حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، حَدَّثَنَا الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ " لاَ أَعْرِفَنَّ مَا يُحَدَّثُ أَحَدُكُمْ عَنِّي الْحَدِيثَ وَهُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى أَرِيكَتِهِ فَيَقُولُ اقْرَأْ قُرْآنًا . مَا قِيلَ مِنْ قَوْلٍ حَسَنٍ فَأَنَا قُلْتُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Biringiz oʻz kursisiga suyanib oʻtirgan holida mendan aytilgan hadis haqida: ‹Qurʼon oʻqib ber›, deganini bilib qolmay. Aytilgan har qanday yaxshi soʻzni men aytganman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бирингиз ўз курсисига суяниб ўтирган ҳолида мендан айтилган ҳадис ҳақида: ‹Қуръон ўқиб бер›, деганини билиб қолмай. Айтилган ҳар қандай яхши сўзни мен айтганман», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ تَقَوَّلَ عَلَىَّ مَا لَمْ أَقُلْ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim men aytmagan gapni menga nisbat bersa, joyini doʻzaxdan tayyorlab qoʻyaversin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мен айтмаган гапни менга нисбат берса, жойини дўзахдан тайёрлаб қўяверсин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ، حُمَيْدُ بْنُ هَانِئٍ الْخَوْلاَنِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ أُفْتِيَ بِفُتْيَا غَيْرَ ثَبَتٍ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى مَنْ أَفْتَاهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga asossiz fatvo berilsa, uning gunohi fatvo bergan kishining zimmasiga boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга асоссиз фатво берилса, унинг гуноҳи фатво берган кишининг зиммасига бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ أَوْ سَبْعُونَ بَابًا أَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ وَأَرْفَعُهَا قَوْلُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ " .
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، ح وَحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَحْوَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Iymon oltmish nechta yoki yetmishta boʻlakdir. Uning eng pasti yoʻldan ozorli narsani olib tashlashdir, eng yuqorisi esa ‹Lo ilaha illalloh› deyishdir. Hayo ham iymondan bir boʻlakdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон олтмиш нечта ёки етмишта бўлакдир. Унинг энг пасти йўлдан озорли нарсани олиб ташлашдир, энг юқориси эса ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дейишдир. Ҳаё ҳам иймондан бир бўлакдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ . فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الإِيمَانُ قَالَ " أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَلِقَائِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الآخِرِ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الإِسْلاَمُ قَالَ " أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الإِحْسَانُ قَالَ " أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لاَ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ " مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنَ السَّائِلِ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتِ الأَمَةُ رَبَّتَهَا فَذَلِكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْغَنَمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَلِكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ لاَ يَعْلَمُهُنَّ إِلاَّ اللَّهُ " . فَتَلاَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ {إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَىِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ} .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Rasululloh ﷺ odamlar oldida namoyon boʻlib turgan edilar. Bir kishi kelib: ‹Ey Allohning Rasuli, iymon nima?› dedi. U zot: ‹Allohga, Uning farishtalariga, kitoblariga, elchilariga va Unga roʻbaroʻ boʻlishga iymon keltirishing hamda oxirgi qayta tirilishga iymon keltirishingdir›, dedilar. U: ‹Ey Allohning Rasuli, Islom nima?› dedi. U zot: ‹Allohga ibodat qilishing va Unga hech narsani sherik qilmasliging, farz namozni toʻkis ado etishing, farz zakotni berishing va Ramazon roʻzasini tutishingdir›, dedilar. U: ‹Ey Allohning Rasuli, ehson nima?› dedi. U zot: ‹Allohga, Uni koʻrayotgandek ibodat qilishingdir. Sen Uni koʻrmasang ham, U seni koʻrib turadi›, dedilar. U: ‹Ey Allohning Rasuli, qiyomat qachon boʻladi?