Abu Qiloba al-Jarmiy

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ جَاءَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا فَقَالَ إِنِّي لأُصَلِّي بِكُمْ، وَمَا أُرِيدُ الصَّلاَةَ، أُصَلِّي كَيْفَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي‏.‏ فَقُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ كَيْفَ كَانَ يُصَلِّي قَالَ مِثْلَ شَيْخِنَا هَذَا‏.‏ قَالَ وَكَانَ شَيْخًا يَجْلِسُ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ قَبْلَ أَنْ يَنْهَضَ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى‏.‏

Ayyub (Abu Qilobadan) rivoyat qiladi: Abu Qiloba dedi: «Molik ibn Huvayris bizning shu masjidimizga kelib: ‹Men sizning oldingizda namoz oʻqiyaman; maqsadim imomlik qilish emas, balki Paygʻambar ﷺ qanday namoz oʻqir edilar — shuni sizlarga koʻrsatish›, — dedi». Men Abu Qilobadan: «U qanday namoz oʻqir edi?» — deb soʻradim. U: «(Paygʻambar ﷺ) bizning shu shayximizdek (namoz oʻqir edilar); shayx birinchi rakatdan keyin turishdan oldin sajdadan soʻng biroz oʻtirar edi», — dedi.Айюб (Абу Қилобадан) ривоят қилади: Абу Қилоба деди: «Молик ибн Ҳувайрис бизнинг шу масжидимизга келиб: ‹Мен сизнинг олдингизда намоз ўқияман; мақсадим имомлик қилиш эмас, балки Пайғамбар ﷺ қандай намоз ўқир эдилар — шуни сизларга кўрсатиш›, — деди». Мен Абу Қилобадан: «У қандай намоз ўқир эди?» — деб сўрадим. У: «(Пайғамбар ﷺ) бизнинг шу шайхимиздек (намоз ўқир эдилар); шайх биринчи ракатдан кейин туришдан олдин саждадан сўнг бироз ўтирар эди», — деди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يُرِينَا كَيْفَ كَانَ صَلاَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَذَاكَ فِي غَيْرِ وَقْتِ صَلاَةٍ، فَقَامَ فَأَمْكَنَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَمْكَنَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَنْصَتَ هُنَيَّةً، قَالَ فَصَلَّى بِنَا صَلاَةَ شَيْخِنَا هَذَا أَبِي بُرَيْدٍ‏.‏ وَكَانَ أَبُو بُرَيْدٍ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ الآخِرَةِ اسْتَوَى قَاعِدًا ثُمَّ نَهَضَ‏.‏

Ayyub (Abu Qilobadan) rivoyat qiladi: Abu Qiloba dedi: «Molik ibn Huvayris bizga Paygʻambar ﷺ ning namozini farz (jamoat) namoz vaqtlaridan boshqa paytlarda koʻrsatar edi. Bas, (bir kuni) u namozga turdi va mukammal qiyom (tik turib Qurʼon oʻqish) qildi, soʻng rukuʼ qilib, uni mukammal bajardi; soʻng boshini koʻtarib, biroz tik turdi». Abu Qiloba qoʻshimcha qildi: «Molik ibn Huvayris oʻsha koʻrsatishda bizning shu shayximiz Abu Yaziddek namoz oʻqidi». Abu Yazid ikkinchi sajdadan boshini koʻtarganda — turishdan oldin — (biroz) oʻtirar edi.Айюб (Абу Қилобадан) ривоят қилади: Абу Қилоба деди: «Молик ибн Ҳувайрис бизга Пайғамбар ﷺ нинг намозини фарз (жамоат) намоз вақтларидан бошқа пайтларда кўрсатар эди. Бас, (бир куни) у намозга турди ва мукаммал қиём (тик туриб Қуръон ўқиш) қилди, сўнг рукуъ қилиб, уни мукаммал бажарди; сўнг бошини кўтариб, бироз тик турди». Абу Қилоба қўшимча қилди: «Молик ибн Ҳувайрис ўша кўрсатишда бизнинг шу шайхимиз Абу Язиддек намоз ўқиди». Абу Язид иккинчи саждадан бошини кўтарганда — туришдан олдин — (бироз) ўтирар эди.

