Abu Rafi' mavlo Rasululloh

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏[quran sura="84" aya_start="1" aya_end="1"]{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ سَجَدْتُ خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men xufton namozini Abu Hurayra orqasida oʻqidim; u ‹Izas-samaaʼun-shaqqat› (Inshiqoq surasi)ni oʻqidi va sajda qildi. Men soʻraganimda, u: «Men Abul-Qosim (Paygʻambar ﷺ) orqasida (bu surani oʻqiganlarida) sajda qilgan edim; men uni (u zotga) yoʻliqguncha shunday qilaveraman», — dedi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен хуфтон намозини Абу Ҳурайра орқасида ўқидим; у ‹Изас-самааъун-шаққат› (Иншиқоқ сураси)ни ўқиди ва сажда қилди. Мен сўраганимда, у: «Мен Абул-Қосим (Пайғамбар ﷺ) орқасида (бу сурани ўқиганларида) сажда қилган эдим; мен уни (у зотга) йўлиқгунча шундай қилавераман», — деди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنِي التَّيْمِيُّ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏[quran sura="84" aya_start="1" aya_end="1"]{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni men xufton namozini Abu Hurayra bilan oʻqidim; u ‹Izas-samaaʼun-shaqqat› (Inshiqoq surasi)ni oʻqidi va sajda qildi. Men: «Bu nima?» — dedim. U: «Men Abul-Qosim (Paygʻambar ﷺ) orqasida (bu surani oʻqiganlarida) sajda qilgan edim; men uni (u zotga) yoʻliqguncha shunday qilaveraman», — dedi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни мен хуфтон намозини Абу Ҳурайра билан ўқидим; у ‹Изас-самааъун-шаққат› (Иншиқоқ сураси)ни ўқиди ва сажда қилди. Мен: «Бу нима?» — дедим. У: «Мен Абул-Қосим (Пайғамбар ﷺ) орқасида (бу сурани ўқиганларида) сажда қилган эдим; мен уни (у зотга) йўлиқгунча шундай қилавераман», — деди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏[quran sura="84" aya_start="1" aya_end="1"]{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ فِيهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏

Abu Rofiʼ (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Men Abu Hurayra orqasida xufton namozini oʻqidim va u ‹Izas-samaaunshaqqat›ni oʻqib, sajda qildi. Men: «Bu nima?» — dedim. Abu Hurayra: «Men Abulqosim (Paygʻambar ﷺ) orqasida sajda qilgan edim va u zotga yoʻliqgunimcha (vafotimga qadar) shunday qilaveraman», — dedi.Абу Рофиъ (Абу Ҳурайрадан) ривоят қилади: Мен Абу Ҳурайра орқасида хуфтон намозини ўқидим ва у ‹Изас-самаауншаққат›ни ўқиб, сажда қилди. Мен: «Бу нима?» — дедим. Абу Ҳурайра: «Мен Абулқосим (Пайғамбар ﷺ) орқасида сажда қилган эдим ва у зотга йўлиқгунимча (вафотимга қадар) шундай қилавераман», — деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ وَاقِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَةً ـ أَوْ رَجُلاً ـ كَانَتْ تَقُمُّ الْمَسْجِدَ ـ وَلاَ أُرَاهُ إِلاَّ امْرَأَةً ـ فَذَكَرَ حَدِيثَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ صَلَّى عَلَى قَبْرِهِ‏.‏

Abu Rofiʼ (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Abu Hurayra: «Bir erkak yoki ayol masjidni tozalar edi», — dedi. (Roviy: ‹Ehtimol, ayol› dedi.) Soʻng u Paygʻambar ﷺ ning hadisini rivoyat qildi (yaʼni yuqoridagi rivoyatni).Абу Рофиъ (Абу Ҳурайрадан) ривоят қилади: Абу Ҳурайра: «Бир эркак ёки аёл масжидни тозалар эди», — деди. (Ровий: ‹Эҳтимол, аёл› деди.) Сўнг у Пайғамбар ﷺ нинг ҳадисини ривоят қилди (яъни юқоридаги ривоятни).

