Abu Rafi' mavlo Rasululloh

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ لَقِيَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ جُنُبٌ فَانْسَلَّ فَفَقَدَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ حَتَّى أَغْتَسِلَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الْمُؤْمِنُ لاَ يَنْجُسُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ uni Madina koʻchalaridan birida uchratdilar, u paytda u junub edi. Shunda u sirgʻalib chiqib ketdi. Paygʻambar ﷺ uni yoʻqotdilar. U kelgach: «Qayerda eding, ey Abu Hurayra?» dedilar. U: «Ey Rasululloh, meni junub holimda uchratdingiz, gʻusl qilmagunimcha siz bilan birga oʻtirishni yoqtirmadim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Moʻmin nopok boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ уни Мадина кўчаларидан бирида учратдилар, у пайтда у жунуб эди. Шунда у сирғалиб чиқиб кетди. Пайғамбар ﷺ уни йўқотдилар. У келгач: «Қаерда эдинг, эй Абу Ҳурайра?» дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, мени жунуб ҳолимда учратдингиз, ғусл қилмагунимча сиз билан бирга ўтиришни ёқтирмадим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин нопок бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَمَّتِهِ، سَلْمَى عَنْ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي لَيْلَةٍ وَكَانَ يَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ تَجْعَلُهُ غُسْلاً وَاحِدًا فَقَالَ ‏"‏ هُوَ أَزْكَى وَأَطْيَبُ وَأَطْهَرُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kechada ayollarining yoniga kirib chiqdilar va ularning har biriga qoʻshilgach gʻusl qilar edilar. U zotga: «Yo Rasululloh, buni bitta gʻusl qilib qoʻysangiz boʻlmasmidi?» deyildi. U zot: «Bunday qilish poklovchiroq, yaxshiroq va tozaroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир кечада аёлларининг ёнига кириб чиқдилар ва уларнинг ҳар бирига қўшилгач ғусл қилар эдилар. У зотга: «Ё Расулуллоҳ, буни битта ғусл қилиб қўйсангиз бўлмасмиди?» дейилди. У зот: «Бундай қилиш покловчироқ, яхшироқ ва тозароқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ اسْتَسْلَفَ مِنْ رَجُلٍ بَكْرًا وَقَالَ ‏"‏ إِذَا جَاءَتْ إِبِلُ الصَّدَقَةِ قَضَيْنَاكَ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا قَدِمَتْ قَالَ ‏"‏ يَا أَبَا رَافِعٍ اقْضِ هَذَا الرَّجُلَ بَكْرَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمْ أَجِدْ إِلاَّ رَبَاعِيًا فَصَاعِدًا فَأَخْبَرْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ أَعْطِهِ فَإِنَّ خَيْرَ النَّاسِ أَحْسَنُهُمْ قَضَاءً ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishidan yosh tuya qarz olib: «Sadaqa tuyalari kelganda senga toʻlaymiz», dedilar. Tuyalar kelganda: «Ey Abu Rofiʼ, bu kishiga yosh tuyasini qaytar», dedilar. Men olti yoshdan oshgan tuyadan boshqasini topmadim va Nabiy ﷺga xabar berdim. Shunda u zot: «Unga bergin, chunki odamlarning eng yaxshisi qarzni eng chiroyli oʻzlaydiganidir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишидан ёш туя қарз олиб: «Садақа туялари келганда сенга тўлаймиз», дедилар. Туялар келганда: «Эй Абу Рофиъ, бу кишига ёш туясини қайтар», дедилар. Мен олти ёшдан ошган туядан бошқасини топмадим ва Набий ﷺга хабар бердим. Шунда у зот: «Унга бергин, чунки одамларнинг энг яхшиси қарзни энг чиройли ўзлайдиганидир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qoʻshni yaqinidagi narsaga haqliroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қўшни яқинидаги нарсага ҳақлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الشَّرِيكُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ مَا كَانَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sherik, sheriklikda qolar ekan, oʻz yaqinidagi narsaga haqliroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шерик, шерикликда қолар экан, ўз яқинидаги нарсага ҳақлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، عَبَّادُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنِي مَعْمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، مَوْلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَدَّثَنِي أَبِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَ رَأَيْتُ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَثْنَى مَثْنَى وَيُقِيمُ وَاحِدَةً ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Bilolni Rasululloh ﷺning huzurlarida azonni juft-juft aytib, iqomani bir marta aytayotganini koʻrdim.