Abu Zar al-G'iforiy

وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا طَبَخْتَ مَرَقَةً فَأكْثر ماءها وتعاهد جيرانك» . رَوَاهُ مُسلم

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shoʻrva pishirsang, uning suvini koʻproq qil va qoʻshnilaringdan xabar ol», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шўрва пиширсанг, унинг сувини кўпроқ қил ва қўшниларингдан хабар ол», дедилар. Муслим ривоят қилган.

قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا ذَرٍّ إِذَا صُمْتَ مِنَ الشَّهْرِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَصُمْ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Zarr, oydan uch kun roʻza tutsang, oʻn uchinchi, oʻn toʻrtinchi va oʻn beshinchi (kunlari) roʻza tutgin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Abu Qatoda, Abdulloh ibn Amr, Qurra ibn Iyos al-Muzaniy, Abdulloh ibn Masʼud, Abu Aqrab, Ibn Abbos, Oisha, Qatoda ibn Milhon, Usmon ibn Abil Os va Jarirdan ham (hadislar) bor. Abu Iso aytdi: Abu Zarr hadisi hasan hadisdir. Baʼzi hadislarda: «Kim har oydan uch kun roʻza tutsa, butun yilni roʻza tutgan kishidek boʻladi», deb rivoyat qilingan.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Зарр, ойдан уч кун рўза тутсанг, ўн учинчи, ўн тўртинчи ва ўн бешинчи (кунлари) рўза тутгин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Абу Қатода, Абдуллоҳ ибн Амр, Қурра ибн Иёс ал-Музаний, Абдуллоҳ ибн Масъуд, Абу Ақраб, Ибн Аббос, Оиша, Қатода ибн Милҳон, Усмон ибн Абил Ос ва Жарирдан ҳам (ҳадислар) бор. Абу Исо айтди: Абу Зарр ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Баъзи ҳадисларда: «Ким ҳар ойдан уч кун рўза тутса, бутун йилни рўза тутган кишидек бўлади», деб ривоят қилинган.

وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وأزيد وَمن جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فجزاء سَيِّئَة مِثْلُهَا أَوْ أَغْفِرُ وَمَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَمِنْ تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَمَنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً وَمَنْ لَقِيَنِي بِقُرَابِ الْأَرْضِ خَطِيئَةً لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا لَقِيتُهُ بِمِثْلِهَا مَغْفِرَةً ". رَوَاهُ مُسلم

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh tabaraka va taolo aytadi: ‹Kim bir yaxshilik qilsa, unga oʻn barobari, undan ham koʻprogʻi bordir. Kim bir yomonlik qilsa, uning jazosi shu yomonlikning oʻzichadir yoki kechiraman. Kim Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; kim Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; kim Menga yurib kelsa, Men unga shoshib boraman. Kim Menga yer toʻlasi xato bilan, ammo Menga hech narsani sherik qilmagan holda uchrashsa, Men unga shuncha magʻfirat bilan uchrashaman›», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ табарака ва таоло айтади: ‹Ким бир яхшилик қилса, унга ўн баробари, ундан ҳам кўпроғи бордир. Ким бир ёмонлик қилса, унинг жазоси шу ёмонликнинг ўзичадир ёки кечираман. Ким Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; ким Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; ким Менга юриб келса, Мен унга шошиб бораман. Ким Менга ер тўласи хато билан, аммо Менга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда учрашса, Мен унга шунча мағфират билан учрашаман›», дедилар.

وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْكَلَامِ أَفْضَلُ؟ قَالَ: " مَا اصْطَفَى اللَّهُ لِمَلَائِكَتِهِ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ". رَوَاهُ مُسلم

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan: «Qaysi kalom afzalroq?» deb soʻraldi. U zot: «Alloh oʻz farishtalari uchun tanlagan (kalom): ‹Subhanallohi va bihamdih›», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан: «Қайси калом афзалроқ?» деб сўралди. У зот: «Аллоҳ ўз фаришталари учун танлаган (калом): ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳ›», дедилар. Муслим ривоят қилган.

وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى يَا عِبَادِي كُلُّكُمْ ضَالٌّ إِلَّا مَنْ هَدَيْتُ فَاسْأَلُونِي الْهُدَى أَهْدِكُمْ وَكُلُّكُمْ فُقَرَاءُ إِلَّا مَنْ أَغْنَيْتُ فَاسْأَلُونِي أُرْزَقْكُمْ وَكُلُّكُمْ مُذْنِبٌ إِلَّا مَنْ عَافَيْتُ فَمَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ أَنِّي ذُو قُدْرَةٍ عَلَى الْمَغْفِرَةِ فَاسْتَغْفَرَنِي غَفَرْتُ لَهُ وَلَا أُبَالِي وَلَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَحَيَّكُمْ وَمَيِّتَكُمْ وَرَطْبَكُمْ وَيَابِسَكُمُ اجْتَمَعُوا عَلَى أَتْقَى قَلْبِ عَبْدٍ مِنْ عبَادي مَا زَاد فِي ملكي جنَاح بعوضةولو أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَحَيَّكُمْ وَمَيِّتَكُمْ وَرَطْبَكُمْ وَيَابِسَكُمُ اجْتَمَعُوا عَلَى أَشْقَى قَلْبِ عَبْدٍ مِنْ عِبَادِي مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِي جَنَاحَ بَعُوضَةٍ. وَلَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَحَيَّكُمْ وَمَيِّتَكُمْ وَرَطْبَكُمْ وَيَابِسَكُمُ اجْتَمَعُوا فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَسَأَلَ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ مَا بَلَغَتْ أُمْنِيَّتُهُ فَأَعْطَيْتُ كُلَّ سَائِلٍ مِنْكُمْ مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِي إِلَّا كَمَا لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ مَرَّ بِالْبَحْرِ فَغَمَسَ فِيهِ إِبْرَةً ثُمَّ رَفَعَهَا ذَلِكَ بِأَنِّي جَوَادٌ مَاجِدٌ أَفْعَلُ مَا أُرِيدُ عَطَائِي كَلَامٌ وَعَذَابِي كَلَامٌ إِنَّمَا أَمْرِي لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أَقُولَ لَهُ (كُنْ فَيَكُونُ) رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه

Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo aytadi: ‹Ey bandalarim! Men hidoyat qilganimdan boshqa barchangiz adashgansiz, bas, Mendan hidoyat soʻranglar — sizlarni hidoyat qilaman. Men boy qilganimdan boshqa barchangiz faqirsiz, bas, Mendan soʻranglar — sizlarga rizq beraman. Men ofiyat berganimdan boshqa barchangiz gunohkorsiz. Sizlardan kim Mening magʻfirat qilishga qodir ekanimni bilib, Mendan magʻfirat soʻrasa, Men unga magʻfirat qilaman va parvo qilmayman. Agar avvalingiz-yu oxiringiz, tirigingiz-u oʻligingiz, hoʻligingiz-u qurugʻingiz Mening bandalarimdan eng taqvodor bandaning qalbi misolida (taqvoda) birlashsangiz ham, bu Mening mulkimga chivinning qanotichalik narsa qoʻshmaydi. Agar avvalingiz-yu oxiringiz, tirigingiz-u oʻligingiz, hoʻlingiz-u qurugʻingiz Mening bandalarimdan eng badbaxt bandaning qalbi misolida birlashsangiz ham, bu Mening mulkimdan chivinning qanotichalik narsa kamaytirmaydi. Agar avvalingiz-yu oxiringiz, tirigingiz-u oʻligingiz, hoʻlingiz-u qurugʻingiz bitta maydonda birlashib, har bir insoningiz orzusi yetgan narsani Mendan soʻrasa va Men sizlardan har bir soʻrovchiga soʻraganini bersam ham, bu Mening mulkimdan faqat biringiz dengizga oʻtib, unga igna botirib, soʻng uni koʻtarib olgani kabigina kamaytiradi. Bu shuning uchunki, Men saxiy va ulugʻvorman, istaganimni qilaman. Mening ato qilishim — soʻzdir, azoblashim ham — soʻzdir. Bir narsani iroda qilsam, ishim faqat unga ‹Boʻl!› deyishimdir, bas, u boʻladi›», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasandir. Baʼzilar bu hadisni Shahr ibn Havshabdan, u Maʼdiykaribdan, u Abu Zarrdan, u Paygʻambar ﷺdan shu kabi rivoyat qilganlar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло айтади: ‹Эй бандаларим! Мен ҳидоят қилганимдан бошқа барчангиз адашгансиз, бас, Мендан ҳидоят сўранглар — сизларни ҳидоят қиламан. Мен бой қилганимдан бошқа барчангиз фақирсиз, бас, Мендан сўранглар — сизларга ризқ бераман. Мен офият берганимдан бошқа барчангиз гуноҳкорсиз. Сизлардан ким Менинг мағфират қилишга қодир эканимни билиб, Мендан мағфират сўраса, Мен унга мағфират қиламан ва парво қилмайман. Агар аввалингиз-ю охирингиз, тиригингиз-у ўлигингиз, ҳўлигингиз-у қуруғингиз Менинг бандаларимдан энг тақводор банданинг қалби мисолида (тақвода) бирлашсангиз ҳам, бу Менинг мулкимга чивиннинг қанотичалик нарса қўшмайди. Агар аввалингиз-ю охирингиз, тиригингиз-у ўлигингиз, ҳўлингиз-у қуруғингиз Менинг бандаларимдан энг бадбахт банданинг қалби мисолида бирлашсангиз ҳам, бу Менинг мулкимдан чивиннинг қанотичалик нарса камайтирмайди. Агар аввалингиз-ю охирингиз, тиригингиз-у ўлигингиз, ҳўлингиз-у қуруғингиз битта майдонда бирлашиб, ҳар бир инсонингиз орзуси етган нарсани Мендан сўраса ва Мен сизлардан ҳар бир сўровчига сўраганини берсам ҳам, бу Менинг мулкимдан фақат бирингиз денгизга ўтиб, унга игна ботириб, сўнг уни кўтариб олгани кабигина камайтиради. Бу шунинг учунки, Мен сахий ва улуғворман, истаганимни қиламан. Менинг ато қилишим — сўздир, азоблашим ҳам — сўздир. Бир нарсани ирода қилсам, ишим фақат унга ‹Бўл!› дейишимдир, бас, у бўлади›», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Баъзилар бу ҳадисни Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Маъдийкарибдан, у Абу Заррдан, у Пайғамбар ﷺдан шу каби ривоят қилганлар.

وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَيَغْفِرُ لِعَبْدِهِ مَا لَمْ يَقَعِ الْحِجَابُ» . قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْحِجَابُ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ النَّفْسُ وَهِيَ مُشْرِكَةٌ» رَوَى الْأَحَادِيثَ الثَّلَاثَةَ أَحْمَدُ وَرَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَخِيرَ فِي كِتَابِ الْبَعْثُ والنشور

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh taolo bandasini, toki oʻrtaga parda tushmaguncha, magʻfirat qilaveradi», dedilar. ‹Ey Allohning Rasuli, parda nima?›, dedilar. U zot: «Jonning mushrik holida oʻlishidir», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ таоло бандасини, токи ўртага парда тушмагунча, мағфират қилаверади», дедилар. ‹Эй Аллоҳнинг Расули, парда нима?›, дедилар. У зот: «Жоннинг мушрик ҳолида ўлишидир», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.