حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ زَاذَانَأَنَّ ابْنَ عُمَرَ أَعْتَقَ عَبْدًا لَهُ فَقَالَ مَا لِي مِنْ أَجْرِهِ وَتَنَاوَلَ شَيْئًا مِنْ الْأَرْضِ مَا يَزِنُ هَذِهِ أَوْ مِثْلَ هَذِهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَطَمَ غُلَامَهُ أَوْ ضَرَبَهُ فَكَفَّارَتُهُ عِتْقُهُ
Zazon rivoyat qiladiki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) oʻzining bir qulini ozod qildi va yerdan bir narsa olib: «Menga uning ajridan mana shuning ogʻirligicha ham (savob) yoʻq — yoki: mana shuning misli ham. Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim gʻulomiga tarsaki ursa yoki uni ursa, uning kafforati — uni ozod qilishdir›, deyayotganlarini eshitganman», dedi.Зазон ривоят қиладики, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ўзининг бир қулини озод қилди ва ердан бир нарса олиб: «Менга унинг ажридан мана шунинг оғирлигича ҳам (савоб) йўқ — ёки: мана шунинг мисли ҳам. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким ғуломига тарсаки урса ёки уни урса, унинг каффорати — уни озод қилишдир›, деяётганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ فِرَاسٍ أَخْبَرَنِي أَبُو صَالِحٍ عَنْ زَاذَانَ قَالَكُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَدَعَا غُلَامًا لَهُ فَأَعْتَقَهُ ثُمَّ قَالَ مَا لِي فِيهِ مِنْ أَجْرٍ مَا يَسْوَى هَذَا أَوْ يَزِنُ هَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ ضَرَبَ عَبْدًا لَهُ حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ أَوْ ظَلَمَهُ أَوْ لَطَمَهُ شَكَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَإِنَّ كَفَّارَتَهُ أَنْ يُعْتِقَهُ
Zazon aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning huzurida edim. U oʻzining bir gʻulomini chaqirib, uni ozod qildi, soʻng: «Menga bunda mana shunga teng keladigan — yoki: mana shuning ogʻirligicha — ajr ham yoʻq. Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim oʻz quliga u qilmagan (jinoyat uchun) had ursa yoki unga zulm qilsa yoki unga tarsaki ursa — uning kafforati uni ozod qilishidir›, deyayotganlarini eshitganman», dedi. — Abdurrahmon shubha qildi.Зазон айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг ҳузурида эдим. У ўзининг бир ғуломини чақириб, уни озод қилди, сўнг: «Менга бунда мана шунга тенг келадиган — ёки: мана шунинг оғирлигича — ажр ҳам йўқ. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким ўз қулига у қилмаган (жиноят учун) ҳад урса ёки унга зулм қилса ёки унга тарсаки урса — унинг каффорати уни озод қилишидир›, деяётганларини эшитганман», деди. — Абдурраҳмон шубҳа қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ بَهْزٌ فِي حَدِيثِهِ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا فَإِذَا طَهُرَتْ فَلْيُطَلِّقْهَا قَالَ بَهْزٌ أَتُحْتَسَبُ
Anas ibn Sirin aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deyayotganini eshitdim: U xotinini hayzli paytida taloq qildi. Shunda Umar Nabiy ﷺdan soʻradi. U zot: «Unga buyur, xotinini qaytarib olsin; poklangach, uni taloq qilsin», dedilar. Bahz (rivoyatida): «(Bu taloq) hisobga olinadimi?» (deb qoʻshdi).Анас ибн Сирин айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деяётганини эшитдим: У хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилди. Шунда Умар Набий ﷺдан сўради. У зот: «Унга буюр, хотинини қайтариб олсин; поклангач, уни талоқ қилсин», дедилар. Баҳз (ривоятида): «(Бу талоқ) ҳисобга олинадими?» (деб қўшди).
حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَيْمَنَ يَسْأَلُ ابْنَ عُمَرَ وَأَبُو الزُّبَيْرِ يَسْمَعُ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَقَرَأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ} فِي قُبُلِ عِدَّتِهِنَّ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ: {Ey Nabiy! Xotinlarni taloq qilmoqchi boʻlsangiz, ularni iddalari oldida taloq qilinglar} deb oʻqidilar».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ: {Эй Набий! Хотинларни талоқ қилмоқчи бўлсангиз, уларни иддалари олдида талоқ қилинглар} деб ўқидилар».
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَذَكَرَ ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُمْسِكْهَا حَتَّى تَحِيضَ غَيْرَ هَذِهِ الْحَيْضَةِ ثُمَّ تَطْهُرَ فَإِنْ بَدَا لَهُ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنْ بَدَا لَهُ أَنْ يُمْسِكَهَا فَلْيُمْسِكْهَا
Solim otasi (Ibn Umar (roziyallohu anhumo))dan rivoyat qiladiki, u xotinini hayzli paytida taloq qildi va buni Umarga aytdi. Umar Rasululloh ﷺning huzurlariga borib, u zotga xabar berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni ushlab tursin, toki bu hayzdan boshqa hayzni koʻrsin, soʻng poklansin. Agar uni taloq qilish (fikri) paydo boʻlsa, Alloh azza va jalla buyurganidek taloq qilsin; agar uni ushlab qolish (fikri) paydo boʻlsa, ushlab qolsin», dedilar.Солим отаси (Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо))дан ривоят қиладики, у хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилди ва буни Умарга айтди. Умар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бориб, у зотга хабар берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ушлаб турсин, токи бу ҳайздан бошқа ҳайзни кўрсин, сўнг поклансин. Агар уни талоқ қилиш (фикри) пайдо бўлса, Аллоҳ азза ва жалла буюрганидек талоқ қилсин; агар уни ушлаб қолиш (фикри) пайдо бўлса, ушлаб қолсин», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُخْدَعُ فِي الْبَيْعِ فَقَالَ إِذَا بِعْتَ فَقُلْ لَا خِلَابَةَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men savdoda aldanaman», dedi. Shunda u zot: «Sotganingda: ‹Xiyonat yoʻq (la xilaba)›, degin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен савдода алданаман», деди. Шунда у зот: «Сотганингда: ‹Хиёнат йўқ (ла хилаба)›, дегин», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ سَالِمًاوَسُئِلَ عَنْ رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَ لَا يَجُوزُ طَلَّقَ ابْنُ عُمَرَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَرَاجَعَهَا
Hanzala aytdi: Men Solimdan eshitdim — undan xotinini hayzli paytida taloq qilgan kishi haqida soʻralganda, u: «Joiz emas. Ibn Umar (roziyallohu anhumo) xotinini hayzli paytida taloq qilgan edi, Rasululloh ﷺ unga xotinini qaytarib olishni buyurdilar, u ham qaytarib oldi», dedi.Ҳанзала айтди: Мен Солимдан эшитдим — ундан хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилган киши ҳақида сўралганда, у: «Жоиз эмас. Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилган эди, Расулуллоҳ ﷺ унга хотинини қайтариб олишни буюрдилар, у ҳам қайтариб олди», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ طَاوُسًا قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُقَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا تَبِيعُوا الثَّمَرَ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oramizda turib: «Mevani pishganligi maʼlum boʻlmaguncha sotmanglar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ орамизда туриб: «Мевани пишганлиги маълум бўлмагунча сотманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا شَجَرَةٌ لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَهِيَ مِثْلُ الْمُؤْمِنِ أَوْ قَالَ الْمُسْلِمِ قَالَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ النَّخْلَةُقَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعُمَرَ فَقَالَ لَأَنْ تَكُونَ قُلْتَهَا كَانَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ كَذَا وَكَذَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Bargi