Abdulloh ibn Abu Bakr

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ زِيَادَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ كَتَبَ إِلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النِّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ قَالَ مَنْ أَهْدَى هَدْيًا حَرُمَ عَلَيْهِ مَا يَحْرُمُ عَلَى الْحَاجِّ حَتَّى يُنْحَرَ الْهَدْىُ وَقَدْ بَعَثْتُ بِهَدْىٍ فَاكْتُبِي إِلَىَّ بِأَمْرِكِ أَوْ مُرِي صَاحِبَ الْهَدْىِ ‏.‏ قَالَتْ عَمْرَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ لَيْسَ كَمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَا فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ الْهَدْىُ ‏.‏

Abdulloh ibn Abu Bakr ibn Muhammadga Amra bint Abdurahmon (rahimahalloh) xabar berishicha, Ziyod ibn Abu Sufyon Oisha — Nabiy ﷺ ning zavjalari (roziyallohu anho)ga: «Abdulloh ibn Abbos: ‹Kim hadiy (qurbonlik) joʻnatsa, hadiy soʻyilguncha unga hojiga harom boʻlgan narsalar harom boʻladi›, dedi; men esa hadiy joʻnatgan edim. Bas, menga oʻz amringni yozib yubor yoki hadiy egasiga (nima qilishni) buyur», deb xat yozdi. Amra aytdi: Oisha shunday dedi: «Ibn Abbos aytganidek emas. Rasululloh ﷺ ning hadiylarining boʻyinbogʻ (qiloda)larini oʻz qoʻllarim bilan men eshgan edim, soʻng Rasululloh ﷺ oʻz qoʻllari bilan uni (hadiyga) taqdilar, soʻng Rasululloh ﷺ uni otam bilan (Makkaga) joʻnatdilar; hadiy soʻyilguncha Alloh u zotga halol qilgan hech narsa Rasululloh ﷺ ga harom boʻlmadi».Абдуллоҳ ибн Абу Бакр ибн Муҳаммадга Амра бинт Абдураҳмон (раҳимаҳаллоҳ) хабар беришича, Зиёд ибн Абу Суфён Оиша — Набий ﷺ нинг завжалари (розияллоҳу анҳо)га: «Абдуллоҳ ибн Аббос: ‹Ким ҳадий (қурбонлик) жўнатса, ҳадий сўйилгунча унга ҳожига ҳаром бўлган нарсалар ҳаром бўлади›, деди; мен эса ҳадий жўнатган эдим. Бас, менга ўз амрингни ёзиб юбор ёки ҳадий эгасига (нима қилишни) буюр», деб хат ёзди. Амра айтди: Оиша шундай деди: «Ибн Аббос айтганидек эмас. Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳадийларининг бўйинбоғ (қилода)ларини ўз қўлларим билан мен эшган эдим, сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўз қўллари билан уни (ҳадийга) тақдилар, сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни отам билан (Маккага) жўнатдилар; ҳадий сўйилгунча Аллоҳ у зотга ҳалол қилган ҳеч нарса Расулуллоҳ ﷺ га ҳаром бўлмади».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَكَّةَ وَمَعَهَا مَوْلاَتَانِ لَهَا وَمَعَهَا غُلاَمٌ لِبَنِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَبَعَثَتْ مَعَ الْمَوْلاَتَيْنِ بِبُرْدٍ مُرَجَّلٍ قَدْ خِيطَ عَلَيْهِ خِرْقَةٌ خَضْرَاءُ قَالَتْ فَأَخَذَ الْغُلاَمُ الْبُرْدَ فَفَتَقَ عَنْهُ فَاسْتَخْرَجَهُ وَجَعَلَ مَكَانَهُ لِبْدًا أَوْ فَرْوَةً وَخَاطَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمَتِ الْمَوْلاَتَانِ الْمَدِينَةَ دَفَعَتَا ذَلِكَ إِلَى أَهْلِهِ فَلَمَّا فَتَقُوا عَنْهُ وَجَدُوا فِيهِ اللِّبْدَ وَلَمْ يَجِدُوا الْبُرْدَ فَكَلَّمُوا الْمَرْأَتَيْنِ فَكَلَّمَتَا عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَوْ كَتَبَتَا إِلَيْهَا وَاتَّهَمَتَا الْعَبْدَ فَسُئِلَ الْعَبْدُ عَنْ ذَلِكَ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَتْ بِهِ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُطِعَتْ يَدُهُ وَقَالَتْ عَائِشَةُ الْقَطْعُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا ‏.‏

