Abu Mas'ud Uqba ibn Amr al-Ansoriy

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَمَهْرِ الْبَغِيِّ وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِ

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ it bahosini, fohisha haqini va kohinning toʻlovini (olishni) qaytardilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ит баҳосини, фоҳиша ҳақини ва коҳиннинг тўловини (олишни) қайтардилар.

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كَانَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ يُكْنَى أَبَا شُعَيْبٍ كَانَ لَهُ غُلَامٌ لَحَّامٌ فَقَالَ: اصْنَعْ لِي طَعَامًا يَكْفِي خَمْسَةً لَعَلِّي أَدْعُو النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَامِسَ خَمْسَةٍ فَصَنَعَ لَهُ طعيما ثمَّ أتها فَدَعَاهُ فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا شُعَيْبٍ إِنَّ رَجُلًا تَبِعَنَا فَإِنْ شِئْتَ أَذِنْتَ لَهُ وَإِنْ شِئْتَ تركته» . قَالَ: لَا بل أَذِنت لَهُ

(Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi:) Ansorlardan Abu Shuayb deb kunya (laqab) qoʻ yilgan bir kishi bor edi; uning qassob (goʻshtfurush) bir xizmatkori bor edi. U Paygʻambar ﷺ(ning oldiga) keldi — u zot ashobi orasida edilar; u Paygʻambar ﷺning yuzlarida ochlikni (tanib) bildi. U oʻ z qassob xizmatkorining oldiga borib: «Menga beshga yetadigan taom tayyorla — men Paygʻambar ﷺni beshning beshinchisi (qilib, besh kishi) chaqirsam kerak» dedi. (Xizmatkor) unga oz (kamtarona) taom tayyorladi; soʻng u (Abu Shuayb) u zotning oldiga kelib, uni chaqirdi. Ularga bir kishi ergashdi. Paygʻambar ﷺ: «Ey Abu Shuayb, bir kishi bizga ergashdi; agar xohlasang, unga izn ber; agar xohlasang, uni qoldir (qaytar)» dedilar. U: «Yoʻq, balki men unga izn berdim» dedi.(Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди:) Ансорлардан Абу Шуайб деб куня (лақаб) қў йилган бир киши бор эди; унинг қассоб (гўштфуруш) бир хизматкори бор эди. У Пайғамбар ﷺ(нинг олдига) келди — у зот ашоби орасида эдилар; у Пайғамбар ﷺнинг юзларида очликни (таниб) билди. У ў з қассоб хизматкорининг олдига бориб: «Менга бешга етадиган таом тайёрла — мен Пайғамбар ﷺни бешнинг бешинчиси (қилиб, беш киши) чақирсам керак» деди. (Хизматкор) унга оз (камтарона) таом тайёрлади; сўнг у (Абу Шуайб) у зотнинг олдига келиб, уни чақирди. Уларга бир киши эргашди. Пайғамбар ﷺ: «Эй Абу Шуайб, бир киши бизга эргашди; агар хоҳласанг, унга изн бер; агар хоҳласанг, уни қолдир (қайтар)» дедилар. У: «Йўқ, балки мен унга изн бердим» деди.

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كُنْتُ أَضْرِبُ غُلَامًا لِي فَسَمِعْتُ مِنْ خَلْفِي صَوْتًا: «اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ لَلَّهُ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَيْهِ» فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللَّهِ فَقَالَ: «أَمَا لَوْ لَمْ تَفْعَلْ لَلَفَحَتْكَ النَّارُ أَوْ لَمَسَّتْكَ النَّارُ» . رَوَاهُ مُسلم

