Abu Ayyub al-Ansoriy

أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُعَادٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Suv suvdan (vojib boʻladi)», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сув сувдан (вожиб бўлади)», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ رَبِيعِ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ امْرَأَةٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ ‏{‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏}‏ ثُلُثُ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا أَعْرِفُ إِسْنَادًا أَطْوَلَ مِنْ هَذَا ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «{Qul huvallohu ahad} Qurʼonning uchdan biridir», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «{Қул ҳуваллоҳу аҳад} Қуръоннинг учдан биридир», дедилар.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ فَسَمِعَ صَوْتًا فَقَالَ ‏"‏ يَهُودُ تُعَذَّبُ فِي قُبُورِهَا ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ quyosh botganidan keyin tashqariga chiqib, bir ovoz eshitdilar-da: «Yahudiylar oʻz qabrlarida azoblanmoqdalar», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қуёш ботганидан кейин ташқарига чиқиб, бир овоз эшитдилар-да: «Яҳудийлар ўз қабрларида азобланмоқдалар», дедилар.

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، عَنْ حَمَّادٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِجَمْعٍ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Muzdalifada shom va xufton namozlarini birga oʻqidilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Муздалифада шом ва хуфтон намозларини бирга ўқидилар.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنِي بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، أَنَّ أَبَا رُهْمٍ السَّمَعِيَّ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ الأَنْصَارِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ جَاءَ يَعْبُدُ اللَّهَ وَلاَ يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيُقِيمُ الصَّلاَةَ وَيُؤْتِي الزَّكَاةَ وَيَجْتَنِبُ الْكَبَائِرَ كَانَ لَهُ الْجَنَّةُ ‏"‏ ‏.‏ فَسَأَلُوهُ عَنِ الْكَبَائِرِ فَقَالَ ‏"‏ الإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَقَتْلُ النَّفْسِ الْمُسْلِمَةِ وَالْفِرَارُ يَوْمَ الزَّحْفِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga ibodat qilib, Unga hech narsani sherik qilmagan, namozni toʻkis ado etgan, zakotni bergan va kabira gunohlardan saqlangan holda kelsa, unga jannat boʻladi», dedilar. Shunda ular u zotdan kabira gunohlar haqida soʻrashdi. U zot: «Allohga shirk keltirish, musulmon jonni oʻldirish va jang kuni maydondan qochishdir», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга ибодат қилиб, Унга ҳеч нарсани шерик қилмаган, намозни тўкис адо этган, закотни берган ва кабира гуноҳлардан сақланган ҳолда келса, унга жаннат бўлади», дедилар. Шунда улар у зотдан кабира гуноҳлар ҳақида сўрашди. У зот: «Аллоҳга ширк келтириш, мусулмон жонни ўлдириш ва жанг куни майдондан қочишдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ صَفْوَانَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَا بُعِثَ مِنْ نَبِيٍّ وَلاَ كَانَ بَعْدَهُ مِنْ خَلِيفَةٍ إِلاَّ وَلَهُ بِطَانَتَانِ بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَاهُ عَنِ الْمُنْكَرِ وَبِطَانَةٌ لاَ تَأْلُوهُ خَبَالاً فَمَنْ وُقِيَ بِطَانَةَ السُّوءِ فَقَدْ وُقِيَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim», dedi: «Biror paygʻambar yuborilmadi va undan keyin biror xalifa boʻlmadiki, unga ikkita yaqin doira (maslahatchi) boʻlmasin: bir doira uni yaxshilikka buyuradi va yomonlikdan qaytaradi, boshqa bir doira esa uni buzishdan tolmaydi. Kim yomon doiradan saqlangan boʻlsa, saqlanibdi».Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим», деди: «Бирор пайғамбар юборилмади ва ундан кейин бирор халифа бўлмадики, унга иккита яқин доира (маслаҳатчи) бўлмасин: бир доира уни яхшиликка буюради ва ёмонликдан қайтаради, бошқа бир доира эса уни бузишдан толмайди. Ким ёмон доирадан сақланган бўлса, сақланибди».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي صَفْوَانَ الثَّقَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَبُوهُ، عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُمَا سَمِعَا مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَعْبُدُ اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ ذَرْهَا ‏"‏ كَأَنَّهُ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, meni jannatga kiritadigan bir amalni ayting», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohga ibodat qilasan va Unga hech narsani sherik keltirmaysan, namozni toʻkis oʻqiysan, zakotni berasan va qarindoshlik rishtalarini ulaysan. Uni qoʻyib yubor!» dedilar. U zot goʻyoki oʻz ulovi ustida edilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, мени жаннатга киритадиган бир амални айтинг», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ибодат қиласан ва Унга ҳеч нарсани шерик келтирмайсан, намозни тўкис ўқийсан, закотни берасан ва қариндошлик ришталарини улайсан. Уни қўйиб юбор!» дедилар. У зот гўёки ўз улови устида эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ الْكِلاَبِيُّ، حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ السَّائِبِ الرَّقَاشِيُّ، عَنْ أَبِي سَوْرَةَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ تَوَضَّأَ فَخَلَّلَ لِحْيَتَهُ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni tahorat qilib, soqollarini xilollaganlarini koʻrdim.