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ جَاءَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ فَصَلَّى بِنَا فِي مَسْجِدِنَا هَذَا فَقَالَ إِنِّي لأُصَلِّي بِكُمْ، وَمَا أُرِيدُ الصَّلاَةَ، وَلَكِنْ أُرِيدُ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ فَقُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ وَكَيْفَ كَانَتْ صَلاَتُهُ قَالَ مِثْلَ صَلاَةِ شَيْخِنَا هَذَا ـ يَعْنِي عَمْرَو بْنَ سَلِمَةَ ـ قَالَ أَيُّوبُ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّيْخُ يُتِمُّ التَّكْبِيرَ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ عَنِ السَّجْدَةِ الثَّانِيَةِ جَلَسَ وَاعْتَمَدَ عَلَى الأَرْضِ، ثُمَّ قَامَ‏.‏

Ayyub (Abu Qilobadan) rivoyat qiladi: Abu Qiloba dedi: «Molik ibn Huvayris bizning oldimizga kelib, bizning shu masjidimizda imomlik qildi va: ‹Men sizlarga imomlik qilyapman, lekin (maqsadim) namoz oʻqish emas, balki Rasululloh ﷺ namozlarini qanday oʻqiganlarini sizlarga koʻrsatish›, — dedi». Men Abu Qilobadan: «Molik ibn Huvayrisning namozi qanday edi?» — deb soʻradim. U: «Bizning shu shayximiz — yaʼni Amr ibn Salamaning namozidek», — dedi. Oʻsha shayx takbirni toʻkis aytar va ikkinchi sajdadan boshini koʻtarganda biroz oʻtirar, soʻng yerga tayanib turar edi.Айюб (Абу Қилобадан) ривоят қилади: Абу Қилоба деди: «Молик ибн Ҳувайрис бизнинг олдимизга келиб, бизнинг шу масжидимизда имомлик қилди ва: ‹Мен сизларга имомлик қиляпман, лекин (мақсадим) намоз ўқиш эмас, балки Расулуллоҳ ﷺ намозларини қандай ўқиганларини сизларга кўрсатиш›, — деди». Мен Абу Қилобадан: «Молик ибн Ҳувайриснинг намози қандай эди?» — деб сўрадим. У: «Бизнинг шу шайхимиз — яъни Амр ибн Саламанинг намозидек», — деди. Ўша шайх такбирни тўкис айтар ва иккинчи саждадан бошини кўтарганда бироз ўтирар, сўнг ерга таяниб турар эди.

