حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ سَلْمَانَ يُحَدِّثُ فِي بَيْتِ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَحَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ سِوَى الْفَرِيضَةِ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْغَدَاةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Men Rasululloh ﷺ dan farzdan tashqari oʻn rakaatni yodlab oldim: peshindan oldin ikki rakaat, peshindan keyin ikki rakaat, shomdan keyin ikki rakaat, xuftondan keyin ikki rakaat va bomdoddan oldin ikki rakaat.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан фарздан ташқари ўн ракаатни ёдлаб олдим: пешиндан олдин икки ракаат, пешиндан кейин икки ракаат, шомдан кейин икки ракаат, хуфтондан кейин икки ракаат ва бомдоддан олдин икки ракаат.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ مَثْنَى مَثْنَى وَالْوَتْرُ رَكْعَةٌ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sahroyi bir kishi Rasululloh ﷺ dan kecha namozi haqida soʻradi. Shunda u zot ikki barmoqlari bilan ishora qilib: «U ikki-ikki (rakaat)dir, vitr esa kechaning oxiridagi bir rakaatdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Саҳройи бир киши Расулуллоҳ ﷺ дан кеча намози ҳақида сўради. Шунда у зот икки бармоқлари билан ишора қилиб: «У икки-икки (ракаат)дир, витр эса кечанинг охиридаги бир ракаатдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ سَمِعْتُ نَافِعًا يَزْعُمُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُأَنَّ عَائِشَةَ سَاوَمَتْ بِبَرِيرَةَ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا رَجَعَ قَالَتْ إِنَّهُمْ أَبَوْا أَنْ يَبِيعُونِي إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi: Oisha Barirani sotib olish uchun narx soʻrashdi. Nabiy ﷺ namozga chiqdilar. Qaytib kelganlarida, u (Oisha): «Ular valoʼni oʻzlariga shart qilib qoʻymaguncha menga uni sotishdan bosh tortdilar», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Valoʼ — uni ozod qilgan kishiga(dir)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди: Оиша Барирани сотиб олиш учун нарх сўрашди. Набий ﷺ намозга чиқдилар. Қайтиб келганларида, у (Оиша): «Улар валўни ўзларига шарт қилиб қўймагунча менга уни сотишдан бош тортдилар», деди. Шунда Набий ﷺ: «Валў — уни озод қилган кишига(дир)», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَخَلَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozga kirganlarida qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar, rukuʼga borganlarida va rukuʼdan bosh koʻtarganlarida ham (shunday qilar) edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозга кирганларида қўлларини елкалари баробарида кўтарар, рукуъга борганларида ва рукуъдан бош кўтарганларида ҳам (шундай қилар) эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ حَدَّثَنِي أَبُو مَطَرٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَمِعَ الرَّعْدَ وَالصَّوَاعِقَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَقْتُلْنَا بِغَضَبِكَ وَلَا تُهْلِكْنَا بِعَذَابِكَ وَعَافِنَا قَبْلَ ذَلِكَ
Solim otasi (Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo))dan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ momaqaldiroq va chaqmoq (ovozi)ni eshitganlarida: «Allohumma la taqtulna bi-gʻazabika va la tuhlikna bi-azabika va ofina qabla zalik (Ey Allohim, bizni gʻazabing bilan oʻldirma, azobing bilan halok qilma va bundan oldin bizga ofiyat ber)», der edilar.Солим отаси (Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо))дан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ момақалдироқ ва чақмоқ (овози)ни эшитганларида: «Аллоҳумма ла тақтулна би-ғазабика ва ла туҳликна би-азабика ва офина қабла залик (Эй Аллоҳим, бизни ғазабинг билан ўлдирма, азобинг билан ҳалок қилма ва бундан олдин бизга офият бер)», дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْجَرِّ وَالدُّبَّاءِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ al-jarr (sopol idish) va ad-dubba (qovoq)dan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ал-жарр (сопол идиш) ва ад-дубба (қовоқ)дан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُ فِي أَوَّلِ أَمْرِهِ إِنَّهَا لَا تَنْفِرُ قَالَ ثُمَّ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُنَّ
Tovus (rahimahulloh) rivoyat qiladi: U Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning avval: «U (ayol) joʻnab ketmaydi», deganini eshitdi. Soʻng: «Men Ibn Abbosning: ‹Rasululloh ﷺ ularga ruxsat berdilar›, deganini eshitdim», dedi.Товус (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилади: У Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг аввал: «У (аёл) жўнаб кетмайди», деганини эшитди. Сўнг: «Мен Ибн Аббоснинг: ‹Расулуллоҳ ﷺ уларга рухсат бердилар›, деганини эшитдим», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ إِلَى الدَّعْوَةِ فَلْيُجِبْ أَوْ قَالَ فَلْيَأْتِهَاقَالَ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُجِيبُ صَائِمًا وَمُفْطِرًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan biringiz daʼvatga chaqirilsa, (uni) qabul qilsin», yoki «unga borsin», dedilar. (Roviy) dedi: Ibn Umar roʻzador holida ham, roʻzasiz holida ham (daʼvatga) borar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан бирингиз даъватга чақирилса, (уни) қабул қилсин», ёки «унга борсин», дедилар. (Ровий) деди: Ибн Умар рўзадор ҳолида ҳам, рўзасиз ҳолида ҳам (даъватга) борар эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bu suratlarni ishlaganlar qiyomat kunida azoblanadilar va ularga: ‹Yaratgan narsangizni tiriltiringlar!› deyiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бу суратларни ишлаганлар қиёмат кунида азобланадилар ва уларга: ‹Яратган нарсангизни тирилтиринглар!› дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Otlarning peshonalariga qiyomat kunigacha yaxshilik tugib qoʻyilgan», dedilar. Shunga oʻxshashini Abu Hurayra (roziyallohu anhu) ham Nabiy ﷺ dan rivoyat qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Отларнинг пешоналарига қиёмат кунигача яхшилик тугиб қўйилган», дедилар. Шунга ўхшашини Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ҳам Набий ﷺ дан ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْقَزَعِقَالَ حَمَّادٌ تَفْسِيرُهُ أَنْ يُحْلَقَ بَعْضُ رَأْسِ الصَّبِيِّ وَيُتْرَكَ مِنْهُ ذُؤَابَةٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qazaʼdan qaytardilar. Hammod dedi: Uning tafsiri — bolaning boshining bir qismini oldirib, undan bir tutam soch (kokil) qoldirishdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қазаъдан қайтардилар. Ҳаммод деди: Унинг тафсири — боланинг бошининг бир қисмини олдириб, ундан бир тутам соч (кокил) қолдиришдир.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُكُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ يُلَقِّنُنَا هُوَ فِيمَا اسْتَطَعْتَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Rasululloh ﷺga eshitish va itoat qilish ustiga bayʼat qilganimizda, u zot bizga: «Qoʻlingdan kelganicha», deb talqin qilar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺга эшитиш ва итоат қилиш устига байъат қилганимизда, у зот бизга: «Қўлингдан келганича», деб талқин қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ مِصْرَ يَحُجُّ الْبَيْتَ قَالَ فَرَأَى قَوْمًا جُلُوسًا فَقَالَ مَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ فَقَالُوا قُرَيْشٌ قَالَ فَمَنْ الشَّيْخُ فِيهِمْ قَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ شَيْءٍ أَوْ أَنْشُدُكَ أَوْ نَشَدْتُكَ بِحُرْمَةِ هَذَا الْبَيْتِ أَتَعْلَمُ أَنَّ عُثْمَانَ فَرَّ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَتَعْلَمُ أَنَّهُ غَابَ عَنْ بَدْرٍ فَلَمْ يَشْهَدْهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَتَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَكَبَّرَ الْمِصْرِيُّ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ تَعَالَ أُبَيِّنْ لَكَ مَا سَأَلْتَنِي عَنْهُ أَمَّا فِرَارُهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَأَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ عَفَا عَنْهُ وَغَفَرَ لَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَدْرٍ فَإِنَّهُ كَانَتْ تَحْتَهُ ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهَا مَرِضَتْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ أَجْرُ رَجُلٍ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمُهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَوْ كَانَ أَحَدٌ أَعَزَّ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ عُثْمَانَ لَبَعَثَهُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ وَكَانَتْ بَيْعَةُ الرِّضْوَانِ بَعْدَمَا ذَهَبَ عُثْمَانُ فَضَرَبَ بِهَا يَدَهُ عَلَى يَدِهِ وَقَالَ هَذِهِ لِعُثْمَانَ قَالَ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ اذْهَبْ بِهَذَا الْآنَ مَعَكَ
Usmon ibn Abdulloh ibn Mavhab aytdi: Misr ahlidan bir kishi Baytni haj qilgani keldi va bir qavmni oʻtirgan holda koʻrdi-da: «Bu qavm kimlar?» dedi. Ular: «Quraysh», deyishdi. U: «Ularning ichidagi shayx (oqsoqol) kim?» dedi. Ular: «Abdulloh ibn Umar», deyishdi. U: «Ey Ibn Umar, men sendan bir narsani soʻrayman — seni ushbu Baytning hurmati bilan qasamga solaman: Usmon Uhud kuni qochib ketganini bilasanmi?» dedi. (Ibn Umar:) «Ha», dedi. U: «Uning Badrda boʻlmaganini va unda hozir boʻlmaganini bilasanmi?» dedi. (Ibn Umar:) «Ha», dedi. U: «Uning Rizvon bayʼatida gʻoyib boʻlganini bilasanmi?» dedi. (Ibn Umar:) «Ha», dedi. Shunda misrlik: «Allohu akbar!» dedi. Ibn Umar: «Kelgin, sen soʻragan narsani senga bayon qilay. Uning Uhud kuni qochishiga kelsak, men guvohlik beramanki, Alloh uni avf etdi va magʻfirat qildi. Uning Badrda boʻlmaganiga kelsak, uning nikohida Rasululloh ﷺning qizlari bor edi va u kasal edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: ‹Senga Badrda hozir boʻlgan kishining ajri va uning ulushi bordir›, dedilar. Uning Rizvon bayʼatida gʻoyib boʻlishiga kelsak, agar Makka ichida Usmondan ham aziz (himoyaliroq) biror kishi boʻlganida, u zot oʻshani yuborardilar. (Lekin) Rasululloh ﷺ Usmonni yubordilar. Rizvon bayʼati esa Usmon ketganidan keyin boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ oʻz qoʻllarini (ikkinchi) qoʻllariga urib: ‹Bu Usmon uchundir›, dedilar», dedi. Soʻng Ibn Umar unga: «Endi buni oʻzing bilan olib ket», dedi.Усмон ибн Абдуллоҳ ибн Мавҳаб айтди: Миср аҳлидан бир киши Байтни ҳаж қилгани келди ва бир қавмни ўтирган ҳолда кўрди-да: «Бу қавм кимлар?» деди. Улар: «Қурайш», дейишди. У: «Уларнинг ичидаги шайх (оқсоқол) ким?» деди. Улар: «Абдуллоҳ ибн Умар», дейишди. У: «Эй Ибн Умар, мен сендан бир нарсани сўрайман — сени ушбу Байтнинг ҳурмати билан қасамга соламан: Усмон Уҳуд куни қочиб кетганини биласанми?» деди. (Ибн Умар:) «Ҳа», деди. У: «Унинг Бадрда бўлмаганини ва унда ҳозир бўлмаганини биласанми?» деди. (Ибн Умар:) «Ҳа», деди. У: «Унинг Ризвон байъатида ғойиб бўлганини биласанми?» деди. (Ибн Умар:) «Ҳа», деди. Шунда мисрлик: «Аллоҳу акбар!» деди. Ибн Умар: «Келгин, сен сўраган нарсани сенга баён қилай. Унинг Уҳуд куни қочишига келсак, мен гувоҳлик бераманки, Аллоҳ уни авф этди ва мағфират қилди. Унинг Бадрда бўлмаганига келсак, унинг никоҳида Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари бор эди ва у касал эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Сенга Бадрда ҳозир бўлган кишининг ажри ва унинг улуши бордир›, дедилар. Унинг Ризвон байъатида ғойиб бўлишига келсак, агар Макка ичида Усмондан ҳам азиз (ҳимоялироқ) бирор киши бўлганида, у зот ўшани юборардилар. (Лекин) Расулуллоҳ ﷺ Усмонни юбордилар. Ризвон байъати эса Усмон кетганидан кейин бўлди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўз қўлларини (иккинчи) қўлларига уриб: ‹Бу Усмон учундир›, дедилар», деди. Сўнг Ибн Умар унга: «Энди буни ўзинг билан олиб кет», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آشْتَرِي الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ أَوْ الْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ قَالَ إِذَا أَخَذْتَ وَاحِدًا مِنْهُمَا بِالْآخَرِ فَلَا يُفَارِقْكَ صَاحِبُكَ وَبَيْنَكَ وَبَيْنَهُ لَبْسٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺdan: «Oltinni kumushga yoki kumushni oltinga sotib olsam (boʻladimi)?» deb soʻradim. U zot: «Ikkovidan birini boshqasiga (evaziga) olsang, sen bilan uning orasida noaniqlik (yechilmagan hisob) qolgan holda hamrohing sendan ajralib ketmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺдан: «Олтинни кумушга ёки кумушни олтинга сотиб олсам (бўладими)?» деб сўрадим. У зот: «Икковидан бирини бошқасига (эвазига) олсанг, сен билан унинг орасида ноаниқлик (ечилмаган ҳисоб) қолган ҳолда ҳамроҳинг сендан ажралиб кетмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Quboʼga goh ulovda, goh piyoda kelar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Қубўга гоҳ уловда, гоҳ пиёда келар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ مَاشِيَةٍ أَوْ كَلْبَ صَيْدٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِالْكِلَابِ أَنْ تُقْتَلَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim chorva iti yoki ov itidan boshqa itni saqlasa, uning amalidan har kuni ikki qirot kamayadi», dedilar. Va u zot itlarning oʻldirilishiga buyurar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чорва ити ёки ов итидан бошқа итни сақласа, унинг амалидан ҳар куни икки қирот камаяди», дедилар. Ва у зот итларнинг ўлдирилишига буюрар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الَّذِي يَجُرُّ ثَوْبَهُ مِنْ الْخُيَلَاءِ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki kiyimini kibrdan surgantirib yursa, Alloh qiyomat kunida unga nazar solmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки кийимини кибрдан сургантириб юрса, Аллоҳ қиёмат кунида унга назар солмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَتَى الْجُمُعَةَ فَلْيَغْتَسِلْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim jumaga kelsa, gʻusl qilsin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жумага келса, ғусл қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِي هَذَا أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ صَلَاةٍ فِي غَيْرِهِ إِلَّا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening ushbu masjidimda oʻqilgan bir namoz Masjidul-Haromdan boshqa (masjid)larda oʻqilgan ming namozdan afzaldir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг ушбу масжидимда ўқилган бир намоз Масжидул-Ҳаромдан бошқа (масжид)ларда ўқилган минг намоздан афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلَاةَ أَحَدِكُمْ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jamoat namozi biringizning (yolgʻiz oʻqigan) namozidan yigirma yetti daraja afzaldir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жамоат намози бирингизнинг (ёлғиз ўқиган) намозидан йигирма етти даража афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ فَاتَتْهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning asr namozi qoʻldan ketsa, goʻyo u ahli va molidan judo qilingandek boʻladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг аср намози қўлдан кетса, гўё у аҳли ва молидан жудо қилингандек бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَضَ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ أَوْ حُرٍّ صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ har bir qul yoki ozod, kichik yoki katta (kishi) uchun bir soʼ xurmo yoki bir soʼ arpa (miqdorida) zakotul-fitrni farz qildilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳар бир қул ёки озод, кичик ёки катта (киши) учун бир сў хурмо ёки бир сў арпа (миқдорида) закотул-фитрни фарз қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَرْقُدُ أَحَدُنَا وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar: «Ey Allohning Rasuli, birimiz junub holda uxlaydimi?» dedi. (Paygʻambar): «Ha; tahorat qilsa (uxlaydi)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биримиз жунуб ҳолда