Abu Rafi' mavlo Rasululloh

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ مَنْبُوذٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَبْدِ الأَشْهَلِ فَيَتَحَدَّثُ عِنْدَهُمْ حَتَّى يَنْحَدِرَ لِلْمَغْرِبِ ‏.‏ قَالَ أَبُو رَافِعٍ فَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسْرِعُ إِلَى الْمَغْرِبِ مَرَرْنَا بِالْبَقِيعِ فَقَالَ ‏"‏ أُفٍّ لَكَ أُفٍّ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَبُرَ ذَلِكَ فِي ذَرْعِي فَاسْتَأْخَرْتُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ يُرِيدُنِي فَقَالَ ‏"‏ مَا لَكَ امْشِ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ أَحْدَثْتُ حَدَثًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا ذَاكَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ أَفَّفْتَ بِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لاَ وَلَكِنْ هَذَا فُلاَنٌ بَعَثْتُهُ سَاعِيًا عَلَى بَنِي فُلاَنٍ فَغَلَّ نَمِرَةً فَدُرِّعَ الآنَ مِثْلَهَا مِنْ نَارٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqiganlaridan soʻng, Banu Abdulashhal huzuriga borib, magʻrib vaqti kirguncha ular bilan suhbatlashib oʻtirardilar. Abu Rofiʼ aytdi: Nabiy ﷺ magʻribga shoshilib ketayotgan edilar, biz Baqiʼ qabristoni yonidan oʻtdik. U zot: «Senga uf boʻlsin, senga uf boʻlsin!», dedilar. Bu menga ogʻir botdi va men meni nazarda tutdilar deb oʻylab, orqaga qoldim. U zot: «Senga nima boʻldi, yur!», dedilar. Men: «Bir gunoh qildimmi?», dedim. U zot: «Bu nimasi?», dedilar. Men: «Menga uf tortdingiz-ku», dedim. U zot: «Yoʻq, balki bu falonchi edi, men uni falon qavmga zakot yigʻuvchi qilib yuborgan edim, u bir chopon oʻgʻirlab olibdi. Endi unga oʻshaning oʻxshashi oloʻtdan kiydirildi», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқиганларидан сўнг, Бану Абдулашҳал ҳузурига бориб, мағриб вақти киргунча улар билан суҳбатлашиб ўтирардилар. Абу Рофиъ айтди: Набий ﷺ мағрибга шошилиб кетаётган эдилар, биз Бақиъ қабристони ёнидан ўтдик. У зот: «Сенга уф бўлсин, сенга уф бўлсин!», дедилар. Бу менга оғир ботди ва мен мени назарда тутдилар деб ўйлаб, орқага қолдим. У зот: «Сенга нима бўлди, юр!», дедилар. Мен: «Бир гуноҳ қилдимми?», дедим. У зот: «Бу нимаси?», дедилар. Мен: «Менга уф тортдингиз-ку», дедим. У зот: «Йўқ, балки бу фалончи эди, мен уни фалон қавмга закот йиғувчи қилиб юборган эдим, у бир чопон ўғирлаб олибди. Энди унга ўшанинг ўхшаши олўтдан кийдирилди», дедилар.

أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ سُلَيْمٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَخْضَرَ - عَنِ التَّيْمِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ أَبِي هُرَيْرَةَ صَلاَةَ الْعِشَاءِ - يَعْنِي الْعَتَمَةَ - فَقَرَأَ سُورَةَ ‏{‏ إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ ‏}‏ فَسَجَدَ فِيهَا فَلَمَّا فَرَغَ قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ هَذِهِ - يَعْنِي سَجْدَةً - مَا كُنَّا نَسْجُدُهَا ‏.‏ قَالَ سَجَدَ بِهَا أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا خَلْفَهُ فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَى أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Abu Rofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: men Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning ortida xufton, yaʼni atama namozini oʻqidim. U {Osmon yorilganda} (Inshiqoq 1) surasini oʻqidi va uning ichida sajda qildi. Namozdan boʻshagach, men: «Ey Abu Hurayra, bu, yaʼni bu sajda biz odatlanmagan sajda-ku», dedim. U: «Buni Abul-Qosim ﷺ sajda qildilar, men esa ularning ortida edim. Shu bois men Abul-Qosim ﷺga yoʻliqquncha bu sajdani qilishdan toʻxtamayman», dedi.Абу Рофиъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: мен Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг ортида хуфтон, яъни атама намозини ўқидим. У {Осмон ёрилганда} (Иншиқоқ 1) сурасини ўқиди ва унинг ичида сажда қилди. Намоздан бўшагач, мен: «Эй Абу Ҳурайра, бу, яъни бу сажда биз одатланмаган сажда-ку», дедим. У: «Буни Абул-Қосим ﷺ сажда қилдилар, мен эса уларнинг ортида эдим. Шу боис мен Абул-Қосим ﷺга йўлиққунча бу саждани қилишдан тўхтамайман», деди.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَسْلَفَ مِنْ رَجُلٍ بَكْرًا فَأَتَاهُ يَتَقَاضَاهُ بَكْرَهُ فَقَالَ لِرَجُلٍ ‏"‏ انْطَلِقْ فَابْتَعْ لَهُ بَكْرًا ‏"‏ ‏.‏ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا أَصَبْتُ إِلاَّ بَكْرًا رَبَاعِيًّا خِيَارًا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَعْطِهِ فَإِنَّ خَيْرَ الْمُسْلِمِينَ أَحْسَنُهُمْ قَضَاءً ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kishidan yosh tuya qarzga oldilar. Soʻng haligi kishi tuyasini talab qilib keldi. Shunda u zot bir kishiga: «Bor, bunga bir yosh tuya sotib olib ber», dedilar. U kishi kelib: «Faqat oltinchi yoshga kirgan, saralangan yaxshi tuya topdim», dedi. U zot: «Oʻshani ber, chunki musulmonlarning eng yaxshisi qarzni chiroyli ado etuvchisidir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир кишидан ёш туя қарзга олдилар. Сўнг ҳалиги киши туясини талаб қилиб келди. Шунда у зот бир кишига: «Бор, бунга бир ёш туя сотиб олиб бер», дедилар. У киши келиб: «Фақат олтинчи ёшга кирган, сараланган яхши туя топдим», деди. У зот: «Ўшани бер, чунки мусулмонларнинг энг яхшиси қарзни чиройли адо этувчисидир», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻshni oʻziga yaqin (mulk)ka haqliroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўшни ўзига яқин (мулк)ка ҳақлироқдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ السَّرِيِّ بْنِ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ، - إِمَامٌ لَنَا وَكَانَ مِنْ أَسْنَانِ الْحَسَنِ - عَنْ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رضى الله عنه قَالَ إِذَا خَشِيتُمْ مِنْ نَبِيذٍ شِدَّتَهُ فَاكْسِرُوهُ بِالْمَاءِ - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ - مِنْ قَبْلِ أَنْ يَشْتَدَّ ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabizning kuchayib ketishidan qoʻrqsangiz, uni suv bilan sindiringlar», dedi. Abdulloh aytdi: «Kuchayib ketishidan oldin.»Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набизнинг кучайиб кетишидан қўрқсангиз, уни сув билан синдиринглар», деди. Абдуллоҳ айтди: «Кучайиб кетишидан олдин.»