Abdulloh ibn Abu Avfo

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى، يَقُولُ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ صَائِمٌ فَلَمَّا غَرَبَتِ الشَّمْسُ قَالَ ‏"‏ يَا بِلاَلُ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمْسَيْتَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَيْكَ نَهَارًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا ‏"‏ ‏.‏ فَنَزَلَ فَجَدَحَ فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِذَا رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ ‏"‏ ‏.‏ وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ ‏.‏

Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga safar qildik, u zot roʻzador edilar. Quyosh botgach, u zot: «Ey Bilol, tushib bizga (talqon) suvidan tayyorla!» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, kechki payt boʻlguncha kutsangiz edi», dedi. U zot: «Tushib bizga (talqon) suvidan tayyorla!» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, hali kunduz bor-ku», dedi. U zot: «Tushib bizga (talqon) suvidan tayyorla!» dedilar. Shunda u tushib (talqon) suvini tayyorladi va Rasululloh ﷺ uni ichdilar. Soʻng: «Tun mana bu tomondan kelib qolganini koʻrsangiz, roʻzador (roʻzasini) ochadi», dedilar va barmoqlari bilan mashriq tomonga ishora qildilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга сафар қилдик, у зот рўзадор эдилар. Қуёш ботгач, у зот: «Эй Билол, тушиб бизга (талқон) сувидан тайёрла!» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, кечки пайт бўлгунча кутсангиз эди», деди. У зот: «Тушиб бизга (талқон) сувидан тайёрла!» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳали кундуз бор-ку», деди. У зот: «Тушиб бизга (талқон) сувидан тайёрла!» дедилар. Шунда у тушиб (талқон) сувини тайёрлади ва Расулуллоҳ ﷺ уни ичдилар. Сўнг: «Тун мана бу томондан келиб қолганини кўрсангиз, рўзадор (рўзасини) очади», дедилар ва бармоқлари билан машриқ томонга ишора қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْحَسَنِ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ يَقُولُ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ عَنْ عُبَيْدٍ أَبِي الْحَسَنِ بِهَذَا الْحَدِيثِ لَيْسَ فِيهِ بَعْدَ الرُّكُوعِ ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ لَقِينَا الشَّيْخَ عُبَيْدًا أَبَا الْحَسَنِ بَعْدُ فَلَمْ يَقُلْ فِيهِ بَعْدَ الرُّكُوعِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِصْمَةَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ عُبَيْدٍ قَالَ ‏"‏ بَعْدَ الرُّكُوعِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu) shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ rukudan boshlarini koʻtarganlarida: «Samiallohu liman hamidah. Allohumma robbano lakal-hamdu milʼas-samavoti va milʼal-arzi va milʼa mo shiʼta min shayʼin baʼdu» (Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi. Allohim, Robbimiz, koʻklar toʻla, yer toʻla va shulardan keyin Oʻzing istagan narsalar toʻla hamd Sengadir), — der edilar. Abu Dovud dedi: Sufyon as-Savriy va Shuʼba ibn al-Hajjoj Ubayd Abul-Hasandan ushbu hadisni rivoyat qildilar, unda «rukudan keyin» (degan soʻz) yoʻq. Sufyon dedi: Biz keyinchalik shayx Ubayd Abul-Hasan bilan uchrashdik, u unda «rukudan keyin» (degan soʻzni) aytmadi. Abu Dovud dedi: Uni Shuʼba Abu Ismadan, u Aʼmashdan, u Ubayddan rivoyat qilib: «rukudan keyin», — dedi.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу) шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ рукудан бошларини кўтарганларида: «Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ. Аллоҳумма роббано лакал-ҳамду милъас-самавоти ва милъал-арзи ва милъа мо шиъта мин шайъин баъду» (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди. Аллоҳим, Роббимиз, кўклар тўла, ер тўла ва шулардан кейин Ўзинг истаган нарсалар тўла ҳамд Сенгадир), — дер эдилар. Абу Довуд деди: Суфён ас-Саврий ва Шуъба ибн ал-Ҳажжож Убайд Абул-Ҳасандан ушбу ҳадисни ривоят қилдилар, унда «рукудан кейин» (деган сўз) йўқ. Суфён деди: Биз кейинчалик шайх Убайд Абул-Ҳасан билан учрашдик, у унда «рукудан кейин» (деган сўзни) айтмади. Абу Довуд деди: Уни Шуъба Абу Исмадан, у Аъмашдан, у Убайддан ривоят қилиб: «рукудан кейин», — деди.

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، وَأَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ كَانَ أَبِي مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَتَاهُ قَوْمٌ بِصَدَقَتِهِمْ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى آلِ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَتَاهُ أَبِي بِصَدَقَتِهِ فَقَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى آلِ أَبِي أَوْفَى ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Otam Shajara (daraxt) ahlidan (yaʼni daraxt ostida bayʼat qilganlardan) edi. Nabiy ﷺ huzurlariga bir qavm sadaqalarini olib kelganida: «Allohumma, falon oilaga salovot ayt (rahmat yogʻdir)», — der edilar. U dedi: Otam u zotning oldilariga sadaqasini olib keldi, shunda u zot: «Allohumma, Abu Avfo oilasiga salovot ayt (rahmat yogʻdir)», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Отам Шажара (дарахт) аҳлидан (яъни дарахт остида байъат қилганлардан) эди. Набий ﷺ ҳузурларига бир қавм садақаларини олиб келганида: «Аллоҳумма, фалон оилага саловот айт (раҳмат ёғдир)», — дер эдилар. У деди: Отам у зотнинг олдиларига садақасини олиб келди, шунда у зот: «Аллоҳумма, Абу Авфо оиласига саловот айт (раҳмат ёғдир)», — дедилар.