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَهْطًا، مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، ابْغِنَا رِسْلاً‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا أَجِدُ لَكُمْ إِلاَّ أَنْ تَلْحَقُوا بِالذَّوْدِ ‏"‏‏.‏ فَانْطَلَقُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا حَتَّى صَحُّوا وَسَمِنُوا، وَقَتَلُوا الرَّاعِيَ، وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ، فَأَتَى الصَّرِيخُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَبَعَثَ الطَّلَبَ، فَمَا تَرَجَّلَ النَّهَارُ حَتَّى أُتِيَ بِهِمْ، فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، ثُمَّ أَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ بِهَا، وَطَرَحَهُمْ بِالْحَرَّةِ، يَسْتَسْقُونَ فَمَا يُسْقَوْنَ حَتَّى مَاتُوا‏.‏ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ قَتَلُوا وَسَرَقُوا وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم وَسَعَوْا فِي الأَرْضِ فَسَادًا‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ukl qabilasidan sakkiz kishilik bir guruh Paygʻambar ﷺ ning oldiga keldi, soʻng ular Madina iqlimini oʻzlariga nomuvofiq (yaʼni sogʻligʻiga zararli) topdi. Bas, ular: «Yo Rasululloh! Bizni biroz sut bilan taʼminlang», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ: «Men sizlarga tuyalar podasiga qoʻshilishingizni tavsiya qilaman», — dedi. Bas, ular borib, tuyalarning siydigi va sutini (dori sifatida) ichdi — to sogʻ-salomat va semiz boʻlguncha. Soʻng ular choʻponni oʻldirib, tuyalarni haydab ketdi va musulmon boʻlganlaridan keyin kofir boʻldi. Paygʻambar ﷺ ga — yordam soʻrab faryod qilgan bir kishi orqali — bu xabar yetganda, u zot ularning ortidan baʼzi kishilarni yubordi va quyosh baland koʻtarilishidan oldin ular keltirildi; u zot ularning qoʻl-oyoqlarini kestirdi. Soʻng u zot — qizdirilgan — mixlarni buyurdi va ular ularning koʻzlari ustidan oʻtkazildi (dogʻlandi); ular Harra (Madinadagi toshloq yer)da (oʻz holiga) tashlandi. Ular suv soʻradi, lekin — to ular oʻlguncha — hech kim ularni suv bilan taʼminlamadi (Abu Qiloba — rivoyatchi: «Ular qotillik va oʻgʻrilik qildi, Alloh va Uning Rasuliga qarshi (urush qilib) jang qildi va yerda yomonlik (buzgʻunchilik) tarqatdi», — dedi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Укл қабиласидан саккиз кишилик бир гуруҳ Пайғамбар ﷺ нинг олдига келди, сўнг улар Мадина иқлимини ўзларига номувофиқ (яъни соғлиғига зарарли) топди. Бас, улар: «Ё Расулуллоҳ! Бизни бироз сут билан таъминланг», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Мен сизларга туялар подасига қўшилишингизни тавсия қиламан», — деди. Бас, улар бориб, туяларнинг сийдиги ва сутини (дори сифатида) ичди — то соғ-саломат ва семиз бўлгунча. Сўнг улар чўпонни ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетди ва мусулмон бўлганларидан кейин кофир бўлди. Пайғамбар ﷺ га — ёрдам сўраб фарёд қилган бир киши орқали — бу хабар етганда, у зот уларнинг ортидан баъзи кишиларни юборди ва қуёш баланд кўтарилишидан олдин улар келтирилди; у зот уларнинг қўл-оёқларини кестирди. Сўнг у зот — қиздирилган — михларни буюрди ва улар уларнинг кўзлари устидан ўтказилди (доғланди); улар Ҳарра (Мадинадаги тошлоқ ер)да (ўз ҳолига) ташланди. Улар сув сўради, лекин — то улар ўлгунча — ҳеч ким уларни сув билан таъминламади (Абу Қилоба — ривоятчи: «Улар қотиллик ва ўғрилик қилди, Аллоҳ ва Унинг Расулига қарши (уруш қилиб) жанг қилди ва ерда ёмонлик (бузғунчилик) тарқатди», — деди).

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ أَبُو عُمَرَ الْحَوْضِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، وَالْحَجَّاجُ الصَّوَّافُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ وَكَانَ مَعَهُ بِالشَّأْمِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، اسْتَشَارَ النَّاسَ يَوْمًا قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي هَذِهِ الْقَسَامَةِ فَقَالُوا حَقٌّ، قَضَى بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَضَتْ بِهَا الْخُلَفَاءُ، قَبْلَكَ‏.‏ قَالَ وَأَبُو قِلاَبَةَ خَلْفَ سَرِيرِهِ فَقَالَ عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ فَأَيْنَ حَدِيثُ أَنَسٍ فِي الْعُرَنِيِّينَ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ إِيَّاىَ حَدَّثَهُ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ مِنْ عُرَيْنَةَ‏.‏ وَقَالَ أَبُو قِلاَبَةَ عَنْ أَنَسٍ مِنْ عُكْلٍ‏.‏ ذَكَرَ الْقِصَّةَ‏.‏

