rasululloh ﷺning qizlari edi. Shunda ular Zaynab binti Jahshni yubordilar. Oisha aytadi: U Nabiy ﷺning xotinlaridan men bilan bahslasha oladigan kishi edi. U: «Xotinlaringiz meni yubordilar, ular Abu Quhofaning qizi haqida adolat qilishingizni oʻtinmoqdalar», dedi. Soʻng menga yuzlanib soʻka boshladi. Men Nabiy ﷺni kuzatib, koʻz qirini kuzatardim, undan oʻzimni himoya qilishimga izn beradilarmi, deb. U meni shu qadar soʻkdiki, oxiri men u zot undan oʻzimni himoya qilishimni yoqtirmasliklarini gumon qildim. Shunda men unga qarshi turdim va koʻp oʻtmay uni jim qilib qoʻydim. Nabiy ﷺ unga: «U Abu Bakrning qizidir», dedilar. Oisha aytadi: Men Zaynabdan koʻra yaxshiroq, sadaqasi koʻproq, sila-rahmni koʻproq ulaydigan va Alloh taologa yaqinlashiladigan har bir ishda oʻzini koʻproq bagʻishlaydigan ayolni koʻrmadim, faqat undagi bir qizishqoqlik boʻlib, undan tez qaytar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг хотинлари тўпланишиб, Фотимани Набий ﷺнинг олдига юбордилар ва унга: «Сенинг хотинларинг…» деб, улар Абу Қуҳофанинг қизи ҳақида адолат қилишингизни ўтинмоқдалар, деган маънодаги сўзни айтишни тайинладилар. Фотима Набий ﷺнинг ҳузурига, у зот Оиша билан унинг ёпинчиғи остида бўлган ҳолатда кирди ва у зотга: «Хотинларингиз мени юбордилар, улар Абу Қуҳофанинг қизи ҳақида адолат қилишингизни ўтинмоқдалар», деди. Набий ﷺ унга: «Мени севасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Бас, буни сев», дедилар. Фотима уларнинг олдига қайтиб, у зот айтган гапни уларга хабар берди. Улар унга: «Сен ҳеч нарса қилмадингда, у зотнинг олдига қайт», дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, бу ҳақда у зотнинг олдига асло қайтмайман», деди — ва у ҳақиқатан Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари эди. Шунда улар Зайнаб бинти Жаҳшни юбордилар. Оиша айтади: У Набий ﷺнинг хотинларидан мен билан баҳслаша оладиган киши эди. У: «Хотинларингиз мени юбордилар, улар Абу Қуҳофанинг қизи ҳақида адолат қилишингизни ўтинмоқдалар», деди. Сўнг менга юзланиб сўка бошлади. Мен Набий ﷺни кузатиб, кўз қирини кузатардим, ундан ўзимни ҳимоя қилишимга изн берадиларми, деб. У мени шу қадар сўкдики, охири мен у зот ундан ўзимни ҳимоя қилишимни ёқтирмасликларини гумон қилдим. Шунда мен унга қарши турдим ва кўп ўтмай уни жим қилиб қўйдим. Набий ﷺ унга: «У Абу Бакрнинг қизидир», дедилар. Оиша айтади: Мен Зайнабдан кўра яхшироқ, садақаси кўпроқ, сила-раҳмни кўпроқ улайдиган ва Аллоҳ таолога яқинлашиладиган ҳар бир ишда ўзини кўпроқ бағишлайдиган аёлни кўрмадим, фақат ундаги бир қизишқоқлик бўлиб, ундан тез қайтар эди.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، { عَنْ مُرَّةَ، } عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ " .
Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oishaning ayollardan ustunligi sarid taomining boshqa taomlardan ustunligi kabidir», dedilar.Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Оишанинг аёллардан устунлиги сарид таомининг бошқа таомлардан устунлиги кабидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oishaning ayollardan ustunligi sarid taomining boshqa taomlardan ustunligi kabidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Оишанинг аёллардан устунлиги сарид таомининг бошқа таомлардан устунлиги кабидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا شَاذَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أُمَّ سَلَمَةَ لاَ تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا أَتَانِي الْوَحْىُ فِي لِحَافِ امْرَأَةٍ مِنْكُنَّ إِلاَّ هِيَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey Ummu Salama, Oisha haqida meni ranjitma, chunki, Allohga qasamki, sizlardan hech bir ayolning yopinchigʻi ostida menga vahiy kelmagan, faqat uning yopinchigʻi ostida kelgan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Умму Салама, Оиша ҳақида мени ранжитма, чунки, Аллоҳга қасамки, сизлардан ҳеч бир аёлнинг ёпинчиғи остида менга ваҳий келмаган, фақат унинг ёпинчиғи остида келган», дедилар.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ رُمَيْثَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ نِسَاءَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم كَلَّمْنَهَا أَنْ تُكَلِّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّاسَ كَانُوا يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ وَتَقُولُ لَهُ إِنَّا نُحِبُّ الْخَيْرَ كَمَا تُحِبُّ عَائِشَةَ فَكَلَّمَتْهُ فَلَمْ يُجِبْهَا فَلَمَّا دَارَ عَلَيْهَا كَلَّمَتْهُ أَيْضًا فَلَمْ يُجِبْهَا وَقُلْنَ مَا رَدَّ عَلَيْكِ قَالَتْ لَمْ يُجِبْنِي . قُلْنَ لاَ تَدَعِيهِ حَتَّى يَرُدَّ عَلَيْكِ أَوْ تَنْظُرِينَ مَا يَقُولُ . فَلَمَّا دَارَ عَلَيْهَا كَلَّمَتْهُ فَقَالَ " لاَ تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَنْزِلْ عَلَىَّ الْوَحْىُ وَأَنَا فِي لِحَافِ امْرَأَةٍ مِنْكُنَّ إِلاَّ فِي لِحَافِ عَائِشَةَ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَانِ الْحَدِيثَانِ صَحِيحَانِ عَنْ عَبْدَةَ .
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning xotinlari undan Nabiy ﷺ bilan gaplashishini soʻrashib, odamlar oʻz hadyalarini Oishaning kunini kutib olib kelayotganlarini aytishni, hamda u zotga: «Biz ham Oisha yaxshilikni yaxshi koʻrgani kabi yaxshilikni yaxshi koʻramiz», deyishni tayinladilar. U u zot bilan gaplashdi, biroq u zot unga javob bermadilar. Uning navbati yana kelganda, u zot bilan yana gaplashdi, ammo u zot unga yana javob bermadilar. Ular: «U zot senga nima deb javob berdilar?» deyishdi. U: «Menga javob bermadilar», dedi. Ular: «U zot senga javob bermagunlaricha yoki nima deyishlarini bilmaguningcha u zotni qoʻyma», dedilar. Uning navbati yana kelganda, u zot bilan gaplashdi. Shunda u zot: «Oisha haqida meni ranjitma, chunki sizlardan hech bir ayolning yopinchigʻi ostida menda boʻlar ekanman, menga vahiy nozil boʻlmagan, faqat Oishaning yopinchigʻi ostida nozil boʻlgan», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг хотинлари ундан Набий ﷺ билан гаплашишини сўрашиб, одамлар ўз ҳадяларини Оишанинг кунини кутиб олиб келаётганларини айтишни, ҳамда у зотга: «Биз ҳам Оиша яхшиликни яхши кўргани каби яхшиликни яхши кўрамиз», дейишни тайинладилар. У у зот билан гаплашди, бироқ у зот унга жавоб бермадилар. Унинг навбати яна келганда, у зот билан яна гаплашди, аммо у зот унга яна жавоб бермадилар. Улар: «У зот сенга нима деб жавоб бердилар?» дейишди. У: «Менга жавоб бермадилар», деди. Улар: «У зот сенга жавоб бермагунларича ёки нима дейишларини билмагунингча у зотни қўйма», дедилар. Унинг навбати яна келганда, у зот билан гаплашди. Шунда у зот: «Оиша ҳақида мени ранжитма, чунки сизлардан ҳеч бир аёлнинг ёпинчиғи остида менда бўлар эканман, менга ваҳий нозил бўлмаган, фақат Оишанинг ёпинчиғи остида нозил бўлган», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّاسُ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ يَبْتَغُونَ بِذَلِكَ مَرْضَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Odamlar oʻz hadyalarini bu bilan Rasululloh ﷺning roziligini istab, Oishaning kunini kutib olib kelar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Одамлар ўз ҳадяларини бу билан Расулуллоҳ ﷺнинг розилигини истаб, Оишанинг кунини кутиб олиб келар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ هُدَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَعَهُ فَقُمْتُ فَأَجَفْتُ الْبَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَلَمَّا رُفِّهَ عَنْهُ قَالَ لِي " يَا عَائِشَةُ إِنَّ جِبْرِيلَ يُقْرِئُكِ السَّلاَمَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Alloh Nabiy ﷺga vahiy nozil qildi, men esa u zot bilan birga edim. Men turib, oʻzim bilan u zotning orasidagi eshikni yopdim. U zotdan vahiy holati koʻtarilgach, u zot menga: «Ey Oisha, Jibril senga salom yoʻllamoqda», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳ Набий ﷺга ваҳий нозил қилди, мен эса у зот билан бирга эдим. Мен туриб, ўзим билан у зотнинг орасидаги эшикни ёпдим. У зотдан ваҳий ҳолати кўтарилгач, у зот менга: «Эй Оиша, Жибрил сенга салом йўлламоқда», дедилар.
أَخْبَرَنَا نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهَا " إِنَّ جِبْرِيلَ يَقْرَأُ عَلَيْكِ السَّلاَمَ " . قَالَتْ وَعَلَيْهِ السَّلاَمُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ تَرَى مَا لاَ نَرَى .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Jibril senga salom aytmoqda», dedilar. Oisha: «Unga ham Allohning salomi, rahmati va barakotlari boʻlsin. U biz koʻrmaydigan narsani koʻradi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Жибрил сенга салом айтмоқда», дедилар. Оиша: «Унга ҳам Аллоҳнинг саломи, раҳмати ва баракотлари бўлсин. У биз кўрмайдиган нарсани кўради», деди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ هَذَا جِبْرِيلُ وَهُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكِ السَّلاَمَ " . مِثْلَهُ سَوَاءٌ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الصَّوَابُ وَالَّذِي قَبْلَهُ خَطَأٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey Oisha, mana bu Jibril, u senga salom aytmoqda», dedilar. Xuddi shunga oʻxshash rivoyat qilindi. Abu Abdurrahmon aytdi: Toʻgʻrisi shudir, undan oldingisi esa xatodir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Оиша, мана бу Жибрил, у сенга салом айтмоқда», дедилар. Худди шунга ўхшаш ривоят қилинди. Абу Абдурраҳмон айтди: Тўғриси шудир, ундан олдингиси эса хатодир.
4-bob4-бобباب الْغَيْرَةِ RashkРашк
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسٌ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ فَأَرْسَلَتْ أُخْرَى بِقَصْعَةٍ فِيهَا طَعَامٌ فَضَرَبَتْ يَدَ الرَّسُولِ فَسَقَطَتِ الْقَصْعَةُ فَانْكَسَرَتْ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْكِسْرَتَيْنِ فَضَمَّ إِحْدَاهُمَا إِلَى الأُخْرَى فَجَعَلَ يَجْمَعُ فِيهَا الطَّعَامَ وَيَقُولُ " غَارَتْ أُمُّكُمْ كُلُوا " . فَأَكَلُوا فَأَمْسَكَ حَتَّى جَاءَتْ بِقَصْعَتِهَا الَّتِي فِي بَيْتِهَا فَدَفَعَ الْقَصْعَةَ الصَّحِيحَةَ إِلَى الرَّسُولِ وَتَرَكَ الْمَكْسُورَةَ فِي بَيْتِ الَّتِي كَسَرَتْهَا .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ moʻminlar onalaridan birining huzurida edilar. Shunda boshqasi ichida taom boʻlgan bir yogʻoch idishni yubordi. Ammo u xotin (yogʻoch idishni olib kelgan) elchining qoʻliga urdi, natijada idish tushib sindi. Nabiy ﷺ ikki boʻlakni olib, birini ikkinchisiga qoʻshdilar-da, taomni unga terib: «Onangiz rashk qildi, yenglar», deb qoʻydilar. Shunda ular yedilar. Soʻng u zot oʻz uyidagi idishini olib kelguncha kutib turdilar, keyin butun idishni elchiga berib, singan idishni uni singan ayolning uyida qoldirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ мўминлар оналаридан бирининг ҳузурида эдилар. Шунда бошқаси ичида таом бўлган бир ёғоч идишни юборди. Аммо у хотин (ёғоч идишни олиб келган) элчининг қўлига урди, натижада идиш тушиб синди. Набий ﷺ икки бўлакни олиб, бирини иккинчисига қўшдилар-да, таомни унга териб: «Онангиз рашк қилди, енглар», деб қўйдилар. Шунда улар едилар. Сўнг у зот ўз уйидаги идишини олиб келгунча кутиб турдилар, кейин бутун идишни элчига бериб, синган идишни уни синган аёлнинг уйида қолдирдилар.