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни таҳорат қилиб, соқолларини хилоллаганларини кўрдим.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ مَسَّ فَرْجَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim avrat aʼzosiga tegsa, taharat olsin», deganlarini eshitdim.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким аврат аъзосига тегса, таҳарат олсин», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنِي عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ وَالْجُمُعَةُ إِلَى الْجُمُعَةِ وَأَدَاءُ الأَمَانَةِ كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهَا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ وَمَا أَدَاءُ الأَمَانَةِ قَالَ ‏"‏ غُسْلُ الْجَنَابَةِ فَإِنَّ تَحْتَ كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Besh vaqt namoz, bir jumadan ikkinchi jumagacha va omonatni ado etish — ular oʻrtasidagi (gunohlar)ga kafforotdir», dedilar. Men: «Omonatni ado etish nima?» dedim. U zot: «Junublik gʻuslidir. Zero, har bir soch tagida junublik bordir», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Беш вақт намоз, бир жумадан иккинчи жумагача ва омонатни адо этиш — улар ўртасидаги (гуноҳлар)га каффоротдир», дедилар. Мен: «Омонатни адо этиш нима?» дедим. У зот: «Жунублик ғуслидир. Зеро, ҳар бир соч тагида жунублик бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُعَادٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Suv suv sababli (vojib boʻladi)», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Сув сув сабабли (вожиб бўлади)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ كِيلُوا طَعَامَكُمْ يُبَارَكْ لَكُمْ فِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Taomingizni oʻlchanglar, unda sizga baraka berilur», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Таомингизни ўлчанглар, унда сизга барака берилур», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ، حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ جُبَيْرٍ، - مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي وَأَوْجِزْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِذَا قُمْتَ فِي صَلاَتِكَ فَصَلِّ صَلاَةَ مُوَدِّعٍ وَلاَ تَكَلَّمْ بِكَلاَمٍ تَعْتَذِرُ مِنْهُ وَأَجْمِعِ الْيَأْسَ عَمَّا فِي أَيْدِي النَّاسِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ huzuriga kelib: «Ey Allohning Rasuli, menga oʻrgating va qisqa qiling», dedi. U zot: «Namozingga turganingda vidolashuvchi kishining namozidek namoz oʻqigin, keyin uzr soʻraydigan soʻzni gapirmagin va odamlarning qoʻlidagi narsadan umidingni butunlay uzgin», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ўргатинг ва қисқа қилинг», деди. У зот: «Намозингга турганингда видолашувчи кишининг намозидек намоз ўқигин, кейин узр сўрайдиган сўзни гапирмагин ва одамларнинг қўлидаги нарсадан умидингни бутунлай узгин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ عُبَيْدَةَ بْنِ مُعَتِّبٍ الضَّبِّيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ سَهْمِ بْنِ مِنْجَابٍ، عَنْ قَزَعَةَ، عَنْ قَرْثَعٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ أَرْبَعًا إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ لاَ يَفْصِلُ بَيْنَهُنَّ بِتَسْلِيمٍ وَقَالَ ‏"‏ إِنَّ أَبْوَابَ السَّمَاءِ تُفْتَحُ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ quyosh ogʻganda peshindan oldin toʻrt rakaat oʻqir va ularni salom bilan ajratmasdilar hamda: «Quyosh ogʻgan paytda osmon eshiklari ochiladi», derdilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ қуёш оғганда пешиндан олдин тўрт ракаат ўқир ва уларни салом билан ажратмасдилар ҳамда: «Қуёш оғган пайтда осмон эшиклари очилади», дердилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الْوِتْرُ حَقٌّ. فَمَنْ شَاءَ فَلْيُوتِرْ بِخَمْسٍ. وَمَنْ شَاءَ فَلْيُوتِرْ بِثَلاَثٍ. وَمَنْ شَاءَ فَلْيُوتِرْ بِوَاحِدَةٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Vitr haqdir. Kim xohlasa, besh rakat vitr oʻqisin, kim xohlasa, uch rakat vitr oʻqisin, kim xohlasa, bir rakat vitr oʻqisin», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Витр ҳақдир. Ким хоҳласа, беш ракат витр ўқисин, ким хоҳласа, уч ракат витр ўқисин, ким хоҳласа, бир ракат витр ўқисин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ بِسِتٍّ مِنْ شَوَّالٍ، كَانَ كَصَوْمِ الدَّهْرِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Ramazon roʻzasini tutib, soʻng uning ketidan Shavvoldan olti kun roʻza tutsa, bu butun umr roʻza tutgan kabidir», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Рамазон рўзасини тутиб, сўнг унинг кетидан Шавволдан олти кун рўза тутса, бу бутун умр рўза тутган кабидир», дедилар.

