Abu Rafi' mavlo Rasululloh

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّهُ مَرَّ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَهُوَ يُصَلِّي وَقَدْ عَقَصَ ضَفِرَتَهُ فِي قَفَاهُ فَحَلَّهَا فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ الْحَسَنُ مُغْضَبًا فَقَالَ أَقْبِلْ عَلَى صَلاَتِكَ وَلاَ تَغْضَبْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ ذَلِكَ كِفْلُ الشَّيْطَانِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي رَافِعٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَهُوَ مَعْقُوصٌ شَعْرُهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَعِمْرَانُ بْنُ مُوسَى هُوَ الْقُرَشِيُّ الْمَكِّيُّ وَهُوَ أَخُو أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى ‏.‏

Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, u Hasan ibn Alining yonidan oʻtib qoldi, u namoz oʻqiyotgan, sochining oʻrimini ensasiga toʻplab bogʻlab olgan edi. Shunda (Abu Rofeʼ) uni yozib qoʻydi. Hasan unga gʻazablangan holda qaradi-da: «Namozingga yuzlan va gʻazablanma, chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Bu — shaytonning oʻrnidir›, deyayotganlarini eshitganman», dedi. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ummu Salama va Abdulloh ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abu Rofeʼning hadisi hasan hadisdir. Ilm ahlining oldida amal shunga muvofiqdir; ular kishining sochini toʻplab bogʻlagan holda namoz oʻqishini makruh sanaganlar. Abu Iso aytdi: Imron ibn Muso — u Qurashiy Makkiydir va u Ayyub ibn Musoning akasidir.Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, у Ҳасан ибн Алининг ёнидан ўтиб қолди, у намоз ўқиётган, сочининг ўримини энсасига тўплаб боғлаб олган эди. Шунда (Абу Рофеъ) уни ёзиб қўйди. Ҳасан унга ғазабланган ҳолда қаради-да: «Намозингга юзлан ва ғазабланма, чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Бу — шайтоннинг ўрнидир›, деяётганларини эшитганман», деди. (Ровий) айтди: Бу бобда Умму Салама ва Абдуллоҳ ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абу Рофеънинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Илм аҳлининг олдида амал шунга мувофиқдир; улар кишининг сочини тўплаб боғлаган ҳолда намоз ўқишини макруҳ санаганлар. Абу Исо айтди: Имрон ибн Мусо — у Қураший Маккийдир ва у Айюб ибн Мусонинг акасидир.

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ الْعُكْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْعَبَّاسِ ‏"‏ يَا عَمِّ أَلاَ أَصِلُكَ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَنْفَعُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ يَا عَمِّ صَلِّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتِ الْقِرَاءَةُ فَقُلِ اللَّهُ أَكْبَرُ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدِ الثَّانِيَةَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلاَثُمِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ لَغَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَقُولَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ قَالَ ‏"‏ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَقُولَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ فَقُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَقُولَهَا فِي جُمُعَةٍ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ لَهُ حَتَّى قَالَ ‏"‏ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Abbosga: «Ey amaki, sizga (yaxshilik) ulamaymi, sizga sovgʻa qilmaymi, sizga foyda keltirmaymi?» dedilar. U: «Albatta, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Ey amaki, toʻrt rakaat