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْجَارُ أَحَقُّ بِصَقَبِهِ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنِ اشْتَرَى دَارًا بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ، فَلاَ بَأْسَ أَنْ يَحْتَالَ حَتَّى يَشْتَرِيَ الدَّارَ بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ، وَيَنْقُدَهُ تِسْعَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَتِسْعَمِائَةَ دِرْهَمٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ، وَيَنْقُدَهُ دِينَارًا بِمَا بَقِيَ مِنَ الْعِشْرِينَ الأَلْفَ، فَإِنْ طَلَبَ الشَّفِيعُ أَخَذَهَا بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ، وَإِلاَّ فَلاَ سَبِيلَ لَهُ عَلَى الدَّارِ، فَإِنِ اسْتُحِقَّتِ الدَّارُ، رَجَعَ الْمُشْتَرِي عَلَى الْبَائِعِ بِمَا دَفَعَ إِلَيْهِ، وَهْوَ تِسْعَةُ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَتِسْعُمِائَةٍ وَتِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ دِرْهَمًا وَدِينَارٌ، لأَنَّ الْبَيْعَ حِينَ اسْتُحِقَّ انْتَقَضَ الصَّرْفُ فِي الدِّينَارِ، فَإِنْ وَجَدَ بِهَذِهِ الدَّارِ عَيْبًا وَلَمْ تُسْتَحَقَّ، فَإِنَّهُ يَرُدُّهَا عَلَيْهِ بِعِشْرِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ‏.‏ قَالَ فَأَجَازَ هَذَا الْخِدَاعَ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ دَاءَ وَلاَ خِبْثَةَ وَلاَ غَائِلَةَ ‏"‏‏.‏

(Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Paygʻambar ﷺ: «Qoʻshni oʻz saqabi (yaqin qoʻshnichiligi) bilan (uyga) haqliroqdir», dedilar. (Buxoriy aytdi:) Baʼzi kishilar esa: «Agar (kimdir) bir uyni yigirma ming dirhamga sotib olsa, shufʼani botil qilish uchun hiyla ishlatsa — hech ayb yoʻq: u uyni yigirma ming dirhamga sotib oladi-yu, (sotuvchiga) toʻqqiz ming toʻqqiz yuz toʻqqiz dirham naqd beradi, qolgan (qoldiqni) esa bir dinor (qilib) naqd beradi. Agar shafiʼ (qoʻshni) talab qilsa, uni yigirma ming dirhamga oladi; aks holda uyga uning yoʻli yoʻq. Agar uy (boshqa birovniki ekani) maʼlum boʻlsa (istihqoq qilinsa), xaridor sotuvchidan oʻzi bergan narsani — yaʼni toʻqqiz ming toʻqqiz yuz toʻqqiz dirham va bir dinorni — qaytarib oladi; chunki bayʼ (savdo) istihqoq qilingan paytda dinordagi sarf (almashinuv) buziladi. Agar bu uyda bir ayb topsa-yu, lekin (uy) istihqoq qilinmagan boʻlsa, u uni yigirma ming dirhamga (egasiga) qaytaradi», deydi. (Abu Abdulloh — Buxoriy — aytdi:) Bas, u mana shu xidoʻ (aldov)ni musulmonlar orasida joiz qildi; holbuki Paygʻambar ﷺ: «(Savdoda) na (yashirin) kasallik (boʻlsin), na xabaslik (buzuqlik), na gʻoyila (zarar yetkazadigan yashirin ayb)», deganlar.(Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Пайғамбар ﷺ: «Қўшни ўз сақаби (яқин қўшничилиги) билан (уйга) ҳақлироқдир», дедилар. (Бухорий айтди:) Баъзи кишилар эса: «Агар (кимдир) бир уйни йигирма минг дирҳамга сотиб олса, шуфъани ботил қилиш учун ҳийла ишлаца — ҳеч айб йўқ: у уйни йигирма минг дирҳамга сотиб олади-ю, (сотувчига) тўққиз минг тўққиз юз тўққиз дирҳам нақд беради, қолган (қолдиқни) эса бир динор (қилиб) нақд беради. Агар шафиъ (қўшни) талаб қилса, уни йигирма минг дирҳамга олади; акс ҳолда уйга унинг йўли йўқ. Агар уй (бошқа бировники экани) маълум бўлса (истиҳқоқ қилинса), харидор сотувчидан ўзи берган нарсани — яъни тўққиз минг тўққиз юз тўққиз дирҳам ва бир динорни — қайтариб олади; чунки байъ (савдо) истиҳқоқ қилинган пайтда динордаги сарф (алмашинув) бузилади. Агар бу уйда бир айб топса-ю, лекин (уй) истиҳқоқ қилинмаган бўлса, у уни йигирма минг дирҳамга (эгасига) қайтаради», дейди. (Абу Абдуллоҳ — Бухорий — айтди:) Бас, у мана шу хидў (алдов)ни мусулмонлар орасида жоиз қилди; ҳолбуки Пайғамбар ﷺ: «(Савдода) на (яширин) касаллик (бўлсин), на хабаслик (бузуқлик), на ғойила (зарар етказадиган яширин айб)», деганлар.