- وعن أبي أيوب الأنصاري رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏من قال لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد، وهو على كل شيء قدير، عشر مرات، كان كمن أعتق أربعة أنفس من ولد إسماعيل‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta: ‹Lo ilaha illalloh, vahdahu lo shariyka lah, lahul mulku va lahul hamd, va huva ala kulli shayʼin qodir (Yolgʻiz Allohdan boshqa ibodatga sazovor zot yoʻq, Uning sherigi yoʻq; mulk Unikidir va barcha hamdlar Unikidir; U har narsaga qodir)›, — desa, oʻnta qul ozod qilgan (kishi)dek savob oladi; uning hisobiga yuzta yaxshi amal yoziladi, yuzta yomon amal (uning hisobidan) oʻchiriladi va u kuni — ertalabdan to kechgacha — shaytondan himoyalanadi; hech kim — undan koʻra koʻproq (amal) qilgandan boshqa — undan afzal boʻlmaydi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Ким бир кунда юз марта: ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарийка лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамд, ва ҳува ала кулли шайъин қодир (Ёлғиз Аллоҳдан бошқа ибодатга сазовор зот йўқ, Унинг шериги йўқ; мулк Уникидир ва барча ҳамдлар Уникидир; У ҳар нарсага қодир)›, — деса, ўнта қул озод қилган (киши)дек савоб олади; унинг ҳисобига юзта яхши амал ёзилади, юзта ёмон амал (унинг ҳисобидан) ўчирилади ва у куни — эрталабдан то кечгача — шайтондан ҳимояланади; ҳеч ким — ундан кўра кўпроқ (амал) қилгандан бошқа — ундан афзал бўлмайди», — деди.

- وعن أبي أيوب رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏لا يحل لمسلم أن يهجر أخاه فوق ثلاث ليال‏:‏ يلتقيان، فيعرض هذا ويعرض هذا، وخيرهما الذي يبدأ بالسلام‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir musulmonga oʻz birodaridan uch kechadan ortiq yuz oʻgirib yurishi halol emas: ular uchrashib qolganda, biri u tomonga, ikkinchisi bu tomonga yuz oʻgiradi. Ularning yaxshirogʻi salom berishni birinchi boshlaganidir», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир мусулмонга ўз биродаридан уч кечадан ортиқ юз ўгириб юриши ҳалол эмас: улар учрашиб қолганда, бири у томонга, иккинчиси бу томонга юз ўгиради. Уларнинг яхшироғи салом беришни биринчи бошлаганидир», дедилар.

- وعن أبي أيوب رضي الله عنه، أن رجلا قال للنبي صلى الله عليه وسلم ‏:‏ أخبرني بعمل يدخلني الجنة قال‏:‏ ‏"‏تعبد الله لا تشرك به شيئًا، وتقيم الصلاة، وتؤتي الزكاة، وتصل الرحم‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga: «Menga — meni jannatga kiritadigan bir amalni ayting», — dedi. Odamlar: «Unga nima boʻldi? Unga nima boʻldi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uning (soʻrashga) (muhim) ehtiyoji bor», — dedilar. Paygʻambar ﷺ: «(Jannatga kirish uchun) Allohga ibodat qil va Unga hech narsani sherik qilma; namozni mukammal oʻqi, zakotni ber va qarindoshlik aloqalarini (silai rahmni) ulab tur», — dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га: «Менга — мени жаннатга киритадиган бир амални айтинг», — деди. Одамлар: «Унга нима бўлди? Унга нима бўлди?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Унинг (сўрашга) (муҳим) эҳтиёжи бор», — дедилар. Пайғамбар ﷺ: «(Жаннатга кириш учун) Аллоҳга ибодат қил ва Унга ҳеч нарсани шерик қилма; намозни мукаммал ўқи, закотни бер ва қариндошлик алоқаларини (силаи раҳмни) улаб тур», — дедилар.

- عن أبي أيوب رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏من صام رمضان ثم أتبعه بست من شوال كان كصيام الدهر‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏

Paygʻambar ﷺning sahobasi Abu Ayyub (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilib aytadi: U zot: «Kim Ramazonda roʻza tutsa, soʻng uning ketidan Shavvoldan olti kun (roʻza) tutsa, xuddi butun yil roʻza tutgan kabi boʻladi», dedilar.Пайғамбар ﷺнинг саҳобаси Абу Айюб (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилиб айтади: У зот: «Ким Рамазонда рўза тутса, сўнг унинг кетидан Шавволдан олти кун (рўза) тутса, худди бутун йил рўза тутган каби бўлади», дедилар.

وَعَن أَبِي أَيُّوبَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ehromda ekan boshlarini yuvar edilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ эҳромда экан бошларини ювар эдилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.

وَعَن أبي أيوبَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ وَالِدَةٍ وَوَلَدِهَا فَرَّقَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَحِبَّتِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ والدارمي

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim ona bilan uning farzandi orasini ajratsa, Alloh qiyomat kunida uning bilan suyganlari orasini ajratur», deganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu bobda Alidan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan gʻaribdir. Nabiy ﷺning sahobalari va boshqalaridan ilm ahli shu (hadisga) amal qiladi, ular asiralar orasini — ona bilan farzandi, farzand bilan ota va aka-uka orasini ajratishni makruh sanaganlar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким она билан унинг фарзанди орасини ажратса, Аллоҳ қиёмат кунида унинг билан суйганлари орасини ажратур», деганларини эшитдим. Абу Исо айтди: Бу бобда Алидан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Набий ﷺнинг саҳобалари ва бошқаларидан илм аҳли шу (ҳадисга) амал қилади, улар асиралар орасини — она билан фарзанди, фарзанд билан ота ва ака-ука орасини ажратишни макруҳ санаганлар.