namoz oʻqing, har rakaatda Fotihatul-kitob va bir sura oʻqing. Qiroatni tugatganingizda, rukuʼga bormasdan oldin oʻn besh marta: ‹Allohu akbar, val-hamdu lillah, va subhanalloh, va la ilaha illalloh› deng. Soʻng rukuʼ qiling va uni oʻn marta ayting, soʻng boshingizni koʻtaring va uni oʻn marta ayting, soʻng sajda qiling va uni oʻn marta ayting, soʻng boshingizni koʻtaring va uni oʻn marta ayting, soʻng ikkinchi marta sajda qiling va uni oʻn marta ayting, soʻng turishdan oldin boshingizni koʻtaring va uni oʻn marta ayting. Mana shu har rakaatda yetmish besh (tasbeh) boʻladi, toʻrt rakaatda esa uch yuz boʻladi. Gunohlaringiz Olij qumlaridek koʻp boʻlsa ham, Alloh ularni kechiradi», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, kim uni har kuni aytishga qodir boʻladi?» dedi. U zot: «Agar uni har kuni aytishga qodir boʻlmasang, uni jumada (haftada bir) ayt. Agar uni jumada aytishga qodir boʻlmasang, uni oyda ayt», dedilar. U zot toʻxtamay aytaverib, oxiri: «Uni yilda ayt», deguncha davom etdilar. Abu Iso aytdi: Bu Abu Rofiʼning rivoyatidan gʻarib hadisdir.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Аббосга: «Эй амаки, сизга (яхшилик) уламайми, сизга совға қилмайми, сизга фойда келтирмайми?» дедилар. У: «Албатта, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Эй амаки, тўрт ракаат намоз ўқинг, ҳар ракаатда Фотиҳатул-китоб ва бир сура ўқинг. Қироатни тугатганингизда, рукуъга бормасдан олдин ўн беш марта: ‹Аллоҳу акбар, вал-ҳамду лиллаҳ, ва субҳаналлоҳ, ва ла илаҳа иллаллоҳ› денг. Сўнг рукуъ қилинг ва уни ўн марта айтинг, сўнг бошингизни кўтаринг ва уни ўн марта айтинг, сўнг сажда қилинг ва уни ўн марта айтинг, сўнг бошингизни кўтаринг ва уни ўн марта айтинг, сўнг иккинчи марта сажда қилинг ва уни ўн марта айтинг, сўнг туришдан олдин бошингизни кўтаринг ва уни ўн марта айтинг. Мана шу ҳар ракаатда етмиш беш (тасбеҳ) бўлади, тўрт ракаатда эса уч юз бўлади. Гуноҳларингиз Олиж қумларидек кўп бўлса ҳам, Аллоҳ уларни кечиради», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, ким уни ҳар куни айтишга қодир бўлади?» деди. У зот: «Агар уни ҳар куни айтишга қодир бўлмасанг, уни жумада (ҳафтада бир) айт. Агар уни жумада айтишга қодир бўлмасанг, уни ойда айт», дедилар. У зот тўхтамай айтавериб, охири: «Уни йилда айт», дегунча давом этдилар. Абу Исо айтди: Бу Абу Рофиънинг ривоятидан ғариб ҳадисдир.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ وَاللَّفْظُ لاِبْنِ بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي السَّدِّ قَالَ ‏"‏ يَحْفِرُونَهُ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَخْرِقُونَهُ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَخْرِقُونَهُ غَدًا فَيُعِيدُهُ اللَّهُ كَأَمْثَلِ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مُدَّتَهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَخْرِقُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَاسْتَثْنَى ‏.‏ قَالَ فَيَرْجِعُونَ فَيَجِدُونَهُ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَخْرِقُونَهُ فَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيَسْتَقُونَ الْمِيَاهَ وَيَفِرُّ النَّاسُ مِنْهُمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ فِي السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدِّمَاءِ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا مَنْ فِي الأَرْضِ وَعَلَوْنَا مَنْ فِي السَّمَاءِ قَسْوَةً وَعُلُوًّا ‏.