حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ يَعْنِي الْمُعَلِّمَ، عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، أخْبَرَهُ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَأَلَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْتُ أَرَأَيْتَ إِذَا جَامَعَ امْرَأَتَهُ وَلَمْ يُمْنِ فَقَالَ عُثْمَانُ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ وَيَغْسِلُ ذَكَرَهُ وَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَطَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَأَمَرُوهُ بِذَلِكَ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Bir kishi xotini bilan qoʻshilib, maniy chiqmasa, bu haqda nima deysiz?» deb soʻralganda, Usmon: «U namozga tahorat olganidek tahorat oladi va zakarini yuvadi», dedi. Usmon (roziyallohu anhu): «Men buni Rasululloh ﷺdan eshitganman», dedi. «Soʻng men bu haqda Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan, Zubayr ibn al-Avvomdan, Talha ibn Ubaydullohdan va Ubay ibn Kaʼbdan soʻradim, ular ham shunday qilishga buyurdilar», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан: «Бир киши хотини билан қўшилиб, маний чиқмаса, бу ҳақда нима дейсиз?» деб сўралганда, Усмон: «У намозга таҳорат олганидек таҳорат олади ва закарини ювади», деди. Усмон (розияллоҳу анҳу): «Мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганман», деди. «Сўнг мен бу ҳақда Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан, Зубайр ибн ал-Аввомдан, Талҳа ибн Убайдуллоҳдан ва Убай ибн Каъбдан сўрадим, улар ҳам шундай қилишга буюрдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ نَزَلَ رَجُلَانِ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ عَلَى طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقُتِلَ أَحَدُهُمَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَكَثَ الْآخَرُ بَعْدَهُ سَنَةً ثُمَّ مَاتَ عَلَى فِرَاشِهِ فَأُرِيَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ الَّذِي مَاتَ عَلَى فِرَاشِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ قَبْلَ الْآخَرِ بِحِينٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ طَلْحَةُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمْ مَكَثَ فِي الْأَرْضِ بَعْدَهُ قَالَ حَوْلًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى أَلْفًا وَثَمَانِ مِائَةِ صَلَاةٍ وَصَامَ رَمَضَانَ.
Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaman ahlidan ikki kishi Talha ibn Ubaydullohnikiga qoʻnib qolgandi. Ulardan biri Rasululloh ﷺ bilan birga jangda shahid boʻldi, ikkinchisi esa undan keyin bir yil turib, soʻng oʻz toʻshagida vafot etdi. Talha ibn Ubaydullohga oʻz toʻshagida vafot etgani ikkinchisidan ancha oldin jannatga kirgani koʻrsatildi. Talha buni Rasululloh ﷺga aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U undan keyin yer yuzida qancha turdi?» dedilar. U: «Bir yil», dedi. Rasululloh ﷺ: «U bir ming sakkiz yuz namoz oʻqidi va Ramazon roʻzasini tutdi», dedilar.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яман аҳлидан икки киши Талҳа ибн Убайдуллоҳникига қўниб қолганди. Улардан бири Расулуллоҳ ﷺ билан бирга жангда шаҳид бўлди, иккинчиси эса ундан кейин бир йил туриб, сўнг ўз тўшагида вафот этди. Талҳа ибн Убайдуллоҳга ўз тўшагида вафот этгани иккинчисидан анча олдин жаннатга киргани кўрсатилди. Талҳа буни Расулуллоҳ ﷺга айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У ундан кейин ер юзида қанча турди?» дедилар. У: «Бир йил», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У бир минг саккиз юз намоз ўқиди ва Рамазон рўзасини тутди», дедилар.