وَعَن أبي أَيُّوب سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «سَتُفْتَحُ عَلَيْكُمُ الْأَمْصَارُ وَسَتَكُونُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ يُقْطَعُ عَلَيْكُمْ فِيهَا بُعُوثٌ فَيَكْرَهُ الرَّجُلُ الْبَعْثَ فَيَتَخَلَّصُ مَنْ قَوْمِهِ ثُمَّ يَتَصَفَّحُ الْقَبَائِلَ يَعْرِضُ نَفْسَهُ عَلَيْهِمْ مَنْ أَكْفِيهِ بَعْثَ كَذَا أَلَا وَذَلِكَ الْأَجِيرُ إِلَى آخِرِ قَطْرَةٍ مِنْ دَمِهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitgan: «Sizlarga shaharlar fath qilinadi va katta qoʻshinlar boʻladi. Sizlarga ulardan (jangga) yuriladigan dastalar ajratiladi. Sizlardan biror kishi oʻsha (dastada) jangga chiqishni yoqtirmaydi, shunda u oʻz qavmidan qutulib, qabilalarni kezib chiqadi va oʻzini ularga taklif etib: ‹Falon yurish (vazifasi)da kimga oʻrnini bersam? Falon yurishda kimga oʻrnini bersam?› deydi. Ogoh boʻlinglar! Ana oʻsha (kishi) qonining oxirgi tomchisigacha (oʻzini sotgan) ijarachidir», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитган: «Сизларга шаҳарлар фатҳ қилинади ва катта қўшинлар бўлади. Сизларга улардан (жангга) юриладиган дасталар ажратилади. Сизлардан бирор киши ўша (дастада) жангга чиқишни ёқтирмайди, шунда у ўз қавмидан қутулиб, қабилаларни кезиб чиқади ва ўзини уларга таклиф этиб: ‹Фалон юриш (вазифаси)да кимга ўрнини берсам? Фалон юришда кимга ўрнини берсам?› дейди. Огоҳ бўлинглар! Ана ўша (киши) қонининг охирги томчисигача (ўзини сотган) ижарачидир», дедилар.

وَعَن أَيُّوب قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ أَكَلَ مِنْهُ وَبَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَيَّ وَإِنَّهُ بَعَثَ إِلَيَّ يَوْمًا بِقَصْعَةٍ لمْ يأكُلْ مِنْهَا لأنَّ فِيهَا ثُومًا فَسَأَلْتُهُ: أَحْرَامٌ هُوَ؟ قَالَ: «لَا وَلَكِنْ أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ» . قَالَ: فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا كرهْت. رَوَاهُ مُسلم

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga taom keltirilsa, undan yer edilar va qolganini menga yuborar edilar. Bir kuni u zot menga oʻzlari (mutlaqo) yemagan bir ovqat ortigʻini yubordilar, chunki unda sarimsoq (piyoz) bor edi. Men u zotdan: «Bu harommi?» deb soʻradim. U zot: «Yoʻq, lekin men uni hidi sababli yoqtirmayman», dedilar. Men: «Unday boʻlsa, men ham siz yoqtirmagan narsani yoqtirmayman», dedim.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га таом келтирилса, ундан ер эдилар ва қолганини менга юборар эдилар. Бир куни у зот менга ўзлари (мутлақо) емаган бир овқат ортиғини юбордилар, чунки унда саримсоқ (пиёз) бор эди. Мен у зотдан: «Бу ҳаромми?» деб сўрадим. У зот: «Йўқ, лекин мен уни ҳиди сабабли ёқтирмайман», дедилар. Мен: «Ундай бўлса, мен ҳам сиз ёқтирмаган нарсани ёқтирмайман», дедим.

عَن أبي أَيُّوب قَالَ: كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِّبَ طَعَامٌ فَلَمْ أَرَ طَعَامًا كَانَ أَعْظَمَ بَرَكَةً مِنْهُ أَوَّلَ مَا أَكَلْنَا وَلَا أَقَلَّ بَرَكَةً فِي آخِرِهِ قُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ هَذَا؟ قَالَ: «إِنَّا ذَكَرْنَا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ حِينَ أَكَلْنَا ثُمَّ قَعَدَ مَنْ أَكَلَ وَلَمْ يُسَمِّ اللَّهَ فَأَكَلَ مَعَهُ الشَّيْطَانُ» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ huzurida edik, taom yaqinlashtirildi. Men boshda yeganimizda undan barakasi ulugʻroq, oxirida esa barakasi kamroq boʻlgan taomni koʻrmaganman. «Yo Rasululloh, bu qanday?» dedik. U zot: «Biz yeganimizda unga Allohning ismini zikr qildik, soʻng Allohning ismini aytmay yegan kishi oʻtirdi, bas, u bilan birga shayton yedi», dedilar. Sharh as-sunnada rivoyat qilingan.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ ҳузурида эдик, таом яқинлаштирилди. Мен бошда еганимизда ундан баракаси улуғроқ, охирида эса баракаси камроқ бўлган таомни кўрмаганман. «Ё Расулуллоҳ, бу қандай?» дедик. У зот: «Биз еганимизда унга Аллоҳнинг исмини зикр қилдик, сўнг Аллоҳнинг исмини айтмай еган киши ўтирди, бас, у билан бирга шайтон еди», дедилар. Шарҳ ас-суннада ривоят қилинган.