‏ فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَهْلِكُونَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الأَرْضِ تَسْمَنُ وَتَبْطَرُ وَتَشْكَرُ شَكْرًا مِنْ لُحُومِهِمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِثْلَ هَذَا ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan toʻgʻon (sad) haqida rivoyat qiladi: U zot dedilar: «Ular (Yaʼjuj va Maʼjuj) uni har kuni qaziydilar; uni teshishga yaqinlashganlarida, ustidagi (boshligʻi): ‹Qaytinglar, ertaga uni teshasizlar›, deydi. Shunda Alloh uni avvalgi holiga qaytaradi. Nihoyat ularning muddati yetib, Alloh ularni odamlar ustiga chiqarishni xohlaganida, ustidagi (boshligʻi): ‹Qaytinglar, inshaalloh ertaga uni teshasizlar›, deydi va istisno (inshaalloh) aytadi». U zot dedilar: «Shunda ular qaytadilar va uni qoldirib ketgan paytlaridagi holida topadilar va uni teshadilar; odamlar ustiga chiqib, suvlarni ichib qurutadilar va odamlar ulardan qochadi. Ular oʻq-yoylarini osmonga otadilar, (oʻqlar) qonga boʻyalgan holda qaytadi. Ular: ‹Yerdagilarni yengdik, osmondagilardan ham ustun keldik›, deb zoʻravonlik va kibrlanib (aytadilar). Shunda Alloh ularning ustiga ensalariga (kiradigan) bir qurtni yuboradi, ular halok boʻladilar». U zot dedilar: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, yer hayvonlari ularning goʻshtlaridan semirib, toʻyib, semiz boʻlib (Allohga) shukr qiladilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻnalishdan shu tarzda bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан тўғон (сад) ҳақида ривоят қилади: У зот дедилар: «Улар (Яъжуж ва Маъжуж) уни ҳар куни қазийдилар; уни тешишга яқинлашганларида, устидаги (бошлиғи): ‹Қайтинглар, эртага уни тешасизлар›, дейди. Шунда Аллоҳ уни аввалги ҳолига қайтаради. Ниҳоят уларнинг муддати етиб, Аллоҳ уларни одамлар устига чиқаришни хоҳлаганида, устидаги (бошлиғи): ‹Қайтинглар, иншааллоҳ эртага уни тешасизлар›, дейди ва истисно (иншааллоҳ) айтади». У зот дедилар: «Шунда улар қайтадилар ва уни қолдириб кетган пайтларидаги ҳолида топадилар ва уни тешадилар; одамлар устига чиқиб, сувларни ичиб қурутадилар ва одамлар улардан қочади. Улар ўқ-ёйларини осмонга отадилар, (ўқлар) қонга бўялган ҳолда қайтади. Улар: ‹Ердагиларни енгдик, осмондагилардан ҳам устун келдик›, деб зўравонлик ва кибрланиб (айтадилар). Шунда Аллоҳ уларнинг устига энсаларига (кирадиган) бир қуртни юборади, улар ҳалок бўладилар». У зот дедилар: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, ер ҳайвонлари уларнинг гўштларидан семириб, тўйиб, семиз бўлиб (Аллоҳга) шукр қиладилар». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу йўналишдан шу тарзда биламиз.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ رَجُلاً مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَقَالَ لأَبِي رَافِعٍ اصْحَبْنِي كَيْمَا تُصِيبَ مِنْهَا ‏.‏ فَقَالَ لاَ ‏.‏ حَتَّى آتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَسْأَلَهُ ‏.‏ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الصَّدَقَةَ لاَ تَحِلُّ لَنَا وَإِنَّ مَوَالِيَ الْقَوْمِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَأَبُو رَافِعٍ مَوْلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اسْمُهُ أَسْلَمُ وَابْنُ أَبِي رَافِعٍ هُوَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ كَاتِبُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Banu Maxzumdan bir kishini sadaqa (yigʻish)ga yubordilar. U Abu Rofiʼga: «Men bilan birga bor, undan (sadaqadan) senga ham tegar», dedi. U: «Yoʻq, toki Rasululloh ﷺning oldilariga borib, u zotdan soʻramagunimcha (bormayman)», dedi. Soʻng u Nabiy ﷺning oldilariga borib, soʻradi. U zot: «Albatta, sadaqa bizga halol boʻlmaydi, qavmning mavolisi (ozod qilingan qullari) ham oʻzlaridan (ularning bir qismi)dir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Nabiy ﷺning mavlosi Abu Rofiʼning ismi Aslamdir. Ibn Abu Rofiʼ esa Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ning kotibi Ubaydulloh ibn Abu Rofiʼdir.