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّهَا - يَعْنِي - أَتَتْ بِطَعَامٍ فِي صَحْفَةٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ فَجَاءَتْ عَائِشَةُ مُتَّزِرَةً بِكِسَاءٍ وَمَعَهَا فِهْرٌ فَفَلَقَتْ بِهِ الصَّحْفَةَ فَجَمَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ فِلْقَتَىِ الصَّحْفَةِ وَيَقُولُ " كُلُوا غَارَتْ أُمُّكُمْ " . مَرَّتَيْنِ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَحْفَةَ عَائِشَةَ فَبَعَثَ بِهَا إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ وَأَعْطَى صَحْفَةَ أُمِّ سَلَمَةَ عَائِشَةَ .
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u oʻzining bir laganida taom olib, Rasululloh ﷺ va u zotning sahobalari huzuriga keldi. Shunda Oisha bir chakmonga oʻralgan holda qoʻlida tosh bilan kelib, u bilan laganni sindirdi. Nabiy ﷺ laganning ikki boʻlagini bir-biriga qoʻshib: «Yenglar, onangiz rashk qildi», deb ikki marta aytdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ Oishaning laganini olib, uni Ummu Salamaga yubordilar va Ummu Salamaning laganini Oishaga berdilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у ўзининг бир лаганида таом олиб, Расулуллоҳ ﷺ ва у зотнинг саҳобалари ҳузурига келди. Шунда Оиша бир чакмонга ўралган ҳолда қўлида тош билан келиб, у билан лаганни синдирди. Набий ﷺ лаганнинг икки бўлагини бир-бирига қўшиб: «Енглар, онангиз рашк қилди», деб икки марта айтдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ Оишанинг лаганини олиб, уни Умму Саламага юбордилар ва Умму Саламанинг лаганини Оишага бердилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ فُلَيْتٍ، عَنْ جَسْرَةَ بِنْتِ دِجَاجَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ صَانِعَةَ طَعَامٍ مِثْلَ صَفِيَّةَ أَهْدَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَاءً فِيهِ طَعَامٌ فَمَا مَلَكْتُ نَفْسِي أَنْ كَسَرْتُهُ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كَفَّارَتِهِ فَقَالَ " إِنَاءٌ كَإِنَاءٍ وَطَعَامٌ كَطَعَامٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Safiyyaga oʻxshab taom tayyorlaydigan hech kimni koʻrmadim. U Nabiy ﷺga ichida taom boʻlgan bir idish hadya qildi. Men esa oʻzimni tuta olmay, uni sindirib qoʻydim. Soʻng Nabiy ﷺdan uning kafforati haqida soʻradim. U zot: «Idish oʻrniga idish, taom oʻrniga taom», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Сафийяга ўхшаб таом тайёрлайдиган ҳеч кимни кўрмадим. У Набий ﷺга ичида таом бўлган бир идиш ҳадя қилди. Мен эса ўзимни тута олмай, уни синдириб қўйдим. Сўнг Набий ﷺдан унинг каффорати ҳақида сўрадим. У зот: «Идиш ўрнига идиш, таом ўрнига таом», дедилар.
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَزْعُمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتَنَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " لاَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ " . فَنَزَلَتْ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ } { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ } لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ { وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا } لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zaynab binti Jahshning huzurida turib, uning uyida asal ichar edilar. Shunda men bilan Hafsa: «Qaysimizning huzurimizga Nabiy ﷺ kirsalar, sizdan magʻofir hidini sezyapman, magʻofir yedingizmi, desin», deb kelishib oldik. Bas, u zot ulardan birining huzuriga kirdilar, u ayol buni u zotga aytdi. U zot: «Yoʻq, balki Zaynab binti Jahshning huzurida asal ichdim, endi bunga qaytmayman», dedilar. Shunda: {Ey Nabiy! Alloh senga halol qilgan narsani nega harom qilasan} degan oyat va Oisha bilan Hafsa haqida {Agar ikkovingiz Allohga tavba qilsangiz} degan oyat va u zotning «Balki asal ichdim» degan soʻzlari sabab {Nabiy oʻz juftlaridan biriga bir sirni aytgan edi} degan oyat nozil boʻldi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зайнаб бинти Жаҳшнинг ҳузурида туриб, унинг уйида асал ичар эдилар. Шунда мен билан Ҳафса: «Қайсимизнинг ҳузуримизга Набий ﷺ кирсалар, сиздан мағофир ҳидини сезяпман, мағофир едингизми, десин», деб келишиб олдик. Бас, у зот улардан бирининг ҳузурига кирдилар, у аёл буни у зотга айтди. У зот: «Йўқ, балки Зайнаб бинти Жаҳшнинг ҳузурида асал ичдим, энди бунга қайтмайман», дедилар. Шунда: {Эй Набий! Аллоҳ сенга ҳалол қилган нарсани нега ҳаром қиласан} деган оят ва Оиша билан Ҳафса ҳақида {Агар икковингиз Аллоҳга тавба қилсангиз} деган оят ва у зотнинг «Балки асал ичдим» деган сўзлари сабаб {Набий ўз жуфтларидан бирига бир сирни айтган эди} деган оят нозил бўлди.
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُونُسَ بْنِ مُحَمَّدٍ، حَرَمِيٌّ - هُوَ لَقَبُهُ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ يَطَؤُهَا فَلَمْ تَزَلْ بِهِ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ حَتَّى حَرَّمَهَا عَلَى نَفْسِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺning bir choʻrilari bor edi, u zot u bilan qoʻshilar edilar. Oisha bilan Hafsa u zotdan uni oʻzlariga harom qilmagunlaricha qoʻymadilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Ey Nabiy! Alloh senga halol qilgan narsani nega harom qilasan} deb oyatning oxirigacha nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺнинг бир чўрилари бор эди, у зот у билан қўшилар эдилар. Оиша билан Ҳафса у зотдан уни ўзларига ҳаром қилмагунларича қўймадилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Эй Набий! Аллоҳ сенга ҳалол қилган нарсани нега ҳаром қиласан} деб оятнинг охиригача нозил қилди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى، - هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيُّ - عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتِ الْتَمَسْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَدْخَلْتُ يَدِي فى شَعْرِهِ فَقَالَ " قَدْ جَاءَكِ شَيْطَانُكِ " . فَقُلْتُ أَمَا لَكَ شَيْطَانٌ فَقَالَ " بَلَى وَلَكِنَّ اللَّهَ أَعَانَنِي عَلَيْهِ فَأَسْلَمَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni izlab, qoʻlimni u zotning sochlariga tekkizdim. Shunda u zot: «Sening shaytoning kelibdi», dedilar. Men: «Sizning shaytoningiz yoʻqmi?» dedim. U zot: «Bor, lekin Alloh menga unga qarshi yordam berdi, natijada u boʻysundi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни излаб, қўлимни у зотнинг сочларига теккиздим. Шунда у зот: «Сенинг шайтонинг келибди», дедилар. Мен: «Сизнинг шайтонингиз йўқми?» дедим. У зот: «Бор, лекин Аллоҳ менга унга қарши ёрдам берди, натижада у бўйсунди», дедилар.