وَعَن أبي أيوبٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَكَلَ أَوْ شَرِبَ قَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَ وَسَقَى وَسَوَّغَهُ وَجَعَلَ لَهُ مخرجا» رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Ahmad ibn Solih bizga Ibn Vahbdan hadis aytib berdi. Said ibn Abu Ayyub menga Abu Aqil al-Qurashiydan, u Abu Abdurahmon al-Hubuliydan, u Abu Ayyub al-Ansoriydan xabar berdi. U dedi: Rasululloh ﷺ yeganlarida yoki ichganlarida: «Alhamdu lillahillaziy atʼama va saqo va savvagʻahu va jaʼala lahu maxrojan», deb aytar edilar (yaʼni: Taomlantirgan, sugʻorgan, uni yutishni oson qilgan va unga chiqish yoʻlini bergan Allohga hamd boʻlsin).Аҳмад ибн Солиҳ бизга Ибн Ваҳбдан ҳадис айтиб берди. Саид ибн Абу Айюб менга Абу Ақил ал-Қурашийдан, у Абу Абдураҳмон ал-Ҳубулийдан, у Абу Айюб ал-Ансорийдан хабар берди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ еганларида ёки ичганларида: «Алҳамду лиллаҳиллазий атъама ва сақо ва саввағаҳу ва жаъала лаҳу махрожан», деб айтар эдилар (яъни: Таомлантирган, суғорган, уни ютишни осон қилган ва унга чиқиш йўлини берган Аллоҳга ҳамд бўлсин).

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُحِبُّ الْخَيْلَ أَفِي الْجَنَّةِ خَيْلٌ؟ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنْ أُدْخِلْتَ الْجَنَّةَ أُتِيتَ بِفَرَسٍ مِنْ يَاقُوتَةٍ لَهُ جَنَاحَانِ فَحُمِلْتَ عَلَيْهِ ثُمَّ طَارَ بِكَ حَيْثُ شِئْتَ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ. وَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَأَبُو سَوْرَةَ الرَّاوِي يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ: أَبُو سَوْرَةَ هَذَا مُنكر الحَدِيث يروي مَنَاكِير

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir aʼrobiy kelib: «Yo Rasululloh, men otlarni yaxshi koʻraman. Jannatda otlar boʻladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Agar sen jannatga kiritilsang, senga ikki qanotli yoqutdan boʻlgan ot keltiriladi, soʻng sen unga mindiriladsan, soʻng u sen bilan xohlagan joyingga uchib boradi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadisning isnodi kuchli emas, biz uni Abu Ayyubning hadisidan faqat shu yoʻl bilan bilamiz. Abu Savra — u Abu Ayyubning jiyani boʻlib, hadisda zaif sanaladi; Yahyo ibn Main uni juda zaif deb baholagan. (Rovi) aytdi: Men Muhammad ibn Ismoilning shunday deganini eshitdim: Bu Abu Savra hadisi munkar (rovi)dir; u Abu Ayyubdan kimsa unga ergashmaydigan munkar (rivoyat)larni rivoyat qiladi.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир аъробий келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен отларни яхши кўраман. Жаннатда отлар бўладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар сен жаннатга киритилсанг, сенга икки қанотли ёқутдан бўлган от келтирилади, сўнг сен унга миндириладсан, сўнг у сен билан хоҳлаган жойингга учиб боради», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадиснинг исноди кучли эмас, биз уни Абу Айюбнинг ҳадисидан фақат шу йўл билан биламиз. Абу Савра — у Абу Айюбнинг жияни бўлиб, ҳадисда заиф саналади; Яҳё ибн Маин уни жуда заиф деб баҳолаган. (Рови) айтди: Мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг шундай деганини эшитдим: Бу Абу Савра ҳадиси мункар (рови)дир; у Абу Айюбдан кимса унга эргашмайдиган мункар (ривоят)ларни ривоят қилади.

وَعَن أبي أَيُّوب قا ل: خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ وَجَبَتِ الشَّمْسُ فَسَمِعَ صَوْتًا فَقَالَ: «يَهُودُ تُعَذَّبَ فِي قبورها» . مُتَّفق عَلَيْهِ

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ kun botgandan keyin (tashqariga) chiqdilar va dahshatli bir ovozni eshitib: «Yahudiylar oʻz qabrlarida azoblanayapti», — dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ кун ботгандан кейин (ташқарига) чиқдилар ва даҳшатли бир овозни эшитиб: «Яҳудийлар ўз қабрларида азобланаяпти», — дедилар.

عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَتَيْتُمُ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوا» قَالَ الشَّيْخ الإِمَام محيي السّنة : هَذَا الْحَدِيثُ فِي الصَّحْرَاءِ وَأَمَّا فِي الْبُنْيَانِ فَلَا بَأْس لما رُوِيَ: عَن عبد الله بن عمر قَالَ: ارْتَقَيْتُ فَوْقَ بَيْتِ حَفْصَةَ لِبَعْضِ حَاجَتِي فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْضِي حَاجته مستدبر الْقبْلَة مُسْتَقْبل الشَّام

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qazoi hojatga borganingizda, qiblaga yuzlanmang va unga orqa ham oʻgirmang, balki sharq yoki gʻarb tomonga oʻgiriling», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan. Shayx, imom Muhyi as-Sunna: ‹Bu hadis sahroga tegishli, binolar ichida esa zarari yoʻq›, degan. Chunki Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinishicha, u: ‹Bir hojatim uchun Hafsaning uyi ustiga chiqdim va Rasululloh ﷺni qiblaga orqa oʻgirgan, Shom tomonga yuzlangan holda hojat chiqarayotganlarini koʻrdim›, degan.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қазои ҳожатга борганингизда, қиблага юзланманг ва унга орқа ҳам ўгирманг, балки шарқ ёки ғарб томонга ўгирилинг», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган. Шайх, имом Муҳйи ас-Сунна: ‹Бу ҳадис саҳрога тегишли, бинолар ичида эса зарари йўқ›, деган. Чунки Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинишича, у: ‹Бир ҳожатим учун Ҳафсанинг уйи устига чиқдим ва Расулуллоҳ ﷺни қиблага орқа ўгирган, Шом томонга юзланган ҳолда ҳожат чиқараётганларини кўрдим›, деган.

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَرْبَعٌ مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلِينَ: الْحَيَاءُ وَيُرْوَى الْخِتَانُ وَالتَّعَطُّرُ وَالسِّوَاكُ وَالنِّكَاحُ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toʻrt narsa paygʻambarlarning sunnatlaridandir: hayo, atir surtinish, misvok ishlatish va nikoh», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Usmon, Savbon, Ibn Masʼud, Oisha, Abdulloh ibn Amr, Abu Najih, Jobir va Akkofdan ham (hadis rivoyat qilingan). Abu Iso aytdi: Abu Ayyubning hadisi hasan gʻaribdir. Bu hadisni Husaym, Muhammad ibn Yazid al-Vositiy, Abu Muoviya va boshqa bir necha kishi Hajjojdan, u Makhuldan, u Abu Ayyubdan rivoyat qilganlar va unda Abu Shimolni zikr qilmaganlar. Hafs ibn Gʻiyos hamda Abbod ibn al-Avvomning hadisi (esa) koʻproq sahihdir.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тўрт нарса пайғамбарларнинг суннатларидандир: ҳаё, атир суртиниш, мисвок ишлатиш ва никоҳ», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Усмон, Савбон, Ибн Масъуд, Оиша, Абдуллоҳ ибн Амр, Абу Нажиҳ, Жобир ва Аккофдан ҳам (ҳадис ривоят қилинган). Абу Исо айтди: Абу Айюбнинг ҳадиси ҳасан ғарибдир. Бу ҳадисни Ҳусайм, Муҳаммад ибн Язид ал-Воситий, Абу Муовия ва бошқа бир неча киши Ҳажжождан, у Макҳулдан, у Абу Айюбдан ривоят қилганлар ва унда Абу Шимолни зикр қилмаганлар. Ҳафс ибн Ғиёс ҳамда Аббод ибн ал-Аввомнинг ҳадиси (эса) кўпроқ саҳиҳдир.

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَا تَزَالُ أُمَّتِي بِخَيْرٍ أَوْ قَالَ: عَلَى الْفِطْرَةِ مَا لَمْ يُؤَخِّرُوا الْمَغْرِبَ إِلَى أَنْ تَشْتَبِكَ النُّجُومُ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الدَّارمِيّ عَن الْعَبَّاس

Ubaydulloh ibn Umar bizga, Yazid ibn Zurayʼ bizga, Muhammad ibn Ishoq bizga, Yazid ibn Abu Habiyb menga Marsad ibn Abdullohdan rivoyat qilib aytdi: U aytdi: Abu Ayyub (roziyallohu anhu) bizga gʻazotchi boʻlib kelganida, oʻsha kunlarda Uqba ibn Omir Misr (hokimi) edi. U shom namozini kechiktirdi. Shunda Abu Ayyub uning oldiga turib bordi va unga: «Ey Uqba, bu qanaqa namoz?» dedi. U: «Band boʻlib qoldik», dedi. (Abu Ayyub): «Sen Rasululloh ﷺning: ‹Ummatim yulduzlar (toʻr kabi) qalin chiqquncha shom namozini kechiktirmas ekan, doimo yaxshilikda — yoki: fitratda — boʻlaveradi›, deganlarini eshitmaganmiding?» dedi.Убайдуллоҳ ибн Умар бизга, Язид ибн Зурайъ бизга, Муҳаммад ибн Ишоқ бизга, Язид ибн Абу Ҳабийб менга Марсад ибн Абдуллоҳдан ривоят қилиб айтди: У айтди: Абу Айюб (розияллоҳу анҳу) бизга ғазотчи бўлиб келганида, ўша кунларда Уқба ибн Омир Миср (ҳокими) эди. У шом намозини кечиктирди. Шунда Абу Айюб унинг олдига туриб борди ва унга: «Эй Уқба, бу қанақа намоз?» деди. У: «Банд бўлиб қолдик», деди. (Абу Айюб): «Сен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Умматим юлдузлар (тўр каби) қалин чиққунча шом намозини кечиктирмас экан, доимо яхшиликда — ёки: фитратда — бўлаверади›, деганларини эшитмаганмидинг?» деди.