› dedi. U zot: ‹Bu haqda soʻralayotgan kishi soʻrayotgan kishidan koʻra bilguvchiroq emas. Lekin men senga uning alomatlaridan xabar beraman: choʻri oʻz bekasini tugʻsa, bu uning alomatlaridandir; qoʻy choʻponlari binolar qurishda bir-birlaridan oshib ketsalar, bu ham uning alomatlaridandir. Beshta narsa borki, ularni Allohdan oʻzga hech kim bilmaydi›, dedilar». Soʻng Rasululloh ﷺ: {Albatta, qiyomat (haqidagi) ilm Allohning huzuridadir. U yomgʻirni yogʻdiradi va bachadonlardagi narsani biladi. Hech bir jon ertaga nima kasb qilishini bilmas va hech bir jon qaysi yerda oʻlishini bilmas. Albatta, Alloh biluvchi va xabardordir} oyatini oʻqidilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бир куни Расулуллоҳ ﷺ одамлар олдида намоён бўлиб турган эдилар. Бир киши келиб: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, иймон нима?› деди. У зот: ‹Аллоҳга, Унинг фаришталарига, китобларига, элчиларига ва Унга рўбарў бўлишга иймон келтиришинг ҳамда охирги қайта тирилишга иймон келтиришингдир›, дедилар. У: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, Ислом нима?› деди. У зот: ‹Аллоҳга ибодат қилишинг ва Унга ҳеч нарсани шерик қилмаслигинг, фарз намозни тўкис адо этишинг, фарз закотни беришинг ва Рамазон рўзасини тутишингдир›, дедилар. У: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, эҳсон нима?› деди. У зот: ‹Аллоҳга, Уни кўраётгандек ибодат қилишингдир. Сен Уни кўрмасанг ҳам, У сени кўриб туради›, дедилар. У: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, қиёмат қачон бўлади?› деди. У зот: ‹Бу ҳақда сўралаётган киши сўраётган кишидан кўра билгувчироқ эмас. Лекин мен сенга унинг аломатларидан хабар бераман: чўри ўз бекасини туғса, бу унинг аломатларидандир; қўй чўпонлари бинолар қуришда бир-бирларидан ошиб кетсалар, бу ҳам унинг аломатларидандир. Бешта нарса борки, уларни Аллоҳдан ўзга ҳеч ким билмайди›, дедилар». Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: {Албатта, қиёмат (ҳақидаги) илм Аллоҳнинг ҳузуридадир. У ёмғирни ёғдиради ва бачадонлардаги нарсани билади. Ҳеч бир жон эртага нима касб қилишини билмас ва ҳеч бир жон қайси ерда ўлишини билмас. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардордир} оятини ўқидилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا وَلاَ تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا أَوَلاَ أَدُلُّكُمْ عَلَى شَىْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ أَفْشُوا السَّلاَمَ بَيْنَكُمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, iymon keltirmaguningizcha jannatga kirmaysiz, bir-biringizni sevmaguningizcha iymon keltirmaysiz. Sizlarga bir narsani koʻrsatmaymi, uni qilsangiz bir-biringizni sevib qolasiz? Oʻzaro salomni yoyinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, иймон келтирмагунингизча жаннатга кирмайсиз, бир-бирингизни севмагунингизча иймон келтирмайсиз. Сизларга бир нарсани кўрсатмайми, уни қилсангиз бир-бирингизни севиб қоласиз? Ўзаро саломни ёйинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلاَةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men odamlar Allohdan oʻzga iloh yoʻq va men Allohning Rasuli ekanligiga guvohlik bermagunlaricha, namozni toʻkis ado etmagunlaricha va zakotni bermagunlaricha ular bilan jang qilishga buyurildim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен одамлар Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва мен Аллоҳнинг Расули эканлигига гувоҳлик бермагунларича, намозни тўкис адо этмагунларича ва закотни бермагунларича улар билан жанг қилишга буюрилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ وَفِي كُلٍّ خَيْرٌ احْرِصْ عَلَى مَا يَنْفَعُكَ وَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ وَلاَ تَعْجِزْ فَإِنْ أَصَابَكَ شَىْءٌ فَلاَ تَقُلْ لَوْ أَنِّي فَعَلْتُ كَذَا وَكَذَا . وَلَكِنْ قُلْ قَدَّرَ اللَّهُ وَمَا شَاءَ فَعَلَ فَإِنَّ " لَوْ " تَفْتَحُ عَمَلَ الشَّيْطَانِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kuchli moʻmin zaif moʻmindan koʻra xayrliroq va Allohga sevimliroqdir. (Garchi) har ikkovida ham xayr bordir. Senga naf beradigan narsaga intil, Allohdan yordam soʻra va ojizlik qilma. Agar senga bir narsa yetsa, ‹Agar men mana bunday qilganimda edi›, dema, balki ‹Alloh taqdir qildi va nimani xohlasa, shuni qildi›, deb ayt. Chunki ‹agar› kalimasi shayton amalining eshigini ochadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кучли мўмин заиф мўминдан кўра хайрлироқ ва Аллоҳга севимлироқдир. (Гарчи) ҳар икковида ҳам хайр бордир. Сенга наф берадиган нарсага интил, Аллоҳдан ёрдам сўра ва ожизлик қилма. Агар сенга бир нарса етса, ‹Агар мен мана бундай қилганимда эди›, дема, балки ‹Аллоҳ тақдир қилди ва нимани хоҳласа, шуни қилди›, деб айт. Чунки ‹агар› калимаси шайтон амалининг эшигини очади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ يُخَاصِمُونَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ * إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ } .