وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ: كَمْ كَانَ صَدَاقُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَت: كَانَ صداقه لأزواجه اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً وَنَشٌّ قَالَتْ: أَتَدْرِي مَا النَّشٌّ؟ قُلْتُ: لَا قَالَتْ: نِصْفُ أُوقِيَّةٍ فَتِلْكَ خَمْسُمِائَةِ دِرْهَمٍ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَنَشٌّ بِالرَّفْعِ فِي شَرْحِ السّنة وَفِي جَمِيع الْأُصُول
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning ayollariga bergan mahrlari oʻn ikki uqiya va bir nashsh edi. Nashsh — yarim uqiya boʻlib, bularning hammasi besh yuz dirhamga teng edi. Muslim rivoyat qilgan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг аёлларига берган маҳрлари ўн икки уқия ва бир нашш эди. Нашш — ярим уқия бўлиб, буларнинг ҳаммаси беш юз дирҳамга тенг эди. Муслим ривоят қилган.
وَعَن أبي سلمةَ: أَنَّ سَلْمَانَ بْنَ صَخْرٍ وَيُقَالُ لَهُ: سَلَمَةُ بْنُ صَخْرٍ الْبَيَاضِيُّ جَعَلَ امْرَأَتَهُ عَلَيْهِ كَظَهْرِ أُمِّهِ حَتَّى يَمْضِيَ رَمَضَانُ فَلَمَّا مَضَى نِصْفٌ مِنْ رَمَضَانَ وَقَعَ عَلَيْهَا لَيْلًا فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ لَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعْتِقْ رَقَبَةً» قَالَ: لَا أَجِدُهَا قَالَ: «فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ» قَالَ: لَا أَسْتَطِيعُ قَالَ: «أَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا» قَالَ: لَا أَجِدُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِفَرْوَةَ بْنِ عَمْرٍو: «أَعْطِهِ ذَلِكَ الْعَرَقَ» وَهُوَ مِكْتَلٌ يَأْخُذُ خَمْسَةَ عَشَرَ صَاعًا أَوْ سِتَّةَ عَشَرَ صَاعا «ليُطعِمَ سِتِّينَ مِسْكينا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Salmon ibn Saxr al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Banu Bayoza qabilasidan edi: U xotinini Ramazon tugaguncha oʻziga onasining beli kabi (harom) qilib qoʻydi. Ramazonning yarmi oʻtganda esa, kechasi u bilan yaqinlik qilib qoʻydi. Soʻng Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, buni u zotga zikr qildi. Rasululloh ﷺ unga: «Bir qul ozod qil», dedilar. U: «Topa olmayman», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, ikki oy ketma-ket roʻza tut», dedilar. U: «Bunga qodir emasman», dedi. U zot: «Oltmish miskinni taomlantir», dedilar. U: «Topa olmayman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ Farva ibn Amrga: «Unga ana shu araq (savatdagi xurmo)ni ber», dedilar. U on besh yoki on olti soʼ simaydigan savat edi. Soʻng u zot: «(Buni) oltmish miskinga taomlantir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. (Bu kishini) Salmon ibn Saxr ham, Salama ibn Saxr al-Bayoziy ham deyiladi. Ilm ahli huzurida zihor kafforati borasida amal shu hadisga koʻradir.Салмон ибн Сахр ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Бану Баёза қабиласидан эди: У хотинини Рамазон тугагунча ўзига онасининг бели каби (ҳаром) қилиб қўйди. Рамазоннинг ярми ўтганда эса, кечаси у билан яқинлик қилиб қўйди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, буни у зотга зикр қилди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бир қул озод қил», дедилар. У: «Топа олмайман», деди. У зот: «Ундай бўлса, икки ой кетма-кет рўза тут», дедилар. У: «Бунга қодир эмасман», деди. У зот: «Олтмиш мискинни таомлантир», дедилар. У: «Топа олмайман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Фарва ибн Амрга: «Унга ана шу арақ (саватдаги хурмо)ни бер», дедилар. У он беш ёки он олти сў симайдиган сават эди. Сўнг у зот: «(Буни) олтмиш мискинга таомлантир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. (Бу кишини) Салмон ибн Сахр ҳам, Салама ибн Сахр ал-Баёзий ҳам дейилади. Илм аҳли ҳузурида зиҳор каффорати борасида амал шу ҳадисга кўрадир.
وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَلَأَخَّرْتُ صَلَاةَ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ» قَالَ فَكَانَ زَيْدُ بْنُ خَالِدٍ يَشْهَدُ الصَّلَوَاتِ فِي الْمَسْجِدِ وَسِوَاكُهُ عَلَى أُذُنِهِ مَوْضِعَ الْقَلَمِ مِنْ أُذُنِ الْكَاتِبِ لَا يَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ إِلَّا اسْتَنَّ ثُمَّ رَدَّهُ إِلَى مَوْضِعِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ: «وَلَأَخَّرْتُ صَلَاةَ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ» . وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حسن صَحِيح
Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Agar ummatimga mashaqqat boʻlishidan choʻchimaganimda, ularga har namoz oldidan misvok ishlatishni buyurgan va xufton namozini kechaning uchdan biriga qadar kechiktirgan boʻlardim», deganlarini eshitdim. Roviy aytadi: Zayd ibn Xolid masjiddagi namozlarga misvokini kotibning qulogʻiga qalam qistirilgani kabi qulogʻiga qistirib kelar, har namozga turganda albatta misvok ishlatar, soʻng uni oʻrniga qaytarardi. Termiziy va Abu Dovud rivoyat qilgan.Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Агар умматимга машаққат бўлишидан чўчимаганимда, уларга ҳар намоз олдидан мисвок ишлатишни буюрган ва хуфтон намозини кечанинг учдан бирига қадар кечиктирган бўлардим», деганларини эшитдим. Ровий айтади: Зайд ибн Холид масжиддаги намозларга мисвокини котибнинг қулоғига қалам қистирилгани каби қулоғига қистириб келар, ҳар намозга турганда албатта мисвок ишлатар, сўнг уни ўрнига қайтарарди. Термизий ва Абу Довуд ривоят қилган.