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَرْبَعٌ قَبْلَ الظُّهْرِ لَيْسَ فِيهِنَّ تَسْلِيمٌ تُفَتَّحُ لَهُنَّ أَبْوَابُ السَّمَاء» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Peshindan oldin, orasida salom boʻlmagan toʻrt rakat (namoz) uchun osmon eshiklari ochiladi», dedilar. Abu Dovud va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Пешиндан олдин, орасида салом бўлмаган тўрт ракат (намоз) учун осмон эшиклари очилади», дедилар. Абу Довуд ва Ибн Можа ривоят қилган.

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْوَتْرُ حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوتِرَ بِخَمْسٍ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوتِرَ بِثَلَاثٍ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوتِرَ بِوَاحِدَةٍ فَلْيَفْعَلْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Vitr har bir musulmonga haqdir. Kim besh rakaat vitr oʻqishni xohlasa, shunday qilsin; kim uch rakaat vitr oʻqishni xohlasa, shunday qilsin; kim bir rakaat vitr oʻqishni xohlasa, shunday qilsin», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Витр ҳар бир мусулмонга ҳақдир. Ким беш ракаат витр ўқишни хоҳласа, шундай қилсин; ким уч ракаат витр ўқишни хоҳласа, шундай қилсин; ким бир ракаат витр ўқишни хоҳласа, шундай қилсин», дедилар.

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّال كَانَ كصيام الدَّهْر» . رَوَاهُ مُسلم