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻz xizmatkorimni urayotgan edim, shunda orqamdan: «Bilib qoʻy, Abu Masʼud, Alloh senga undan ustun qudrat egasidir», degan ovozni eshitdim. Men oʻgirilib qarasam, u Rasululloh ﷺ ekanlar. Men: «Yo Rasululloh! U Alloh yuzi uchun ozoddir», dedim. Shunda (u zot): «Agar shunday qilmaganingda, oʻt seni kuydirgan boʻlardi yoki oʻt senga tegishi muqarrar edi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўз хизматкоримни ураётган эдим, шунда орқамдан: «Билиб қўй, Абу Масъуд, Аллоҳ сенга ундан устун қудрат эгасидир», деган овозни эшитдим. Мен ўгирилиб қарасам, у Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! У Аллоҳ юзи учун озоддир», дедим. Шунда (у зот): «Агар шундай қилмаганингда, ўт сени куйдирган бўларди ёки ўт сенга тегиши муқаррар эди», дедилар.

وَعَن أبي مَسْعُود الْأنْصَارِيّ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ مَخْطُومَةٍ فَقَالَ: هَذِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَبْعمِائة نَاقَة كلهَا مخطومة» . رَوَاهُ مُسلم

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi jilovlangan tuyani keltirib: «Bu Allohning yoʻlida (sadaqa)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buning evaziga senga qiyomat kuni yetti yuzta tuya boʻladi, ularning hammasi jilovlangan boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жиловланган туяни келтириб: «Бу Аллоҳнинг йўлида (садақа)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бунинг эвазига сенга қиёмат куни етти юзта туя бўлади, уларнинг ҳаммаси жиловланган бўлади», дедилар.

عَن أبي مَسْعُود الْأَنْصَارِيِّ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي أُبْدِعَ بِي فَاحْمِلْنِي فَقَالَ مَا عِنْدِي فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَدُلُّهُ عَلَى مَنْ يَحْمِلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ فَلَهُ مثل أجر فَاعله» . رَوَاهُ مُسلم

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Mening ulovim halok boʻldi, meni (ulovga) mindiring», dedi. (Nabiy ﷺ): «Menda (ulov) yoʻq», dedilar. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh! Men uni ulov beradigan (kimsa)ga yoʻllab qoʻyaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Kim biror yaxshilikka yoʻllasa, unga uni qilgan kishining ajriga oʻxshash (ajr) boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Менинг уловим ҳалок бўлди, мени (уловга) миндиринг», деди. (Набий ﷺ): «Менда (улов) йўқ», дедилар. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Мен уни улов берадиган (кимса)га йўллаб қўяман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор яхшиликка йўлласа, унга уни қилган кишининг ажрига ўхшаш (ажр) бўлади», дедилар.

عَنْ أَبِي مَسْعُودِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُجْزِئُ صَلَاةُ الرَّجُلِ حَتَّى يُقِيمَ ظَهْرَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Abu Masʼud al-Badriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kishi rukuʼ va sajdada belini tik tutmaguncha (rostlamaguncha), uning namozi kifoya qilmaydi (sahih boʻlmaydi)».Абу Масъуд ал-Бадрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Киши рукуъ ва саждада белини тик тутмагунча (ростламагунча), унинг намози кифоя қилмайди (саҳиҳ бўлмайди)».

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ مَنَاكِبَنَا فِي الصَّلَاةِ وَيَقُولُ: «اسْتَوُوا وَلَا تَخْتَلِفُوا فَتَخْتَلِفَ قُلُوبكُمْ ليليني مِنْكُم أولُوا الْأَحْلَامِ وَالنُّهَى ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ» . قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ: فَأَنْتُمُ الْيَوْمَ أَشَدُّ اخْتِلَافا. رَوَاهُ مُسلم

Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda yelkalarimizni silab: «Tekis turingiz, turlicha boʻlmangiz, aks holda dillaringiz ham turlicha boʻlib qoladi. Mendan keyin sizlarning aql va zakovat egalaringiz tursin, soʻng ulardan keyingilari, soʻng ulardan keyingilari (tursin)», — der edilar. Abu Masʼud: «Bugun esa sizlar koʻproq turlichasiz», — dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда елкаларимизни силаб: «Текис турингиз, турлича бўлмангиз, акс ҳолда дилларингиз ҳам турлича бўлиб қолади. Мендан кейин сизларнинг ақл ва заковат эгаларингиз турсин, сўнг улардан кейингилари, сўнг улардан кейингилари (турсин)», — дер эдилар. Абу Масъуд: «Бугун эса сизлар кўпроқ турличасиз», — деди.