toʻkilmaydigan qaysi daraxt bor — u moʻmin misolidir», — yoki: «musulmon (misolidir)», dedilar. (Ibn Umar) aytdi: Odamlar choʻl daraxtlari haqida oʻylab keta boshladilar. Ibn Umar dedi: Mening koʻnglimga esa u xurmo daraxti ekani tushdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U xurmo daraxtidir», dedilar. (Ibn Umar) dedi: Men buni Umarga aytdim. U: «Sen buni aytganingda, men uchun undan-bundan ham suyukliroq boʻlar edi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Барги тўкилмайдиган қайси дарахт бор — у мўмин мисолидир», — ёки: «мусулмон (мисолидир)», дедилар. (Ибн Умар) айтди: Одамлар чўл дарахтлари ҳақида ўйлаб кета бошладилар. Ибн Умар деди: Менинг кўнглимга эса у хурмо дарахти экани тушди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У хурмо дарахтидир», дедилар. (Ибн Умар) деди: Мен буни Умарга айтдим. У: «Сен буни айтганингда, мен учун ундан-бундан ҳам суюклироқ бўлар эди», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّذْرِ وَقَالَ إِنَّهُ لَا يَرُدُّ مِنْ الْقَدَرِ شَيْئًا وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ nazr qilishdan qaytardilar va: «Albatta, u qadardan hech narsani qaytarmaydi, u orqali faqat baxildan (mol) chiqariladi, xolos», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ назр қилишдан қайтардилар ва: «Албатта, у қадардан ҳеч нарсани қайтармайди, у орқали фақат бахилдан (мол) чиқарилади, холос», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَمَ يَهُودِيًّا وَيَهُودِيَّةً بِالْبَلَاطِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Balotda bir yahudiy erkak va bir yahudiy ayolni rajm qildilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Балотда бир яҳудий эркак ва бир яҳудий аёлни ражм қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ رَزِينٍ الْأَحْمَرِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ تَزَوَّجَهَا رَجُلٌ فَأَغْلَقَ الْبَابَ وَأَرْخَى السِّتْرَ وَنَزَعَ الْخِمَارَ ثُمَّ طَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا تَحِلُّ لِزَوْجِهَا الْأَوَّلِ فَقَالَ لَا حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَهَاحَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ رَزِينٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْطُبُ النَّاسَ عَنْ رَجُلٍ فَارَقَ امْرَأَتَهُ بِثَلَاثٍ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺdan xotinini uch (taloq) bilan taloq qilgan, soʻng uni boshqa bir kishi nikohlab olgan — u eshikni yopib, pardani tushirib, roʻmolni yechgan, soʻng unga qoʻshilmasdan turib taloq qilgan — (ayol) birinchi eriga halol boʻladimi, deb soʻraldi. U zot: «Yoʻq, toki uning asalchasidan totib koʻrmaguncha», dedilar. Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ minbarda odamlarga xutba qilib turganlarida u zotdan xotinini uch (taloq) bilan ajratgan kishi haqida soʻradi — soʻng shu maʼnoni zikr qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺдан хотинини уч (талоқ) билан талоқ қилган, сўнг уни бошқа бир киши никоҳлаб олган — у эшикни ёпиб, пардани тушириб, рўмолни ечган, сўнг унга қўшилмасдан туриб талоқ қилган — (аёл) биринчи эрига ҳалол бўладими, деб сўралди. У зот: «Йўқ, токи унинг асалчасидан тотиб кўрмагунча», дедилар. Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ минбарда одамларга хутба қилиб турганларида у зотдан хотинини уч (талоқ) билан ажратган киши ҳақида сўради — сўнг шу маънони зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ namozni boshlaganlarida, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida va boshlarini rukuʼdan koʻtarganlarida qoʻllarini koʻtarar edilar, sajdada esa buni qilmas edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ намозни бошлаганларида, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларида қўлларини кўтарар эдилар, саждада эса буни қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الضَّبِّ فَقَالَ لَسْتُ بِآكِلِهِ وَلَا مُحَرِّمِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan zabb (kaltakesakka oʻxshash sahro hayvoni) haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Men uni yeguvchi ham emasman, harom qiluvchi ham emasman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан забб (калтакесакка ўхшаш саҳро ҳайвони) ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Мен уни егувчи ҳам эмасман, ҳаром қилувчи ҳам эмасман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ أَنَا وَرَجُلٌ آخَرُ فَدَعَا رَجُلًا آخَرَ ثُمَّ قَالَ اسْتَرْخِيَا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَنْتَجِيَ اثْنَانِ دُونَ وَاحِدٍ
