Abdulloh ibn Burayda

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ الْبَجَلِيُّ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنَ الإِسْلاَمِ فَإِنْ كَانَ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَإِنْ كَانَ صَادِقًا لَمْ يَعُدْ إِلَيْهِ الإِسْلاَمُ سَالِمًا ‏"‏ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim: ‹Men Islomdan bezorman›, desa, agar yolgʻonchi boʻlsa, oʻzi aytganidek boʻladi; agar rostgoʻy boʻlsa, Islomga sogʻ-salomat qaytmaydi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким: ‹Мен Исломдан безорман›, деса, агар ёлғончи бўлса, ўзи айтганидек бўлади; агар ростгўй бўлса, Исломга соғ-саломат қайтмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي تَصَدَّقْتُ عَلَى أُمِّي بِجَارِيَةٍ وَإِنَّهَا مَاتَتْ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ آجَرَكِ اللَّهُ وَرَدَّ عَلَيْكِ الْمِيرَاثَ ‏"‏ ‏.‏

Buroyda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir ayol Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men onamga bir choriyani sadaqa qilgan edim, u vafot etdi», dedi. Shunda u zot: «Alloh senga ajr berdi va merosingni oʻzingga qaytardi», dedilar.Буройда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир аёл Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен онамга бир чорияни садақа қилган эдим, у вафот этди», деди. Шунда у зот: «Аллоҳ сенга ажр берди ва меросингни ўзингга қайтарди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ بَرَّادِ بْنِ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، قَاضِي مَرْوَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَخْطُبُ فَأَقْبَلَ حَسَنٌ وَحُسَيْنٌ عَلَيْهِمَا قَمِيصَانِ أَحْمَرَانِ يَعْثُرَانِ وَيَقُومَانِ فَنَزَلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَخَذَهُمَا فَوَضَعَهُمَا فِي حِجْرِهِ فَقَالَ ‏"‏ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ‏{إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ}‏ رَأَيْتُ هَذَيْنِ فَلَمْ أَصْبِرْ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَخَذَ فِي خُطْبَتِهِ ‏.‏

Buroyda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni xutba qilayotganlarini koʻrdim. Shunda Hasan bilan Husayn egnilarida qizil koʻylak bilan qoqilib-turib yaqinlashib kelaverdilar. Nabiy ﷺ minbardan tushib, ularni olib, bagʻirlariga oldilar-da: ‹Alloh va Uning Rasuli rost aytdi: {Albatta, mol-mulklaringiz va farzandlaringiz bir sinovdir} (Tagʻobun 15). Men bu ikkovini koʻrib, sabr qila olmadim›, dedilar. Soʻng xutbalarini davom ettirdilar».Буройда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни хутба қилаётганларини кўрдим. Шунда Ҳасан билан Ҳусайн эгниларида қизил кўйлак билан қоқилиб-туриб яқинлашиб келавердилар. Набий ﷺ минбардан тушиб, уларни олиб, бағирларига олдилар-да: ‹Аллоҳ ва Унинг Расули рост айтди: {Албатта, мол-мулкларингиз ва фарзандларингиз бир синовдир} (Тағобун 15). Мен бу икковини кўриб, сабр қила олмадим›, дедилар. Сўнг хутбаларини давом эттирдилар».