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Qurayshning mushriklari Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, qadar borasida bahslashdilar. Shunda ushbu oyat nozil boʻldi: {Ular yuztuban doʻzaxda sudralgan kunda: ‹Saqar (doʻzax)ning tegishini totib koʻringlar!› (deyilur). Albatta, biz har bir narsani qadar (oʻlchov) bilan yaratganmiz}».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Қурайшнинг мушриклари Набий ﷺ ҳузурларига келиб, қадар борасида баҳслашдилар. Шунда ушбу оят нозил бўлди: {Улар юзтубан дўзахда судралган кунда: ‹Сақар (дўзах)нинг тегишини тотиб кўринглар!› (дейилур). Албатта, биз ҳар бир нарсани қадар (ўлчов) билан яратганмиз}».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَا نَفَعَنِي مَالٌ قَطُّ مَا نَفَعَنِي مَالُ أَبِي بَكْرٍ " . قَالَ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ هَلْ أَنَا وَمَالِي إِلاَّ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga hech bir molning foydasi Abu Bakrning moli qadar boʻlmadi», dedilar. Shunda Abu Bakr yigʻlab: «Men ham, molim ham faqat sen uchun emasmi, ey Rasululloh?» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга ҳеч бир молнинг фойдаси Абу Бакрнинг моли қадар бўлмади», дедилар. Шунда Абу Бакр йиғлаб: «Мен ҳам, молим ҳам фақат сен учун эмасми, эй Расулуллоҳ?» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَارِثِ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي فِي الْجَنَّةِ فَإِذَا أَنَا بِامْرَأَةٍ تَتَوَضَّأُ إِلَى جَانِبِ قَصْرٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالَتْ لِعُمَرَ . فَذَكَرْتَ غَيْرَتَهُ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَبَكَى عُمَرُ فَقَالَ أَعَلَيْكَ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغَارُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik, u zot: «Men uxlab yotganimda oʻzimni jannatda koʻrdim. Shunda bir ayolni bir qasrning yonida taharat olayotganini koʻrdim. ‹Bu qasr kimniki?› dedim. U: ‹Umarniki›, dedi. Men uning gʻayratini eslab, orqamga qaytdim», dedilar. Abu Hurayra aytdi: Shunda Umar yigʻlab: «Sizga qarab-a, ey Rasululloh, otam-onam sizga fido boʻlsin, men sizdan gʻayrat qilarmidim?!» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик, у зот: «Мен ухлаб ётганимда ўзимни жаннатда кўрдим. Шунда бир аёлни бир қасрнинг ёнида таҳарат олаётганини кўрдим. ‹Бу қаср кимники?› дедим. У: ‹Умарники›, деди. Мен унинг ғайратини эслаб, орқамга қайтдим», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: Шунда Умар йиғлаб: «Сизга қараб-а, эй Расулуллоҳ, отам-онам сизга фидо бўлсин, мен сиздан ғайрат қилармидим?!» деди.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي عُثْمَانُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لِكُلِّ نَبِيٍّ رَفِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَرَفِيقِي فِيهَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambarning jannatda bir hamrohi bordir, mening u yerdagi hamrohim Usmon ibn Affondir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбарнинг жаннатда бир ҳамроҳи бордир, менинг у ердаги ҳамроҳим Усмон ибн Аффондир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي عُثْمَانُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لَقِيَ عُثْمَانَ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ " يَا عُثْمَانُ هَذَا جِبْرِيلُ أَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ قَدْ زَوَّجَكَ أُمَّ كُلْثُومٍ بِمِثْلِ صَدَاقِ رُقَيَّةَ عَلَى مِثْلِ صُحْبَتِهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Usmon bilan masjidning eshigi oldida uchrashib qoldilar-da: «Ey Usmon, mana bu Jibril menga xabar berdiki, Alloh seni Ruqayyaning mahriga oʻxshash mahr bilan va u bilan boʻlgan hamrohlik kabi hamrohlik sharti bilan Ummu Kulsumga uylantirdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Усмон билан масжиднинг эшиги олдида учрашиб қолдилар-да: «Эй Усмон, мана бу Жибрил менга хабар бердики, Аллоҳ сени Руқайянинг маҳрига ўхшаш маҳр билан ва у билан бўлган ҳамроҳлик каби ҳамроҳлик шарти билан Умму Кулсумга уйлантирди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لِلْحَسَنِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ وَأَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ " . قَالَ وَضَمَّهُ إِلَى صَدْرِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Hasan haqida: «Allohim, men uni sevaman, bas, Sen ham uni sev va uni sevganlarni ham sev», dedilar. Roviy: «U zot uni bagʻriga bosdilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Ҳасан ҳақида: «Аллоҳим, мен уни севаман, бас, Сен ҳам уни сев ва уни севганларни ҳам сев», дедилар. Ровий: «У зот уни бағрига босдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي عَوْفٍ أَبِي الْجَحَّافِ، - وَكَانَ مَرْضِيًّا - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ أَحَبَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ فَقَدْ أَحَبَّنِي وَمَنْ أَبْغَضَهُمَا فَقَدْ أَبْغَضَنِي " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Hasan va Husaynni sevsa, meni sevgan boʻladi, kim ularga adovat qilsa, menga adovat qilgan boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Ҳасан ва Ҳусайнни севса, мени севган бўлади, ким уларга адоват қилса, менга адоват қилган бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ تَسُبُّوا أَصْحَابِي فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلاَ نَصِيفَهُ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sahobalarimni soʻkmanglar! Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar biringiz Uhud togʻicha oltin sadaqa qilsangiz ham, ularning birortasining bir mudiga, hatto yarim mudiga ham yeta olmaydi», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳобаларимни сўкманглар! Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар бирингиз Уҳуд тоғича олтин садақа қилсангиз ҳам, уларнинг бирортасининг бир мудига, ҳатто ярим мудига ҳам ета олмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى الرَّمْلِيُّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَكَذَلِكَ لاَ تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toʻlin oy kechasida oyni koʻrishda bir-biringizga xalaqit berasizmi?» dedilar. Ular: «Yoʻq», dedilar. U zot: «Xuddi shunday, Qiyomat kunida Robbingizni koʻrishda ham bir-biringizga xalaqit bermaysiz», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тўлин ой кечасида ойни кўришда бир-бирингизга халақит берасизми?» дедилар. Улар: «Йўқ», дедилар. У зот: «Худди шундай, Қиёмат кунида Роббингизни кўришда ҳам бир-бирингизга халақит бермайсиз», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ بِيَدِهِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ الْخَلْقَ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Rabbingiz xalqni yaratishdan oldin Oʻz zimmasiga Oʻz qoʻli bilan: ‹Rahmatim gʻazabimdan oʻzib ketdi (ustun keldi)›, deb yozib qoʻydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Раббингиз халқни яратишдан олдин Ўз зиммасига Ўз қўли билан: ‹Раҳматим ғазабимдан ўзиб кетди (устун келди)›, деб ёзиб қўйди».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ اللَّهَ يَضْحَكُ إِلَى رَجُلَيْنِ يَقْتُلُ أَحَدُهُمَا الآخَرَ كِلاَهُمَا دَخَلَ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُ هَذَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُسْتَشْهَدُ ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَى قَاتِلِهِ فَيُسْلِمُ فَيُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُسْتَشْهَدُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh ikki kishiga kuladi (rozi boʻladi): ulardan biri ikkinchisini oʻldiradi, ammo ikkalasi ham jannatga kiradi. Biri Alloh yoʻlida jang qilib shahid boʻladi, soʻng Alloh uni oʻldirganning tavbasini qabul qiladi, u islomni qabul qilib, Alloh yoʻlida jang qiladi va u ham shahid boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ икки кишига кулади (рози бўлади): улардан бири иккинчисини ўлдиради, аммо иккаласи ҳам жаннатга киради. Бири Аллоҳ йўлида жанг қилиб шаҳид бўлади, сўнг Аллоҳ уни ўлдирганнинг тавбасини қабул қилади, у исломни қабул қилиб, Аллоҳ йўлида жанг қилади ва у ҳам шаҳид бўлади».
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا قَضَى اللَّهُ أَمْرًا فِي السَّمَاءِ ضَرَبَتِ الْمَلاَئِكَةُ أَجْنِحَتَهَا خِضْعَانًا لِقَوْلِهِ كَأَنَّهُ سِلْسِلَةٌ عَلَى صَفْوَانٍ فَإِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا الْحَقَّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ قَالَ فَيَسْمَعُهَا مُسْتَرِقُو السَّمْعِ بَعْضُهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ فَيَسْمَعُ الْكَلِمَةَ فَيُلْقِيهَا إِلَى مَنْ تَحْتَهُ فَرُبَّمَا أَدْرَكَهُ الشِّهَابُ قَبْلَ أَنْ يُلْقِيَهَا إِلَى الَّذِي تَحْتَهُ فَيُلْقِيهَا عَلَى لِسَانِ الْكَاهِنِ أَوِ السَّاحِرِ فَرُبَّمَا لَمْ يُدْرَكْ حَتَّى يُلْقِيَهَا فَيَكْذِبُ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ فَتَصْدُقُ تِلْكَ الْكَلِمَةُ الَّتِي سُمِعَتْ مِنَ السَّمَاءِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Alloh osmonda bir ishga hukm qilsa, farishtalar Uning soʻziga boʻysunib, silliq toshga urilgan zanjir tovushi kabi qanotlarini qoqadilar. Qalblaridan qoʻrquv ketkazilganda, ular: ‹Rabbingiz nima dedi?