ухлайдими?» деди. (Пайғамбар): «Ҳа; таҳорат қилса (ухлайди)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ أَبَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Otlarning peshonalarida qiyomat kunigacha abadiy yaxshilik (bogʻlangan)dir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Отларнинг пешоналарида қиёмат кунигача абадий яхшилик (боғланган)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نَصَحَ الْعَبْدُ لِسَيِّدِهِ وَأَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ كَانَ لَهُ مِنْ الْأَجْرِ مَرَّتَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul oʻz xoʻjayiniga sodiq (xayrixoh) boʻlsa va Robbisiga chiroyli ibodat qilsa, unga ikki hissa ajr boʻladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул ўз хўжайинига содиқ (хайрихоҳ) бўлса ва Роббисига чиройли ибодат қилса, унга икки ҳисса ажр бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُقِيمُ الرَّجُلُ الرَّجُلَ مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ يَجْلِسُ فِيهِ وَلَكِنْ تَفَسَّحُوا وَتَوَسَّعُوا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi boshqa kishini oʻz oʻrnidan turgʻizib, soʻng oʻzi unda oʻtirmasin; balki joy oching va keng qiling», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши бошқа кишини ўз ўрнидан турғизиб, сўнг ўзи унда ўтирмасин; балки жой очинг ва кенг қилинг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ وَسَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uy eshaklari goʻshtini yeyishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уй эшаклари гўштини ейишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اشْتَرَى نَخْلًا قَدْ أُبِّرَتْ فَثَمَرَتُهَا لِلَّذِي أَبَّرَهَا إِلَّا أَنْ يَشْرِطَ الَّذِي اشْتَرَاهَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim changlatilgan xurmo daraxtini sotib olsa, uning mevasi uni changlatgan (avvalgi egasi)ga tegishlidir, magar sotib oluvchi (mevani oʻziga) shart qilib qoʻysa (boshqa gap)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чанглатилган хурмо дарахтини сотиб олса, унинг меваси уни чанглатган (аввалги эгаси)га тегишлидир, магар сотиб олувчи (мевани ўзига) шарт қилиб қўйса (бошқа гап)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ ذَاتَ يَوْمٍ فَجِئْتُ وَقَدْ فَرَغَ فَسَأَلْتُ النَّاسَ مَاذَا قَالَ قَالُوا نَهَى أَنْ يُنْتَبَذَ فِي الْمُزَفَّتِ وَالْقَرْعِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ bir kuni odamlarga xutba qildilar. Men u zot tugatganlaridan keyin keldim va odamlardan: «U zot nima dedilar?» deb soʻradim. Ular: «U zot muzaffat (ichi qatron surtilgan idish) va qovoq idishda nabiz (ichimlik) tayyorlashdan qaytardilar», deyishdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир куни одамларга хутба қилдилар. Мен у зот тугатганларидан кейин келдим ва одамлардан: «У зот нима дедилар?» деб сўрадим. Улар: «У зот музаффат (ичи қатрон суртилган идиш) ва қовоқ идишда набиз (ичимлик) тайёрлашдан қайтардилар», дейишди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا مَثَلُ الْمُنَافِقِ مَثَلُ الشَّاةِ الْعَائِرَةِ بَيْنَ الْغَنَمَيْنِ تَعِيرُ إِلَى هَذِهِ مَرَّةً وَإِلَى هَذِهِ مَرَّةً لَا تَدْرِي أَيَّهُمَا تَتْبَعُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Munofiqning misoli ikki poda oʻrtasida tentirab yurgan qoʻyning misolidir: goh bunisiga, goh unisiga oʻtadi; qaysi biriga ergashishni bilmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиқнинг мисоли икки пода ўртасида тентираб юрган қўйнинг мисолидир: гоҳ бунисига, гоҳ унисига ўтади; қайси бирига эргашишни билмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺni yurish shoshiltirsa, shom bilan xuftonni jamlar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺни юриш шошилтирса, шом билан хуфтонни жамлар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَطَلَّقْتُ امْرَأَتِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ حَائِضٌ فَذَكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ تَحِيضَ أُخْرَى فَإِذَا طَهُرَتْ يُطَلِّقُهَا إِنْ شَاءَ قَبْلَ أَنْ يُجَامِعَهَا أَوْ يُمْسِكَهَا فَإِنَّهَا الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonida xotinimni hayz koʻrib turgan paytida taloq qildim. Shunda Umar buni Rasululloh ﷺga aytdi. U zot: «Unga buyur, xotinini qaytib olsin, toki u poklansin, soʻng yana boshqa bir hayz koʻrsin. Poklangach, jima qilishidan oldin xohlasa taloq qilsin, yoki uni ushlab tursin. Zero, mana shu — Alloh ayollarni shu (paytda) taloq qilishni buyurgan iddadir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонида хотинимни ҳайз кўриб турган пайтида талоқ қилдим. Шунда Умар буни Расулуллоҳ ﷺга айтди. У зот: «Унга буюр, хотинини қайтиб олсин, токи у поклансин, сўнг яна бошқа бир ҳайз кўрсин. Поклангач, жима қилишидан олдин хоҳласа талоқ қилсин, ёки уни ушлаб турсин. Зеро, мана шу — Аллоҳ аёлларни шу (пайтда) талоқ қилишни буюрган иддадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ قَالَ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيَ أَحَدُكُمْ أَنْ يُصْبِحَ صَلَّى وَاحِدَةً فَأَوْتَرَتْ لَهُ مَا صَلَّى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ minbarda ekanlarida, bir kishi u zotdan kechasi (oʻqiladigan) namoz haqida soʻradi. U zot: «Ikki-ikki (rakatdan); biringiz tong otishidan qoʻrqsa, bir rakat oʻqisin — u oʻzi oʻqigan (namoz)ni toq qiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ минбарда эканларида, бир киши у зотдан кечаси (ўқиладиган) намоз ҳақида сўради. У зот: «Икки-икки (ракатдан); бирингиз тонг отишидан қўрқса, бир ракат ўқисин — у ўзи ўқиган (намоз)ни тоқ қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْعَلُوا آخِرَ صَلَاتِكُمْ بِاللَّيْلِ وِتْرًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kechasi (oʻqiydigan) namozingizning oxirini vitr qilinglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Кечаси (ўқийдиган) намозингизнинг охирини витр қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاصَلَ فِي رَمَضَانَ فَوَاصَلَ النَّاسُ فَنَهَاهُمْ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أُطْعَمُ وَأُسْقَى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ramazonda visol qildilar (iftor qilmay roʻzani ulab ketdilar), shunda odamlar ham visol qildilar. Bas, u zot ularni (visoldan) qaytardilar. U zotga: «Siz visol qilasiz-ku», deyildi. U zot: «Men sizlarga oʻxshamayman; menga (Alloh tomonidan) taom beriladi va suv ichiriladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рамазонда висол қилдилар (ифтор қилмай рўзани улаб кетдилар), шунда одамлар ҳам висол қилдилар. Бас, у зот уларни (висолдан) қайтардилар. У зотга: «Сиз висол қиласиз-ку», дейилди. У зот: «Мен сизларга ўхшамайман; менга (Аллоҳ томонидан) таом берилади ва сув ичирилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَعْطَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا فَجَاءَ عُمَرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْتَاعُ الْفَرَسَ الَّذِي حَمَلْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَا تَبْتَعْهُ وَلَا تَرْجِعْ فِي صَدَقَتِكَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Alloh yoʻlida (jihod uchun) bir ot berdi. Rasululloh ﷺ uni bir kishiga berdilar. Soʻng Umar Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Men (Alloh yoʻlida) bergan otni sotib olaymi?» dedi. U zot: «Uni sotib olma va sadaqangga qaytma», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар Аллоҳ йўлида (жиҳод учун) бир от берди. Расулуллоҳ ﷺ уни бир кишига бердилар. Сўнг Умар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Мен (Аллоҳ йўлида) берган отни сотиб олайми?» деди. У зот: «Уни сотиб олма ва садақангга қайтма», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ تُبَاعُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ اشْتَرَيْتَهَا فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوُفُودِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ فِي الْآخِرَةِ ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا حُلَلٌ فَأَعْطَى عُمَرَ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لَتَلْبَسَهَا إِنَّمَا كَسَوْتُكَهَا لِتَبِيعَهَا أَوْ لِتَكْسُوَهَا قَالَ فَكَسَاهَا عُمَرُ أَخًا لَهُ مُشْرِكًا مِنْ أُمِّهِ بِمَكَّةَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar masjid eshigi yonida sotilayotgan ipak chiziqli bir hulla (kiyim) koʻrib qoldi-da: «Yo Rasululloh! Buni sotib olib, juma kuni va huzuringizga elchilar kelganda kiysangiz (yaxshi boʻlardi)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buni faqat oxiratda nasibasi yoʻq kishi kiyadi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺga shunday hullalardan (bir nechtasi) keldi va u zot Umarga ulardan bir hulla berdilar. Umar: «Yo Rasululloh! Bu haqda aytadiganingizni aytgan boʻla turib, uni menga kiygazyapsizmi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Men buni senga kiyishing uchun bergan emasman; balki uni sotishing yoki (boshqa birovga) kiygizishing uchun berdim», dedilar. Shunda Umar uni Makkadagi ona tarafidan mushrik birodariga kiygazdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар масжид эшиги ёнида сотилаётган ипак чизиқли бир ҳулла (кийим) кўриб қолди-да: «Ё Расулуллоҳ! Буни сотиб олиб, жума куни ва ҳузурингизга элчилар келганда кийсангиз (яхши бўларди)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Буни фақат охиратда насибаси йўқ киши кияди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺга шундай ҳуллалардан (бир нечтаси) келди ва у зот Умарга улардан бир ҳулла бердилар. Умар: «Ё Расулуллоҳ! Бу ҳақда айтадиганингизни айтган бўла туриб, уни менга кийгазяпсизми?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен буни сенга кийишинг учун берган эмасман; балки уни сотишинг ёки (бошқа бировга) кийгизишинг учун бердим», дедилар. Шунда Умар уни Маккадаги она тарафидан мушрик биродарига кийгазди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي يَكْذِبُ عَلَيَّ يُبْنَى لَهُ بَيْتٌ فِي النَّارِ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Menga (nisbatan) yolgʻon (soʻz) toʻqigan kishi uchun doʻzaxda bir uy quriladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга (нисбатан) ёлғон (сўз) тўқиган киши учун дўзахда бир уй қурилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ كَانُوا يَتَوَضَّئُونَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْإِنَاءِ الْوَاحِدِ جَمِيعًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ davrlarida erkaklar va ayollar birgalikda bitta idishdan tahorat qilar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ даврларида эркаклар ва аёллар биргаликда битта идишдан таҳорат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍأَنَّ ابْنَ عُمَرَ نَادَى بِالصَّلَاةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ ثُمَّ قَالَ فِي آخِرِ نِدَائِهِ أَلَا صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ أَلَا صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ أَوْ ذَاتُ مَطَرٍ أَوْ ذَاتُ رِيحٍ فِي السَّفَرِ أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ
Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) sovuq va shamolli bir kechada namozga (odamlarni) chaqirdi va nidosining oxirida: «Diqqat, manzillaringizda namoz oʻqinglar! Diqqat, manzillaringizda namoz oʻqinglar! Diqqat, manzillarda namoz oʻqinglar!» dedi. Soʻng: «Albatta Rasululloh ﷺ safarda sovuq yoki yomgʻirli yoxud shamolli kecha boʻlganda muazzinga: ‹Diqqat, manzillarda namoz oʻqinglar!› deyishni buyurar edilar», dedi.Нофеъдан ривоят қилинадики, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) совуқ ва шамолли бир кечада намозга (одамларни) чақирди ва нидосининг охирида: «Диққат, манзилларингизда намоз ўқинглар! Диққат, манзилларингизда намоз ўқинглар! Диққат, манзилларда намоз ўқинглар!» деди. Сўнг: «Албатта Расулуллоҳ ﷺ сафарда совуқ ёки ёмғирли ёхуд шамолли кеча бўлганда муаззинга: ‹Диққат, манзилларда намоз ўқинглар!› дейишни буюрар эдилар», деди.