(Abu Rajo — Abu Qilobaning mavlosi, u (Abu Qiloba) bilan Shomda edi — rivoyat qildi)ki, Umar ibn Abdulaziz bir kuni odamlar bilan maslahatlashib: «Bu qasoma (qasamʼyordamida hukm) haqida nima deysizlar?» dedi. Ular: «(U) haqdir, Rasululloh ﷺ u bilan hukm qilganlar va sizdan oldingi xalifalar ham u bilan hukm qilganlar», deyishdi. Abu Qiloba uning soʻrisi ortida (oʻtirgan) edi. Anbasa ibn Saʼid: «Anasning Uraniylar haqidagi hadisi qani (uni unutdingmi)?» dedi. Abu Qiloba: «Uni menga Anas ibn Molik (oʻzi) rivoyat qildi», dedi. Abdulaziz ibn Suhayb Anasdan: ‹Uraynadan› deb (keltirdi); Abu Qiloba esa Anasdan: ‹Ukldan› deb (keltirdi). (Abu Rajo) bu qissani zikr qildi.(Абу Ражо — Абу Қилобанинг мавлоси, у (Абу Қилоба) билан Шомда эди — ривоят қилди)ки, Умар ибн Абдулазиз бир куни одамлар билан маслаҳатлашиб: «Бу қасома (қасамъёрдамида ҳукм) ҳақида нима дейсизлар?» деди. Улар: «(У) ҳақдир, Расулуллоҳ ﷺ у билан ҳукм қилганлар ва сиздан олдинги халифалар ҳам у билан ҳукм қилганлар», дейишди. Абу Қилоба унинг сўриси ортида (ўтирган) эди. Анбаса ибн Саъид: «Анаснинг Уранийлар ҳақидаги ҳадиси қани (уни унутдингми)?» деди. Абу Қилоба: «Уни менга Анас ибн Молик (ўзи) ривоят қилди», деди. Абдулазиз ибн Суҳайб Анасдан: ‹Урайнадан› деб (келтирди); Абу Қилоба эса Анасдан: ‹Уклдан› деб (келтирди). (Абу Ражо) бу қиссани зикр қилди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، وَأَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي سَفَرٍ، وَكَانَ غُلاَمٌ يَحْدُو بِهِنَّ يُقَالُ لَهُ أَنْجَشَةُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ رُوَيْدَكَ يَا أَنْجَشَةُ، سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ يَعْنِي النِّسَاءَ‏.‏

(Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qilishicha,) Paygʻambar ﷺ safarda edilar, ularni (ulovlarni) haydab borayotgan Anjasha deb ataladigan bir qul bor edi; Paygʻambar ﷺ: «Ohista (boʻl), ey Anjasha, sening shisha (idish)lar bilan haydashing!» dedilar. Abu Qilaba aytdi: (U zot) ayollarni (nazarda tutdilar).(Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилишича,) Пайғамбар ﷺ сафарда эдилар, уларни (уловларни) ҳайдаб бораётган Анжаша деб аталадиган бир қул бор эди; Пайғамбар ﷺ: «Оҳиста (бўл), эй Анжаша, сенинг шиша (идиш)лар билан ҳайдашинг!» дедилар. Абу Қилаба айтди: (У зот) аёлларни (назарда тутдилар).

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ رَهْطٌ مِنْ عُكْلٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانُوا فِي الصُّفَّةِ، فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْغِنَا رِسْلاً‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مَا أَجِدُ لَكُمْ إِلاَّ أَنْ تَلْحَقُوا بِإِبِلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏‏.‏ فَأَتَوْهَا فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا حَتَّى صَحُّوا وَسَمِنُوا، وَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الصَّرِيخُ، فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهِمْ، فَمَا تَرَجَّلَ النَّهَارُ حَتَّى أُتِيَ بِهِمْ، فَأَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ وَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، وَمَا حَسَمَهُمْ، ثُمَّ أُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَمَا سُقُوا حَتَّى مَاتُوا‏.‏ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ سَرَقُوا وَقَتَلُوا وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ‏.‏

(Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Ukl (qabilasi)dan bir necha kishi Paygʻambar ﷺning huzurlariga keldi; ular Suffada (masjid soyabonida) edilar. Soʻng Madina (havosi) ularga yoqmadi va: «Yo Rasululloh, bizga sut(li hayvon) toping», dedilar. U zot: «Men sizlarga Rasululloh ﷺning tuyalariga qoʻshilishingizdan boshqa (narsa) topa olmayman», dedilar. Bas, ular (tuyalar) oldiga kelib, ularning suti va siydigidan ichib, sogʻayib, semirdilar. Soʻng choʻponni oʻldirib, podani haydab ketdilar. Paygʻambar ﷺga dod-voy yetib keldi va U zot ularning izidan quvgʻun yubordilar. Kun koʻtarilmasdan ular keltirildi. U zot mixlarni (keltirishni) buyurib, ular qizdirildi-da, (ularning koʻzlariga) surma (qilib tortildi); qoʻl-oyoqlarini kesdilar, (yaralarini) kuydirmadilar. Soʻng ular Harraga (toshloq joyga) tashlandi; suv soʻrar edilar, lekin oʻlguncha suv berilmadi. (Abu Qilaba aytdi: Ular oʻgʻirlik qildi, odam oʻldirdi va Alloh hamda Rasuliga qarshi urush qildi.)(Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Укл (қабиласи)дан бир неча киши Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келди; улар Суффада (масжид соябонида) эдилар. Сўнг Мадина (ҳавоси) уларга ёқмади ва: «Ё Расулуллоҳ, бизга сут(ли ҳайвон) топинг», дедилар. У зот: «Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺнинг туяларига қўшилишингиздан бошқа (нарса) топа олмайман», дедилар. Бас, улар (туялар) олдига келиб, уларнинг сути ва сийдигидан ичиб, соғайиб, семирдилар. Сўнг чўпонни ўлдириб, подани ҳайдаб кетдилар. Пайғамбар ﷺга дод-вой етиб келди ва У зот уларнинг изидан қувғун юбордилар. Кун кўтарилмасдан улар келтирилди. У зот михларни (келтиришни) буюриб, улар қиздирилди-да, (уларнинг кўзларига) сурма (қилиб тортилди); қўл-оёқларини кесдилар, (яраларини) куйдирмадилар. Сўнг улар Ҳаррага (тошлоқ жойга) ташланди; сув сўрар эдилар, лекин ўлгунча сув берилмади. (Абу Қилаба айтди: Улар ўғирлик қилди, одам ўлдирди ва Аллоҳ ҳамда Расулига қарши уруш қилди.)