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْمِقْسَمِيُّ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَتَجَسَّسْتُهُ فَإِذَا هُوَ رَاكِعٌ أَوْ سَاجِدٌ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " . فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي إِنَّكَ لَفِي شَأْنٍ وَإِنِّي لَفِي شَأْنٍ آخَرَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha Rasululloh ﷺni topolmadim va u zot ayollaridan birining huzuriga ketdilar, deb oʻyladim. Bas, u zotni qidirsam, u zot rukuda yoki sajdada: «Subhonaka va bihamdika, la ilaha illa anta», deb turgan ekanlar. Shunda men: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, siz bir ishda ekansiz, men esa boshqa ishda ekanman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир кеча Расулуллоҳ ﷺни тополмадим ва у зот аёлларидан бирининг ҳузурига кетдилар, деб ўйладим. Бас, у зотни қидирсам, у зот рукуда ёки саждада: «Субҳонака ва биҳамдика, ла илаҳа илла анта», деб турган эканлар. Шунда мен: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, сиз бир ишда экансиз, мен эса бошқа ишда эканман», дедим.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، { عَنْ عَطَاءٍ، } قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتِ افْتَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَتَجَسَّسْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ فَإِذَا هُوَ رَاكِعٌ أَوْ سَاجِدٌ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " . فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي إِنَّكَ لَفِي شَأْنٍ وَإِنِّي لَفِي آخَرَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha Rasululloh ﷺni topolmadim va u zot ayollaridan birining huzuriga ketdilar, deb oʻyladim. Qidirdim, soʻng qaytdim, shunda u zot rukuda yoki sajdada: «Subhonaka va bihamdika, la ilaha illa anta», deb turgan ekanlar. Men: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, siz bir ishda ekansiz, men esa boshqasida ekanman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир кеча Расулуллоҳ ﷺни тополмадим ва у зот аёлларидан бирининг ҳузурига кетдилар, деб ўйладим. Қидирдим, сўнг қайтдим, шунда у зот рукуда ёки саждада: «Субҳонака ва биҳамдика, ла илаҳа илла анта», деб турган эканлар. Мен: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, сиз бир ишда экансиз, мен эса бошқасида эканман», дедим.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ إِزَارَهُ عَلَى فِرَاشِهِ وَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي فَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ وَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ وَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ رَابِيَةً " . قَالَ سُلَيْمَانُ حَسِبْتُهُ قَالَ حَشْيَا قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ " أَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي لَهْدَةً فِي صَدْرِي أَوْجَعَتْنِي . قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ وَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَظَنَنْتُ أَنَّكِ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . خَالَفَهُ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Sizlarga Nabiy ﷺ va oʻzim haqimda soʻzlab beraymi?» dedi. Biz: «Ha», dedik. U aytdi: Mening navbatim kechasi boʻlganida u zot qaytib kelib, oyoq kiyimlarini oyoqlari yoniga qoʻydilar, ridolarini yechdilar va izorlarini toʻshaklariga yozdilar. Men uxlab qoldim, deb oʻylagan zahotlari, ohista oyoq kiyimlarini kiyib, ohista ridolarini oldilar, soʻng ohista eshikni ochib chiqib, uni ohista yopdilar. Men koʻylagimni boshimga solib, roʻmol oʻrab, izorimni yopindim-da, u zotning izidan yoʻlga tushdim. Nihoyat u zot Baqiega keldilar, qoʻllarini uch marta koʻtarib, uzoq turdilar, soʻng orqaga burildilar, men ham burildim. U zot shoshildilar, men ham shoshildim. U zot yugurdilar, men ham yugurdim. U zot tez yurdilar, men ham tez yurdim. U zotdan oldin yetib