Amra bint Abdurrahmon (rahimahalloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) Makkaga chiqdilar. U kishi bilan birga oʻzi ozod qilgan ikkita choʻrisi hamda Abdulloh ibn Abu Bakr as-Siddiqning oʻgʻillariga qarashli bir gʻulom bor edi. U (Oisha) ikki (ozod qilingan) ayol bilan naqshli bir ridoni yubordilar — uning ustiga yashil (mato) parchasi tikilgan edi». (Amra) aytadi: «Gʻulom ridoni olib, uni soʻkib, (ichidagini) chiqarib oldi, oʻrniga kigiz yoki moʻyna solib, ustidan tikib qoʻydi. Ikki ayol Madinaga yetib kelganida, uni egalariga topshirdi. Egalari uni soʻkkanida, ichidan kigizni topib, ridoni topmadi. Ular ikki ayol bilan gaplashdi, ular esa Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) bilan gaplashdi yoki unga xat yozdi va gʻulomni aybladi. Gʻulomdan bu haqda soʻralganda, u iqror boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha buyurdi va uning qoʻli kesildi. Oisha: ‹Qoʻl kesish — chorak dinor va undan yuqori (miqdor) uchundir›, dedi».Амра бинт Абдурраҳмон (раҳимаҳаллоҳ)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) Маккага чиқдилар. У киши билан бирга ўзи озод қилган иккита чўриси ҳамда Абдуллоҳ ибн Абу Бакр ас-Сиддиқнинг ўғилларига қарашли бир ғулом бор эди. У (Оиша) икки (озод қилинган) аёл билан нақшли бир ридони юбордилар — унинг устига яшил (мато) парчаси тикилган эди». (Амра) айтади: «Ғулом ридони олиб, уни сўкиб, (ичидагини) чиқариб олди, ўрнига кигиз ёки мўйна солиб, устидан тикиб қўйди. Икки аёл Мадинага етиб келганида, уни эгаларига топширди. Эгалари уни сўкканида, ичидан кигизни топиб, ридони топмади. Улар икки аёл билан гаплашди, улар эса Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) билан гаплашди ёки унга хат ёзди ва ғуломни айблади. Ғуломдан бу ҳақда сўралганда, у иқрор бўлди. Шунда Набий ﷺ нинг завжалари Оиша буюрди ва унинг қўли кесилди. Оиша: ‹Қўл кесиш — чорак динор ва ундан юқори (миқдор) учундир›, деди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، أَنَّ أَبَا بَشِيرٍ الأَنْصَارِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ - قَالَ - فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَسُولاً قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ وَالنَّاسُ فِي مَقِيلِهِمْ ‏ "‏ لاَ تَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلاَدَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلاَدَةٌ إِلاَّ قُطِعَتْ ‏"‏ ‏.‏

Abu Bashir al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ bilan baʼzi safarlarida birga boʻlgan ekan. (U) dedi: Rasululloh ﷺ bir elchini yubordilar — Abdulloh ibn Abu Bakr: «Menimcha, u (Abbod): ‹odamlar tunash joylarida edilar›, deb aytdi», dedi — «Hech bir tuyaning boʻynida tarang ipdan (yasalgan) marjon yo (boshqa) marjon qolmasin, balki kesib tashlansin!» (degan amrni yetkazib). Molik: «Mening fikrimcha, bu koʻz tegishidan (saqlanish uchun edi)», dedi.Абу Башир ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ билан баъзи сафарларида бирга бўлган экан. (У) деди: Расулуллоҳ ﷺ бир элчини юбордилар — Абдуллоҳ ибн Абу Бакр: «Менимча, у (Аббод): ‹одамлар тунаш жойларида эдилар›, деб айтди», деди — «Ҳеч бир туянинг бўйнида таранг ипдан (ясалган) маржон ё (бошқа) маржон қолмасин, балки кесиб ташлансин!» (деган амрни етказиб). Молик: «Менинг фикримча, бу кўз тегишидан (сақланиш учун эди)», деди.

حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنْ عَطَسَ فَشَمِّتْهُ ثُمَّ إِنْ عَطَسَ فَشَمِّتْهُ ثُمَّ إِنْ عَطَسَ فَشَمِّتْهُ ثُمَّ إِنْ عَطَسَ فَقُلْ إِنَّكَ مَضْنُوكٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ لاَ أَدْرِي أَبَعْدَ الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ

Abu Bakr ibn Muhammad (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar (biror kishi) aksa ursa, unga (yarhamukalloh deb) duo qil; yana aksa ursa, unga duo qil; yana aksa ursa, unga duo qil; yana aksa ursa: ‹Sen shamollagan ekansan›, deb qoʻy», dedilar. Abdulloh ibn Abu Bakr: «Bu uchinchisidan keyinmi yoki toʻrtinchisidan keyinmi — bilmayman», dedi.Абу Бакр ибн Муҳаммад (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар (бирор киши) акса урса, унга (ярҳамукаллоҳ деб) дуо қил; яна акса урса, унга дуо қил; яна акса урса, унга дуо қил; яна акса урса: ‹Сен шамоллаган экансан›, деб қўй», дедилар. Абдуллоҳ ибн Абу Бакр: «Бу учинчисидан кейинми ёки тўртинчисидан кейинми — билмайман», деди.