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Ramazon roʻzasini tutib, soʻng uning ortidan Shavvoldan olti (kun) roʻza tutsa, butun yil roʻza tutgan kabi boʻladi», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Рамазон рўзасини тутиб, сўнг унинг ортидан Шавволдан олти (кун) рўза тутса, бутун йил рўза тутган каби бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ يَذْكُرُ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا عَرَضَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَسِيرِهِ، فَقَالَ‏:‏ أَخْبِرْنِي مَا يُقَرِّبُنِي مِنَ الْجَنَّةِ، وَيُبَاعِدُنِي مِنَ النَّارِ‏؟‏ قَالَ‏:‏ تَعْبُدُ اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكْ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ، وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga: «Menga — meni jannatga kiritadigan bir amalni ayting», — dedi. Odamlar: «Unga nima boʻldi? Unga nima boʻldi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uning (soʻrashga) (muhim) ehtiyoji bor», — dedilar. Paygʻambar ﷺ: «(Jannatga kirish uchun) Allohga ibodat qil va Unga hech narsani sherik qilma; namozni mukammal oʻqi, zakotni ber va qarindoshlik aloqalarini (silai rahmni) ulab tur», — dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га: «Менга — мени жаннатга киритадиган бир амални айтинг», — деди. Одамлар: «Унга нима бўлди? Унга нима бўлди?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Унинг (сўрашга) (муҳим) эҳтиёжи бор», — дедилар. Пайғамбар ﷺ: «(Жаннатга кириш учун) Аллоҳга ибодат қил ва Унга ҳеч нарсани шерик қилма; намозни мукаммал ўқи, закотни бер ва қариндошлик алоқаларини (силаи раҳмни) улаб тур», — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ، يَلْتَقِيَانِ فَيُعْرِضُ هَذَا وَيُعْرِضُ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلامِ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Bir musulmonga oʻz birodaridan uch kundan ortiq ajralib (qahrlanib) yurishi halol emas. Ular uchrashib qolganda, biri yuz oʻgiradi, ikkinchisi ham yuz oʻgiradi. Ularning yaxshirogʻi esa avval salom berishni boshlaganidir», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бир мусулмонга ўз биродаридан уч кундан ортиқ ажралиб (қаҳрланиб) юриши ҳалол эмас. Улар учрашиб қолганда, бири юз ўгиради, иккинчиси ҳам юз ўгиради. Уларнинг яхшироғи эса аввал салом беришни бошлаганидир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَخَلِيفَةُ قَالاَ‏:‏ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي الْوَرْدِ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ قَالَ‏:‏ قَالَ رَجُلٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ مَنْ صَاحِبُ الْكَلِمَةِ‏؟‏ فَسَكَتَ، وَرَأَى أَنَّهُ هَجَمَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى شَيْءٍ كَرِهَهُ، فَقَالَ‏:‏ مَنْ هُوَ‏؟‏ فَلَمْ يَقُلْ إِلاَّ صَوَابًا، فَقَالَ رَجُلٌ‏:‏ أَنَا، أَرْجُو بِهَا الْخَيْرَ، فَقَالَ‏:‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، رَأَيْتُ ثَلاَثَةَ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَ أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ huzurlarida: «Alhamdulillohi hamdan kasiran toyyiban muborakan fihi (Allohga koʻp, pok va barakotli hamd boʻlsin)», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Bu soʻzni aytgan kim?», dedilar. U kishi jim qoldi va Nabiy ﷺga yoqmaydigan bir narsa qilib qoʻygan boʻlsam kerak, deb oʻyladi. U zot yana: «U kim edi? U faqat toʻgʻri soʻz aytdi», dedilar. Shunda bir kishi: «Men, men bu bilan yaxshilikni umid qildim», dedi. U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, oʻn uchta farishta uni aziz va ulugʻ Allohga koʻtarib chiqishga qaysi biri birinchi ulgurishini talashayotganini koʻrdim», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ ҳузурларида: «Алҳамдулиллоҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳи (Аллоҳга кўп, пок ва баракотли ҳамд бўлсин)», деди. Шунда Набий ﷺ: «Бу сўзни айтган ким?», дедилар. У киши жим қолди ва Набий ﷺга ёқмайдиган бир нарса қилиб қўйган бўлсам керак, деб ўйлади. У зот яна: «У ким эди? У фақат тўғри сўз айтди», дедилар. Шунда бир киши: «Мен, мен бу билан яхшиликни умид қилдим», деди. У зот: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, ўн учта фаришта уни азиз ва улуғ Аллоҳга кўтариб чиқишга қайси бири биринчи улгуришини талашаётганини кўрдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ يُوسُفَ، وَالْقَعْنَبِيُّ، قَالاَ‏:‏ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لاَ يَحِلُّ لِامْرِئٍ مُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثٍ، فَيَلْتَقِيَانِ فَيُعْرِضُ هَذَا وَيُعْرِضُ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلامِ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir musulmon kishiga oʻz birodari bilan uch kundan ortiq qahrlashib yurishi halol emas. Ular (yoʻlda) uchrashib qolib, biri yuz oʻgiradi, ikkinchisi ham yuz oʻgiradi. Ularning yaxshirogʻi avval salom berganidir», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир мусулмон кишига ўз биродари билан уч кундан ортиқ қаҳрлашиб юриши ҳалол эмас. Улар (йўлда) учрашиб қолиб, бири юз ўгиради, иккинчиси ҳам юз ўгиради. Уларнинг яхшироғи аввал салом берганидир», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ رَاشِدِ بْنِ جَنْدَلٍ الْيَافِعِيِّ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ‏:‏ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، يَوْمًا، فَقَرَّبَ طَعَامًا، فَلَمْ أَرَ طَعَامًا كَانَ أَعْظَمَ بَرَكَةً مِنْهُ، أَوَّلَ مَا أَكَلْنَا، وَلا أَقَلَّ بَرَكَةً فِي آخِرِهِ، قُلْنَا‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، كَيْفَ هَذَا‏؟‏ قَالَ‏:‏ إِنَّا ذَكَرْنَا اسْمَ اللهِ حِينَ أَكَلْنَا، ثُمَّ قَعَدَ مَنْ أَكَلَ وَلَمْ يُسَمِّ اللَّهَ تَعَالَى فَأَكَلَ مَعَهُ الشَّيْطَانُ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni biz Nabiy ﷺning huzurlarida edik. U zot taom keltirdilar. Men yeyishimizning avvalida undan koʻra barakasi kattaroq, oxirida esa barakasi kamroq boʻlgan taomni hech koʻrmaganman. Biz: «Ey Rasululloh, bu qanday boʻldi?» dedik. U zot: «Biz yeyayotganimizda Allohning ismini zikr qildik. Soʻng kimki taomga oʻtirib, Alloh taoloning ismini aytmasa, shayton u bilan birga yeydi», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни биз Набий ﷺнинг ҳузурларида эдик. У зот таом келтирдилар. Мен ейишимизнинг аввалида ундан кўра баракаси каттароқ, охирида эса баракаси камроқ бўлган таомни ҳеч кўрмаганман. Биз: «Эй Расулуллоҳ, бу қандай бўлди?» дедик. У зот: «Биз еяётганимизда Аллоҳнинг исмини зикр қилдик. Сўнг кимки таомга ўтириб, Аллоҳ таолонинг исмини айтмаса, шайтон у билан бирга ейди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، عَنْ هُشَيْمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ، عَنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ سَهْمِ بْنِ مِنْجَابٍ، عَنْ قَرْثَعٍ الضَّبِّيِّ، أَوْ عَنْ قَزَعَةَ، عَنْ قَرْثَعٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، كَانَ يُدْمِنُ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ عِنْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ، فَقُلْتُ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّكَ تُدْمِنُ هَذِهِ الأَرْبَعَ رَكَعَاتٍ عِنْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ، فَقَالَ‏:‏ إِنَّ أَبْوَابَ السَّمَاءِ تُفْتَحُ عِنْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ فَلا تُرْتَجُ حَتَّى تُصَلَّى الظُّهْرُ، فَأُحِبُّ أَنْ يَصْعَدَ لِي فِي تِلْكَ السَّاعَةِ خَيْرٌ، قُلْتُ‏:‏ أَفِي كُلِّهِنَّ قِرَاءَةٌ‏؟‏ قَالَ‏:‏ نَعَمْ قُلْتُ‏:‏ هَلْ فِيهِنَّ تَسْلِيمٌ فَاصِلٌ‏؟‏ قَالَ‏:‏ لا‏.‏ حدثنا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ، عَنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ سَهْمِ بْنِ مِنْجَابٍ، عَنْ قَزَعَةَ، عَنْ قَرْثَعٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، نَحْوَهُ‏.‏

Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ quyosh ogʻganda peshindan oldin toʻrt rakaat oʻqir va ularni salom bilan ajratmasdilar hamda: «Quyosh ogʻgan paytda osmon eshiklari ochiladi», derdilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ қуёш оғганда пешиндан олдин тўрт ракаат ўқир ва уларни салом билан ажратмасдилар ҳамда: «Қуёш оғган пайтда осмон эшиклари очилади», дердилар.