Abdulloh ibn Dinor aytdi: Men va yana bir kishi Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan birga edik. U yana bir kishini chaqirdi, soʻng: «Ikkovingiz nari suringlar», dedi. Chunki Rasululloh ﷺ ikki kishining uchinchisini qoldirib, oʻzaro sirlashishidan qaytardilar.Абдуллоҳ ибн Динор айтди: Мен ва яна бир киши Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан бирга эдик. У яна бир кишини чақирди, сўнг: «Икковингиз нари суринглар», деди. Чунки Расулуллоҳ ﷺ икки кишининг учинчисини қолдириб, ўзаро сирлашишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَشُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكُنَّا إِذَا بَايَعْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ يُلَقِّنُنَا أَوْ يُلَقِّفُنَا فِيمَا اسْتَطَعْتَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Nabiy ﷺga eshitish (va itoat qilish) ustiga bayʼat berganimizda, u zot bizga: «Qodir boʻlganingcha», deb talqin qilib turar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Набий ﷺга эшитиш (ва итоат қилиш) устига байъат берганимизда, у зот бизга: «Қодир бўлганингча», деб талқин қилиб турар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ فَقَالَ تَحَرَّوْهَا فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ
Abdulloh ibn Dinor aytdi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺdan Qadr kechasi haqida soʻraldi. U zot: «Uni oxirgi yettilikda izlanglar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Динор айтди: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺдан Қадр кечаси ҳақида сўралди. У зот: «Уни охирги еттиликда изланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكُنَّا نَتَّقِي كَثِيرًا مِنْ الْكَلَامِ وَالِانْبِسَاطِ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخَافَةَ أَنْ يَنْزِلَ فِينَا الْقُرْآنُ فَلَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَكَلَّمْنَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ davrida ayollarimizga gapirish va ular bilan erkin muomala qilishdan, biz haqimizda Qurʼon nozil boʻlib qolishidan qoʻrqib, ehtiyot boʻlar edik. Rasululloh ﷺ vafot etganlaridan soʻng erkin gaplasha boshladik.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ даврида аёлларимизга гапириш ва улар билан эркин муомала қилишдан, биз ҳақимизда Қуръон нозил бўлиб қолишидан қўрқиб, эҳтиёт бўлар эдик. Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларидан сўнг эркин гаплаша бошладик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ بِلَالًا يُنَادِي بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bilol kechasi azon aytadi; shuning uchun Ibn Ummu Maktum azon aytguncha yeb-ichaveringlar (saharlik qilinglar)», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Билол кечаси азон айтади; шунинг учун Ибн Умму Мактум азон айтгунча еб-ичаверинглар (саҳарлик қилинглар)», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْأَنْفَالِ لِلْفَرَسِ سَهْمَيْنِ وَلِلرَّجُلِ سَهْمًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ anfol (oʻljalar)da otga ikki ulush, kishiga bir ulush qilib taqsimladilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ анфол (ўлжалар)да отга икки улуш, кишига бир улуш қилиб тақсимладилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْمُزْدَلِفَةِ جَمِيعًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shom va xufton namozlarini Muzdalifada oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шом ва хуфтон намозларини Муздалифада ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ سَرِيَّةً قِبَلَ نَجْدٍ فَغَنِمُوا إِبِلًا كَثِيرَةً فَبَلَغَتْ سِهَامُهُمْ أَحَدَ عَشَرَ بَعِيرًا أَوْ اثْنَيْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنُفِّلُوا بَعِيرًا بَعِيرًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Najd tomon bir sariyya yubordilar. Ular oʻlja sifatida koʻp sonli tuyalarni qoʻlga kiritdilar; ularning ulushlari oʻn bitta yoki oʻn ikkita tuyaga yetdi va ularga yana bittadan qoʻshimcha tuya berildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Нажд томон бир сарийя юбордилар. Улар ўлжа сифатида кўп сонли туяларни қўлга киритдилар; уларнинг улушлари ўн битта ёки ўн иккита туяга етди ва уларга яна биттадан қўшимча туя берилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الشِّغَارِ قَالَ مَالِكٌ وَالشِّغَارُ أَنْ يَقُولَ أَنْكِحْنِي ابْنَتَكَ وَأُنْكِحُكَ ابْنَتِي
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shigʻordan qaytardilar. Molik aytdi: Shigʻor — kishining: «Qizingni menga nikohlab ber, men ham qizimni senga nikohlab beraman», deyishidir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шиғордан қайтардилар. Молик айтди: Шиғор — кишининг: «Қизингни менга никоҳлаб бер, мен ҳам қизимни сенга никоҳлаб бераман», дейишидир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ وَسَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ أَنَّهُصَلَّى الْمَغْرِبَ بِجَمْعٍ وَالْعِشَاءَ بِإِقَامَةٍ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ صَنَعَ مِثْلَ ذَلِكَ وَحَدَّثَ ابْنُ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَنَعَ مِثْلَ ذَلِكَ
Saʼid ibn Jubayr (rahimahulloh) Jamʼ (Muzdalifa)da shom namozini, soʻng xufton namozini bir iqomat bilan oʻqidi. Soʻng u Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning ham xuddi shunday qilganini rivoyat qildi. Ibn Umar esa Nabiy ﷺ xuddi shunday qilganlarini rivoyat qildi.Саъид ибн Жубайр (раҳимаҳуллоҳ) Жамъ (Муздалифа)да шом намозини, сўнг хуфтон намозини бир иқомат билан ўқиди. Сўнг у Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг ҳам худди шундай қилганини ривоят қилди. Ибн Умар эса Набий ﷺ худди шундай қилганларини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَدِمَ رَجُلَانِ مِنْ الْمَشْرِقِ فَخَطَبَا فَعَجِبَ النَّاسُ مِنْ بَيَانِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَعْضَ الْبَيَانِ سِحْرٌ أَوْ إِنَّ مِنْ الْبَيَانِ سِحْرًا
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdiki, mashriqdan ikki kishi kelib nutq soʻzladilar, odamlar esa ularning bayonidan hayratlandilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, baʼzi bayon sehrdir», dedilar. Yoki: «Albatta, bayonning baʼzisida sehr bordir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтдики, машриқдан икки киши келиб нутқ сўзладилар, одамлар эса уларнинг баёнидан ҳайратландилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, баъзи баён сеҳрдир», дедилар. Ёки: «Албатта, баённинг баъзисида сеҳр бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرَةِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهَا نَهَى الْبَائِعَ وَالْمُشْتَرِيَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mevani pishgani (yaroqliligi) koʻrinmaguncha sotishdan qaytardilar — sotuvchini ham, xaridorni ham qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мевани пишгани (яроқлилиги) кўринмагунча сотишдан қайтардилар — сотувчини ҳам, харидорни ҳам қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُسَافَرَ بِالْقُرْآنِ إِلَى أَرْضِ الْعَدُوِّ مَخَافَةَ أَنْ يَنَالَهُ الْعَدُوُّ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dushman qoʻliga tushib qolishidan xavfsirab, Qurʼonni dushman yurtiga olib safar qilishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ душман қўлига тушиб қолишидан хавфсираб, Қуръонни душман юртига олиб сафар қилишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَصُومُوا حَتَّى تَرَوْا الْهِلَالَ وَلَا تُفْطِرُوا حَتَّى تَرَوْهُ فَإِنْ غُمَّ عَلَيْكُمْ فَاقْدُرُوا لَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Hilolni koʻrmaguncha roʻza tutmanglar va uni koʻrmaguncha roʻzani ochmanglar; agar sizlarga (osmon) bulut boʻlsa, unga taxmin qilinglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ҳилолни кўрмагунча рўза тутманглар ва уни кўрмагунча рўзани очманглар; агар сизларга (осмон) булут бўлса, унга тахмин қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَفَلَ مِنْ حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ أَوْ غَزْوٍ كَبَّرَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ مِنْ الْأَرْضِ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ آيِبُونَ تَائِبُونَ سَاجِدُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ haj, umra yoki gʻazotdan qaytganlarida, yerning har bir balandligida uch marta takbir aytib, soʻng (shunday) der edilar: «La ilaha illalloh, vahdahu la shariyka lah, lahul-mulku va lahul-hamd, va huva ala kulli shayʼin qodiyr. Oyibuna, toibuna, sojiduna, obiduna, lirobbina hamidun. Sodaqallohu vaʼdah, va nasara abdah, va hazamal-ahzaba vahdah» (Allohdan oʻzga iloh yoʻq, U yagona, sherigi yoʻq; mulk Unikidir, hamd Unikidir, U har narsaga qodir. Biz qaytuvchilar, tavba qiluvchilar, sajda qiluvchilar, ibodat qiluvchilar, Robbimizga hamd aytuvchilarmiz. Alloh vaʼdasini rost qildi, bandasiga nusrat berdi va guruhlarni Oʻzi yolgʻiz magʻlub etdi).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ҳаж, умра ёки ғазотдан қайтганларида, ернинг ҳар бир баландлигида уч марта такбир айтиб, сўнг (шундай) дер эдилар: «Ла илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд, ва ҳува ала кулли шайъин қодийр. Ойибуна, тоибуна, сожидуна, обидуна, лироббина ҳамидун. Содақаллоҳу ваъдаҳ, ва насара абдаҳ, ва ҳазамал-аҳзаба ваҳдаҳ» (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ягона, шериги йўқ; мулк Уникидир, ҳамд Уникидир, У ҳар нарсага қодир. Биз қайтувчилар, тавба қилувчилар, сажда қилувчилар, ибодат қилувчилар, Роббимизга ҳамд айтувчилармиз. Аллоҳ ваъдасини рост қилди, бандасига нусрат берди ва гуруҳларни Ўзи ёлғиз мағлуб этди).
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ وَبَعْدَ الْعِشَاءِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshindan oldin ikki rakat va undan keyin ikki rakat, shomdan keyin uyida ikki rakat, xuftondan keyin ikki rakat va jumadan keyin uyida ikki rakat (namoz) oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешиндан олдин икки ракат ва ундан кейин икки ракат, шомдан кейин уйида икки ракат, хуфтондан кейин икки ракат ва жумадан кейин уйида икки ракат (намоз) ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْمُزَابَنَةِ وَالْمُزَابَنَةُ اشْتِرَاءُ الثَّمَرِ بِالتَّمْرِ كَيْلًا وَالْكَرْمِ بِالزَّبِيبِ كَيْلًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ muzobanadan qaytardilar. Muzobana — (daraxtdagi) yangi mevani quritilgan xurmoga oʻlchov bilan sotib olish va uzumzorni mavizga oʻlchov bilan sotib olishdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ музобанадан қайтардилар. Музобана — (дарахтдаги) янги мевани қуритилган хурмога ўлчов билан сотиб олиш ва узумзорни мавизга ўлчов билан сотиб олишдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَخَرَجَ فِي فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ وَقَالَ إِنْ نُصَدَّ عَنْ الْبَيْتِ صَنَعْنَا كَمَا صَنَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) Ibn Zubayr fitnasi (zamoni)da (safarga) chiqdi va: «Agar biz Baytdan toʻsilsak, Nabiy ﷺ qilganlaridek qilamiz», dedi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) Ибн Зубайр фитнаси (замони)да (сафарга) чиқди ва: «Агар биз Байтдан тўсилсак, Набий ﷺ қилганларидек қиламиз», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ يُمْسِكْهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ تَحِيضَ ثُمَّ تَطْهُرَ ثُمَّ إِنْ شَاءَ طَلَّقَهَا وَإِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ يُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u xotinini hayzli holida taloq