borib, kirib, endigina yotgan zahotim u zot ham kirdilar. U zot: «Ey Oish, senga nima boʻldi, hansirab qolibsan?» dedilar. Men: «Yoʻq, hech narsa», dedim. U zot: «Menga aytasan yoki menga Latif va Xabir zot xabar beradi», dedilar. Men: «Ey Rasululloh, otam-onam sizga fido boʻlsin», dedim-da, u zotga voqeani aytib berdim. U zot: «Oldimda koʻrgan qorongʻi narsam sen ekansan-da?» dedilar. Men: «Ha», dedim. Shunda u zot koʻkragimga bir turtki berdilar, u meni ogʻritdi. U zot: «Alloh va Uning Rasuli senga zulm qiladi, deb oʻyladingmi?» dedilar. Men: «Odamlar nimani yashirsalar ham, Alloh azza va jalla uni bilib turadi», dedim. U zot: «Ha, sen koʻrgan paytda jabroil alayhissalom huzurimga kelgan edi. U sen liboslaringni echib qoʻyganing uchun sen tomon kirmadi. U menga nido qildi-da, sendan yashirindi. Men unga javob berdim, uni sendan yashidim. Sen uxlab qolgandirsan, deb oʻyladim va seni uygʻotishni istamadim, shuningdek yolgʻiz qolib qoʻrqib ketishingdan xavfsiradim. Bas, u menga Baqi ahlining huzuriga borib, ular uchun istigʻfor aytishni buyurdi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Сизларга Набий ﷺ ва ўзим ҳақимда сўзлаб берайми?» деди. Биз: «Ҳа», дедик. У айтди: Менинг навбатим кечаси бўлганида у зот қайтиб келиб, оёқ кийимларини оёқлари ёнига қўйдилар, ридоларини ечдилар ва изорларини тўшакларига ёздилар. Мен ухлаб қолдим, деб ўйлаган заҳотлари, оҳиста оёқ кийимларини кийиб, оҳиста ридоларини олдилар, сўнг оҳиста эшикни очиб чиқиб, уни оҳиста ёпдилар. Мен кўйлагимни бошимга солиб, рўмол ўраб, изоримни ёпиндим-да, у зотнинг изидан йўлга тушдим. Ниҳоят у зот Бақиэга келдилар, қўлларини уч марта кўтариб, узоқ турдилар, сўнг орқага бурилдилар, мен ҳам бурилдим. У зот шошилдилар, мен ҳам шошилдим. У зот югурдилар, мен ҳам югурдим. У зот тез юрдилар, мен ҳам тез юрдим. У зотдан олдин етиб бориб, кириб, эндигина ётган заҳотим у зот ҳам кирдилар. У зот: «Эй Оиш, сенга нима бўлди, ҳансираб қолибсан?» дедилар. Мен: «Йўқ, ҳеч нарса», дедим. У зот: «Менга айтасан ёки менга Латиф ва Хабир зот хабар беради», дедилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, отам-онам сизга фидо бўлсин», дедим-да, у зотга воқеани айтиб бердим. У зот: «Олдимда кўрган қоронғи нарсам сен экансан-да?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. Шунда у зот кўкрагимга бир туртки бердилар, у мени оғритди. У зот: «Аллоҳ ва Унинг Расули сенга зулм қилади, деб ўйладингми?» дедилар. Мен: «Одамлар нимани яширсалар ҳам, Аллоҳ азза ва жалла уни билиб туради», дедим. У зот: «Ҳа, сен кўрган пайтда жаброил алайҳиссалом ҳузуримга келган эди. У сен либосларингни эчиб қўйганинг учун сен томон кирмади. У менга нидо қилди-да, сендан яширинди. Мен унга жавоб бердим, уни сендан яшидим. Сен ухлаб қолгандирсан, деб ўйладим ва сени уйғотишни истамадим, шунингдек ёлғиз қолиб қўрқиб кетишингдан хавфсирадим. Бас, у менга Бақи аҳлининг ҳузурига бориб, улар учун истиғфор айтишни буюрди», деди.
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُسْلَّمٍ الْمِصِّيصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ قَالَتْ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي فَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً " . قَالَتْ لاَ . قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ . قَالَ " فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُهُ أَمَامِي " . قَالَتْ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي فِي صَدْرِي لَهْدَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . رَوَاهُ عَاصِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَائِشَةَ عَلَى غَيْرِ هَذَا اللَّفْظِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Sizlarga oʻzim va Nabiy ﷺ haqimizda soʻzlab beraymi?» dedi. Biz: «Ha», dedik. U aytdi: Mening navbatim, yaʼni u zot huzurimda boʻlgan kecham boʻlganida, u zot qaytib kelib, oyoq kiyimlarini oyoqlari