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لَقَدْ سَأَلَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ ‏"‏ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kishining: «Allohumma, inni asʼaluka bi-annaka Antallohul-Ahadus-Samad, allazi lam yalid va lam yulad, va lam yakun lahu kufuvan ahad (Ey Alloh, men Sendan soʻrayman, chunki Sen Allohsan, Yagonasan, Beniyozsan, tugʻmagan va tugʻilmagan, hech kim Unga teng emas)», deyayotganini eshitdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «U Allohdan Uning ismi aʼzami bilan soʻradi — u bilan soʻralganda beradi va u bilan duo qilinganda ijobat qiladi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир кишининг: «Аллоҳумма, инни асъалука би-аннака Анталлоҳул-Аҳадус-Самад, аллази лам ялид ва лам юлад, ва лам якун лаҳу куфуван аҳад (Эй Аллоҳ, мен Сендан сўрайман, чунки Сен Аллоҳсан, Ягонасан, Бениёзсан, туғмаган ва туғилмаган, ҳеч ким Унга тенг эмас)», деяётганини эшитдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У Аллоҳдан Унинг исми аъзами билан сўради — у билан сўралганда беради ва у билан дуо қилинганда ижобат қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ ثَعْلَبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ قَالَهَا فِي يَوْمِهِ وَلَيْلَتِهِ فَمَاتَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَوْ تِلْكَ اللَّيْلَةِ دَخَلَ الْجَنَّةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى ‏"‏ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma Anta Robbiy la ilaha illa Anta, xalaqtaniy va ana abduka va ana ala ahdika va vaʼdika mastataʼtu, aʼuzu bika min sharri ma sanaʼtu, abuʼu bi niʼmatika va abuʼu bi zanbiy fagʻfirliy, fa innahu la yagʻfiruz-zunuba illa Anta (Ey Alloh, Sen mening Rabbimsan, Sendan oʻzga iloh yoʻq. Sen meni yaratding, men Sening bandangman, kuchim yetguncha Sening ahding va vaʼdang uzra turibman. Qilgan ishlarimning yomonligidan Senga panoh soʻrayman, Sening neʼmatingni iqror qilaman va gunohimni ham iqror qilaman, meni magʻfirat qil, chunki gunohlarni Sendan oʻzga hech kim kechirmaydi)», dedilar. Yana Rasululloh ﷺ: «Kim buni kunduzida yoki kechasida aytsa-yu, oʻsha kunda yoki oʻsha kechada vafot etsa, inshaalloh taolo jannatga kiradi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма Анта Роббий ла илаҳа илла Анта, халақтаний ва ана абдука ва ана ала аҳдика ва ваъдика мастатаъту, аъузу бика мин шарри ма санаъту, абуъу би ниъматика ва абуъу би занбий фағфирлий, фа иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла Анта (Эй Аллоҳ, Сен менинг Раббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен мени яратдинг, мен Сенинг бандангман, кучим етгунча Сенинг аҳдинг ва ваъданг узра турибман. Қилган ишларимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ сўрайман, Сенинг неъматингни иқрор қиламан ва гуноҳимни ҳам иқрор қиламан, мени мағфират қил, чунки гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким кечирмайди)», дедилар. Яна Расулуллоҳ ﷺ: «Ким буни кундузида ёки кечасида айтса-ю, ўша кунда ёки ўша кечада вафот этса, иншааллоҳ таоло жаннатга киради», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو زُنَيْجٌ حَدَّثَنَا أَبُو تُمَيْلَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ ذَهَبَ بِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِلَى مَوْضِعٍ بِالْبَادِيَةِ قَرِيبٍ مِنْ مَكَّةَ فَإِذَا أَرْضٌ يَابِسَةٌ حَوْلَهَا رَمْلٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ تَخْرُجُ الدَّابَّةُ مِنْ هَذَا الْمَوْضِعِ ‏"‏ ‏.‏ فَإِذَا فِتْرٌ فِي شِبْرٍ ‏.‏ قَالَ ابْنُ بُرَيْدَةَ فَحَجَجْتُ بَعْدَ ذَلِكَ بِسِنِينَ فَأَرَانَا عَصًا لَهُ فَإِذَا هُوَ بِعَصَاىَ هَذِهِ كَذَا وَكَذَا ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni Makkaga yaqin choʻldagi bir joyga olib bordilar. Qarasam, atrofi qum bilan oʻralgan quruq bir yer edi. Rasululloh ﷺ: «Dobba (yer jonivori) mana shu joydan chiqadi», dedilar. U joy bir qarich chamasi keladigan kichkina yer edi.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени Маккага яқин чўлдаги бир жойга олиб бордилар. Қарасам, атрофи қум билан ўралган қуруқ бир ер эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Добба (ер жонивори) мана шу жойдан чиқади», дедилар. У жой бир қарич чамаси келадиган кичкина ер эди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الْعَهْدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمُ الصَّلاَةُ، فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ ‏"‏ ‏.‏

Buroyda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biz bilan ular orasidagi ahd namozdir. Kim uni tark qilsa, kofir boʻlibdi», dedilar.Буройда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз билан улар орасидаги аҳд намоздир. Ким уни тарк қилса, кофир бўлибди», дедилар.