› deydilar. Boshqalari: ‹Haqni. U Oliy va Kattadir› deydilar. Soʻng buni oʻgʻrincha eshituvchi (jinlar) biri ustida biri turib eshitadilar. Bas, ulardan biri bir soʻzni eshitib, uni ostidagiga tashlaydi. Baʼzan uni ostidagiga tashlashdan oldin uni shihob (uchar yulduz) tutib qoladi. Baʼzan esa tutilmasdan uni kohin yoki sehrgar tiliga tashlaydi. U esa u bilan birga yuzta yolgʻon qoʻshadi. Shunda osmondan eshitilgan oʻsha bir soʻz rost chiqadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ осмонда бир ишга ҳукм қилса, фаришталар Унинг сўзига бўйсуниб, силлиқ тошга урилган занжир товуши каби қанотларини қоқадилар. Қалбларидан қўрқув кетказилганда, улар: ‹Раббингиз нима деди?› дейдилар. Бошқалари: ‹Ҳақни. У Олий ва Каттадир› дейдилар. Сўнг буни ўғринча эшитувчи (жинлар) бири устида бири туриб эшитадилар. Бас, улардан бири бир сўзни эшитиб, уни остидагига ташлайди. Баъзан уни остидагига ташлашдан олдин уни шиҳоб (учар юлдуз) тутиб қолади. Баъзан эса тутилмасдан уни коҳин ёки сеҳргар тилига ташлайди. У эса у билан бирга юзта ёлғон қўшади. Шунда осмондан эшитилган ўша бир сўз рост чиқади».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " يَمِينُ اللَّهِ مَلأَى لاَ يَغِيضُهَا شَىْءٌ سَحَّاءُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَبِيَدِهِ الأُخْرَى الْمِيزَانُ يَرْفَعُ الْقِسْطَ وَيَخْفِضُهُ قَالَ أَرَأَيْتَ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ فَإِنَّهُ لَمْ يَنْقُصْ مِمَّا فِي يَدَيْهِ شَيْئًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Allohning oʻng qoʻli toʻladir, uni hech narsa kamaytirmas, u kechayu kunduz saxovat qilib turadi. Uning ikkinchi qoʻlida esa mezon boʻlib, uni koʻtaradi va tushiradi», dedilar. Soʻng: «Alloh osmonlar va yerni yaratganidan buyon nafaqa qilgan narsalarni koʻrdingmi? Bu Uning ikki qoʻlidagi narsadan hech nimani kamaytirmadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳнинг ўнг қўли тўладир, уни ҳеч нарса камайтирмас, у кечаю кундуз саховат қилиб туради. Унинг иккинчи қўлида эса мезон бўлиб, уни кўтаради ва туширади», дедилар. Сўнг: «Аллоҳ осмонлар ва ерни яратганидан буён нафақа қилган нарсаларни кўрдингми? Бу Унинг икки қўлидаги нарсадан ҳеч нимани камайтирмади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَحَثَّ عَلَيْهِ فَقَالَ رَجُلٌ عِنْدِي كَذَا وَكَذَا . قَالَ فَمَا بَقِيَ فِي الْمَجْلِسِ رَجُلٌ إِلاَّ تَصَدَّقَ عَلَيْهِ بِمَا قَلَّ أَوْ كَثُرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنِ اسْتَنَّ خَيْرًا فَاسْتُنَّ بِهِ كَانَ لَهُ أَجْرُهُ كَامِلاً وَمِنْ أُجُورِ مَنِ اسْتَنَّ بِهِ وَلاَ يَنْقُصُ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا وَمَنِ اسْتَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً فَاسْتُنَّ بِهِ فَعَلَيْهِ وِزْرُهُ كَامِلاً وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ اسْتَنَّ بِهِ وَلاَ يَنْقُصُ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْئًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ huzuriga keldi, u zot odamlarni unga sadaqa qilishga chorladilar. Bir kishi: «Menda mana buncha bor», dedi. Shundan soʻng majlisda oz yoki koʻp boʻlsin, unga sadaqa qilmagan biror kishi qolmadi. Rasululloh ﷺ: «Kim biror yaxshilik yoʻlga qoʻysa va unga ergashilsa, unga oʻz ajri toʻliq hamda unga ergashganlarning ajridan boʻladi, ularning ajrlaridan esa hech narsa kamaymaydi. Kim biror yomon odat yoʻlga qoʻysa va unga ergashilsa, uning zimmasiga oʻz vaboli toʻliq hamda unga ergashganlarning vabolidan boʻladi, ularning vabollaridan esa hech narsa kamaymaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ ҳузурига келди, у зот одамларни унга садақа қилишга чорладилар. Бир киши: «Менда мана бунча бор», деди. Шундан сўнг мажлисда оз ёки кўп бўлсин, унга садақа қилмаган бирор киши қолмади. Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор яхшилик йўлга қўйса ва унга эргашилса, унга ўз ажри тўлиқ ҳамда унга эргашганларнинг ажридан бўлади, уларнинг ажрларидан эса ҳеч нарса камаймайди. Ким бирор ёмон одат йўлга қўйса ва унга эргашилса, унинг зиммасига ўз ваболи тўлиқ ҳамда унга эргашганларнинг ваболидан бўлади, уларнинг ваболларидан эса ҳеч нарса камаймайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ دَعَا إِلَى هُدًى كَانَ لَهُ مِنَ الأَجْرِ مِثْلُ أُجُورِ مَنِ اتَّبَعَهُ لاَ يَنْقُصُ ذَلِكَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا وَمَنْ دَعَا إِلَى ضَلاَلَةٍ فَعَلَيْهِ مِنَ الإِثْمِ مِثْلُ آثَامِ مَنِ اتَّبَعَهُ لاَ يَنْقُصُ ذَلِكَ مِنْ آثَامِهِمْ شَيْئًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim hidoyatga chorlasa, unga ergashganlarning ajri kabi ajr boʻladi, bu ularning ajrlaridan hech narsani kamaytirmaydi. Kim zalolatga chorlasa, uning zimmasiga unga ergashganlarning gunohi kabi gunoh boʻladi, bu ularning gunohlaridan hech narsani kamaytirmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳидоятга чорласа, унга эргашганларнинг ажри каби ажр бўлади, бу уларнинг ажрларидан ҳеч нарсани камайтирмайди. Ким залолатга чорласа, унинг зиммасига унга эргашганларнинг гуноҳи каби гуноҳ бўлади, бу уларнинг гуноҳларидан ҳеч нарсани камайтирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَا مِنْ دَاعٍ يَدْعُو إِلَى شَىْءٍ إِلاَّ وُقِفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لاَزِمًا لِدَعْوَتِهِ مَا دَعَا إِلَيْهِ وَإِنْ دَعَا رَجُلٌ رَجُلاً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biror narsaga chorlagan har qanday daʼvatchi qiyomat kunida oʻzi chorlagan narsasiga bogʻliq holda toʻxtatiladi, garchi u kishi faqat bir kishinigina chorlagan boʻlsa ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирор нарсага чорлаган ҳар қандай даъватчи қиёмат кунида ўзи чорлаган нарсасига боғлиқ ҳолда тўхтатилади, гарчи у киши фақат бир кишинигина чорлаган бўлса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَوْدِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عَطَاءٍ، مَوْلَى أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ وَاقْرَءُوهُ وَارْقُدُوا فَإِنَّ مَثَلَ الْقُرْآنِ وَمَنْ تَعَلَّمَهُ فَقَامَ بِهِ كَمَثَلِ جِرَابٍ مَحْشُوٍّ مِسْكًا يَفُوحُ رِيحُهُ كُلَّ مَكَانٍ وَمَثَلُ مَنْ تَعَلَّمَهُ فَرَقَدَ وَهُوَ فِي جَوْفِهِ كَمَثَلِ جِرَابٍ أُوكِيَ عَلَى مِسْكٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni oʻrganinglar, uni oʻqinglar va uxlanglar. Zero, Qurʼonning va uni oʻrganib, unga amal qilgan kishining misoli misk toʻldirilgan xaltaga oʻxshaydi, uning hidi har tomonga taraladi. Uni oʻrganib, soʻng Qurʼon dilida boʻlgani holda uxlab qolgan kishining misoli esa miskning ustidan bogʻlab qoʻyilgan xaltaga oʻxshaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни ўрганинглар, уни ўқинглар ва ухланглар. Зеро, Қуръоннинг ва уни ўрганиб, унга амал қилган кишининг мисоли миск тўлдирилган халтага ўхшайди, унинг ҳиди ҳар томонга таралади. Уни ўрганиб, сўнг Қуръон дилида бўлгани ҳолда ухлаб қолган кишининг мисоли эса мискнинг устидан боғлаб қўйилган халтага ўхшайди», дедилар.
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ أَبُو بِشْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh kimga yaxshilikni iroda qilsa, uni dinda faqih qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ кимга яхшиликни ирода қилса, уни динда фақиҳ қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ وَمَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِيقًا إِلَى الْجَنَّةِ وَمَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ إِلاَّ حَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ وَمَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir moʻminning dunyo tashvishlaridan bir tashvishini yengil qilsa, Alloh undan qiyomat kunining tashvishlaridan bir tashvishini yengil qiladi. Kim bir musulmonning aybini yashirsa, Alloh uning aybini dunyoda ham, oxiratda ham yashiradi. Kim qiynalgan kishiga yengillik bersa, Alloh unga dunyoda ham, oxiratda ham yengillik beradi. Banda oʻz birodariga yordam berib turar ekan, Alloh bandaga yordam berib turadi. Kim ilm izlab bir yoʻlga kirsa, Alloh unga shu bilan jannatga eltuvchi yoʻlni oson qiladi. Qaysi bir qavm Allohning uylaridan bir uyda yigʻilib, Allohning Kitobini tilovat qilib, uni oʻzaro oʻrganishar ekan, ularni albatta farishtalar oʻrab oladi, ularga sakina (osoyishtalik) nozil boʻladi, ularni rahmat qoplab oladi va Alloh ularni oʻz huzuridagilar orasida zikr qiladi. Kimni amali orqada qoldirsa, nasabi uni oldinga oʻtkaza olmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир мўминнинг дунё ташвишларидан бир ташвишини енгил қилса, Аллоҳ ундан қиёмат кунининг ташвишларидан бир ташвишини енгил қилади. Ким бир мусулмоннинг айбини яширса, Аллоҳ унинг айбини дунёда ҳам, охиратда ҳам яширади. Ким қийналган кишига енгиллик берса, Аллоҳ унга дунёда ҳам, охиратда ҳам енгиллик беради. Банда ўз биродарига ёрдам бериб турар экан, Аллоҳ бандага ёрдам бериб туради. Ким илм излаб бир йўлга кирса, Аллоҳ унга шу билан жаннатга элтувчи йўлни осон қилади. Қайси бир қавм Аллоҳнинг уйларидан бир уйда йиғилиб, Аллоҳнинг Китобини тиловат қилиб, уни ўзаро ўрганишар экан, уларни албатта фаришталар ўраб олади, уларга сакина (осойишталик) нозил бўлади, уларни раҳмат қоплаб олади ва Аллоҳ уларни ўз ҳузуридагилар орасида зикр қилади. Кимни амали орқада қолдирса, насаби уни олдинга ўтказа олмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ صَخْرٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " مَنْ جَاءَ مَسْجِدِي هَذَا لَمْ يَأْتِهِ إِلاَّ لِخَيْرٍ يَتَعَلَّمُهُ أَوْ يُعَلِّمُهُ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَنْ جَاءَ لِغَيْرِ ذَلِكَ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الرَّجُلِ يَنْظُرُ إِلَى مَتَاعِ غَيْرِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim mana shu masjidimga faqat yaxshilik uchun, ilm oʻrganish yoki oʻrgatish uchun kelsa, u Alloh yoʻlida jihod qilayotgan mujohid maqomidadir. Kim undan boshqa maqsadda kelsa, u boshqaning moliga qarab turgan kishi maqomidadir», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким мана шу масжидимга фақат яхшилик учун, илм ўрганиш ёки ўргатиш учун келса, у Аллоҳ йўлида жиҳод қилаётган мужоҳид мақомидадир. Ким ундан бошқа мақсадда келса, у бошқанинг молига қараб турган киши мақомидадир», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبِ بْنِ عَطِيَّةَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا مَرْزُوقُ بْنُ أَبِي الْهُذَيْلِ، حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ مِمَّا يَلْحَقُ الْمُؤْمِنَ مِنْ عَمَلِهِ وَحَسَنَاتِهِ بَعْدَ مَوْتِهِ عِلْمًا عَلَّمَهُ وَنَشَرَهُ وَوَلَدًا صَالِحًا تَرَكَهُ وَمُصْحَفًا وَرَّثَهُ أَوْ مَسْجِدًا بَنَاهُ أَوْ بَيْتًا لاِبْنِ السَّبِيلِ بَنَاهُ أَوْ نَهْرًا أَجْرَاهُ أَوْ صَدَقَةً أَخْرَجَهَا مِنْ مَالِهِ فِي صِحَّتِهِ وَحَيَاتِهِ يَلْحَقُهُ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Muʼminga oʻlimidan keyin uning amali va yaxshiliklaridan yetib turadigan narsalar: oʻrgatib, yoygan ilmi, oʻzidan keyin qoldirgan solih farzandi, meros qoldirgan mushafi, qurgan masjidi, yoki yoʻlovchilar uchun qurgan uyi, yoki oqizgan daryosi, yoki sogʻ va tirikligida molidan chiqargan sadaqasidir. Bular oʻlimidan keyin unga yetib turadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Муъминга ўлимидан кейин унинг амали ва яхшиликларидан етиб турадиган нарсалар: ўргатиб, ёйган илми, ўзидан кейин қолдирган солиҳ фарзанди, мерос қолдирган мушафи, қурган масжиди, ёки йўловчилар учун қурган уйи, ёки оқизган дарёси, ёки соғ ва тириклигида молидан чиқарган садақасидир. Булар ўлимидан кейин унга етиб туради», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ الْمَدَنِيُّ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ طَلْحَةَ، عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ أَنْ يَتَعَلَّمَ الْمَرْءُ الْمُسْلِمُ عِلْمًا ثُمَّ يُعَلِّمَهُ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sadaqaning eng afzali musulmon kishining biror ilmni oʻrganib, soʻng uni musulmon birodariga oʻrgatishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Садақанинг энг афзали мусулмон кишининг бирор илмни ўрганиб, сўнг уни мусулмон биродарига ўргатишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ مِنْ دُعَاءِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَمَنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiyning ﷺ duolaridan biri: «Allohim, foyda bermaydigan ilmdan, eshitilmaydigan duodan, qoʻrqmaydigan qalbdan va toʻymaydigan nafsdan Senga sigʻinaman», degan duo edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набийнинг ﷺ дуоларидан бири: «Аллоҳим, фойда бермайдиган илмдан, эшитилмайдиган дуодан, қўрқмайдиган қалбдан ва тўймайдиган нафсдан Сенга сиғинаман», деган дуо эди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " اللَّهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي وَزِدْنِي عِلْمًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, menga oʻrgatgan narsang bilan meni foydalantir, menga foyda beradigan narsani oʻrgat va ilmimni ziyoda qil. Har qanday holatda ham Allohga hamd boʻlsin», deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, менга ўргатган нарсанг билан мени фойдалантир, менга фойда берадиган нарсани ўргат ва илмимни зиёда қил. Ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳга ҳамд бўлсин», деб айтар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَسُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ أَبِي طُوَالَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ تَعَلَّمَ عِلْمًا مِمَّا يُبْتَغَى بِهِ وَجْهُ اللَّهِ لاَ يَتَعَلَّمُهُ إِلاَّ لِيُصِيبَ بِهِ عَرَضًا مِنَ الدُّنْيَا لَمْ يَجِدْ عَرْفَ الْجَنَّةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . يَعْنِي رِيحَهَا .