qildi. Shunda Umar (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan soʻradi. U zot: «Unga buyur, uni qaytarib olsin, soʻng u pok boʻlgunicha, keyin hayz koʻrib, yana pok boʻlgunicha uni (nikohida) ushlab tursin; soʻng xohlasa taloq qilsin, xohlasa ushlab qolsin. Ana shu — Alloh ayollar taloq qilinishini buyurgan iddadir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у хотинини ҳайзли ҳолида талоқ қилди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан сўради. У зот: «Унга буюр, уни қайтариб олсин, сўнг у пок бўлгунича, кейин ҳайз кўриб, яна пок бўлгунича уни (никоҳида) ушлаб турсин; сўнг хоҳласа талоқ қилсин, хоҳласа ушлаб қолсин. Ана шу — Аллоҳ аёллар талоқ қилинишини буюрган иддадир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَمَ يَهُودِيًّا وَيَهُودِيَّةً
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ yahudiy erkak va yahudiy ayolni rajm qildilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ яҳудий эркак ва яҳудий аёлни ражм қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَتَحَرَّيَنَّ أَحَدُكُمْ فَيُصَلِّيَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَلَا عِنْدَ غُرُوبِهَا قُلْتُ لِمَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Biringiz atay quyosh chiqishidan oldin yoki botayotgan paytida namoz oʻqimasin», dedilar. Men Molikka: «Abdullohdanmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Бирингиз атай қуёш чиқишидан олдин ёки ботаётган пайтида намоз ўқимасин», дедилар. Мен Моликка: «Абдуллоҳданми?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ رِيحٍ وَبَرْدٍ فِي سَفَرٍ أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَذَّنَ ثُمَّ قَالَ الصَّلَاةُ فِي الرِّحَالِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, safarda shamolli va sovuq kecha boʻlganida, Nabiy ﷺ muazzinga buyurar, u azon aytar, soʻng: «Namoz turar joylaringizda», deb aytar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, сафарда шамолли ва совуқ кеча бўлганида, Набий ﷺ муаззинга буюрар, у азон айтар, сўнг: «Намоз турар жойларингизда», деб айтар эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَفَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ عَنْ كُلِّ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَحُرٍّ وَعَبْدٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ fitr sadaqasini musulmonlardan har bir erkak va ayolga, ozod va qulga bir soʼ xurmo yoki bir soʼ arpa qilib farz qildilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ фитр садақасини мусулмонлардан ҳар бир эркак ва аёлга, озод ва қулга бир сў хурмо ёки бир сў арпа қилиб фарз қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ تَلَقِّي السِّلَعِ حَتَّى يُهْبَطَ بِهَا الْأَسْوَاقُ وَنَهَى عَنْ النَّجْشِ وَقَالَ لَا يَبِيعُ بَعْضُكُمْ عَلَى بَيْعِ بَعْضٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ mollarni bozorlarga tushirilmaguncha yoʻlda qarshi olishdan qaytardilar, najshdan ham qaytardilar va: «Biringiz boshqangizning savdosi ustiga savdo qilmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ молларни бозорларга туширилмагунча йўлда қарши олишдан қайтардилар, нажшдан ҳам қайтардилар ва: «Бирингиз бошқангизнинг савдоси устига савдо қилмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺni yurish shoshiltirib qolganida, shom bilan xuftonni birlashtirib oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺни юриш шошилтириб қолганида, шом билан хуфтонни бирлаштириб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ بَاعَ نَخْلًا قَدْ أُبِرَتْ فَثَمَرَتُهَا لِلْبَائِعِ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim changlatilgan (urugʻlantirilgan) xurmo daraxtlarini sotsa, uning mevasi sotuvchiniki boʻladi, magar xaridor (mevani ham) shart qilib olsa, (bundan mustasno)», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким чанглатилган (уруғлантирилган) хурмо дарахтларини сотса, унинг меваси сотувчиники бўлади, магар харидор (мевани ҳам) шарт қилиб олса, (бундан мустасно)», — дедилар.