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَهْطًا، مِنْ عُكْلٍ ـ أَوْ قَالَ عُرَيْنَةَ وَلاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ قَالَ مِنْ عُكْلٍ ـ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ، فَأَمَرَ لَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلِقَاحٍ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا فَيَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا، فَشَرِبُوا حَتَّى إِذَا بَرِئُوا قَتَلُوا الرَّاعِيَ وَاسْتَاقُوا النَّعَمَ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم غُدْوَةً فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي إِثْرِهِمْ، فَمَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ حَتَّى جِيءَ بِهِمْ، فَأَمَرَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ، فَأُلْقُوا بِالْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلاَ يُسْقَوْنَ‏.‏ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ هَؤُلاَءِ قَوْمٌ سَرَقُوا، وَقَتَلُوا، وَكَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ، وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ‏.‏

(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Ukl — yoki Urayna — (qabilasi)dan bir necha kishi (uni faqat ‹Ukldan› degan deb bilaman) Madinaga keldi. Paygʻambar ﷺ ular uchun sut(li tuyalar)ni buyurdilar va ularga (shahardan) chiqib, (tuyalarning) siydigi va sutidan ichishni amr etdilar. Ular ichdilar, sogʻaygach esa choʻponni oʻldirib, podani haydab ketdilar. Bu (xabar) ertalab Paygʻambar ﷺga yetdi va U zot ularning izidan quvgʻun yubordilar. Kun koʻtarilmasdan ular keltirildi. U zot (buyruq berib), ularning qoʻl-oyoqlarini kesdilar va koʻzlarini (qizdirilgan temir bilan) dogʻladilar. Ular Harraga tashlandi; suv soʻrar edilar, lekin suv berilmadi. (Abu Qilaba aytdi: Bular oʻgʻirlik qilgan, odam oʻldirgan, iymonidan keyin kofir boʻlgan va Alloh hamda Rasuliga qarshi urush qilgan bir qavm edi.)(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Укл — ёки Урайна — (қабиласи)дан бир неча киши (уни фақат ‹Уклдан› деган деб биламан) Мадинага келди. Пайғамбар ﷺ улар учун сут(ли туялар)ни буюрдилар ва уларга (шаҳардан) чиқиб, (туяларнинг) сийдиги ва сутидан ичишни амр этдилар. Улар ичдилар, соғайгач эса чўпонни ўлдириб, подани ҳайдаб кетдилар. Бу (хабар) эрталаб Пайғамбар ﷺга етди ва У зот уларнинг изидан қувғун юбордилар. Кун кўтарилмасдан улар келтирилди. У зот (буйруқ бериб), уларнинг қўл-оёқларини кесдилар ва кўзларини (қиздирилган темир билан) доғладилар. Улар Ҳаррага ташланди; сув сўрар эдилар, лекин сув берилмади. (Абу Қилаба айтди: Булар ўғирлик қилган, одам ўлдирган, иймонидан кейин кофир бўлган ва Аллоҳ ҳамда Расулига қарши уруш қилган бир қавм эди.)