قَالَ أَبُو الْحَسَنِ أَنْبَأَنَا أَبُو حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohning yuzi (roziligi) uchun oʻrganiladigan ilmni faqat dunyo manfaatiga erishish uchun oʻrgansa, qiyomat kuni jannatning hidini topmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳнинг юзи (розилиги) учун ўрганиладиган илмни фақат дунё манфаатига эришиш учун ўрганса, қиёмат куни жаннатнинг ҳидини топмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ، حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ سَيْفٍ، عَنْ أَبِي مُعَاذٍ الْبَصْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ سَيْفٍ، عَنْ أَبِي مُعَاذٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ جُبِّ الْحُزْنِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا جُبُّ الْحُزْنِ قَالَ " وَادٍ فِي جَهَنَّمَ يَتَعَوَّذُ مِنْهُ جَهَنَّمُ كُلَّ يَوْمٍ أَرْبَعَمِائَةِ مَرَّةٍ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ يَدْخُلُهُ قَالَ " أُعِدَّ لِلْقُرَّاءِ الْمُرَائِينَ بِأَعْمَالِهِمْ وَإِنَّ مِنْ أَبْغَضِ الْقُرَّاءِ إِلَى اللَّهِ الَّذِينَ يَزُورُونَ الأُمَرَاءَ " . قَالَ الْمُحَارِبِيُّ الْجَوَرَةَ .
قَالَ أَبُو الْحَسَنِ حَدَّثَنَا حَازِمُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ النَّصْرِيِّ وَكَانَ ثِقَةً ثُمَّ ذَكَرَ الْحَدِيثَ نَحْوَهُ بِإِسْنَادِهِ .
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ سَيْفٍ، عَنْ أَبِي مُعَاذٍ، . قَالَ مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ عَمَّارٌ لاَ أَدْرِي مُحَمَّدٌ أَوْ أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan ‹jubbul huzn›dan panoh soʻranglar», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, ‹jubbul huzn› nima?» deb soʻrashdi. U zot: «U jahannamdagi bir vodiy boʻlib, jahannamning oʻzi undan har kuni toʻrt yuz marta panoh soʻraydi», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, unga kim kiradi?» deb soʻrashdi. U zot: «U amallari bilan riyokorlik qiladigan qorilar uchun tayyorlangan. Allohga eng yomon koʻriladigan qorilar amirlarning oldiga borib turadiganlaridir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан ‹жуббул ҳузн›дан паноҳ сўранглар», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, ‹жуббул ҳузн› нима?» деб сўрашди. У зот: «У жаҳаннамдаги бир водий бўлиб, жаҳаннамнинг ўзи ундан ҳар куни тўрт юз марта паноҳ сўрайди», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, унга ким киради?» деб сўрашди. У зот: «У амаллари билан риёкорлик қиладиган қорилар учун тайёрланган. Аллоҳга энг ёмон кўриладиган қорилар амирларнинг олдига бориб турадиганларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أَنْبَأَنَا وَهْبُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الأَسَدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ لِيُبَاهِيَ بِهِ الْعُلَمَاءَ وَيُمَارِيَ بِهِ السُّفَهَاءَ وَيَصْرِفَ بِهِ وُجُوهَ النَّاسِ إِلَيْهِ أَدْخَلَهُ اللَّهُ جَهَنَّمَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ilmni olimlarga faxrlanish, johillar bilan tortishish va odamlarning yuzini oʻziga qaratish uchun oʻrgansa, Alloh uni jahannamga kiritadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким илмни олимларга фахрланиш, жоҳиллар билан тортишиш ва одамларнинг юзини ўзига қаратиш учун ўрганса, Аллоҳ уни жаҳаннамга киритади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا عِمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَا مِنْ رَجُلٍ يَحْفَظُ عِلْمًا فَيَكْتُمُهُ إِلاَّ أُتِيَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلْجَمًا بِلِجَامٍ مِنَ النَّارِ " .
قَالَ أَبُو الْحَسَنِ - أَىِ الْقَطَّانُ - وَحَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عِمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو الْحَسَنِ أَيْضًا وَحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ilmni yodlab, keyin uni yashiradigan har bir kishi qiyomat kunida olovdan boʻlgan yugan bilan yuganlangan holda keltiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Илмни ёдлаб, кейин уни яширадиган ҳар бир киши қиёмат кунида оловдан бўлган юган билан юганланган ҳолда келтирилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصِ بْنِ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، حَدَّثَنَا أَبُو إِبْرَاهِيمَ، إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْكَرَابِيسِيُّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ سُئِلَ عَنْ عِلْمٍ يَعْلَمُهُ فَكَتَمَهُ أُلْجِمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِلِجَامٍ مِنْ نَارٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oʻzi biladigan bir ilmdan soʻralib, uni yashirsa, qiyomat kunida olovdan boʻlgan yugan bilan yuganlanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ўзи биладиган бир илмдан сўралиб, уни яширса, қиёмат кунида оловдан бўлган юган билан юганланади», дедилар.