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Бану Махзумдан бир кишини садақа (йиғиш)га юбордилар. У Абу Рофиъга: «Мен билан бирга бор, ундан (садақадан) сенга ҳам тегар», деди. У: «Йўқ, токи Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бориб, у зотдан сўрамагунимча (бормайман)», деди. Сўнг у Набий ﷺнинг олдиларига бориб, сўради. У зот: «Албатта, садақа бизга ҳалол бўлмайди, қавмнинг маволиси (озод қилинган қуллари) ҳам ўзларидан (уларнинг бир қисми)дир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий ﷺнинг мавлоси Абу Рофиънинг исми Асламдир. Ибн Абу Рофиъ эса Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)нинг котиби Убайдуллоҳ ибн Абу Рофиъдир.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَيْمُونَةَ وَهُوَ حَلاَلٌ وَبَنَى بِهَا وَهُوَ حَلاَلٌ وَكُنْتُ أَنَا الرَّسُولَ فِيمَا بَيْنَهُمَا ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَلاَ نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ عَنْ رَبِيعَةَ ‏.‏ وَرَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَزَوَّجَ مَيْمُونَةَ وَهُوَ حَلاَلٌ ‏.‏ رَوَاهُ مَالِكٌ مُرْسَلاً ‏.‏ قَالَ وَرَوَاهُ أَيْضًا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ عَنْ رَبِيعَةَ مُرْسَلاً ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرُوِيَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ عَنْ مَيْمُونَةَ قَالَتْ تَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ حَلاَلٌ ‏.‏ وَيَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ هُوَ ابْنُ أُخْتِ مَيْمُونَةَ ‏.‏

Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Maymunaga halol (ehromsiz) holatlarida uylandilar va u bilan halol holatlarida qoʻshildilar. Men esa ikkalalari oʻrtasidagi elchi edim. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Buni Hammod ibn Zayddan, u Matar al-Varroqdan, u Robiʼadan rivoyat qilganidan boshqa hech kim musnad qilib (toʻliq sanad bilan) rivoyat qilganini bilmaymiz. Molik ibn Anas Robiʼadan, u Sulaymon ibn Yasordan: Paygʻambar ﷺ Maymunaga halol holatlarida uylandilar, deb rivoyat qildi. Molik buni mursal qilib rivoyat qildi. (Roviy) aytdi: Buni Sulaymon ibn Bilol ham Robiʼadan mursal qilib rivoyat qildi. Abu Iso aytdi: Yazid ibn al-Asammdan, u Maymunadan rivoyat qilinishicha, u: «Rasululloh ﷺ menga halol holatlarida uylandilar», degan. Yazid ibn al-Asamm esa Maymunaning jiyani (singlisining oʻgʻli)dir.Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маймунага ҳалол (эҳромсиз) ҳолатларида уйландилар ва у билан ҳалол ҳолатларида қўшилдилар. Мен эса иккалалари ўртасидаги элчи эдим. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Буни Ҳаммод ибн Зайддан, у Матар ал-Варроқдан, у Робиъадан ривоят қилганидан бошқа ҳеч ким муснад қилиб (тўлиқ санад билан) ривоят қилганини билмаймиз. Молик ибн Анас Робиъадан, у Сулаймон ибн Ясордан: Пайғамбар ﷺ Маймунага ҳалол ҳолатларида уйландилар, деб ривоят қилди. Молик буни мурсал қилиб ривоят қилди. (Ровий) айтди: Буни Сулаймон ибн Билол ҳам Робиъадан мурсал қилиб ривоят қилди. Абу Исо айтди: Язид ибн ал-Асаммдан, у Маймунадан ривоят қилинишича, у: «Расулуллоҳ ﷺ менга ҳалол ҳолатларида уйландилар», деган. Язид ибн ал-Асамм эса Маймунанинг жияни (синглисининг ўғли)дир.