عَن أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ سِنًّا وَلَا يَؤُمَّنَّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ عَلَى تَكْرِمَتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: «وَلَا يَؤُمَّنَّ الرجل الرجل فِي أَهله»

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qavmga Allohning Kitobini eng yaxshi oʻquvchisi imomlik qiladi; agar oʻqishda teng boʻlsalar, sunnatni eng bilguchisi; agar sunnatda teng boʻlsalar, hijratda eng oldin boʻlgani; agar hijratda teng boʻlsalar, Islomni eng oldin qabul qilgani. Kishi oʻzga kishiga uning hokimiyati joyida imomlik qilmasin va uning uyida, uning hurmat oʻrnida, uning iznisiz oʻtirmasin», dedilar. al-Ashajj oʻz rivoyatida «Islomni» soʻzi oʻrniga «yoshi (ulugʻrogʻi)» deb keltirdi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмга Аллоҳнинг Китобини энг яхши ўқувчиси имомлик қилади; агар ўқишда тенг бўлсалар, суннатни энг билгучиси; агар суннатда тенг бўлсалар, ҳижратда энг олдин бўлгани; агар ҳижратда тенг бўлсалар, Исломни энг олдин қабул қилгани. Киши ўзга кишига унинг ҳокимияти жойида имомлик қилмасин ва унинг уйида, унинг ҳурмат ўрнида, унинг изнисиз ўтирмасин», дедилар. ал-Ашажж ўз ривоятида «Исломни» сўзи ўрнига «ёши (улуғроғи)» деб келтирди.

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُومَ الْإِمَامُ فَوْقَ شَيْءٍ وَالنَّاسُ خَلْفَهُ يَعْنِي أَسْفَلَ مِنْهُ. رَوَاهُ الدراقطني وَأَبُو دَاوُد

Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdilar: Rasululloh ﷺ itning bahosidan, fohisha ayolning mahridan va kohinning haqqidan (toʻlovidan) qaytardilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Rofiʼ ibn Xadij, Abu Juhayfa, Abu Hurayra va Ibn Abbosdan ham (hadis) rivoyat qilingan. Abu Iso aytdi: Abu Masʼudning hadisi hasan sahih hadisdir.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ итнинг баҳосидан, фоҳиша аёлнинг маҳридан ва коҳиннинг ҳаққидан (тўловидан) қайтардилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Рофиъ ибн Хадиж, Абу Жуҳайфа, Абу Ҳурайра ва Ибн Аббосдан ҳам (ҳадис) ривоят қилинган. Абу Исо айтди: Абу Масъуднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا كَانَت لَهُ صَدَقَة»

(Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Musulmon kishi oʻ z ahliga — savobini Allohdan kutgan holda — bir nafaqa sarflasa, u unga sadaqa boʻ ladi» dedilar.(Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Мусулмон киши ў з аҳлига — савобини Аллоҳдан кутган ҳолда — бир нафақа сарфласа, у унга садақа бў лади» дедилар.

وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْآيَتَانِ مِنْ آخَرِ سُورَة الْبَقَرَة من قَرَأَ بهما فِي لَيْلَة كفتاه»

(Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Baqara surasining oxiridagi ikki oyat — kim ularni bir kechada oʻqisa, ular unga yetadi (kifoya qiladi)», dedilar.(Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Бақара сурасининг охиридаги икки оят — ким уларни бир кечада ўқиса, улар унга етади (кифоя қилади)», дедилар.