yoniga qoʻydilar, ridolarini yechdilar va izorlarining bir chetini toʻshaklariga yozdilar. Men uxlab qoldim, deb oʻylagan zahotlari, ohista oyoq kiyimlarini kiyib, ohista ridolarini oldilar, soʻng ohista eshikni ochib chiqib, uni ohista yopdilar. Men koʻylagimni boshimga solib, roʻmol oʻrab, izorimni yopindim-da, u zotning izidan yoʻlga tushdim. Nihoyat u zot Baqiega keldilar, qoʻllarini uch marta koʻtarib, uzoq turdilar, soʻng orqaga burildilar, men ham burildim. U zot shoshildilar, men ham shoshildim. U zot yugurdilar, men ham yugurdim. U zot tez yurdilar, men ham tez yurdim. U zotdan oldin yetib borib, kirib, endigina yotgan zahotim u zot ham kirdilar. U zot: «Ey Oisha, senga nima boʻldi, hansirab, hovliqib qolibsan?» dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. U zot: «Menga aytasan yoki menga Latif va Xabir zot xabar beradi», dedilar. Men: «Ey Rasululloh, otam-onam sizga fido boʻlsin», dedim-da, u zotga voqeani aytib berdim. U zot: «Oldimda koʻrgan qorongʻi narsam sen ekansan-da?» dedilar. Men: «Ha», dedim. Shunda u zot koʻkragimga bir turtki berdilar, u meni ogʻritdi. Soʻng u zot: «Alloh va Uning Rasuli senga zulm qiladi, deb oʻyladingmi?» dedilar. Men: «Odamlar nimani yashirsalar ham, Alloh uni bilib turadi», dedim. U zot: «Ha, sen koʻrgan paytda Jibril alayhissalom huzurimga keldi. U sen liboslaringni echib qoʻyganing uchun sen tomon kirmas edi. U menga nido qildi-da, sendan yashirindi. Men unga javob berdim va uni sendan yashidim. Sen uxlab qolgandirsan, deb oʻyladim hamda yolgʻiz qolib qoʻrqib ketishingdan xavfsiradim. Bas, u menga Baqi ahlining huzuriga borib, ular uchun istigʻfor aytishni buyurdi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Сизларга ўзим ва Набий ﷺ ҳақимизда сўзлаб берайми?» деди. Биз: «Ҳа», дедик. У айтди: Менинг навбатим, яъни у зот ҳузуримда бўлган кечам бўлганида, у зот қайтиб келиб, оёқ кийимларини оёқлари ёнига қўйдилар, ридоларини ечдилар ва изорларининг бир четини тўшакларига ёздилар. Мен ухлаб қолдим, деб ўйлаган заҳотлари, оҳиста оёқ кийимларини кийиб, оҳиста ридоларини олдилар, сўнг оҳиста эшикни очиб чиқиб, уни оҳиста ёпдилар. Мен кўйлагимни бошимга солиб, рўмол ўраб, изоримни ёпиндим-да, у зотнинг изидан йўлга тушдим. Ниҳоят у зот Бақиэга келдилар, қўлларини уч марта кўтариб, узоқ турдилар, сўнг орқага бурилдилар, мен ҳам бурилдим. У зот шошилдилар, мен ҳам шошилдим. У зот югурдилар, мен ҳам югурдим. У зот тез юрдилар, мен ҳам тез юрдим. У зотдан олдин етиб бориб, кириб, эндигина ётган заҳотим у зот ҳам кирдилар. У зот: «Эй Оиша, сенга нима бўлди, ҳансираб, ҳовлиқиб қолибсан?» дедилар. Мен: «Йўқ», дедим. У зот: «Менга айтасан ёки менга Латиф ва Хабир зот хабар беради», дедилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, отам-онам сизга фидо бўлсин», дедим-да, у зотга воқеани айтиб бердим. У зот: «Олдимда кўрган қоронғи нарсам сен экансан-да?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. Шунда у зот кўкрагимга бир туртки бердилар, у мени оғритди. Сўнг у зот: «Аллоҳ ва Унинг Расули сенга зулм қилади, деб ўйладингми?» дедилар. Мен: «Одамлар нимани яширсалар ҳам, Аллоҳ уни билиб туради», дедим. У зот: «Ҳа, сен кўрган пайтда Жибрил алайҳиссалом ҳузуримга келди. У сен либосларингни эчиб қўйганинг учун сен томон кирмас эди. У менга нидо қилди-да, сендан яширинди. Мен унга жавоб бердим ва уни сендан яшидим. Сен ухлаб қолгандирсан, деб ўйладим ҳамда ёлғиз қолиб қўрқиб кетишингдан хавфсирадим. Бас, у менга Бақи аҳлининг ҳузурига бориб, улар учун истиғфор айтишни буюрди», деди.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُهُ مِنَ اللَّيْلِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Bir kecha men u zotni topolmadim», dedi va hadisni davom ettirdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Бир кеча мен у зотни тополмадим», деди ва ҳадисни давом эттирди.