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Билолни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида азонни жуфт-жуфт айтиб, иқомани бир марта айтаётганини кўрдим.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِلْعَبَّاسِ ‏"‏ يَا عَمِّ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَنْفَعُكَ أَلاَ أَصِلُكَ ‏"‏ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ تُصَلِّي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتِ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلاَثُمِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ ‏"‏ قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ ‏"‏ ‏.‏ حَتَّى قَالَ ‏"‏ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abbosga: «Ey amaki, senga bir tuhfa bermayinmi? Senga foyda yetkazmayinmi? Sen bilan silai rahm qilmayinmi?» dedilar. U: «Albatta, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Toʻrt rakaat namoz oʻqiysan, har rakaatda Fotihatul-kitob va bir sura oʻqiysan. Qiroatni tugatganingda, rukuga borishdan avval oʻn besh marta ‹Subhaanalloohi val-hamdu lillaahi va laa ilaaha illalloohu valloohu akbar› deysan. Soʻng rukuga borib, uni oʻn marta aytasan. Soʻng boshingni koʻtarib, oʻn marta aytasan. Soʻng sajda qilib, oʻn marta aytasan. Soʻng boshingni koʻtarib, oʻn marta aytasan. Soʻng sajda qilib, oʻn marta aytasan. Soʻng qoʻzgʻalishdan avval boshingni koʻtarib, oʻn marta aytasan. Mana shu har bir rakaatda yetmish besh boʻladi, toʻrt rakaatda esa uch yuz boʻladi. Agar gunohlaring Olij qumidek koʻp boʻlsa ham, Alloh ularni senga kechiradi», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, kim uni bir kunda ayta olmasa-chi?» dedi. U zot: «Uni bir jumada ayt, agar qodir boʻlmasang, bir oyda ayt», dedilar. Hattoki: «Uni bir yilda ayt», degunlaricha (aytdilar).Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Аббосга: «Эй амаки, сенга бир туҳфа бермайинми? Сенга фойда етказмайинми? Сен билан силаи раҳм қилмайинми?» дедилар. У: «Албатта, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Тўрт ракаат намоз ўқийсан, ҳар ракаатда Фотиҳатул-китоб ва бир сура ўқийсан. Қироатни тугатганингда, рукуга боришдан аввал ўн беш марта ‹Субҳааналлооҳи вал-ҳамду лиллааҳи ва лаа илааҳа иллаллооҳу валлооҳу акбар› дейсан. Сўнг рукуга бориб, уни ўн марта айтасан. Сўнг бошингни кўтариб, ўн марта айтасан. Сўнг сажда қилиб, ўн марта айтасан. Сўнг бошингни кўтариб, ўн марта айтасан. Сўнг сажда қилиб, ўн марта айтасан. Сўнг қўзғалишдан аввал бошингни кўтариб, ўн марта айтасан. Мана шу ҳар бир ракаатда етмиш беш бўлади, тўрт ракаатда эса уч юз бўлади. Агар гуноҳларинг Олиж қумидек кўп бўлса ҳам, Аллоҳ уларни сенга кечиради», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, ким уни бир кунда айта олмаса-чи?» деди. У зот: «Уни бир жумада айт, агар қодир бўлмасанг, бир ойда айт», дедилар. Ҳаттоки: «Уни бир йилда айт», дегунларича (айтдилар).

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقَاشِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْخَطَّابِ، حَدَّثَنَا مِنْدَلُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ سَلَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ سَعْدًا وَرَشَّ عَلَى قَبْرِهِ مَاءً ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Saʼdni qabriga sekin qoʻydilar va qabri ustiga suv sepdilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Саъдни қабрига секин қўйдилар ва қабри устига сув сепдилар.